સુત એતિ પવિત્ર આ ત્વિષિં દધાન ઓજસા । વિચક્ષાણો વિરોચયન્
દબાયેલો સોમ છાણમાંથી આવે છે, તેજ અને બલ સાથે, સમજદારીથી પ્રકાશ ફેલાવે છે.
અયં સ યો દિવસ્પરિ રઘુયામા પવિત્ર આ । સિન્ધોરૂર્મા વ્યક્ષરત્
આ એ છે, જે ઝડપથી છાણમાંથી આકાશને ઘેરી, નદીની લહેરો વહાવી છે.
આવિવાસન્પરાવતો અથો અર્વાવતઃ સુતઃ । ઇન્દ્રાય સિચ્યતે મધુ
દૂર અને નજીકથી બોલાવતાં, દબાયેલો સોમ ઇન્દ્ર માટે મધરૂપે ઢોળાય છે.
સમીચીના અનૂષત હરિં હિન્વન્ત્યદ્રિભિઃ । યોનાવૃતસ્ય સીદત
સર્વે સહમતિથી પથ્થરો વડે પીળા સોમને દબાવે છે; આવરણના ગર્ભમાં બેઠા છે.
પુનાનો અક્રમીદભિ વિશ્વા મૃધો વિચર્ષણિઃ । શુમ્ભન્તિ વિપ્રં ધીતિભિઃ
પવિત્ર કરનાર, આગળ વધીને, સર્વ વિગ્રહો પર વિજય મેળવે છે; વિદ્વાનો પોતાના વિચારોથી ઋષિને શોભાવે છે.
આ યોનિમરુણો રુહદ્ગમદિન્દ્રં વૃષા સુતઃ । ધ્રુવે સદસિ સીદતિ
લાલચટ્ટો, પિછોડાયેલી અવસ્થામાં, ઇન્દ્ર પાસે પહોંચે છે; શક્તિશાળી સોમ, સ્થિર સ્થાનમાં બેઠો છે.
નૂ નો રયિં મહામિન્દોઽસ્મભ્યં સોમ વિશ્વતઃ । આ પવસ્વ સહસ્રિણમ્
હવે, મહાન સોમ, અમને ચારે બાજુથી ધન આપ; અમારે માટે હજારોની સંપત્તિ વહાવ.
વિશ્વા સોમ પવમાન દ્યુમ્નાનીન્દવા ભર । વિદાઃ સહસ્રિણીરિષઃ
હે પવિત્રકર્તા સોમ, તારી ધારાથી સર્વ મહિમા લાવ; અમને હજારોની સંપત્તિ આપ.
સ નઃ પુનાન આ ભર રયિં સ્તોત્રે સુવીર્યમ્ । જરિતુર્વર્ધયા ગિરઃ
પવિત્રકર્તા, અમને સ્તુતિ માટે ધન અને વીરતા આપ; ગાયકની વાણી વધાર.
પુનાન ઇન્દવા ભર સોમ દ્વિબર્હસં રયિમ્ । વૃષન્નિન્દો ન ઉક્થ્યમ્
સોમ, અમને બમણી શક્તિથી ધન આપ, હે બલવાન ઇંદુ, જે સ્તુતિને યોગ્ય છે.
પ્ર યે ગાવો ન ભૂર્ણયસ્ત્વેષા અયાસો અક્રમુઃ । ઘ્નન્તઃ કૃષ્ણામપ ત્વચમ્
જેવી ગાયોની ટોળી દોડે છે, તેવી જ તેજસ્વી અને ઝડપી ધારા આગળ વધે છે, કાળી પડતને દૂર કરે છે.
સુવિતસ્ય મનામહેઽતિ સેતું દુરાવ્યમ્ । સાહ્વાંસો દસ્યુમવ્રતમ્
અમે એ સુખની ઇચ્છા રાખીએ છીએ, જે પાર કરવું મુશ્કેલ છે; શક્તિશાળી દેવતાઓ ધર્મહીન દુશ્મનને જીતે છે.
શૃણ્વે વૃષ્ટેરિવ સ્વનઃ પવમાનસ્ય શુષ્મિણઃ । ચરન્તિ વિદ્યુતો દિવિ
પવિત્રકર્તાની ગર્જના વરસાદ જેવી સંભળાય છે; વીજલીઓ આકાશમાં ફરે છે.
આ પવસ્વ મહીમિષં ગોમદિન્દો હિરણ્યવત્ । અશ્વાવદ્વાજવત્સુતઃ
હે ઇંદુ, અમારે માટે ગૌધન, સોનાં, ઘોડાં અને વિજય સાથે મહાન સંપત્તિ વહાવ.
સ પવસ્વ વિચર્ષણ આ મહી રોદસી પૃણ । ઉષાઃ સૂર્યો ન રશ્મિભિઃ
હે વિદ્વાન, તું વહે અને વિશાળ જગતને પુરે; જેમ ઉષા અને સૂર્યની કિરણો ફેલાય છે.
પરિ ણઃ શર્મયન્ત્યા ધારયા સોમ વિશ્વતઃ । સરા રસેવ વિષ્ટપમ્
હે સોમ, તારી રક્ષાત્મક ધારા વડે અમને ચારે બાજુથી ઘેરી લે; જેમ રસથી નદી ધરતીને ઢાંકે છે.
જનયન્રોચના દિવો જનયન્નપ્સુ સૂર્યમ્ । વસાનો ગા અપો હરિઃ
આકાશના પ્રકાશો ઉત્પન્ન કરે છે, જળમાં સૂર્યને જન્મ આપે છે; પીળો, જળધારી, ગાયો અને પાણીમાં ચાલે છે.
એષ પ્રત્નેન મન્મના દેવો દેવેભ્યસ્પરિ । ધારયા પવતે સુતઃ
આ દેવ, પ્રાચીન વિચારથી, દેવતાઓ માટે પવિત્ર થાય છે; પિછોડાયેલો ધારા સાથે વહે છે.
વાવૃધાનાય તૂર્વયે પવન્તે વાજસાતયે । સોમાઃ સહસ્રપાજસઃ
સોમરસ, હજારો ગણી શક્તિથી, વૃદ્ધિ અને વિજય માટે પવિત્ર થાય છે.
દુહાનઃ પ્રત્નમિત્પયઃ પવિત્રે પરિ ષિચ્યતે । ક્રન્દન્દેવાઁ અજીજનત્
પ્રાચીન અને યોગ્ય દૂધ દોહીને, પવિત્રમાં છાંટાય છે; દેવતાઓના બોલાવાથી તેનો જન્મ થયો છે.
અભિ વિશ્વાનિ વાર્યાભિ દેવાઁ ઋતાવૃધઃ । સોમઃ પુનાનો અર્ષતિ
સત્યથી વધેલો પવિત્રકર્તા સોમ, સર્વ ઇચ્છિત વસ્તુઓ અને દેવતાઓ પર વહે છે.
ગોમન્નઃ સોમ વીરવદશ્વાવદ્વાજવત્સુતઃ । પવસ્વ બૃહતીરિષઃ
હે સોમ, અમને ગૌધન, વીરતા, ઘોડા અને વિજય સાથેનું અન્ન આપ; તું મહાન સંપત્તિ સાથે વહે.
યો અત્ય ઇવ મૃજ્યતે ગોભિર્મદાય હર્યતઃ । તં ગીર્ભિર્વાસયામસિ
જે સોમ, દોડકની જેમ, ગાયોથી શુદ્ધ થાય છે અને આનંદ માટે તૈયાર થાય છે, તેને અમે અમારા ગીતોથી ઉજાગર કરીએ છીએ.
તં નો વિશ્વા અવસ્યુવો ગિરઃ શુમ્ભન્તિ પૂર્વથા । ઇન્દુમિન્દ્રાય પીતયે
અમારા બધા પ્રેરિત સ્તોત્રો, જેમ પહેલાં કરતા, એ ઇન્દુને શોભાવે છે, જેથી ઇન્દ્ર પી શકે.
પુનાનો યાતિ હર્યતઃ સોમો ગીર્ભિઃ પરિષ્કૃતઃ । વિપ્રસ્ય મેધ્યાતિથેઃ
પવિત્ર થતો સોમ, ઉત્સુક બની, ગીતોથી શુદ્ધ થઈ, વિદ્વાન યજમાનના માન્ય અતિથિ તરીકે આગળ વધે છે.
પવમાન વિદા રયિમસ્મભ્યં સોમ સુશ્રિયમ્ । ઇન્દો સહસ્રવર્ચસમ્
પવમાન સોમ, અમને સુંદર અને તેજસ્વી ધન આપ, હે ઇન્દુ, હજારો ગુણોવાળી કીર્તિ આપ.
ઇન્દુરત્યો ન વાજસૃત્કનિક્રન્તિ પવિત્ર આ । યદક્ષારતિ દેવયુઃ
ઇન્દુ, દોડક ઘોડાની જેમ ઇનામ મેળવવા માટે, પવિત્રમાં પસાર થાય છે, જ્યારે દેવપ્રેમી વહે છે.
પવસ્વ વાજસાતયે વિપ્રસ્ય ગૃણતો વૃધે । સોમ રાસ્વ સુવીર્યમ્
શક્તિ મેળવવા માટે વહે, સ્તુતિ કરનારના વૃદ્ધિ માટે, હે સોમ, અમને પરાક્રમ આપ.
પ્ર ણ ઇન્દો મહે તન ઊર્મિં ન બિભ્રદર્ષસિ । અભિ દેવાઁ અયાસ્યઃ
હે ઇન્દુ, અમારાં માટે તારા પ્રકાશને વિસ્તારે, તરંગ જેવી તેજસ્વી બની, દેવતાઓની પાસે જા.
મતી જુષ્ટો ધિયા હિતઃ સોમો હિન્વે પરાવતિ । વિપ્રસ્ય ધારયા કવિઃ
મતિથી પ્રિય, બુદ્ધિથી સ્થિર, સોમ દૂર સુધી વહે છે, વિદ્વાનના પ્રવાહથી કવિ બને છે.