યત્તે વિશ્વમિદં જગન્મનો જગામ દૂરકમ્ । તત્ત આ વર્તયામસીહ ક્ષયાય જીવસે
તારું મન જ્યાં આ આખા જડતજગતમાં દૂર ભટકી ગયું છે, તેને અમે અહીં પાછું લાવીએ છીએ, ઘરવાસ અને જીવન માટે.
યત્તે પરાઃ પરાવતો મનો જગામ દૂરકમ્ । તત્ત આ વર્તયામસીહ ક્ષયાય જીવસે
તારું મન જ્યાં દૂરના પ્રદેશોમાં ભટકી ગયું છે, તેને અમે અહીં પાછું લાવીએ છીએ, ઘરવાસ અને જીવન માટે.
યત્તે ભૂતં ચ ભવ્યં ચ મનો જગામ દૂરકમ્ । તત્ત આ વર્તયામસીહ ક્ષયાય જીવસે
તારું મન જ્યાં ભૂતકાળ અને ભવિષ્યમાં દૂર ભટકી ગયું છે, તેને અમે અહીં પાછું લાવીએ છીએ, ઘરવાસ અને જીવન માટે.
પ્ર તાર્યાયુઃ પ્રતરં નવીય સ્થાતારેવ ક્રતુમતા રથસ્ય । અધ ચ્યવાન ઉત્તવીત્યર્થં પરાતરં સુ નિરૃતિર્જિહીતામ્
ચાલો, જીવનને પાર લઈ જઈએ, જેમ કુશળ રથચાલક રથને ચલાવે છે; વૃદ્ધાવસ્થા દૂર થાય અને વિનાશ પણ દૂર જ રહે.
સામન્નુ રાયે નિધિમન્ન્વન્નં કરામહે સુ પુરુધ શ્રવાંસિ । તા નો વિશ્વાનિ જરિતા મમત્તુ પરાતરં સુ નિરૃતિર્જિહીતામ્
ગાન, ધન અને અન્નથી અમે પ્રસિદ્ધિ વધારીએ છીએ; ગાયક અમારી બધી વસ્તુઓ સાચવે અને વિનાશ દૂર જ રહે.
અભી ષ્વર્યઃ પૌંસ્યૈર્ભવેમ દ્યૌર્ન ભૂમિં ગિરયો નાજ્રાન્ । તા નો વિશ્વાનિ જરિતા ચિકેત પરાતરં સુ નિરૃતિર્જિહીતામ્
અમે શૂરવીરતા સાથે મજબૂત બનીએ, જેમ આકાશ, ધરતી અને પર્વતો છે; ગાયક અમારી બધી વસ્તુઓ જાણે અને વિનાશ દૂર જ રહે.
મો ષુ ણઃ સોમ મૃત્યવે પરા દાઃ પશ્યેમ નુ સૂર્યમુચ્ચરન્તમ્ । દ્યુભિર્હિતો જરિમા સૂ નો અસ્તુ પરાતરં સુ નિરૃતિર્જિહીતામ્
સોમ, અમને મૃત્યુને સોંપી ન દે; અમને ઉગતો સૂર્ય જોવા મળે. દેવો અમારી માટે વૃદ્ધાવસ્થા દૂર કરે અને વિનાશ દૂર જ રહે.
અસુનીતે મનો અસ્માસુ ધારય જીવાતવે સુ પ્ર તિરા ન આયુઃ । રારન્ધિ નઃ સૂર્યસ્ય સંદૃશિ ઘૃતેન ત્વં તન્વં વર્ધયસ્વ
જીવનદાતા, અમારું મન જીવવા માટે સ્થિર રાખ; અમારું આયુષ્ય વધાર. અમને સૂર્યના દર્શનમાં આનંદ આપ અને ઘીથી અમારું શરીર પોષ.
અસુનીતે પુનરસ્માસુ ચક્ષુઃ પુનઃ પ્રાણમિહ નો ધેહિ ભોગમ્ । જ્યોક્પશ્યેમ સૂર્યમુચ્ચરન્તમનુમતે મૃળયા નઃ સ્વસ્તિ
જીવનદાતા, અમને ફરીથી દ્રષ્ટિ આપ, ફરીથી શ્વાસ આપ અને આનંદ માટે અહીં જ રાખ. અમે લાંબા સમય સુધી ઉગતો સૂર્ય જોઈ શકીએ; અનુમતિ, અમને કલ્યાણ આપ.
પુનર્નો અસું પૃથિવી દદાતુ પુનર્દ્યૌર્દેવી પુનરન્તરિક્ષમ્ । પુનર્નઃ સોમસ્તન્વં દદાતુ પુનઃ પૂષા પથ્યાં યા સ્વસ્તિઃ
ધરતી અમને ફરીથી જીવન આપે, દેવમય આકાશ અને અંતરિક્ષ પણ જીવન આપે. સોમ અમને ફરીથી શરીર આપે અને પૂષા અમને માર્ગ અને સુખ આપે.
શં રોદસી સુબન્ધવે યહ્વી ઋતસ્ય માતરા । ભરતામપ યદ્રપો દ્યૌઃ પૃથિવિ ક્ષમા રપો મો ષુ તે કિં ચનામમત્
આકાશ અને ધરતી, સત્યની યુવાન અને નજીકની માતાઓ, અમને કલ્યાણ આપે. જો કોઈ દુઃખ હોય તો, આકાશ, ધરતી અને જમીન તેને દૂર કરે; એ તારો ભાગ ન રહે.
અવ દ્વકે અવ ત્રિકા દિવશ્ચરન્તિ ભેષજા । ક્ષમા ચરિષ્ણ્વેકકં ભરતામપ યદ્રપો દ્યૌઃ પૃથિવિ ક્ષમા રપો મો ષુ તે કિં ચનામમત્
દ્વિગણ અને ત્રિગણ ઔષધિઓ આકાશમાં ફરે છે; એક જમીન પર ચાલે છે. જો કોઈ દુઃખ હોય તો, આકાશ, ધરતી અને જમીન તેને દૂર કરે; એ તારો ભાગ ન રહે.
સમિન્દ્રેરય ગામનડ્વાહં ય આવહદુશીનરાણ્યા અનઃ । ભરતામપ યદ્રપો દ્યૌઃ પૃથિવિ ક્ષમા રપો મો ષુ તે કિં ચનામમત્
ઇન્દ્ર, ગાય અને વાછરડાને માર્ગદર્શન આપ, જેમણે ઉશીનરનો રથ લાવ્યો હતો. જો કોઈ દુઃખ હોય તો, આકાશ, ધરતી અને જમીન તેને દૂર કરે; એ તારો ભાગ ન રહે.
આ જનં ત્વેષસંદૃશં માહીનાનામુપસ્તુતમ્ । અગન્મ બિભ્રતો નમઃ
અમે મહાન લોકોની સભામાં આવ્યા છીએ, મહાનોમાં જે વખાણ પામ્યા છે, તેમને નમન લઈને આવ્યા છીએ.
અસમાતિં નિતોશનં ત્વેષં નિયયિનં રથમ્ । ભજેરથસ્ય સત્પતિમ્
અવિરોધિત, તેજસ્વી અને શક્તિશાળી રથને, અમે એ રથના સચ્ચા સ્વામીની શોધ કરીએ છીએ.
યો જનાન્મહિષાઁ ઇવાતિતસ્થૌ પવીરવાન્ । ઉતાપવીરવાન્યુધા
જે પવિત્રતાથી ભરપૂર છે અને માણસોને મહિષ જેવો વટ ધરાવીને પાર કરી ગયો છે, તે હથિયારોથી પણ નિર્મળ જ રહે છે.
યસ્યેક્ષ્વાકુરુપ વ્રતે રેવાન્મરાય્યેધતે । દિવીવ પઞ્ચ કૃષ્ટયઃ
જેનાં નિયમમાં ઇક્ષ્વાકુ આનંદથી ફૂલ્યો-ફાલ્યો છે, અને પાંચ જાતિઓ પણ સ્વસ્થ જીવન માટે આકાશમાં વૃક્ષો જેવાં વિકસે છે.
ઇન્દ્ર ક્ષત્રાસમાતિષુ રથપ્રોષ્ઠેષુ ધારય । દિવીવ સૂર્યં દૃશે
હે ઇન્દ્ર, સભામાં અને રથની બેઠક પર તારી રાજસત્તા સ્થિર રાખ, જેમ આકાશમાં સૌને દેખાતો સૂર્ય પ્રકાશે છે.
અગસ્ત્યસ્ય નદ્ભ્યઃ સપ્તી યુનક્ષિ રોહિતા । પણીન્ન્યક્રમીરભિ વિશ્વાન્રાજન્નરાધસઃ
તમે અગસ્ત્યના લાલ ઘોડાંઓને નદીઓ સાથે જોડો છો; પણીઓને તમે જીત્યા છે, હે રાજા, અને બધા દુશ્મનોને પાર કર્યા છે.
અયં માતાયં પિતાયં જીવાતુરાગમત્ । ઇદં તવ પ્રસર્પણં સુબન્ધવેહિ નિરિહિ
આ બાળક માતા પાસે આવ્યો છે, પિતા પાસે આવ્યો છે, જીવતા લોકો પાસે આવ્યો છે; હે સુબંધી, તું તારો માર્ગ આગળ વધાર, બહાર નીકળી આવ.
યથા યુગં વરત્રયા નહ્યન્તિ ધરુણાય કમ્ । એવા દાધાર તે મનો જીવાતવે ન મૃત્યવેઽથો અરિષ્ટતાતયે
જેમ યોગને ત્રણ પટ્ટા વડે મજબૂતીથી બાંધવામાં આવે છે, તેમ હું તારો મન જીવન માટે બાંધું છું, મૃત્યુ માટે નહીં, પણ નિરોગી રહેવા માટે.
યથેયં પૃથિવી મહી દાધારેમાન્વનસ્પતીન્ । એવા દાધાર તે મનો જીવાતવે ન મૃત્યવેઽથો અરિષ્ટતાતયે
જેમ આ વિશાળ પૃથ્વી વૃક્ષોને સંભાળે છે, તેમ હું તારો મન જીવન માટે બાંધું છું, મૃત્યુ માટે નહીં, પણ નિરોગી રહેવા માટે.
યમાદહં વૈવસ્વતાત્સુબન્ધોર્મન આભરમ્ । જીવાતવે ન મૃત્યવેઽથો અરિષ્ટતાતયે
યમ, વૈવસ્વત અને સુબંધી પાસેથી જે મન મેં લીધું છે, તે હું જીવન માટે પાછું આપું છું, મૃત્યુ માટે નહીં, પણ આરોગ્ય માટે.
ન્યગ્વાતોઽવ વાતિ ન્યક્તપતિ સૂર્યઃ । નીચીનમઘ્ન્યા દુહે ન્યગ્ભવતુ તે રપઃ
પવન નીચે ફૂંકાય છે, સૂર્ય નીચે જતો રહે છે, ગાય નીચે દૂધ આપે છે—એ જ રીતે તારી બિમારી પણ નીચે ઉતરી જાય.
અયં મે હસ્તો ભગવાનયં મે ભગવત્તરઃ । અયં મે વિશ્વભેષજોઽયં શિવાભિમર્શનઃ
આ મારો હાથ પાવન છે, આ મારો હાથ વધુ પાવન છે; આ મારો હાથ સર્વ રોગોનું ઉપચાર કરે છે, આ સ્પર્શથી શુભ છે.
ઇદમિત્થા રૌદ્રં ગૂર્તવચા બ્રહ્મ ક્રત્વા શચ્યામન્તરાજૌ । ક્રાણા યદસ્ય પિતરા મંહનેષ્ઠાઃ પર્ષત્પક્થે અહન્ના સપ્ત હોતૄન્
આ જ રૌદ્ર વાણી છે, જે પ્રશંસિત છે, બ્રહ્મવચન છે, જે બે રાજાઓ વચ્ચે શક્તિ અને ઇચ્છાથી બોલાય છે; જ્યારે તેના દયાળુ માતા-પિતા તેને રક્ષે છે, ત્યારે તેણે યજ્ઞસ્થળે સાત હોદ્દારને વિજીત કર્યા.
સ ઇદ્દાનાય દભ્યાય વન્વઞ્ચ્યવાનઃ સૂદૈરમિમીત વેદિમ્ । તૂર્વયાણો ગૂર્તવચસ્તમઃ ક્ષોદો ન રેત ઇતઊતિ સિઞ્ચત્
તે દાન અને વિજય માટે, પુરુષાર્થથી પ્રયત્ન કરીને, યજ્ઞો વડે વિધિપૂર્વક વેદી માપે છે; ઉત્સુક થઈને, પ્રશંસિત વાણી બોલી, તેણે ધારા જેવું બીજ વહાવ્યું છે.
મનો ન યેષુ હવનેષુ તિગ્મં વિપઃ શચ્યા વનુથો દ્રવન્તા । આ યઃ શર્યાભિસ્તુવિનૃમ્ણો અસ્યાશ્રીણીતાદિશં ગભસ્તૌ
જેનાં હવનમાં મન તીક્ષ્ણ અને કુશળતાથી આગળ વધે છે, જેઓ ઝડપી છે, અને જે બલવાન છે તે તીક્ષ્ણ બાણોથી પોતાના બંને હાથ દિશાઓ તરફ ફેલાવે છે.
કૃષ્ણા યદ્ગોષ્વરુણીષુ સીદદ્દિવો નપાતાશ્વિના હુવે વામ્ । વીતં મે યજ્ઞમા ગતં મે અન્નં વવન્વાંસા નેષમસ્મૃતધ્રૂ
જ્યારે કાળી ગાયોમાં બેઠેલા હતા, ત્યારે હું તમને બોલાવું છું, હે અશ્વિનીકુમારો, આકાશના સંતાનો; મારા યજ્ઞમાં આવો, મારા ભોજનમાં આવો, તમે ઉત્સુક છો, મને ભૂલશો નહીં, હે નેતાઓ.
પ્રથિષ્ટ યસ્ય વીરકર્મમિષ્ણદનુષ્ઠિતં નુ નર્યો અપૌહત્ । પુનસ્તદા વૃહતિ યત્કનાયા દુહિતુરા અનુભૃતમનર્વા
જેનું વીરકર્મ મજબૂત અને સારી રીતે કરેલું છે, જે પુરુષોએ કદી ત્યાગ્યું નથી; પુનઃ જે પાતળી દીકરીએ વહન કર્યું હતું, તે ફરી ઊંચું થાય છે, વહન કરનારને આધાર આપે છે.