અભિષ્ટને તે અદ્રિવો યત્સ્થા જગચ્ચ રેજતે । ત્વષ્ટા ચિત્તવ મન્યવ ઇન્દ્ર વેવિજ્યતે ભિયાર્ચન્નનુ સ્વરાજ્યમ્
હે દુશ્મનને દબાવનાર, જ્યારે તું ઊભો રહે છે, ત્યારે ચાલતું અને અચળ બધું કંપે છે; ત્વષ્ટા પણ ક્રોધથી, હે ઇન્દ્ર, ભયથી ધ્રૂજી ઉઠે છે, ગાન ગાતા, સૌરરાજ્ય મેળવવા પ્રયત્ન કરે છે.
નહિ નુ યાદધીમસીન્દ્રં કો વીર્યા પરઃ । તસ્મિન્નૃમ્ણમુત ક્રતું દેવા ઓજાંસિ સં દધુરર્ચન્નનુ સ્વરાજ્યમ્
વાસ્તવમાં, ઇન્દ્રના પરાક્રમને કોણ ટક્કર આપી શકે? દેવોએ પોતાની શક્તિ, બુદ્ધિ અને બળ બધું તેમાં મૂક્યું છે, ગાન ગાતા, સૌરરાજ્ય મેળવવા પ્રયત્ન કરે છે.
યામથર્વા મનુષ્પિતા દધ્યઙ્ધિયમત્નત । તસ્મિન્બ્રહ્માણિ પૂર્વથેન્દ્ર ઉક્થા સમગ્મતાર્ચન્નનુ સ્વરાજ્યમ્
અથર્વનપુત્ર દધ્યઙ અને મનુના પિતાએ જે જ્ઞાન આપ્યું, એ જ પર, હે ઇન્દ્ર, પ્રાચીન સ્તુતિઓ રચાઈ, ગાન ગાતા, સૌરરાજ્ય મેળવવા પ્રયત્ન કરે છે.
ઇન્દ્રો મદાય વાવૃધે શવસે વૃત્રહા નૃભિઃ । તમિન્મહત્સ્વાજિષૂતેમર્ભે હવામહે સ વાજેષુ પ્ર નોઽવિષત્
ઇન્દ્ર આનંદથી અને બળથી વધ્યો, વૃત્રનો વિનાશક, મનુષ્યોમાં મહાન; એ મહાયોદ્ધાને, બાળપણથી જ, અમે બોલાવીએ છીએ—તે અમને દરેક સ્પર્ધામાં વિજય અપાવે.
અસિ હિ વીર સેન્યોઽસિ ભૂરિ પરાદદિઃ । અસિ દભ્રસ્ય ચિદ્વૃધો યજમાનાય શિક્ષસિ સુન્વતે ભૂરિ તે વસુ
તું સાચો વીર છે, સેના માટે યોગ્ય છે; તું ઘણું દાન આપે છે; નાનાંને પણ તું ખુશીથી આપે છે, અને યજમાનને પણ—તારા પાસે ઘણું ધન છે, તું વહેંચી શકે છે.
યદુદીરત આજયો ધૃષ્ણવે ધીયતે ધના । યુક્ષ્વા મદચ્યુતા હરી કં હનઃ કં વસૌ દધોઽસ્માઁ ઇન્દ્ર વસૌ દધઃ
જ્યારે યુદ્ધકામી ધન માટે આગળ વધે છે, ત્યારે તું તારા આનંદથી ભરેલા ઘોડાઓ જોડ; કોને તું હરાવશે, કોને ધન આપશે? હે ઇન્દ્ર, અમને ધન આપ.
ક્રત્વા મહાઁ અનુષ્વધં ભીમ આ વાવૃધે શવઃ । શ્રિય ઋષ્વ ઉપાકયોર્નિ શિપ્રી હરિવાન્દધે હસ્તયોર્વજ્રમાયસમ્
મહાન ઇન્દ્રે પોતાના સંકલ્પથી, ભયાનક બળમાં વૃદ્ધિ કરી; મહિમા માટે, સુંદરતા અને તેજથી યુક્ત, પીળા અને સુવર્ણભૂષિતે, પોતાના હાથમાં લોખંડનો વજ્ર ધારણ કર્યો.
આ પપ્રૌ પાર્થિવં રજો બદ્બધે રોચના દિવિ । ન ત્વાવાઁ ઇન્દ્ર કશ્ચન ન જાતો ન જનિષ્યતેઽતિ વિશ્વં વવક્ષિથ
તે ધરતીના વિસ્તારોને ભર્યા, આકાશના પ્રકાશને સ્થિર કર્યા; હે ઇન્દ્ર, તારા જેવો ન તો કોઈ જન્મ્યો છે, ન જન્મશે—તુ બધામાં સર્વોપરી છે.
યો અર્યો મર્તભોજનં પરાદદાતિ દાશુષે । ઇન્દ્રો અસ્મભ્યં શિક્ષતુ વિ ભજા ભૂરિ તે વસુ ભક્ષીય તવ રાધસઃ
જે મનુષ્યના ખોરાકને ભક્તને આપે છે—એ ઇન્દ્ર અમને પણ આપે; તું ધન વહેંચ, તારા પાસે ઘણું છે, અમે તારી દયાથી આનંદ માણીશું.
મદેમદે હિ નો દદિર્યૂથા ગવામૃજુક્રતુઃ । સં ગૃભાય પુરૂ શતોભયાહસ્ત્યા વસુ શિશીહિ રાય આ ભર
તારા આનંદમાં, તું અમને ગાયોના ઝુંડ આપે, સીધી દૃષ્ટિવાળો; અનેક, સૈકડો પ્રકારના ધન એકત્ર કર, અમારે પર ધન વરસાવ, અમને સમૃદ્ધિ આપ.
માદયસ્વ સુતે સચા શવસે શૂર રાધસે । વિદ્મા હિ ત્વા પુરૂવસુમુપ કામાન્સસૃજ્મહેઽથા નોઽવિતા ભવ
હે શૂરવીર, અમારો સાથ લઈને, તું સોમરસમાં આનંદ માણ. તારી શક્તિ અને દયાળુ દાન માટે અમે તને ઓળખીએ છીએ કે તું અનેક ધનનો માલિક છે. અમારા ઇચ્છાઓ તારી તરફ મોકલીએ છીએ, તેથી તું અમારો રક્ષક બન.
એતે ત ઇન્દ્ર જન્તવો વિશ્વં પુષ્યન્તિ વાર્યમ્ । અન્તર્હિ ખ્યો જનાનામર્યો વેદો અદાશુષાં તેષાં નો વેદ આ ભર
હે ઇન્દ્ર, આ સર્વ જીવો સર્વ શ્રેષ્ઠ વસ્તુઓને પોષે છે. લોકોમાં તારો પ્રસિદ્ધિ છે; તું અધર્મીઓના વિચારો જાણે છે. એ જ્ઞાન અમને આપ અને અમને તે પ્રાપ્ત કરાવ.
ઉપો ષુ શૃણુહી ગિરો મઘવન્માતથા ઇવ । યદા નઃ સૂનૃતાવતઃ કર આદર્થયાસ ઇદ્યોજા ન્વિન્દ્ર તે હરી
હે દયાળુ, અમારા ગીતો સાંભળ, જેમ માતા પોતાના સંતાનને સાંભળે છે. જ્યારે તું અમને સુખી અને સત્યવાદી બનાવે છે, ત્યારે, હે ઇન્દ્ર, તારા બે ઘોડા જોડાઈ જાય છે.
અક્ષન્નમીમદન્ત હ્યવ પ્રિયા અધૂષત । અસ્તોષત સ્વભાનવો વિપ્રા નવિષ્ઠયા મતી યોજા ન્વિન્દ્ર તે હરી
તેઓએ ભોજન કર્યું, આનંદ માણ્યો અને તારા પ્રેમમાં ભાગ્યશાળી બન્યા; પ્રિયજનોએ આનંદ અનુભવ્યો. જ્ઞાનીઓએ નવી સમજથી તારી સ્તુતિ કરી; હવે, હે ઇન્દ્ર, તારા બે ઘોડા જોડાઈ ગયા છે.
સુસંદૃશં ત્વા વયં મઘવન્વન્દિષીમહિ । પ્ર નૂનં પૂર્ણવન્ધુર સ્તુતો યાહિ વશાઁ અનુ યોજા ન્વિન્દ્ર તે હરી
હે દયાળુ, અમે તને સ્પષ્ટ દ્રષ્ટિથી સ્તુતિ કરવા માંગીએ છીએ. હવે, યોક પૂરું છે અને તું વખાણવામાં આવ્યો છે, તો તું અમારી ઇચ્છા અનુસાર આવ—હવે, હે ઇન્દ્ર, તારા બે ઘોડા જોડાઈ ગયા છે.
સ ઘા તં વૃષણં રથમધિ તિષ્ઠાતિ ગોવિદમ્ । યઃ પાત્રં હારિયોજનં પૂર્ણમિન્દ્ર ચિકેતતિ યોજા ન્વિન્દ્ર તે હરી
જે પુરુષ પૂરેપૂરું પાત્ર તૈયાર રાખે છે, એ જ એ મહાન ગાયવાળું રથ ચડે છે, હે ઇન્દ્ર, તારા જોડાણ માટે—હવે, હે ઇન્દ્ર, તારા બે ઘોડા જોડાઈ ગયા છે.
યુક્તસ્તે અસ્તુ દક્ષિણ ઉત સવ્યઃ શતક્રતો । તેન જાયામુપ પ્રિયાં મન્દાનો યાહ્યન્ધસો યોજા ન્વિન્દ્ર તે હરી
હે શતશક્તિમાન, તારા જમણા અને ડાબા બંને ઘોડા જોડાયેલા રહે. એના સહારે, સોમરસથી આનંદિત થઈ, તું તારી પ્રિય પત્ની પાસે જા—હવે, હે ઇન્દ્ર, તારા બે ઘોડા જોડાઈ ગયા છે.
યુનજ્મિ તે બ્રહ્મણા કેશિના હરી ઉપ પ્ર યાહિ દધિષે ગભસ્ત્યોઃ । ઉત્ત્વા સુતાસો રભસા અમન્દિષુઃ પૂષણ્વાન્વજ્રિન્સમુ પત્ન્યામદઃ
હું તારા માટે વંદનાથી વાળાવાળા ઘોડા જોડું છું; તું નજીક આવ, તું હાથમાં બેઠો છે. પિરસાયેલા સોમરસે તને અને પુષણને, વજ્રધારી, પત્ની સાથે આનંદ આપ્યો છે.
અશ્વાવતિ પ્રથમો ગોષુ ગચ્છતિ સુપ્રાવીરિન્દ્ર મર્ત્યસ્તવોતિભિઃ । તમિત્પૃણક્ષિ વસુના ભવીયસા સિન્ધુમાપો યથાભિતો વિચેતસઃ
હે ઇન્દ્ર, ઘોડાવાળો શ્રેષ્ઠ મનુષ્ય, તારા સહારે ગાયોને પ્રાપ્ત કરે છે અને સમૃદ્ધ બને છે. તું તેને વધુ ધનથી ભરપૂર કરે છે, જેમ નદીઓ અને પાણી તેને ચારેબાજુથી ઘેરી લે છે.
આપો ન દેવીરુપ યન્તિ હોત્રિયમવઃ પશ્યન્તિ વિતતં યથા રજઃ । પ્રાચૈર્દેવાસઃ પ્ર ણયન્તિ દેવયું બ્રહ્મપ્રિયં જોષયન્તે વરા ઇવ
દેવત્વવાળી નદીઓ જેમ યજ્ઞસ્થળે આવે છે, તેમ તેઓ યજ્ઞને નજીક આવે છે; તેઓ વ્યાપક આકાશને જુએ છે. દેવતાઓ દેવપ્રિયને આગળ લઈ જાય છે; તેઓ સ્તુતિપ્રેમી મનુષ્યમાં, નવવધૂઓની જેમ, આનંદ મેળવે છે.
અધિ દ્વયોરદધા ઉક્થ્યં વચો યતસ્રુચા મિથુના યા સપર્યતઃ । અસંયત્તો વ્રતે તે ક્ષેતિ પુષ્યતિ ભદ્રા શક્તિર્યજમાનાય સુન્વતે
બે સેવા કરનારા, જેમ દાંપત્ય હોય તેમ, બંને પર સ્તુતિ ધરાય છે. તારા નિયમમાં અવરોધ વિના, તારી શુભ શક્તિ યજમાન માટે સ્થિર અને ફળદાયી રહે છે, જે સોમરસ પિરે છે.
આદઙ્ગિરાઃ પ્રથમં દધિરે વય ઇદ્ધાગ્નયઃ શમ્યા યે સુકૃત્યયા । સર્વં પણેઃ સમવિન્દન્ત ભોજનમશ્વાવન્તં ગોમન્તમા પશું નરઃ
અંગિરાઓએ સૌપ્રથમ યોગ્ય કર્મથી અગ્નિ પ્રગટાવી માર્ગ સ્થાપ્યો. તેમણે પણીના સર્વ ભોજન, ઘોડા, ગાય અને પશુઓ શોધી કાઢ્યા, હે મનુષ્યો.
યજ્ઞૈરથર્વા પ્રથમઃ પથસ્તતે તતઃ સૂર્યો વ્રતપા વેન આજનિ । આ ગા આજદુશના કાવ્યઃ સચા યમસ્ય જાતમમૃતં યજામહે
અથર્વાએ યજ્ઞોથી સૌપ્રથમ માર્ગે પગલાં મૂક્યાં; ત્યારબાદ સૂર્ય, નિયમપાલક, જન્મ્યો. કાવ્ય ઋષિ ગાયો સાથે આવે, અને અમે યમથી જન્મેલા અમર દેવની પૂજા કરીએ.
બર્હિર્વા યત્સ્વપત્યાય વૃજ્યતેઽર્કો વા શ્લોકમાઘોષતે દિવિ । ગ્રાવા યત્ર વદતિ કારુરુક્થ્યસ્તસ્યેદિન્દ્રો અભિપિત્વેષુ રણ્યતિ
જ્યારે સ્વામીપદ માટે બરખા bichhaay છે, અથવા ગીત આકાશમાં ગુંજે છે, જ્યાં પથ્થર બોલે છે અને ગાયક સ્તુતિ કરે છે—ત્યાં ઇન્દ્ર અર્પણોમાં આનંદ મેળવે છે.
અસાવિ સોમ ઇન્દ્ર તે શવિષ્ઠ ધૃષ્ણવા ગહિ । આ ત્વા પૃણક્ત્વિન્દ્રિયં રજઃ સૂર્યો ન રશ્મિભિઃ
હે ઇન્દ્ર, તારા માટે અહીં સોમ છે, તું સૌથી શક્તિશાળી અને દઢ છે—આવ. આકાશ તને શક્તિથી ભરપૂર કરે છે, જેમ સૂર્ય પોતાની કિરણોથી કરે છે.
ઇન્દ્રમિદ્ધરી વહતોઽપ્રતિધૃષ્ટશવસમ્ । ઋષીણાં ચ સ્તુતીરુપ યજ્ઞં ચ માનુષાણામ્
ઇન્દ્રના ઘોડા તેને અપરાજેય શક્તિથી ઋષિઓની સ્તુતિ અને મનુષ્યોના યજ્ઞસ્થળે લઈ જાય છે.
આ તિષ્ઠ વૃત્રહન્રથં યુક્તા તે બ્રહ્મણા હરી । અર્વાચીનં સુ તે મનો ગ્રાવા કૃણોતુ વગ્નુના
હે વૃત્રનાશક, તું તારો રથ ચઢ, તારા ઘોડા વંદનાથી જોડાયા છે. તારો મન અમારી તરફ વળે, પથ્થરનો ધ્વનિ તને નજીક લાવે.
ઇમમિન્દ્ર સુતં પિબ જ્યેષ્ઠમમર્ત્યં મદમ્ । શુક્રસ્ય ત્વાભ્યક્ષરન્ધારા ઋતસ્ય સાદને
હે ઇન્દ્ર, આ પિરસાયેલ સોમ પિ, જે શ્રેષ્ઠ અને અમર આનંદ છે. તેજસ્વી ધારાઓ તારી પાસે, સત્યના આસન પર, વહે છે.
ઇન્દ્રાય નૂનમર્ચતોક્થાનિ ચ બ્રવીતન । સુતા અમત્સુરિન્દવો જ્યેષ્ઠં નમસ્યતા સહઃ
હવે ઇન્દ્રને ભક્તિપૂર્વક પૂજો અને સ્તુતિઓ ઉચ્ચારો. દબાવેલા, આનંદદાયક સોમરસથી, એ મહાન, વડીલ ઇન્દ્રને શ્રદ્ધાપૂર્વક વંદન કરો.
નકિષ્ટ્વદ્રથીતરો હરી યદિન્દ્ર યચ્છસે । નકિષ્ટ્વાનુ મજ્મના નકિઃ સ્વશ્વ આનશે
હે ઇન્દ્ર, જ્યારે તું પોતાના બે ઘોડાં જોડે છે, ત્યારે તારી સરખામણીમાં રથ ચલાવનાર બીજું કોઈ નથી. તારી ઝડપ અને સંપત્તિ સુધી કોઈ પહોંચી શકતું નથી.