પ્ર હિન્વાનો જનિતા રોદસ્યો રથો ન વાજં સનિષ્યન્નયાસીત્ । ઇન્દ્રં ગચ્છન્નાયુધા સંશિશાનો વિશ્વા વસુ હસ્તયોરાદધાનઃ
પ્રેરિત સર્જનહાર, આકાશ અને ધરતીના સર્જક, રથ જેવો પુરસ્કાર મેળવવા આગળ વધે છે. ઇન્દ્ર પાસે જાય છે, શસ્ત્રોથી સજ્જ, અને બધા ખજાના પોતાના હાથમાં એકત્ર કરે છે.
અભિ ત્રિપૃષ્ઠં વૃષણં વયોધામાઙ્ગૂષાણામવાવશન્ત વાણીઃ । વના વસાનો વરુણો ન સિન્ધૂન્વિ રત્નધા દયતે વાર્યાણિ
ગીતો ત્રિપૃષ્ઠ, બળવાન, યુવાન સુધી પહોંચ્યા છે. લાકડાથી ઢંકાયેલો, નદીઓમાં વરુણ જેવો, તે અમૂલ્ય ભેટ આપે છે અને ધન આપે છે.
શૂરગ્રામઃ સર્વવીરઃ સહાવાઞ્જેતા પવસ્વ સનિતા ધનાનિ । તિગ્માયુધઃ ક્ષિપ્રધન્વા સમત્સ્વષાળ્હઃ સાહ્વાન્પૃતનાસુ શત્રૂન્
વીરોથી ભરેલો, સર્વશક્તિમાન, વિજયી, સોમ, તું ધન જીતનારો બની શુદ્ધ થા. તીક્ષ્ણ શસ્ત્રો, ઝડપી ધનુષ્યવાળો, યુદ્ધમાં ભયાનક બની, શત્રુઓને હરાવ.
ઉરુગવ્યૂતિરભયાનિ કૃણ્વન્સમીચીને આ પવસ્વા પુરંધી । અપઃ સિષાસન્નુષસઃ સ્વર્ગાઃ સં ચિક્રદો મહો અસ્મભ્યં વાજાન્
વિશાળ ચરોતરો ધરાવતો, બધાને નિર્ભય બનાવતો, બુદ્ધિશાળી સાથે વહે, શુદ્ધ કરનાર. પાણી શોધતો, તેજસ્વી ઉષાઓ, ધ્વનિ સાથે, અમને મહાન ઇનામો આપ.
મત્સિ સોમ વરુણં મત્સિ મિત્રં મત્સીન્દ્રમિન્દો પવમાન વિષ્ણુમ્ । મત્સિ શર્ધો મારુતં મત્સિ દેવાન્મત્સિ મહામિન્દ્રમિન્દો મદાય
સોમ, વરુણમાં આનંદ માણ, મિત્રમાં આનંદ માણ, ઇન્દ્રમાં આનંદ માણ, શુદ્ધ થયેલા, વિષ્ણુમાં આનંદ માણ. મારોતોની સેના, દેવોમાં આનંદ માણ, અને મહાન આનંદથી, શુદ્ધ થયેલા, આનંદ માણ.
એવા રાજેવ ક્રતુમાઁ અમેન વિશ્વા ઘનિઘ્નદ્દુરિતા પવસ્વ । ઇન્દો સૂક્તાય વચસે વયો ધા યૂયં પાત સ્વસ્તિભિઃ સદા નઃ
રાજા જેવો બુદ્ધિશાળી બની, બધા દુઃખોનો નાશ કરતા શુદ્ધ થા. હે ઇંદુ, સ્તુતિ અને વચન માટે અમને પાંખ આપ. હંમેશા અમારો કલ્યાણથી રક્ષણ કરો.
અસર્જિ વક્વા રથ્યે યથાજૌ ધિયા મનોતા પ્રથમો મનીષી । દશ સ્વસારો અધિ સાનો અવ્યેઽજન્તિ વહ્નિં સદનાન્યચ્છ
મહાન વિચાર અને ઈચ્છાથી, યુદ્ધમાં રથ પર જેમ, એ પ્રથમ વિદ્વાન વહેતો થયો છે. પર્વતની ચોટી પર દસ બહેનો, દરેકે પોતાના ઘર માટે, અગ્નિને જન્મ આપ્યો છે.
વીતી જનસ્ય દિવ્યસ્ય કવ્યૈરધિ સુવાનો નહુષ્યેભિરિન્દુઃ । પ્ર યો નૃભિરમૃતો મર્ત્યેભિર્મર્મૃજાનોઽવિભિર્ગોભિરદ્ભિઃ
સ્વર્ગના લોકોએ ગાયેલ ગીતો સાથે, ઇંદુ વહેતો થયો છે અને નાહુષના જ્ઞાની લોકોમાં પ્રવેશ્યો છે. એ અમર, ગાય અને પાણી વડે પોતાને શુદ્ધ કરે છે, શુદ્ધતાથી તેજસ્વી બને છે.
વૃષા વૃષ્ણે રોરુવદંશુરસ્મૈ પવમાનો રુશદીર્તે પયો ગોઃ । સહસ્રમૃક્વા પથિભિર્વચોવિદધ્વસ્મભિઃ સૂરો અણ્વં વિ યાતિ
બળવાન માટે ગર્જનારો વૃષભ, તેજસ્વી દૂધ વહાવે છે. હજારો ધારો સાથે, માર્ગે માર્ગે, સૂર્ય આપણા વચ્ચે વાણી વહેંચતો આગળ વધે છે.
રુજા દૃળ્હા ચિદ્રક્ષસઃ સદાંસિ પુનાન ઇન્દ ઊર્ણુહિ વિ વાજાન્ । વૃશ્ચોપરિષ્ટાત્તુજતા વધેન યે અન્તિ દૂરાદુપનાયમેષામ્
શુદ્ધ થતો ઇંદુ, દુશ્મનના મજબૂત કિલ્લાઓ તોડી નાખે અને વિજય sweep કરી લે. ઉપરથી વૃષભ પોતાના શસ્ત્રથી પ્રહાર કરે છે; નજીક કે દૂર જે હોય, તેમને અમારી પાસે લાવ.
સ પ્રત્નવન્નવ્યસે વિશ્વવાર સૂક્તાય પથઃ કૃણુહિ પ્રાચઃ । યે દુઃષહાસો વનુષા બૃહન્તસ્તાઁસ્તે અશ્યામ પુરુકૃત્પુરુક્ષો
જેમ પ્રાચીન સમયમાં, તેમ હવે સર્વવ્યાપી માટે, સ્તુતિના માર્ગો સરળ કર. જે દુર્જય અને પ્રબળ છે, એ બધાને, અનેક કાર્ય અને બળ ધરાવનાર સોમ, આપણે જીતીએ.
એવા પુનાનો અપઃ સ્વર્ગા અસ્મભ્યં તોકા તનયાનિ ભૂરિ । શં નઃ ક્ષેત્રમુરુ જ્યોતીંષિ સોમ જ્યોઙ્નઃ સૂર્યં દૃશયે રિરીહિ
આ રીતે શુદ્ધ થતા, અમને સ્વર્ગીય પાણી, ઘણાં સંતાન અને વંશ આપ. અમારા ખેતર, વિશાળ પ્રકાશ, સોમ, આશીર્વાદ આપ; અમને સૂર્યનું તેજ દેખાવા માટે આપ.
પરિ સુવાનો હરિરંશુઃ પવિત્રે રથો ન સર્જિ સનયે હિયાનઃ । આપચ્છ્લોકમિન્દ્રિયં પૂયમાનઃ પ્રતિ દેવાઁ અજુષત પ્રયોભિઃ
પીતળિયા રંગનો, છાનવામાં વહેતો, રથની જેમ મુક્ત થઈ આગળ વધે છે. શુદ્ધ થઈ, એ સ્તુતિ અને શક્તિ પ્રાપ્ત કરે છે; દેવતાઓએ તેને પોતાના અર્પણથી સ્વીકાર્યો છે.
અચ્છા નૃચક્ષા અસરત્પવિત્રે નામ દધાનઃ કવિરસ્ય યોનૌ । સીદન્હોતેવ સદને ચમૂષૂપેમગ્મન્નૃષયઃ સપ્ત વિપ્રાઃ
એ દ્રષ્ટા, કવિના ગર્ભમાં, નામ ધારણ કરીને છાનવામાં ગયો છે. ઘરમાં યજમાનની જેમ બેઠો છે, પાત્રોમાં, સાત વિદ્વાન ઋષિઓ તેની પાસે આવ્યા છે.
પ્ર સુમેધા ગાતુવિદ્વિશ્વદેવઃ સોમઃ પુનાનઃ સદ એતિ નિત્યમ્ । ભુવદ્વિશ્વેષુ કાવ્યેષુ રન્તાનુ જનાન્યતતે પઞ્ચ ધીરઃ
સોમ, શુદ્ધ, બુદ્ધિશાળી, માર્ગ જાણનાર, હંમેશા સર્વ દેવતાઓ માટે સ્તુતિમાં આવે છે. એ સર્વ ગીતોમાં આનંદ પામે છે, પાંસઠમાં વિદ્વાન લોકોમાં પ્રસરે છે.
તવ ત્યે સોમ પવમાન નિણ્યે વિશ્વે દેવાસ્ત્રય એકાદશાસઃ । દશ સ્વધાભિરધિ સાનો અવ્યે મૃજન્તિ ત્વા નદ્યઃ સપ્ત યહ્વીઃ
હે પવમાન સોમ, તને સર્વ દેવતાઓ, ત્રણ અને અગિયાર, મળવા આવ્યા છે. દસ પોતાના બળથી પર્વતની ચોટી પર, સાત પ્રબળ નદીઓ તને ધોઈને શુદ્ધ કરે છે.
તન્નુ સત્યં પવમાનસ્યાસ્તુ યત્ર વિશ્વે કારવઃ સંનસન્ત । જ્યોતિર્યદહ્ને અકૃણોદુ લોકં પ્રાવન્મનું દસ્યવે કરભીકમ્
આ સત્ય પવમાન સોમનું હોય, જ્યાં બધા કવિઓ એક થાય છે. જ્યારે પ્રકાશ દિવસ માટે સર્જાયું, ત્યારે જગત બન્યું; મનુએ દાસ્યુ માટે કરભિકાને આગળ વધાર્યા.
પરિ સદ્મેવ પશુમાન્તિ હોતા રાજા ન સત્યઃ સમિતીરિયાનઃ । સોમઃ પુનાનઃ કલશાઁ અયાસીત્સીદન્મૃગો ન મહિષો વનેષુ
યજમાન ઘરમાં ધન લાવે છે, રાજા સચ્ચાઈથી સભામાં આવે છે. શુદ્ધ સોમ પાત્રોમાં પ્રવેશી ગયો છે; એ જંગલમાં હરણ કે મહીષની જેમ બેઠો છે.
સાકમુક્ષો મર્જયન્ત સ્વસારો દશ ધીરસ્ય ધીતયો ધનુત્રીઃ । હરિઃ પર્યદ્રવજ્જાઃ સૂર્યસ્ય દ્રોણં નનક્ષે અત્યો ન વાજી
દસ બહેનો, વિદ્વાનની વિચારધારાઓ, એકસાથે વહેતી અને શુદ્ધ કરે છે. પીતળિયો સૂર્યના પાત્રની આસપાસ દોડે છે, એનું માપે છે, વિજય માટે ઉત્સુક ઘોડા જેવો.
સં માતૃભિર્ન શિશુર્વાવશાનો વૃષા દધન્વે પુરુવારો અદ્ભિઃ । મર્યો ન યોષામભિ નિષ્કૃતં યન્સં ગચ્છતે કલશ ઉસ્રિયાભિઃ
માતાઓ સાથે બાળક જેવો આનંદ કરે છે, દાનમાં સમૃદ્ધ વૃષભ પાણી સાથે વહે છે. યુવાન અને કન્યાની જેમ, સોમ ગાયવાળા પાત્ર તરફ જાય છે.
ઉત પ્ર પિપ્ય ઊધરઘ્ન્યાયા ઇન્દુર્ધારાભિઃ સચતે સુમેધાઃ । મૂર્ધાનં ગાવઃ પયસા ચમૂષ્વભિ શ્રીણન્તિ વસુભિર્ન નિક્તૈઃ
વિદ્વાન ઇંદુ પોષક ગાયના સ્તનને ધારો વડે ભરાવે છે. ગાયો દૂધથી પાત્રોમાં શીર્ષને ચોપડે છે, ધનથી જેમ ચોપડવું.
સ નો દેવેભિઃ પવમાન રદેન્દો રયિમશ્વિનં વાવશાનઃ । રથિરાયતામુશતી પુરંધિરસ્મદ્ર્યગા દાવને વસૂનામ્
દેવતાઓ સાથે, પવમાન ઇંદુ, અમને અશ્વિનીકુમારો જેવું ધન આપો. દયાળુ, ઝડપી અને ધન આપનાર, અમારે માટે દેવતાઓનું ધન લાવે.
નૂ નો રયિમુપ માસ્વ નૃવન્તં પુનાનો વાતાપ્યં વિશ્વશ્ચન્દ્રમ્ । પ્ર વન્દિતુરિન્દો તાર્યાયુઃ પ્રાતર્મક્ષૂ ધિયાવસુર્જગમ્યાત્
હવે અમને પુરુષોથી ભરપૂર, સર્વે રીતે આનંદદાયક ધન આપો, શુદ્ધ થતો. ઇંદુ, સ્તુતિ પામનાર, અમારું આયુષ્ય વધાર. બુદ્ધિશાળી, ઝડપી, સવારે વિચાર સાથે અમારી પાસે આવે.
અધિ યદસ્મિન્વાજિનીવ શુભ સ્પર્ધન્તે ધિયઃ સૂર્યે ન વિશઃ । અપો વૃણાનઃ પવતે કવીયન્વ્રજં ન પશુવર્ધનાય મન્મ
જ્યારે આમાં, વિજય માટે, વિચારોએ સ્પર્ધા કરી, જેમ સૂર્ય પાસે જાતિઓ કરે છે, ત્યારે કવિ, પાણી પસંદ કરીને, ગાયોની વૃદ્ધિ માટે, પોતાના સ્તુતિ સાથે વહે છે.
દ્વિતા વ્યૂર્ણ્વન્નમૃતસ્ય ધામ સ્વર્વિદે ભુવનાનિ પ્રથન્ત । ધિયઃ પિન્વાનાઃ સ્વસરે ન ગાવ ઋતાયન્તીરભિ વાવશ્ર ઇન્દુમ્
તમે બે રીતે અમૃત લોકને ખુલ્લો કરો છો, પ્રકાશ શોધનાર માટે બધા લોક વિસ્તરે છે. સારા વિચારો, જેમ ગાયો પોતાના મેદાનમાં જાય છે, તેમ સત્યના માર્ગે ચાલીને, સોમના તપકાં પાસે આવે છે.
પરિ યત્કવિઃ કાવ્યા ભરતે શૂરો ન રથો ભુવનાનિ વિશ્વા । દેવેષુ યશો મર્તાય ભૂષન્દક્ષાય રાયઃ પુરુભૂષુ નવ્યઃ
જ્યારે પ્રેરિત કવિ પોતાની કૃતિઓ રજૂ કરે છે, તેવું છે કે શૂરવીર પોતાનો રથ હંકારે અને બધા લોકમાં ફરે છે. દેવોમાં તે યશ લાવે છે અને મનુષ્યોને નવાં નવાં ધનથી શોભા આપે છે.
શ્રિયે જાતઃ શ્રિય આ નિરિયાય શ્રિયં વયો જરિતૃભ્યો દધાતિ । શ્રિયં વસાના અમૃતત્વમાયન્ભવન્તિ સત્યા સમિથા મિતદ્રૌ
જે શોભા માટે જન્મ્યો છે, તે શોભાથી આગળ વધે છે; તે ગાયકને સુંદર તાકાત આપે છે. શોભા ધારણ કરીને, તેઓ અમરતા મેળવે છે; સભામાં સાચા રહી, બે મિત્ર એક થાય છે.
ઇષમૂર્જમભ્યર્ષાશ્વં ગામુરુ જ્યોતિઃ કૃણુહિ મત્સિ દેવાન્ । વિશ્વાનિ હિ સુષહા તાનિ તુભ્યં પવમાન બાધસે સોમ શત્રૂન્
પોષણ અને તાકાત મેળવ, ઘોડો અને ગાય લાવ, પ્રકાશ ફેલાવ અને દેવોમાં આનંદ માણ. હે પવિત્ર સોમ, તું બધાં દુશ્મનોને દૂર કરે છે, આ બધું તારા માટે સહેલું છે.
કનિક્રન્તિ હરિરા સૃજ્યમાનઃ સીદન્વનસ્ય જઠરે પુનાનઃ । નૃભિર્યતઃ કૃણુતે નિર્ણિજં ગા અતો મતીર્જનયત સ્વધાભિઃ
પીળો સોમ આગળ વધે છે, કાઠના પેટમાં પોતે શુદ્ધ થાય છે. જ્યારે મનુષ્યો તેને દબાવે છે, ત્યારે તે રસ્તો સાફ કરે છે; તેની પોતાની શક્તિથી ઉત્તમ વિચારો જન્મે છે.
હરિઃ સૃજાનઃ પથ્યામૃતસ્યેયર્તિ વાચમરિતેવ નાવમ્ । દેવો દેવાનાં ગુહ્યાનિ નામાવિષ્કૃણોતિ બર્હિષિ પ્રવાચે
પીળો સોમ મુક્ત થઈ અમૃતના માર્ગે ચાલે છે; તે પાણી પર નાવ જેવી અવાજ કરે છે. દેવ દેવોના ગુપ્ત નામ ખુલ્લા કરે છે, જે હું પવિત્ર કુશ પર બોલું છું.