પૂષેમા આશા અનુ વેદ સર્વાઃ સો અસ્માઁ અભયતમેન નેષત્ । સ્વસ્તિદા આઘૃણિઃ સર્વવીરોઽપ્રયુચ્છન્પુર એતુ પ્રજાનન્
પુષા આ બધાં પ્રદેશોને જાણે અને અમને સૌથી સુરક્ષિત માર્ગે લઈ જાય. તેજસ્વી અને સર્વશક્તિમાન સુખ આપનાર, ક્યારેય નિષ્ફળ ન થતો, માર્ગ જાણીને અમને આગળ મળે.
પ્રપથે પથામજનિષ્ટ પૂષા પ્રપથે દિવઃ પ્રપથે પૃથિવ્યાઃ । ઉભે અભિ પ્રિયતમે સધસ્થે આ ચ પરા ચ ચરતિ પ્રજાનન્
પુષા માર્ગ પર જન્મ્યો, આકાશના માર્ગ પર, પૃથ્વીના માર્ગ પર જન્મ્યો. એ બંને સૌથી પ્રિય સ્થાનોમાં જાય છે, આવેછે અને જાય છે, બધાં જીવને જાણે છે.
સરસ્વતીં દેવયન્તો હવન્તે સરસ્વતીમધ્વરે તાયમાને । સરસ્વતીં સુકૃતો અહ્વયન્ત સરસ્વતી દાશુષે વાર્યં દાત્
દેવભક્તો સરસ્વતીને બોલાવે છે, યજ્ઞ સમયે પણ સરસ્વતીને પુકારે છે, સારા કર્મ કરનારા પણ સરસ્વતીને બોલાવે છે; સરસ્વતી ભક્તને ધન આપે.
સરસ્વતિ યા સરથં યયાથ સ્વધાભિર્દેવિ પિતૃભિર્મદન્તી । આસદ્યાસ્મિન્બર્હિષિ માદયસ્વાનમીવા ઇષ આ ધેહ્યસ્મે
હે સરસ્વતી, જે રથ પર આવે છે, પિતૃઓ સાથે આનંદ કરે છે, તું આ પવિત્ર કૂશ પર બેસજે અને આનંદ માણજે; માતા જેવું પોષણ અમને અહીં આપજે.
સરસ્વતીં યાં પિતરો હવન્તે દક્ષિણા યજ્ઞમભિનક્ષમાણાઃ । સહસ્રાર્ઘમિળો અત્ર ભાગં રાયસ્પોષં યજમાનેષુ ધેહિ
પિતૃઓ સરસ્વતીને બોલાવે છે, જે યજ્ઞમાં યોગ્ય દાન જોઈ રહી છે. અહીં, યજમાનને હજારગણું ધન અને સમૃદ્ધિ આપ.
આપો અસ્માન્માતરઃ શુન્ધયન્તુ ઘૃતેન નો ઘૃતપ્વઃ પુનન્તુ । વિશ્વં હિ રિપ્રં પ્રવહન્તિ દેવીરુદિદાભ્યઃ શુચિરા પૂત એમિ
પાણી, જે અમારાં માતા છે, અમને શુદ્ધ કરે; ઘીથી ભરપૂર પાણી અમને ઘીથી પવિત્ર કરે. દેવીઓ જેવી પવિત્ર નદીઓ બધું અશુદ્ધ દૂર કરે છે; હું તારી પાસે શુદ્ધ બનીને આવું છું.
દ્રપ્સશ્ચસ્કન્દ પ્રથમાઁ અનુ દ્યૂનિમં ચ યોનિમનુ યશ્ચ પૂર્વઃ । સમાનં યોનિમનુ સંચરન્તં દ્રપ્સં જુહોમ્યનુ સપ્ત હોત્રાઃ
પહેલા દિવસોથી વહેતી બિંદુ અહીં આ ગર્ભમાં અને અગાઉના ગર્ભમાં પહોંચી છે. એ જ ગર્ભમાં ફરતી બિંદુને, સાત યજ્ઞકર્તાઓ સાથે, હું અર્પણ કરું છું.
યસ્તે દ્રપ્સ સ્કન્દતિ યસ્તે અંશુર્બાહુચ્યુતો ધિષણાયા ઉપસ્થાત્ । અધ્વર્યોર્વા પરિ વા યઃ પવિત્રાત્તં તે જુહોમિ મનસા વષટ્કૃતમ્
તારી જે બિંદુ વહે છે, જે કિરણ બાહુમાંથી યજ્ઞસ્થળે પડે છે, યજમાન કે છાનણીમાંથી પડે છે, તે બધું હું મનથી અને વષટ્ બોલીને તને અર્પણ કરું છું.
યસ્તે દ્રપ્સ સ્કન્નો યસ્તે અંશુરવશ્ચ યઃ પરઃ સ્રુચા । અયં દેવો બૃહસ્પતિઃ સં તં સિઞ્ચતુ રાધસે
તારી જે બિંદુ વહે છે, જે કિરણ છે, અને જે પણ ચમચાથી ઢોળાય છે, એ બધું દેવ બૃહસ્પતિ સમૃદ્ધિ માટે એકસાથે ઢોળે.
પયસ્વતીરોષધયઃ પયસ્વન્મામકં વચઃ । અપાં પયસ્વદિત્પયસ્તેન મા સહ શુન્ધત
દૂધાળાં ઔષધિઓ, મારું વચન પણ દૂધાળું છે. પાણીનું દૂધ પણ ખરેખર દૂધ છે; એ દૂધથી અમને સાથે મળીને શુદ્ધ કરો.
પરં મૃત્યો અનુ પરેહિ પન્થાં યસ્તે સ્વ ઇતરો દેવયાનાત્ । ચક્ષુષ્મતે શૃણ્વતે તે બ્રવીમિ મા નઃ પ્રજાં રીરિષો મોત વીરાન્
હે મૃત્યુ, તું તારો પોતાનો માર્ગ પકડી દૂર જા, જે દેવોના માર્ગથી જુદો છે. હું તને કહું છું, જે જોઈ અને સાંભળી શકે છે: અમારી સંતાનને કે પુરૂષોને નુકસાન ન કર.
મૃત્યોઃ પદં યોપયન્તો યદૈત દ્રાઘીય આયુઃ પ્રતરં દધાનાઃ । આપ્યાયમાનાઃ પ્રજયા ધનેન શુદ્ધાઃ પૂતા ભવત યજ્ઞિયાસઃ
જે લોકો મૃત્યુના સ્થાન સુધી પહોંચે છે, તેઓ લાંબું આયુષ્ય મેળવે. સંતાન અને ધનમાં વૃદ્ધિ પામે, શુદ્ધ અને પવિત્ર બની, યજ્ઞ માટે યોગ્ય બને.
ઇમે જીવા વિ મૃતૈરાવવૃત્રન્નભૂદ્ભદ્રા દેવહૂતિર્નો અદ્ય । પ્રાઞ્ચો અગામ નૃતયે હસાય દ્રાઘીય આયુઃ પ્રતરં દધાનાઃ
આ જીવતા લોકો મૃતકો પાસેથી દૂર થઈ ગયા છે; આજે અમારું દેવોને પોકારવું શુભ થાય. ચાલો, આનંદથી આગળ વધીએ અને લાંબું આયુષ્ય સ્થાપિત કરીએ.
ઇમં જીવેભ્યઃ પરિધિં દધામિ મૈષાં નુ ગાદપરો અર્થમેતમ્ । શતં જીવન્તુ શરદઃ પુરૂચીરન્તર્મૃત્યું દધતાં પર્વતેન
હું જીવતાં માટે આ સીમા બાંધી રહ્યો છું; એમાંથી કોઈ પણ આ તરફ ન આવે. તેઓ સો વર્ષ સુધી જીવે, ફૂલેફાલે અને મૃત્યુને પર્વત જેટલી દૂર રાખે.
યથાહાન્યનુપૂર્વં ભવન્તિ યથ ઋતવ ઋતુભિર્યન્તિ સાધુ । યથા ન પૂર્વમપરો જહાત્યેવા ધાતરાયૂંષિ કલ્પયૈષામ્
જેમ દિવસો એક પછી એક આવે છે, જેમ ઋતુઓ પોતાના ક્રમમાં આવે છે, તેમ પછાડાવાળો પહેલાવાળાને છોડે નહીં; હે સર્જનહાર, એમના આયુષ્યને યોગ્ય રીતે ગોઠવો.
આ રોહતાયુર્જરસં વૃણાના અનુપૂર્વં યતમાના યતિ ષ્ઠ । ઇહ ત્વષ્ટા સુજનિમા સજોષા દીર્ઘમાયુઃ કરતિ જીવસે વઃ
ઉઠો, તાજગી અને વૃદ્ધાવસ્થાને પસંદ કરો; ક્રમશઃ પ્રયત્ન કરો અને સ્થિર રહો. અહીં ત્વષ્ટા, શુભ જન્મ સાથે, તમને લાંબું આયુષ્ય આપે.
ઇમા નારીરવિધવાઃ સુપત્નીરાઞ્જનેન સર્પિષા સં વિશન્તુ । અનશ્રવોઽનમીવાઃ સુરત્ના આ રોહન્તુ જનયો યોનિમગ્રે
આ સ્ત્રીઓ, જે વિધવા નથી અને સારા પતિવ્રતા છે, તે સુગંધિત તેલ અને ઘી સાથે અંદર આવે. વિના આંસુ, રોગમુક્ત અને સંતાનથી સમૃદ્ધ બની, સર્જનના યોનિમાં પ્રથમ ચડે.
ઉદીર્ષ્વ નાર્યભિ જીવલોકં ગતાસુમેતમુપ શેષ એહિ । હસ્તગ્રાભસ્ય દિધિષોસ્તવેદં પત્યુર્જનિત્વમભિ સં બભૂથ
સ્ત્રી, જીવતાંના લોકમાં પાછી ઊઠ; જ્યાં જીવન છે, ત્યાં આવો. જેમણે તમારો હાથ પકડ્યો હતો, તમે હવે એના પતિની પત્ની અને માતૃત્વમાં જોડાઈ ગઈ.
ધનુર્હસ્તાદાદદાનો મૃતસ્યાસ્મે ક્ષત્રાય વર્ચસે બલાય । અત્રૈવ ત્વમિહ વયં સુવીરા વિશ્વા સ્પૃધો અભિમાતીર્જયેમ
મૃતકના હાથમાંથી ધનુષ્ય લઈ, અમારી શક્તિ, સામર્થ્ય અને બળ માટે, અહીં જ તું રહે અને અમે પણ સારા પુત્રો સાથે બધા દુશ્મનોને જીતીએ.
ઉપ સર્પ માતરં ભૂમિમેતામુરુવ્યચસં પૃથિવીં સુશેવામ્ । ઊર્ણમ્રદા યુવતિર્દક્ષિણાવત એષા ત્વા પાતુ નિરૃતેરુપસ્થાત્
આપણી માતા જેવી આ વિશાળ અને દયાળુ ધરતી પાસે આવો; આ સુખદાયી અને ઉદાર ધરતી, કુમારીની જેમ, તમને સંકટથી બચાવે.
ઉચ્છ્વઞ્ચસ્વ પૃથિવિ મા નિ બાધથાઃ સૂપાયનાસ્મૈ ભવ સૂપવઞ્ચના । માતા પુત્રં યથા સિચાભ્યેનં ભૂમ ઊર્ણુહિ
ધરતી, ઊઠી જા, એને દબાવતી નહીં; એ માટે સરળ આવનજાવનવાળી બન. જેમ માતા પુત્રને ઢાંકે છે, તેમ ધરતી, તું એને ઢાંકી લે.
ઉચ્છ્વઞ્ચમાના પૃથિવી સુ તિષ્ઠતુ સહસ્રં મિત ઉપ હિ શ્રયન્તામ્ । તે ગૃહાસો ઘૃતશ્ચુતો ભવન્તુ વિશ્વાહાસ્મૈ શરણાઃ સન્ત્વત્ર
ઉઠતી ધરતી મજબૂત અને સ્થિર રહે; હજારો માપદંડો એ પર આરામથી રહે. એનાં ઘરો, ઘીથી વહેતા, અહીં એ માટે આશ્રયસ્થાન બને.
ઉત્તે સ્તભ્નામિ પૃથિવીં ત્વત્પરીમં લોગં નિદધન્મો અહં રિષમ્ । એતાં સ્થૂણાં પિતરો ધારયન્તુ તેઽત્રા યમઃ સાદના તે મિનોતુ
હું તારા માટે ધરતી ઊભી રાખું છું, તારા નિવાસ માટે આ લાકડું મૂકી રહ્યો છું. પિતૃઓ આ થાંભલાને સંભાળે અને અહીં યમ તને સ્થાન આપે.
પ્રતીચીને મામહનીષ્વાઃ પર્ણમિવા દધુઃ । પ્રતીચીં જગ્રભા વાચમશ્વં રશનયા યથા
મને પશ્ચિમ તરફ પાંદડાની જેમ રાખવામાં આવ્યો છે; મેં પશ્ચિમની વાણી પકડી લીધી છે, જેમ ઘોડાને લગામથી પકડાય છે.
નિ વર્તધ્વં માનુ ગાતાસ્માન્સિષક્ત રેવતીઃ । અગ્નીષોમા પુનર્વસૂ અસ્મે ધારયતં રયિમ્
પાછા વળો, અમને છોડીને જશો નહીં; અહીં જ રહો, તેજવંતો. અગ્નિ અને સોમ, પુનર્વસુ, અમને ધન આપો.
પુનરેના નિ વર્તય પુનરેના ન્યા કુરુ । ઇન્દ્ર એણા નિ યચ્છત્વગ્નિરેના ઉપાજતુ
એને ફરી પાછો લાવો, ફરી અહીં જ સ્થિર કરો. ઇન્દ્ર એને રોકે અને અગ્નિ એને પાછો લાવે.
પુનરેતા નિ વર્તન્તામસ્મિન્પુષ્યન્તુ ગોપતૌ । ઇહૈવાગ્ને નિ ધારયેહ તિષ્ઠતુ યા રયિઃ
આ બધા ફરી પાછા આવે અને અમારી રક્ષા હેઠળ ફૂલેફાલે. અગ્નિ, અહીં ધન રહે; એ અહીં જ સ્થિર રહે.
યન્નિયાનં ન્યયનં સંજ્ઞાનં યત્પરાયણમ્ । આવર્તનં નિવર્તનં યો ગોપા અપિ તં હુવે
પ્રસ્થાન, પરત ફરવું, ઓળખાણ કે આગળ વધવું જે પણ હોય, હું એ રક્ષકને બોલાવું છું જે પાછું લાવે અને પુનઃસ્થાપિત કરે.
ય ઉદાનડ્વ્યયનં ય ઉદાનટ્ પરાયણમ્ । આવર્તનં નિવર્તનમપિ ગોપા નિ વર્તતામ્
જે દૂર જાય છે કે આગળ વધે છે, જે પાછા ફરે છે કે પાછા આવે છે, એ રક્ષક તેમને ફરી પાછા વાળે.
આ નિવર્ત નિ વર્તય પુનર્ન ઇન્દ્ર ગા દેહિ । જીવાભિર્ભુનજામહૈ
પાછા આવો, એને ફરી પાછો લાવો; હે ઇન્દ્ર, એને અમને ફરી આપો. અમે જીવતાં સાથે આનંદ માણી શકીએ.