આ ન ઇન્દો મહીમિષં પવસ્વ વિશ્વદર્શતઃ । અસ્મભ્યં સોમ ગાતુવિત્
હે ઈંદુ, સર્વે જોનાર, તું અમને માટે મહાન પોષણ સાથે વહે, હે સોમ, અમને માર્ગ બતાવ.
આ કલશા અનૂષતેન્દો ધારાભિરોજસા । એન્દ્રસ્ય પીતયે વિશ
હે સોમ, તારી ધારો અને તેજ સાથે પાત્રોમાં આવો, અને ઇન્દ્ર માટે પીવા માટે પ્રવેશો.
યસ્ય તે મદ્યં રસં તીવ્રં દુહન્ત્યદ્રિભિઃ । સ પવસ્વાભિમાતિહા
જે તારો મદભર્યો રસ પથ્થરો વડે દબાવવામાં આવે છે, એ તીવ્ર રસવાળો સોમ, તું વહે અને વિઘ્નોનો નાશ કર.
રાજા મેધાભિરીયતે પવમાનો મનાવધિ । અન્તરિક્ષેણ યાતવે
મેધાસથી શુદ્ધ થયેલો રાજા, હે પવમાન સોમ, મનની સીમા સુધી, અને આકાશમાર્ગે યાત્રા કરવા માટે આગળ વધે છે.
આ ન ઇન્દો શતગ્વિનં ગવાં પોષં સ્વશ્વ્યમ્ । વહા ભગત્તિમૂતયે
હે ઇંદુ, અમને સો ગાયોની સંપત્તિ, ગાયોનું પોષણ અને ઘોડાઓની સમૃદ્ધિ લાવ, જેથી અમને શુભભાગ્ય મળે.
આ નઃ સોમ સહો જુવો રૂપં ન વર્ચસે ભર । સુષ્વાણો દેવવીતયે
હે સોમ, અમને બળ અને યુવાનપણ, સુંદરતા અને તેજ આપ, અને દેવતાઓની કૃપા માટે, સારી રીતે દબાયેલો બનીને આપ.
અર્ષા સોમ દ્યુમત્તમોઽભિ દ્રોણાનિ રોરુવત્ । સીદઞ્છ્યેનો ન યોનિમા
હે સોમ, તું સૌથી તેજસ્વી બનીને પાત્રોમાં ગુંજતો વહે, અને ગીધ જેવો પોતાનાં ગોઠમાં સ્થિર થા.
અપ્સા ઇન્દ્રાય વાયવે વરુણાય મરુદ્ભ્યઃ । સોમો અર્ષતિ વિષ્ણવે
સોમ ઇન્દ્ર, વાયુ, વરુણ, મરુદગણ અને વિષ્ણુ માટે, પાણીમાં વહે છે.
ઇષં તોકાય નો દધદસ્મભ્યં સોમ વિશ્વતઃ । આ પવસ્વ સહસ્રિણમ્
હે સોમ, સર્વ દિશામાં અમારા સંતાન માટે પોષણ આપ, અને અમને હજારોની સંપત્તિ શુદ્ધ કરીને આપ.
યે સોમાસઃ પરાવતિ યે અર્વાવતિ સુન્વિરે । યે વાદઃ શર્યણાવતિ
જે સોમ દૂર દબાય છે, જે નજીક દબાય છે, અને જે શર્યાનવતી પ્રદેશમાં દબાય છે,
ય આર્જીકેષુ કૃત્વસુ યે મધ્યે પસ્ત્યાનામ્ । યે વા જનેષુ પઞ્ચસુ
જે અર્જિક યજ્ઞોમાં, જે વસાહતોમાં, અને જે પાંચ જાતિઓમાં દબાય છે,
તે નો વૃષ્ટિં દિવસ્પરિ પવન્તામા સુવીર્યમ્ । સુવાના દેવાસ ઇન્દવઃ
એ બધા સોમો, હે દેવતાઓ, અમને આકાશમાંથી વરસાદ અને વિરતા આપે, કારણ કે તેઓ સારી રીતે દબાયેલા છે.
પવતે હર્યતો હરિર્ગૃણાનો જમદગ્નિના । હિન્વાનો ગોરધિ ત્વચિ
પાંળા રંગનો, ઇચ્છનીય સોમ શુદ્ધ થાય છે, જમદગ્નિ દ્વારા સ્તુતિ પામે છે, અને ગાયની ચમકતી ચામડી પર વહે છે.
પ્ર શુક્રાસો વયોજુવો હિન્વાનાસો ન સપ્તયઃ । શ્રીણાના અપ્સુ મૃઞ્જત
પ્રભાતમય અને યુવાન, તેઓ સાત નદીઓ જેવી વહે છે, અને પાણીમાં પોતાને શુદ્ધ કરે છે.
તં ત્વા સુતેષ્વાભુવો હિન્વિરે દેવતાતયે । સ પવસ્વાનયા રુચા
હે સોમ, યજ્ઞકર્મમાં, પૂજારીઓ તને દેવતાઓ માટે દબાવે છે; તું આ તેજ સાથે વહે.
આ તે દક્ષં મયોભુવં વહ્નિમદ્યા વૃણીમહે । પાન્તમા પુરુસ્પૃહમ્
હે સોમ, અમને કૌશલ્ય, આનંદદાયક, અગ્નિસમાન અને મદભર્યો સ્વરૂપ આપ; અને એ બહુવાર પુકારવામાં આવનારા અમને રક્ષા કરે.
આ મન્દ્રમા વરેણ્યમા વિપ્રમા મનીષિણમ્ । પાન્તમા પુરુસ્પૃહમ્
અમને આનંદદાયક, શ્રેષ્ઠ, વિદ્વાન અને વિચારશીલ આપ; અને એ બહુવાર પુકારવામાં આવનારા અમને રક્ષા કરે.
આ રયિમા સુચેતુનમા સુક્રતો તનૂષ્વા । પાન્તમા પુરુસ્પૃહમ્
અમને બુદ્ધિશાળી અને સારા ઉપદેશવાળી સંપત્તિ આપ, હે સોમ, તારી શક્તિઓ સાથે; અને એ બહુવાર પુકારવામાં આવનારા અમને રક્ષા કરે.
પવસ્વ વિશ્વચર્ષણેઽભિ વિશ્વાનિ કાવ્યા । સખા સખિભ્ય ઈડ્યઃ
હે સોમ, સર્વ મનુષ્યો માટે અને બધા પવિત્ર કર્મો માટે પોતાને શુદ્ધ કર, અને મિત્રોમાં પ્રશંસનીય મિત્ર બની રહે.
તાભ્યાં વિશ્વસ્ય રાજસિ યે પવમાન ધામની । પ્રતીચી સોમ તસ્થતુઃ
એ બે નિવાસસ્થાનો વડે, પવિત્ર કરનારા સોમ, તું સમગ્ર જગત પર રાજ કરે છે; સોમ, તું સામે જોઈને ઊભો છે.
પરિ ધામાનિ યાનિ તે ત્વં સોમાસિ વિશ્વતઃ । પવમાન ઋતુભિઃ કવે
જ્યાં જ્યાં તારા નિવાસસ્થાન છે, સોમ, તું સર્વત્ર હાજર છે; પવિત્ર કરનારા જ્ઞાની, તું ઋતુઓ સાથે સર્વત્ર વ્યાપેલો છે.
પવસ્વ જનયન્નિષોઽભિ વિશ્વાનિ વાર્યા । સખા સખિભ્ય ઊતયે
તું વહે, વહેતાં જળો ઉત્પન્ન કરતો, સર્વ પ્રકારના ધન લાવતો; મિત્ર તરીકે, મિત્રો માટે સહાયરૂપ થા.
તવ શુક્રાસો અર્ચયો દિવસ્પૃષ્ઠે વિ તન્વતે । પવિત્રં સોમ ધામભિઃ
તારા તેજસ્વી કિરણો, સોમ, આકાશની ધાર સુધી ફેલાય છે; તું તારા નિવાસસ્થાનો વડે પવિત્રતામાં વ્યાપેલો છે.
તવેમે સપ્ત સિન્ધવઃ પ્રશિષં સોમ સિસ્રતે । તુભ્યં ધાવન્તિ ધેનવઃ
સોમ, તારા માટે આ સાત નદીઓ આજ્ઞાપૂર્વક વહે છે; ગાયો પણ તારી પાસે દોડી આવે છે.
પ્ર સોમ યાહિ ધારયા સુત ઇન્દ્રાય મત્સરઃ । દધાનો અક્ષિતિ શ્રવઃ
સોમ, તું તારી ધારા સાથે આગળ વધ, ઇન્દ્ર માટે પિરસાયેલ, આનંદદાયક, અક્ષય યશ લઈને.
સમુ ત્વા ધીભિરસ્વરન્હિન્વતીઃ સપ્ત જામયઃ । વિપ્રમાજા વિવસ્વતઃ
સૌએ મળીને, પ્રેરિત વિચારો તારી સ્તુતિ કરે છે; સાત બહેનો, વિવસ્વતની દીકરીઓ, તને પ્રેરણા આપે છે.
મૃજન્તિ ત્વા સમગ્રુવોઽવ્યે જીરાવધિ ષ્વણિ । રેભો યદજ્યસે વને
નિપુણ લોકો તને પાત્રમાં ધોઈને શુદ્ધ કરે છે, જૂના સુધી, જ્યારે તું લાકડામાં ગર્જના કરે છે.
પવમાનસ્ય તે કવે વાજિન્ ત્સર્ગા અસૃક્ષત । અર્વન્તો ન શ્રવસ્યવઃ
પવિત્ર કરનારા જ્ઞાની, તારા માટે ઝડપી વહેતા પ્રવાહો વહે છે, જાણે પ્રસિદ્ધિ માટે દોડતા ઘોડા હોય.
અચ્છા કોશં મધુશ્ચુતમસૃગ્રં વારે અવ્યયે । અવાવશન્ત ધીતયઃ
મધુથી ટપકતા પાત્ર તરફ, અવિચલ જળમાં, પ્રેરિત વિચારો દોડી જાય છે.
અચ્છા સમુદ્રમિન્દવોઽસ્તં ગાવો ન ધેનવઃ । અગ્મન્નૃતસ્ય યોનિમા
સમુદ્ર તરફ, બિંદુઓ ગાયોની જેમ પોતાની વાછરડીઓ પાસે જાય છે; તેઓ સત્યના ગર્ભમાં પહોંચે છે.