ઇષે પવસ્વ ધારયા મૃજ્યમાનો મનીષિભિઃ । ઇન્દો રુચાભિ ગા ઇહિ
હે ઇન્દુ, તું તારી ધારા દ્વારા શક્તિ માટે પવિત્ર થ, જ્ઞાની લોકો તને શુદ્ધ કરે છે; તારી તેજસ્વિતા સાથે ગૌઓ પાસે આવ.
પુનાનો વરિવસ્કૃધ્યૂર્જં જનાય ગિર્વણઃ । હરે સૃજાન આશિરમ્
પવિત્ર થતો ગાયક માર્ગ બનાવે છે, લોકો માટે શક્તિ ઉત્પન્ન કરે છે; પિંગળાઓ સાથે ઝડપથી વહે છે.
પુનાનો દેવવીતય ઇન્દ્રસ્ય યાહિ નિષ્કૃતમ્ । દ્યુતાનો વાજિભિર્યતઃ
પવિત્ર થતો, દેવોને દેનાર, હે ઇન્દુ, ઇન્દ્રના ઘરે જા; તેજસ્વી બની ઝડપવાળાઓ સાથે જા.
પ્ર હિન્વાનાસ ઇન્દવોઽચ્છા સમુદ્રમાશવઃ । ધિયા જૂતા અસૃક્ષત
પ્રેરિત થયેલા ઇન્દુઓ ઝડપથી સમુદ્ર તરફ દોડી ગયા; વિચારથી માર્ગદર્શન પામીને વહે છે.
મર્મૃજાનાસ આયવો વૃથા સમુદ્રમિન્દવઃ । અગ્મન્નૃતસ્ય યોનિમા
શુદ્ધ થતી ધારાઓ અને ઇન્દુઓ એકસાથે સમુદ્ર તરફ આવ્યા; તેઓ સત્યના ગર્ભમાં પહોંચી ગયા.
પરિ ણો યાહ્યસ્મયુર્વિશ્વા વસૂન્યોજસા । પાહિ નઃ શર્મ વીરવત્
હે શક્તિશાળી, તારી શક્તિથી સર્વ ધન સાથે અમારે આસપાસ આવ; વીરોથી ભરપૂર આશ્રયથી અમારો રક્ષણ કર.
મિમાતિ વહ્નિરેતશઃ પદં યુજાન ઋક્વભિઃ । પ્ર યત્સમુદ્ર આહિતઃ
અગ્નિ બીજ માપે છે, ગાયકોએ પગલાં મજબૂત કરે છે, જ્યારે એ સમુદ્રમાં સ્થિર થાય છે.
આ યદ્યોનિં હિરણ્યયમાશુરૃતસ્ય સીદતિ । જહાત્યપ્રચેતસઃ
જ્યારે ઝડપથી વહેતો સોનાના સત્યગર્ભમાં બેઠો હોય છે, ત્યારે એ અજ્ઞાનીઓને છોડી દે છે.
અભિ વેના અનૂષતેયક્ષન્તિ પ્રચેતસઃ । મજ્જન્ત્યવિચેતસઃ
જ્ઞાની લોકો જાણવાના લાયકને ઇચ્છે છે; સમજદાર રાહ જુએ છે; અજ્ઞાની ડૂબી જાય છે.
ઇન્દ્રાયેન્દો મરુત્વતે પવસ્વ મધુમત્તમઃ । ઋતસ્ય યોનિમાસદમ્
હે ઇન્દુ, ઇન્દ્ર અને મરુતો માટે તું સૌથી મીઠો બની પવિત્ર થ; સત્યના ગર્ભમાં બેઠો છે.
તં ત્વા વિપ્રા વચોવિદઃ પરિ ષ્કૃણ્વન્તિ વેધસઃ । સં ત્વા મૃજન્ત્યાયવઃ
જેઓ વાણી જાણે છે એવા વિપ્રો, હે વિધાતા, તને ઘેરી લે છે; ધારાઓ તને એકસાથે શુદ્ધ કરે છે.
રસં તે મિત્રો અર્યમા પિબન્તિ વરુણઃ કવે । પવમાનસ્ય મરુતઃ
મિત્ર, અર્યમા અને વરુણ, હે કવિ, તારો રસ પીવે છે; પવિત્રના મરુતો પણ પીવે છે.
ત્વં સોમ વિપશ્ચિતં પુનાનો વાચમિષ્યસિ । ઇન્દો સહસ્રભર્ણસમ્
હે સોમ, જ્ઞાનવંત, પવિત્ર થતો તું વાણી શોધે છે; હે ઇન્દુ, તું હજારો ગુણોથી ભરપૂર છે.
ઉતો સહસ્રભર્ણસં વાચં સોમ મખસ્યુવમ્ । પુનાન ઇન્દવા ભર
હે સોમ, તું યજ્ઞમાં વખાણવામાં આવે છે, તું શુદ્ધ થઈને હજારો શબ્દોની ભારે વાણી ઉત્પન્ન કર.
પુનાન ઇન્દવેષાં પુરુહૂત જનાનામ્ । પ્રિયઃ સમુદ્રમા વિશ
હે અનેકવાર બોલાવાયેલા અને સૌને પ્રિય ઈંદુ, તું શુદ્ધ થઈને સમુદ્રમાં પ્રવેશ કર.
દવિદ્યુતત્યા રુચા પરિષ્ટોભન્ત્યા કૃપા । સોમાઃ શુક્રા ગવાશિરઃ
ઝળહળતી કાંતિ અને ગર્જનાભરી અવાજ સાથે, તેજસ્વી સોમ, ગાયને મુખ્ય રાખીને વહે છે.
હિન્વાનો હેતૃભિર્યત આ વાજં વાજ્યક્રમીત્ । સીદન્તો વનુષો યથા
જ્યારે યજમાનોએ પ્રેરિત કર્યો ત્યારે તે શક્તિશાળી પુરુષ પુરસ્કાર તરફ આગળ વધે છે, ત્યારે તે મિત્રોની જેમ સ્થિર થાય છે.
ઋધક્સોમ સ્વસ્તયે સંજગ્માનો દિવઃ કવિઃ । પવસ્વ સૂર્યો દૃશે
હે સોમ, સુખ-સમૃદ્ધિ માટે, સ્વર્ગમાંથી એકત્રિત થયેલા જ્ઞાની, તું શુદ્ધ થઈને સૂર્યના દર્શન માટે વહે.
હિન્વન્તિ સૂરમુસ્રયઃ સ્વસારો જામયસ્પતિમ્ । મહામિન્દું મહીયુવઃ
કુળપતિની પત્નીઓ, બહેનો, મહાન અને શક્તિશાળી ઈંદુને ઉત્સાહિત કરે છે.
પવમાન રુચારુચા દેવો દેવેભ્યસ્પરિ । વિશ્વા વસૂન્યા વિશ
હે પવમાન, વિવિધ પ્રકાશથી ઝગમગતો, દેવોમાં શ્રેષ્ઠ, તું અમારા માટે સર્વે ધન-સંપત્તિમાં પ્રવેશ કર.
આ પવમાન સુષ્ટુતિં વૃષ્ટિં દેવેભ્યો દુવઃ । ઇષે પવસ્વ સંયતમ્
હે પવમાન, દેવતાઓને માટે ઉત્તમ સ્તુતિ અને વરસાદ આપ, અને એકઠા થયેલા ધનની પ્રાપ્તિ માટે શુદ્ધ થા.
વૃષા હ્યસિ ભાનુના દ્યુમન્તં ત્વા હવામહે । પવમાન સ્વાધ્યઃ
તારી તેજસ્વિતા વડે તું વાછરડો છે; હે પવમાન, સ્વયં શાસક અને તેજથી ભરપૂર, અમે તને બોલાવીએ છીએ.
આ પવસ્વ સુવીર્યં મન્દમાનઃ સ્વાયુધ । ઇહો ષ્વિન્દવા ગહિ
હે સ્વયંશસ્ત્રધારી, તું આનંદથી અને પરાક્રમથી અમારા માટે વહે, હે ઈંદુ, અહીં આવીને હાજર થા.
યદદ્ભિઃ પરિષિચ્યસે મૃજ્યમાનો ગભસ્ત્યોઃ । દ્રુણા સધસ્થમશ્નુષે
જ્યારે તું પાણીથી ધોઈને, હાથ વચ્ચે શુદ્ધ થતો છે, ત્યારે તું પાત્રમાં તારી જગ્યા પર પહોંચે છે.
પ્ર સોમાય વ્યશ્વવત્પવમાનાય ગાયત । મહે સહસ્રચક્ષસે
સોમ માટે, ઝડપી વહેનારા પવમાન માટે, હજારો આંખ ધરાવનારા મહાન માટે ગાન કરો.
યસ્ય વર્ણં મધુશ્ચુતં હરિં હિન્વન્ત્યદ્રિભિઃ । ઇન્દુમિન્દ્રાય પીતયે
જેનો રંગ મધથી ટપકતો છે, તે પીળો સોમ પથ્થરો વડે દબાવવામાં આવે છે, એ ઈંદુ ઇન્દ્રના પાન માટે છે.
તસ્ય તે વાજિનો વયં વિશ્વા ધનાનિ જિગ્યુષઃ । સખિત્વમા વૃણીમહે
હે શક્તિશાળી, સર્વે ધન મેળવવા ઇચ્છનાર, અમે તારી મિત્રતા પસંદ કરીએ છીએ જેથી સર્વે સંપત્તિમાં વિજય મેળવી શકીએ.
વૃષા પવસ્વ ધારયા મરુત્વતે ચ મત્સરઃ । વિશ્વા દધાન ઓજસા
હે વાછરડા, તું તારી ધારા સાથે, મરુતોને પ્રસન્ન કરવા ઉત્સુક થઈને, તારી શક્તિથી સર્વે શક્તિઓ ધરાવીને વહે.
તં ત્વા ધર્તારમોણ્યોઃ પવમાન સ્વર્દૃશમ્ । હિન્વે વાજેષુ વાજિનમ્
હે પવમાન, બંને લોકના આધાર અને સૂર્યને જોવા વાળો, તને હું સ્પર્ધામાં દોડતા ઘોડા તરીકે પ્રેરિત કરું છું.
અયા ચિત્તો વિપાનયા હરિઃ પવસ્વ ધારયા । યુજં વાજેષુ ચોદય
આ જ છાનણી વડે, હે પીળા, તું તારી ધારા સાથે વહે, અને સ્પર્ધામાં તારા જોડિયા ઘોડાને પ્રેરણા આપ.