અસૃગ્રન્દેવવીતયેઽત્યાસઃ કૃત્વ્યા ઇવ । ક્ષરન્તઃ પર્વતાવૃધઃ
દેવોને અર્પણ માટે, પર્વતો જેવી મહાનતા સાથે, સુકર્મો જેવી રીતે, એ ધારો વહેતા જાય છે.
પરિષ્કૃતાસ ઇન્દવો યોષેવ પિત્ર્યાવતી । વાયું સોમા અસૃક્ષત
શુદ્ધ થયેલા સોમના ટીપાં, સ્ત્રી પોતાના વંશની જેમ, વાયુ તરફ વહે છે.
એતે સોમાસ ઇન્દવઃ પ્રયસ્વન્તશ્ચમૂ સુતાઃ । ઇન્દ્રં વર્ધન્તિ કર્મભિઃ
આ સોમના રસ, શક્તિથી ભરપૂર, પોતાના કર્મોથી ઇન્દ્રને વધારે છે.
આ ધાવતા સુહસ્ત્યઃ શુક્રા ગૃભ્ણીત મન્થિના । ગોભિઃ શ્રીણીત મત્સરમ્
હે તેજસ્વી અને સુકૌશલ્ય ધરાવનારાઓ, આવો; છાનણી વડે શુદ્ધ પદાર્થને પકડો અને ગાયોની મદદથી રસને દબાવો.
સ પવસ્વ ધનꣳજય પ્રયન્તા રાધસો મહઃ । અસ્મભ્યꣳ સોમ ગાતુવિત્
હે સોમ, ધન આપનારો અને મહાન સમૃદ્ધિ લાવનારો, તું સતત વહેતો રહે; અમારે માટે માર્ગદર્શક બનીને અમને લક્ષ્ય સુધી પહોંચાડ.
એતમ્ મૃજન્તિ મર્જ્યમ્ પવમાનꣳ દશ ક્ષિપઃ । ઇન્દ્રાય મત્સરમ્ મદમ્
દસ પાત્રો વડે પવિત્ર થતો આ સોમ, જે ઇન્દ્ર માટે આનંદ અને ઉલ્લાસ લાવે છે, તેને ધોઈને શુદ્ધ બનાવવામાં આવે છે.
અયા સોમઃ સુકૃત્યયા મહશ્ચિદભ્યવર્ધત । મન્દાન ઉદ્વૃષાયતે
આ સોમ, સારા કર્મોથી, મહાન બની ગયો છે; આનંદદાયક છે અને ઉછળતો જાય છે.
કૃતાનીદસ્ય કર્ત્વા ચેતન્તે દસ્યુતર્હણા । ઋણા ચ ધૃષ્ણુશ્ચયતે
એના કાર્ય પૂર્ણ થયા છે; દુશ્મનના વિનાશનો વિચાર કરે છે; ધીરજવાળો છે અને દેવું ચૂકવવા ઉત્સુક છે.
આત્સોમ ઇન્દ્રિયો રસો વજ્રઃ સહસ્રસા ભુવત્ । ઉક્થં યદસ્ય જાયતે
સોમમાંથી જ શક્તિશાળી રસ, હજારગણી વીજળી ઉત્પન્ન થાય છે; એ માટે સ્તુતિ જન્મે છે.
સ્વયં કવિર્વિધર્તરિ વિપ્રાય રત્નમિચ્છતિ । યદી મર્મૃજ્યતે ધિયઃ
જ્યારે વિચાર શુદ્ધ થાય છે, ત્યારે કવિ પોતે વિતરણમાં વિદ્વાન માટે ખજાનો શોધે છે.
સિષાસતૂ રયીણાં વાજેષ્વર્વતામિવ । ભરેષુ જિગ્યુષામસિ
એ ધનવાનોમાંથી ધન ઇચ્છે છે, જેમ ઘોડાવાળા વીરોમાંથી, સ્પર્ધામાં જીતવા ઇચ્છનાર માટે.
તં ત્વા નૃમ્ણાનિ બિભ્રતં સધસ્થેષુ મહો દિવઃ । ચારું સુકૃત્યયેમહે
અમે તને શોધીએ છીએ, પુરુષાર્થ ધરાવનાર, સુંદર અને સારા કર્મોથી, મહાન આકાશની સભામાં.
સંવૃક્તધૃષ્ણુમુક્થ્યં મહામહિવ્રતં મદમ્ । શતં પુરો રુરુક્ષણિમ્
એકઠી શક્તિ ધરાવનાર, સ્તુતિ માટે યોગ્ય, મહાન પ્રતિજ્ઞાવાળો, એએ સો કિલ્લા તોડી નાખ્યા છે.
અતસ્ત્વા રયિમભિ રાજાનં સુક્રતો દિવઃ । સુપર્ણો અવ્યથિર્ભરત્
આથી, અવિરત ગતિ ધરાવતો સુપરિણ, તને ધન, સારો સલાહકાર રાજા, આકાશમાંથી લાવે છે.
વિશ્વસ્મા ઇત્સ્વર્દૃશે સાધારણં રજસ્તુરમ્ । ગોપામૃતસ્ય વિર્ભરત્
સર્વજ્ઞ માટે, એ સામાન્ય અને વ્યાપક જગત, અમૃતના રક્ષકને શક્તિથી લાવે છે.
અધા હિન્વાન ઇન્દ્રિયં જ્યાયો મહિત્વમાનશે । અભિષ્ટિકૃદ્વિચર્ષણિઃ
પછી, બળ વહાવીને, એ વધુ મહાનતા મેળવે છે, સૌને સુખ આપનાર અને પ્રસિદ્ધ બને છે.
પવસ્વ વૃષ્ટિમા સુ નોઽપામૂર્મિં દિવસ્પરિ । અયક્ષ્મા બૃહતીરિષઃ
અમારા માટે વરસાદથી ભરપૂર વહે, આકાશમાંથી પાણીની લહેર લાવ, રોગમુક્ત અને પુષ્કળ પોષણ આપનાર.
તયા પવસ્વ ધારયા યયા ગાવ ઇહાગમન્ । જન્યાસ ઉપ નો ગૃહમ્
એ જળધારાથી વહે, જેના દ્વારા ગાયો અહીં આવી છે, સંતાન અમારા ઘરમાં આવે.
ઘૃતં પવસ્વ ધારયા યજ્ઞેષુ દેવવીતમઃ । અસ્મભ્યં વૃષ્ટિમા પવ
યજ્ઞોમાં, તારી ધારાથી ઘી વહે, દેવોને ઉત્તમ આધાર આપનાર; અમારે માટે વરસાદથી ભરપૂર વહે.
સ ન ઊર્જે વ્યવ્યયં પવિત્રં ધાવ ધારયા । દેવાસઃ શૃણવન્હિ કમ્
તારી ધારાથી અમને પોષક અને અખૂટ છાણ છાની દે; દેવો અમારી ઇચ્છા સાંભળે.
પવમાનો અસિષ્યદદ્રક્ષાંસ્યપજઙ્ઘનત્ । પ્રત્નવદ્રોચયન્રુચઃ
પવિત્ર થયેલા એ દુષ્ટોને નષ્ટ કરે છે, દુશ્મનોને દબાવે છે; પ્રાચીન પ્રકાશ ઝળહળે છે.
ઉત્તે શુષ્માસ ઈરતે સિન્ધોરૂર્મેરિવ સ્વનઃ । વાણસ્ય ચોદયા પવિમ્
તારી શક્તિઓ ઉઠીને, નદીની લહેરના ગર્જનાની જેમ ધ્વનિ કરે છે; ગીતથી પથ્થર દબાવવાનું પ્રેરણ આપ.
પ્રસવે ત ઉદીરતે તિસ્રો વાચો મખસ્યુવઃ । યદવ્ય એષિ સાનવિ
યજ્ઞ માટે ઉત્સુક ત્રણ અવાજો તારી ધારા પર ઉઠે છે, જયારે તું અવરોધ વિના વહે છે.
અવ્યો વારે પરિ પ્રિયં હરિં હિન્વન્ત્યદ્રિભિઃ । પવમાનં મધુશ્ચુતમ્
અવિરત આવરણમાંથી, તેઓ પ્રિય પીળા પાવનને પથ્થરોથી દબાવે છે, જે મધુરતા વહાવે છે.
આ પવસ્વ મદિન્તમ પવિત્રં ધારયા કવે । અર્કસ્ય યોનિમાસદમ્
હે વિદ્વાન, સૌથી આનંદદાયક, તું છાણણીમાંથી વહે; તું સ્તુતિના ગર્ભમાં પ્રવેશી ગયો છે.
સ પવસ્વ મદિન્તમ ગોભિરઞ્જાનો અક્તુભિઃ । ઇન્દવિન્દ્રાય પીતયે
એ રીતે, ગાયો અને વસ્ત્રોથી શોભિત, હે ઇંદુ, તું ઇન્દ્રના પાન માટે આનંદદાયક રીતે વહે.
અધ્વર્યો અદ્રિભિઃ સુતં સોમં પવિત્ર આ સૃજ । પુનીહીન્દ્રાય પાતવે
હે અધ્વર્યુ, પથ્થરોથી દબાવેલો સોમને છાણણીમાંથી વહેવા દે; ઇન્દ્રના પાન માટે તેને શુદ્ધ કર.
દિવઃ પીયૂષમુત્તમં સોમમિન્દ્રાય વજ્રિણે । સુનોતા મધુમત્તમમ્
આકાશમાંથી સર્વોત્તમ અને પોષક સોમને ઇન્દ્ર માટે દબાવો, જે સૌથી મધુર છે.
તવ ત્ય ઇન્દો અન્ધસો દેવા મધોર્વ્યશ્નતે । પવમાનસ્ય મરુતઃ
હે ઇંદુ, તારા મદક રસમાંથી દેવતાઓ અને મરુતો પવિત્ર વહાવટની મધુરતા માણે છે.
ત્વં હિ સોમ વર્ધયન્સુતો મદાય ભૂર્ણયે । વૃષન્સ્તોતારમૂતયે
હે સોમ, દબાવ્યા પછી તું આનંદ માટે વધે છે, હે વૃષભ, સ્તોતાના ઉત્સાહ માટે.