સ મર્મૃજાન આયુભિઃ પ્રયસ્વાન્પ્રયસે હિતઃ । ઇન્દુરત્યો વિચક્ષણઃ
યજ્ઞવિધિથી શુદ્ધ થયેલો, શક્તિથી ભરપૂર અને હવન માટે તૈયાર, તેજસ્વી અને બુદ્ધિશાળી એ અગ્નિ સર્વેને ઓળખી શકે છે.
પવમાન ઋતં બૃહચ્છુક્રં જ્યોતિરજીજનત્ । કૃષ્ણા તમાંસિ જઙ્ઘનત્
પાવન થયેલા અગ્નિએ મહાન સત્ય અને તેજસ્વી પ્રકાશ ઉત્પન્ન કર્યો છે; તેણે કાળી અંધકારને દૂર કરી નાખ્યો છે.
પવમાનસ્ય જઙ્ઘ્નતો હરેશ્ચન્દ્રા અસૃક્ષત । જીરા અજિરશોચિષઃ
પાવન થયેલા અગ્નિ જ્યારે અંધકારને દૂર કરે છે ત્યારે તેજસ્વી કિરણો વહેવા લાગે છે, જે જૂના હોવા છતાં હંમેશા યુવાન જેવા જ ચમકે છે.
પવમાનો રથીતમઃ શુભ્રેભિઃ શુભ્રશસ્તમઃ । હરિશ્ચન્દ્રો મરુદ્ગણઃ
પાવન થયેલો અગ્નિ શ્રેષ્ઠ રથચાલક છે, તેજસ્વી દેવતાઓ સાથે સૌથી વધુ પ્રકાશમાન છે, હરિચંદ્ર છે અને મારુતોનો આગવો છે.
પવમાનો વ્યશ્નવદ્રશ્મિભિર્વાજસાતમઃ । દધત્સ્તોત્રે સુવીર્યમ્
પાવન થયેલો અગ્નિ, જે વિષ્ણુની જેમ છે, પોતાની કિરણોથી શક્તિ આપનાર છે, સ્તુતિને વીરતા આપે છે.
પ્ર સુવાન ઇન્દુરક્ષાઃ પવિત્રમત્યવ્યયમ્ । પુનાન ઇન્દુરિન્દ્રમા
પિછડાયેલો સોમ, ઇંદુ, અવિનાશી છાનને રક્ષે છે; શુદ્ધ થતાં એ ઇંદુ ઇન્દ્રને શોધે છે.
એષ સોમો અધિ ત્વચિ ગવાં ક્રીળત્યદ્રિભિઃ । ઇન્દ્રં મદાય જોહુવત્
આ સોમ, ગાયોની ચામડી પર, પથ્થરો સાથે રમે છે અને ઇન્દ્રને આનંદ માટે બોલાવે છે.
યસ્ય તે દ્યુમ્નવત્પયઃ પવમાનાભૃતં દિવઃ । તેન નો મૃળ જીવસે
હે પાવન થયેલા, તારા સ્વર્ગથી લાવેલા તેજસ્વી અને ભરપૂર દૂધથી અમને જીવન માટે કૃપા આપ.
ત્વં સોમાસિ ધારયુર્મન્દ્ર ઓજિષ્ઠો અધ્વરે । પવસ્વ મંહયદ્રયિઃ
તું સોમ છે, આધારરૂપ છે, યજ્ઞમાં સૌથી મીઠો અને શક્તિશાળી છે; તું પવિત્ર થા અને આનંદ આપતું ધન લાવ.
ત્વં સુતો નૃમાદનો દધન્વાન્મત્સરિન્તમઃ । ઇન્દ્રાય સૂરિરન્ધસા
તું પિછડાયેલો છે, મનુષ્યોને આનંદ આપે છે, સૌથી વધુ ઉત્સાહક રસ ધરાવે છે; હે સોમ, તું તારા રસથી ઇન્દ્ર માટે બુદ્ધિશાળી છે.
ત્વં સુષ્વાણો અદ્રિભિરભ્યર્ષ કનિક્રદત્ । દ્યુમન્તં શુષ્મમુત્તમમ્
તું સારી રીતે પિછડાયેલો છે, પથ્થરો સાથે ગૂંજીને આગળ વધે છે અને શ્રેષ્ઠ તેજસ્વી શક્તિ ઉત્પન્ન કરે છે.
ઇન્દુર્હિન્વાનો અર્ષતિ તિરો વારાણ્યવ્યયા । હરિર્વાજમચિક્રદત્
ઇંદુ, વહેતો, અવિનાશી છાનમાંથી પસાર થાય છે; પીળો રંગ ધરાવનાર એ સોમે શક્તિ જગાવી છે.
ઇન્દો વ્યવ્યમર્ષસિ વિ શ્રવાંસિ વિ સૌભગા । વિ વાજાન્સોમ ગોમતઃ
હે સોમ, તું છાનમાંથી પસાર થઈને કીર્તિ ફેલાવે છે, શુભતા ફેલાવે છે અને ગાયોવાળું ધન ફેલાવે છે.
આ ન ઇન્દો શતગ્વિનં રયિં ગોમન્તમશ્વિનમ્ । ભરા સોમ સહસ્રિણમ્
હે સોમ, અમારે માટે શતગાયાવાળું, ગાયોવાળું, ઘોડા જેવી ઝડપવાળું અને હજારોથી ભરપૂર ધન લાવ.
પવમાનાસ ઇન્દવસ્તિરઃ પવિત્રમાશવઃ । ઇન્દ્રં યામેભિરાશત
પાવન થયેલા ઇંદુઓ, ઝડપથી છાનમાંથી પસાર થાય છે; એથી, તેઓ ઇન્દ્રને જોડાણ માટે પહોંચે છે.
કકુહઃ સોમ્યો રસ ઇન્દુરિન્દ્રાય પૂર્વ્યઃ । આયુઃ પવત આયવે
આ આનંદદાયક સોમ રસ, જે પ્રાચીન ચંદ્ર જેવો છે, ઇન્દ્ર માટે વહે છે; જીવન તેને ઇચ્છનાર માટે શુદ્ધ થાય છે.
હિન્વન્તિ સૂરમુસ્રયઃ પવમાનં મધુશ્ચુતમ્ । અભિ ગિરા સમસ્વરન્
યજ્ઞકર્મ કરનાર બ્રાહ્મણો, મધુર સોમને ઉમેરીને, તેને ઉર્જાવાન બનાવે છે; તેઓ ઉંચા અવાજે તેની સ્તુતિ કરે છે.
અવિતા નો અજાશ્વઃ પૂષા યામનિયામનિ । આ ભક્ષત્કન્યાસુ નઃ
અજોઢ ઘોડાવાળો પુષણ અમારો રક્ષક બને અને અમારે યાત્રામાં માર્ગદર્શન આપે; તે અમને કન્યાઓ વચ્ચે ભોજન આપે.
અયં સોમઃ કપર્દિને ઘૃતં ન પવતે મધુ । આ ભક્ષત્કન્યાસુ નઃ
આ સોમ જટાવાળાને માટે ઘી જેવો શુદ્ધ અને મધુર વહે છે; તે અમને કન્યાઓ વચ્ચે ભોજન આપે.
અયં ત આઘૃણે સુતો ઘૃતં ન પવતે શુચિ । આ ભક્ષત્કન્યાસુ નઃ
આ તારા માટે પિછાયેલો સોમ, ઓ તેજસ્વી, ઘી જેવો શુદ્ધ વહે છે; તે અમને કન્યાઓ વચ્ચે ભોજન આપે.
વાચો જન્તુઃ કવીનાં પવસ્વ સોમ ધારયા । દેવેષુ રત્નધા અસિ
કવિઓની વાણીનો સંતાન સોમ, તું શક્તિથી વહે; દેવતાઓમાં તું ખજાનાનો ધારક છે.
આ કલશેષુ ધાવતિ શ્યેનો વર્મ વિ ગાહતે । અભિ દ્રોણા કનિક્રદત્
સોમ કળશોમાં દોડે છે; શ્યેન પોતાના બળથી ફેલાય છે; તે પાત્રોમાં ઉંચા અવાજે ગુંજે છે.
પરિ પ્ર સોમ તે રસોઽસર્જિ કલશે સુતઃ । શ્યેનો ન તક્તો અર્ષતિ
સોમ, તારો રસ કળશમાં પિછાઈને આસપાસ વહે છે; ઝડપથી દોડતા શ્યેન જેવો તે વહે છે.
પવસ્વ સોમ મન્દયન્નિન્દ્રાય મધુમત્તમઃ
સોમ, તું ઇન્દ્રને આનંદ આપતો અને સૌથી મધુર બનીને વહે.
અસૃગ્રન્દેવવીતયે વાજયન્તો રથા ઇવ
તેઓ દેવકૃપા માટે, રથોની જેમ દોડતા, વહે છે.
તે સુતાસો મદિન્તમાઃ શુક્રા વાયુમસૃક્ષત
એ પિછાયેલા રસો, સૌથી વધુ ઉન્માદક અને તેજસ્વી, પવન સાથે વહે છે.
ગ્રાવ્ણા તુન્નો અભિષ્ટુતઃ પવિત્રં સોમ ગચ્છસિ । દધત્સ્તોત્રે સુવીર્યમ્
પથ્થરથી ઉમેરીને, સ્તુતિ પામીને, સોમ તું છાણમાં જાય છે; તું સ્તુતિ માટે વીરતા આપે છે.
એષ તુન્નો અભિષ્ટુતઃ પવિત્રમતિ ગાહતે । રક્ષોહા વારમવ્યયમ્
આ સોમ, ઉમેરીને અને સ્તુતિ પામી, છાણ તરફ આવે છે; તે દૈત્યનો વિનાશક અને અવિરત રક્ષક છે.
યદન્તિ યચ્ચ દૂરકે ભયં વિન્દતિ મામિહ । પવમાન વિ તજ્જહિ
જે નજીક આવે કે દૂર હોય, કે જે ભય ઊભું થાય, તે અહીં મને ન સ્પર્શે; પવિત્રકર્તા, તું તે દૂર કરી દે.
પવમાનઃ સો અદ્ય નઃ પવિત્રેણ વિચર્ષણિઃ । યઃ પોતા સ પુનાતુ નઃ
પવિત્રકર્તા, આજે તું તારા છાણથી અમને શુદ્ધ કર, હે બુદ્ધિશાળી; જેમ તું પવિત્ર કરે છે, તેમ અમને પણ શુદ્ધ કર.