ત્વં સોમ નૃમાદનઃ પવસ્વ ચર્ષણીસહે । સસ્નિર્યો અનુમાદ્યઃ
હે સોમ, તું મનુષ્યોને આનંદ આપનાર છે, જાતિઓના કલ્યાણ માટે વહે છે; તું સ્થિર અને સ્તુતિયોગ્ય છે.
ઇન્દો યદદ્રિભિઃ સુતઃ પવિત્રં પરિધાવસિ । અરમિન્દ્રસ્ય ધામ્ને
હે ઇંદુ, જ્યારે પથ્થરો વડે પિછડાય છે, ત્યારે તું છાણમાંથી પસાર થાય છે; તું ઇન્દ્રના નિવાસ માટે યોગ્ય છે.
પવસ્વ વૃત્રહન્તમોક્થેભિરનુમાદ્યઃ । શુચિઃ પાવકો અદ્ભુતઃ
વૃત્રનાશક, સ્તુતિઓ સાથે વહે, તું શુદ્ધ, તેજસ્વી અને અદ્ભુત છે.
શુચિઃ પાવક ઉચ્યતે સોમઃ સુતસ્ય મધ્વઃ । દેવાવીરઘશંસહા
શુદ્ધ, તેજસ્વી, દૈવી અને પરાક્રમી સોમ, પિછડેલા મધરૂપ છે; તે પાપવાણીનો નાશક છે.
પવસ્વ દક્ષસાધનો દેવેભ્યઃ પીતયે હરે । મરુદ્ભ્યો વાયવે મદઃ
હે પીળા રંગના, દેવતાઓના પાન માટે તું કૌશલ્યપૂર્વક વહે, તારો આનંદ મારુતો અને વાયુ માટે છે.
પવમાન ધિયા હિતોઽભિ યોનિં કનિક્રદત્ । ધર્મણા વાયુમા વિશ
પવમાન, તું બુદ્ધિથી ચલિત થઈ, ગર્જના કરતો, તારા ગર્ભમાં પ્રવેશ; તારા નિયમથી વાયુમાં પ્રવેશ.
સં દેવૈઃ શોભતે વૃષા કવિર્યોનાવધિ પ્રિયઃ । વૃત્રહા દેવવીતમઃ
મહાન કવિ દેવતાઓ સાથે તેજ પામે છે, ગર્ભમાં પ્રિય છે; વૃત્રને સંહારનાર, દેવોમાં શ્રેષ્ઠ છે.
વિશ્વા રૂપાણ્યાવિશન્પુનાનો યાતિ હર્યતઃ । યત્રામૃતાસ આસતે
શુદ્ધ થયેલો એ સર્વ રૂપોમાં પ્રવેશે છે, આનંદથી ત્યાં જાય છે જ્યાં અમર લોકો બેઠા છે.
અરુષો જનયન્ગિરઃ સોમઃ પવત આયુષક્ । ઇન્દ્રં ગચ્છન્કવિક્રતુઃ
લાલ રંગનો સોમ, ગીતો ઉત્પન્ન કરે છે, આયુષ્ય માટે વહે છે, બુદ્ધિશાળી ઇન્દ્ર પાસે જાય છે.
આ પવસ્વ મદિન્તમ પવિત્રં ધારયા કવે । અર્કસ્ય યોનિમાસદમ્
હે કવિ, તું સૌથી વધુ આનંદદાયક બનીને છાણમાં વહે, તું સ્તુતિના ગર્ભમાં બેઠો છે.
તમમૃક્ષન્ત વાજિનમુપસ્થે અદિતેરધિ । વિપ્રાસો અણ્વ્યા ધિયા
પ્રેરિત લોકો એ શક્તિશાળી ઘોડાને અદિતિની ગોદમાં સૂક્ષ્મ વિચારો સાથે શુદ્ધ કરે છે.
તં ગાવો અભ્યનૂષત સહસ્રધારમક્ષિતમ્ । ઇન્દું ધર્તારમા દિવઃ
ગાયોએ તેને, હજારો ધારોવાળા, અક્ષય બિંદુને, સ્વર્ગના આધારને, નજીકથી આવકાર્યો છે.
તં વેધાં મેધયાહ્યન્પવમાનમધિ દ્યવિ । ધર્ણસિં ભૂરિધાયસમ્
તે બુદ્ધિશાળી, શુદ્ધ થયેલો, આકાશમાં બુદ્ધિથી સ્તુતિ પામે છે, દાતા અને ધનવાન આધાર છે.
તમહ્યન્ભુરિજોર્ધિયા સંવસાનં વિવસ્વતઃ । પતિં વાચો અદાભ્યમ્
એ સતત નવાઈ પામનાર, તેજસ્વીનો સાથી, વાણીના અપરાજિત સ્વામી, તેને લોકો વિચારે સ્તુતિ કરે છે.
તં સાનાવધિ જામયો હરિં હિન્વન્ત્યદ્રિભિઃ । હર્યતં ભૂરિચક્ષસમ્
પર્વત પર પત્નીઓ પથ્થરથી એ પીળા રંગવાળા, આનંદદાયક, દુરદ્રષ્ટા ને દબાવે છે.
તં ત્વા હિન્વન્તિ વેધસઃ પવમાન ગિરાવૃધમ્ । ઇન્દવિન્દ્રાય મત્સરમ્
હે પવમાન, બુદ્ધિશાળાઓ તને ગીતથી વધારે છે, હે ઇંદુ, ઇન્દ્ર માટે આનંદદાયક તું છે.
એષ કવિરભિષ્ટુતઃ પવિત્રે અધિ તોશતે । પુનાનો ઘ્નન્નપ સ્રિધઃ
આ કવિ, ખૂબ વખાણ પામેલો, છાણ પર આનંદ પામે છે; શુદ્ધ થઈ, બધાં અવરોધો દૂર કરે છે.
એષ ઇન્દ્રાય વાયવે સ્વર્જિત્પરિ ષિચ્યતે । પવિત્રે દક્ષસાધનઃ
આ કૌશલ્યપૂર્ણ, છાણમાં ઇન્દ્ર અને વાયુ માટે, પ્રકાશ લાવનાર બનીને વહે છે.
એષ નૃભિર્વિ નીયતે દિવો મૂર્ધા વૃષા સુતઃ । સોમો વનેષુ વિશ્વવિત્
આ પુરુષો દ્વારા આગળ ધપાવવામાં આવેલ, વૃષભ, પિછાડેલો સોમ, બધું જાણનાર, જંગલમાં સ્વર્ગનું શિખર છે.
એષ ગવ્યુરચિક્રદત્પવમાનો હિરણ્યયુઃ । ઇન્દુઃ સત્રાજિદસ્તૃતઃ
આ ગાયોની ઈચ્છાવાળો, પવમાન, સોનેરી રંગવાળો, બિંદુ, સભામાં વિજયી અને ઝડપી છે.
એષ સૂર્યેણ હાસતે પવમાનો અધિ દ્યવિ । પવિત્રે મત્સરો મદઃ
આ પવમાન, સૂર્ય સાથે આકાશમાં તેજ પામે છે; છાણમાં આનંદદાયક આનંદ છે.
એષ શુષ્મ્યસિષ્યદદન્તરિક્ષે વૃષા હરિઃ । પુનાન ઇન્દુરિન્દ્રમા
આ શક્તિશાળી, પીળો, શુદ્ધ થયેલો, અંતરિક્ષમાં દબાવવામાં આવે છે; હે ઇન્દ્ર, આ બિંદુ તારા માટે છે.
એષ વાજી હિતો નૃભિર્વિશ્વવિન્મનસસ્પતિઃ । અવ્યો વારં વિ ધાવતિ
આ શક્તિશાળી, મનુષ્યો દ્વારા પ્રવૃત્ત, સર્વજ્ઞ મનનો સ્વામી, અવરોધ વિના ઘોડા જેવો દોડે છે.
એષ પવિત્રે અક્ષરત્સોમો દેવેભ્યઃ સુતઃ । વિશ્વા ધામાન્યાવિશન્
આ સોમ, દેવતાઓ માટે પિછડાયો, છાણમાં વહેતો ગયો છે; એ બધાં સ્થળોમાં પ્રવેશી ગયો છે.
એષ દેવઃ શુભાયતેઽધિ યોનાવમર્ત્યઃ । વૃત્રહા દેવવીતમઃ
આ દેવ તેજથી ઝગમગે છે, પોતાનાં સ્થાનમાં અમર છે, વૃત્રનો વિનાશક અને દેવતાઓનો શ્રેષ્ઠ સહાયક છે.
એષ વૃષા કનિક્રદદ્દશભિર્જામિભિર્યતઃ । અભિ દ્રોણાનિ ધાવતિ
આ બલવાન, ગર્જના કરતો, દસ સાથીઓ સાથે, પાત્રો તરફ દોડી જાય છે.
એષ સૂર્યમરોચયત્પવમાનો વિચર્ષણિઃ । વિશ્વા ધામાનિ વિશ્વવિત્
આ પવમાન, સર્વજ્ઞ, સૂર્યને પ્રકાશિત કરે છે; બધાં સ્થળોમાં પ્રવેશી ગયો છે.
એષ શુષ્મ્યદાભ્યઃ સોમઃ પુનાનો અર્ષતિ । દેવાવીરઘશંસહા
આ સોમ, પોતાને શુદ્ધ કરતાં, નિર્વિકાર લોકો માટે બલથી વહે છે; દુષ્કર્મના નાશક, દેવતાઓ અને વીરોથી ભરપૂર છે.
પ્રાસ્ય ધારા અક્ષરન્વૃષ્ણઃ સુતસ્યૌજસા । દેવાઁ અનુ પ્રભૂષતઃ
આ બલવાન, પિછડાયેલા સોમની ધારો શક્તિથી વહે છે; દેવતાઓ એ મહાનને અનુસરે છે.
સપ્તિં મૃજન્તિ વેધસો ગૃણન્તઃ કારવો ગિરા । જ્યોતિર્જજ્ઞાનમુક્થ્યમ્
પ્રેરિત લોકો પાનને શુદ્ધ કરે છે, ગાયકોએ ગીતથી સ્તુતિ કરે છે; તેજસ્વી, સ્તુતિયોગ્ય પ્રકાશ જન્મે છે.