પવમાન નિ તોશસે રયિં સોમ શ્રવાય્યમ્ । પ્રિયઃ સમુદ્રમા વિશ
પવમાન સોમ, તું ધન અને કીર્તિમાં આનંદ પામે છે; પ્રિય, તેજસ્વી તું સમુદ્રમાં પ્રવેશ કર.
અપઘ્નન્પવસે મૃધઃ ક્રતુવિત્સોમ મત્સરઃ । નુદસ્વાદેવયું જનમ્
વહેતા સોમ, તું દુશ્મનોને દૂર કરે છે, બુદ્ધિશાળી અને ઉત્સાહી છે; જે દૈવી નથી એવા લોકોને દૂર હટાડ.
પવમાના અસૃક્ષત સોમાઃ શુક્રાસ ઇન્દવઃ । અભિ વિશ્વાનિ કાવ્યા
વહેતા, તેજસ્વી સોમના બિંદુઓ વહે છે અને સર્વ જ્ઞાનના કાર્યોને ઘેરી લે છે.
પવમાનાસ આશવઃ શુભ્રા અસૃગ્રમિન્દવઃ । ઘ્નન્તો વિશ્વા અપ દ્વિષઃ
વહેતા, ઝડપી અને તેજસ્વી બિંદુઓ વહે છે અને બધા દુશ્મન તાકાતોને નાશ કરે છે.
પવમાના દિવસ્પર્યન્તરિક્ષાદસૃક્ષત । પૃથિવ્યા અધિ સાનવિ
વહેતા સોમ આકાશમાંથી, અંતરિક્ષમાંથી અને પૃથ્વીના શિખરે વહે છે.
પુનાનઃ સોમ ધારયેન્દો વિશ્વા અપ સ્રિધઃ । જહિ રક્ષાંસિ સુક્રતો
પવિત્ર કરનાર સોમ, હે ઇન્દુ, તું સર્વ વિઘ્નો અટકાવ અને સુજ્ઞાની, દુષ્ટોને નાશ કર.
અપઘ્નન્સોમ રક્ષસોઽભ્યર્ષ કનિક્રદત્ । દ્યુમન્તં શુષ્મમુત્તમમ્
દુષ્ટોને દૂર કરતા સોમ, તું ગર્જના સાથે આગળ વધ; ઉત્તમ તેજસ્વી શક્તિ પ્રગટ કર.
અસ્મે વસૂનિ ધારય સોમ દિવ્યાનિ પાર્થિવા । ઇન્દો વિશ્વાનિ વાર્યા
સોમ, અમને દૈવી અને પૃથ્વી બંને પ્રકારના ખજાના આપ; હે ઇન્દુ, સર્વ ઇચ્છિત વસ્તુઓ આપ.
વૃષા સોમ દ્યુમાઁ અસિ વૃષા દેવ વૃષવ્રતઃ । વૃષા ધર્માણિ દધિષે
શકિતશાળી સોમ, તું તેજસ્વી છે; શકિતશાળી દેવ, તું પ્રતિજ્ઞામાં અડગ છે; તું મહાન નિયમો પાળે છે.
વૃષ્ણસ્તે વૃષ્ણ્યં શવો વૃષા વનં વૃષા મદઃ । સત્યં વૃષન્વૃષેદસિ
તારી શક્તિ મહાન છે, તારો બળ મહાન છે, તારો આનંદ મહાન છે, તારો ઉત્સાહ મહાન છે; ખરેખર, તું મહાનમાં મહાન છે.
અશ્વો ન ચક્રદો વૃષા સં ગા ઇન્દો સમર્વતઃ । વિ નો રાયે દુરો વૃધિ
ઘોડાની જેમ ગર્જના કરતા શકિતશાળી ઇન્દુ, તું ગાયો એકત્ર કર; અમારું ધન દૂરથી વધાર.
અસૃક્ષત પ્ર વાજિનો ગવ્યા સોમાસો અશ્વયા । શુક્રાસો વીરયાશવઃ
ઝડપી, ગાયો જીતનારા, ઘોડા જીતનારા, તેજસ્વી, વીર અને ઉત્સાહી સોમ વહે છે.
શુમ્ભમાના ઋતાયુભિર્મૃજ્યમાના ગભસ્ત્યોઃ । પવન્તે વારે અવ્યયે
સત્યથી જીવતા, હાથ વચ્ચે શુદ્ધ થતા, તેજસ્વી સોમ અવિચલ ધારા માં વહે છે.
તે વિશ્વા દાશુષે વસુ સોમા દિવ્યાનિ પાર્થિવા । પવન્તામાન્તરિક્ષ્યા
આ દૈવી અને પૃથ્વી સોમ, તેમજ અંતરિક્ષના પણ, ભક્ત માટે વહેતા રહે.
પવમાનસ્ય વિશ્વવિત્પ્ર તે સર્ગા અસૃક્ષત । સૂર્યસ્યેવ ન રશ્મયઃ
સર્વજ્ઞ પવમાનના તારા પ્રવાહો સૂર્યની કિરણો જેવી વહે છે.
કેતું કૃણ્વન્દિવસ્પરિ વિશ્વા રૂપાભ્યર્ષસિ । સમુદ્રઃ સોમ પિન્વસે
તુ天空માં ધ્વજ ઊભો કરે છે, સર્વ રૂપોમાં વિહાર કરે છે; હે સોમ, તું સમુદ્ર જેવો ફૂલતો જાય છે.
હિન્વાનો વાચમિષ્યસિ પવમાન વિધર્મણિ । અક્રાન્દેવો ન સૂર્યઃ
પવિત્ર થતો તું વહે છે અને વાણી શોધે છે; હે પવિત્ર, તું દેવ જેવો ઉંચે બોલે છે, જેમ સૂર્ય પ્રકાશે છે.
ઇન્દુઃ પવિષ્ટ ચેતનઃ પ્રિયઃ કવીનાં મતી । સૃજદશ્વં રથીરિવ
પવિત્રમાં પ્રવેશેલો, જાગૃત, કવિઓના મનમાં પ્રિય, એ ઇન્દુ રથવાન ઘોડા છોડે છે.
ઊર્મિર્યસ્તે પવિત્ર આ દેવાવીઃ પર્યક્ષરત્ । સીદન્નૃતસ્ય યોનિમા
હે પવિત્ર, તારી લહેર પવિત્રમાં ફરતી રહી, દૈવી બની, અને સત્યના ગર્ભમાં સ્થિર થઈ.
સ નો અર્ષ પવિત્ર આ મદો યો દેવવીતમઃ । ઇન્દવિન્દ્રાય પીતયે
જે આનંદ દેવોને સૌથી વધુ પ્રિય છે, એ પવિત્રમાં અમારે માટે વહે, હે ઇન્દુ, ઇન્દ્રે પીવા માટે.
ઇષે પવસ્વ ધારયા મૃજ્યમાનો મનીષિભિઃ । ઇન્દો રુચાભિ ગા ઇહિ
હે ઇન્દુ, તું તારી ધારા દ્વારા શક્તિ માટે પવિત્ર થ, જ્ઞાની લોકો તને શુદ્ધ કરે છે; તારી તેજસ્વિતા સાથે ગૌઓ પાસે આવ.
પુનાનો વરિવસ્કૃધ્યૂર્જં જનાય ગિર્વણઃ । હરે સૃજાન આશિરમ્
પવિત્ર થતો ગાયક માર્ગ બનાવે છે, લોકો માટે શક્તિ ઉત્પન્ન કરે છે; પિંગળાઓ સાથે ઝડપથી વહે છે.
પુનાનો દેવવીતય ઇન્દ્રસ્ય યાહિ નિષ્કૃતમ્ । દ્યુતાનો વાજિભિર્યતઃ
પવિત્ર થતો, દેવોને દેનાર, હે ઇન્દુ, ઇન્દ્રના ઘરે જા; તેજસ્વી બની ઝડપવાળાઓ સાથે જા.
પ્ર હિન્વાનાસ ઇન્દવોઽચ્છા સમુદ્રમાશવઃ । ધિયા જૂતા અસૃક્ષત
પ્રેરિત થયેલા ઇન્દુઓ ઝડપથી સમુદ્ર તરફ દોડી ગયા; વિચારથી માર્ગદર્શન પામીને વહે છે.
મર્મૃજાનાસ આયવો વૃથા સમુદ્રમિન્દવઃ । અગ્મન્નૃતસ્ય યોનિમા
શુદ્ધ થતી ધારાઓ અને ઇન્દુઓ એકસાથે સમુદ્ર તરફ આવ્યા; તેઓ સત્યના ગર્ભમાં પહોંચી ગયા.
પરિ ણો યાહ્યસ્મયુર્વિશ્વા વસૂન્યોજસા । પાહિ નઃ શર્મ વીરવત્
હે શક્તિશાળી, તારી શક્તિથી સર્વ ધન સાથે અમારે આસપાસ આવ; વીરોથી ભરપૂર આશ્રયથી અમારો રક્ષણ કર.
મિમાતિ વહ્નિરેતશઃ પદં યુજાન ઋક્વભિઃ । પ્ર યત્સમુદ્ર આહિતઃ
અગ્નિ બીજ માપે છે, ગાયકોએ પગલાં મજબૂત કરે છે, જ્યારે એ સમુદ્રમાં સ્થિર થાય છે.
આ યદ્યોનિં હિરણ્યયમાશુરૃતસ્ય સીદતિ । જહાત્યપ્રચેતસઃ
જ્યારે ઝડપથી વહેતો સોનાના સત્યગર્ભમાં બેઠો હોય છે, ત્યારે એ અજ્ઞાનીઓને છોડી દે છે.
અભિ વેના અનૂષતેયક્ષન્તિ પ્રચેતસઃ । મજ્જન્ત્યવિચેતસઃ
જ્ઞાની લોકો જાણવાના લાયકને ઇચ્છે છે; સમજદાર રાહ જુએ છે; અજ્ઞાની ડૂબી જાય છે.
ઇન્દ્રાયેન્દો મરુત્વતે પવસ્વ મધુમત્તમઃ । ઋતસ્ય યોનિમાસદમ્
હે ઇન્દુ, ઇન્દ્ર અને મરુતો માટે તું સૌથી મીઠો બની પવિત્ર થ; સત્યના ગર્ભમાં બેઠો છે.