આસ્મિન્પિશઙ્ગમિન્દવો દધાતા વેનમાદિશે । યો અસ્મભ્યમરાવા
આ તેજસ્વી પર બિંદુઓ ગાયક માટે નિશાની મૂકે છે, જે અમારો સહાયક છે.
ઋભુર્ન રથ્યં નવં દધાતા કેતમાદિશે । શુક્રાઃ પવધ્વમર્ણસા
ઋભુઓ નવા રથ મૂકે તેમ, એ ગાયક માટે નિશાની મૂકે છે; તેજસ્વી, નિર્દોષપણે પવિત્ર થાય છે.
એત ઉ ત્યે અવીવશન્કાષ્ઠાં વાજિનો અક્રત । સતઃ પ્રાસાવિષુર્મતિમ્
આ ખરેખર જાગી ગયા છે, એમણે લક્ષ્ય બનાવ્યું છે, શક્તિશાળી લોકોએ સત્યવાન માટે સમજણ ઉત્પન્ન કરી છે.
એતે સોમાસ આશવો રથા ઇવ પ્ર વાજિનઃ । સર્ગાઃ સૃષ્ટા અહેષત
આ ઉર્જાવાન સોમા, રથ જેવા, ઇનામ માટે દોડે છે; છોડાયેલા પ્રવાહો ઝડપથી આગળ વધે છે.
એતે વાતા ઇવોરવઃ પર્જન્યસ્યેવ વૃષ્ટયઃ । અગ્નેરિવ ભ્રમા વૃથા
આ, પવન જેવા ગુંજે છે, પર્જન્યની વરસાદ જેવી, અગ્નિના ઘુમ્મસ જેવી, સ્વતંત્રપણે ચાલે છે.
એતે પૂતા વિપશ્ચિતઃ સોમાસો દધ્યાશિરઃ । વિપા વ્યાનશુર્ધિયઃ
આ શુદ્ધ, બુદ્ધિશાળી સોમા, દધ્યેનું શિર ધારણ કરીને, પોતાની વિચારધારા દૂર સુધી ફેલાવે છે.
એતે મૃષ્ટા અમર્ત્યાઃ સસૃવાંસો ન શશ્રમુઃ । ઇયક્ષન્તઃ પથો રજઃ
આ શુદ્ધ, અમર દેવતાઓ સર્જાયા પછી ક્યારેય થાક્યા નહીં; ઇચ્છા રાખીને તેઓ આકાશના માર્ગે ફર્યા.
એતે પૃષ્ઠાનિ રોદસોર્વિપ્રયન્તો વ્યાનશુઃ । ઉતેદમુત્તમં રજઃ
આ દેવતાઓ અલગ-અલગ થઈને, બંને લોકના પીઠ પર ફેલાઈ ગયા; ખરેખર, આ સર્વોચ્ચ સ્થાન છે.
તન્તું તન્વાનમુત્તમમનુ પ્રવત આશત । ઉતેદમુત્તમાય્યમ્
ઉચ્ચતમ દોરો વણીને, તેઓ આગળ વધવાનો માર્ગ શોધે છે; ખરેખર, આ સર્વોચ્ચ સિદ્ધિ છે.
ત્વં સોમ પણિભ્ય આ વસુ ગવ્યાનિ ધારયઃ । તતં તન્તુમચિક્રદઃ
હે સોમ, તું વેપારીઓ પાસેથી ધન અને ગાયો આપે છે; તું દોરો ખેંચી ધ્વનિ ઉત્પન્ન કરે છે.
સોમા અસૃગ્રમાશવો મધોર્મદસ્ય ધારયા । અભિ વિશ્વાનિ કાવ્યા
સોમરસ ઉત્સાહભેર વહે છે, મધ અને આનંદની શક્તિથી ભરપૂર, અને બધા પવિત્ર કર્મોને આવરી લે છે.
અનુ પ્રત્નાસ આયવઃ પદં નવીયો અક્રમુઃ । રુચે જનન્ત સૂર્યમ્
પૌરાણિક નદીઓએ નવી દિશા પકડી છે; તેમના તેજથી સૂર્યનું સર્જન થયું છે.
આ પવમાન નો ભરાર્યો અદાશુષો ગયમ્ । કૃધિ પ્રજાવતીરિષઃ
હે પવિત્ર કરનાર, અમને નિર્ભય અને દયાળુ જીવન તરફ લઈ જા; અમને સંતાન અને સમૃદ્ધિ આપ.
અભિ સોમાસ આયવઃ પવન્તે મદ્યં મદમ્ । અભિ કોશં મધુશ્ચુતમ્
સોમરસ, નદીઓની જેમ, આનંદથી વહે છે; તેઓ મધથી ભરેલા પાત્રને પુરે છે.
સોમો અર્ષતિ ધર્ણસિર્દધાન ઇન્દ્રિયં રસમ્ । સુવીરો અભિશસ્તિપાઃ
સોમ વહે છે, શક્તિ અને રસને જાળવે છે; તે વિક્રમશાળી છે અને દુષ્ટતા દૂર કરનાર છે.
ઇન્દ્રાય સોમ પવસે દેવેભ્યઃ સધમાદ્યઃ । ઇન્દો વાજં સિષાસસિ
સોમ, તું ઇન્દ્ર અને દેવતાઓ માટે પવિત્ર થાય છે, ભોજનમાં સાથી બનીને; હે ઇંદુ, તું વિજય મેળવવા ઇચ્છે છે.
અસ્ય પીત્વા મદાનામિન્દ્રો વૃત્રાણ્યપ્રતિ । જઘાન જઘનચ્ચ નુ
ઇન્દ્રે, તેના આનંદથી પાન કરીને, દુશ્મનોને હરાવ્યા અને ફરીથી હરાવ્યા.
પ્ર સોમાસો અધન્વિષુઃ પવમાનાસ ઇન્દવઃ । શ્રીણાના અપ્સુ મૃઞ્જત
સોમરસ પવિત્ર થઈને નદીઓમાં વહે છે; તેઓ જળમાં તેજસ્વીઓને શુદ્ધ કરે છે.
અભિ ગાવો અધન્વિષુરાપો ન પ્રવતા યતીઃ । પુનાના ઇન્દ્રમાશત
ગાયો નદીઓની જેમ વહે છે, જેમ પ્રવાહમાં ચાલે છે; પવિત્ર થયેલા ઇન્દ્રને શોધે છે.
પ્ર પવમાન ધન્વસિ સોમેન્દ્રાય પાતવે । નૃભિર્યતો વિ નીયસે
હે પવિત્ર કરનાર સોમ, તું ઇન્દ્ર માટે પીવા પાત્ર બનીને પ્રવાહમાં વહે છે; માનવો તને આગળ લઈ જાય છે.
ત્વં સોમ નૃમાદનઃ પવસ્વ ચર્ષણીસહે । સસ્નિર્યો અનુમાદ્યઃ
હે સોમ, તું મનુષ્યોને આનંદ આપનાર છે, જાતિઓના કલ્યાણ માટે વહે છે; તું સ્થિર અને સ્તુતિયોગ્ય છે.
ઇન્દો યદદ્રિભિઃ સુતઃ પવિત્રં પરિધાવસિ । અરમિન્દ્રસ્ય ધામ્ને
હે ઇંદુ, જ્યારે પથ્થરો વડે પિછડાય છે, ત્યારે તું છાણમાંથી પસાર થાય છે; તું ઇન્દ્રના નિવાસ માટે યોગ્ય છે.
પવસ્વ વૃત્રહન્તમોક્થેભિરનુમાદ્યઃ । શુચિઃ પાવકો અદ્ભુતઃ
વૃત્રનાશક, સ્તુતિઓ સાથે વહે, તું શુદ્ધ, તેજસ્વી અને અદ્ભુત છે.
શુચિઃ પાવક ઉચ્યતે સોમઃ સુતસ્ય મધ્વઃ । દેવાવીરઘશંસહા
શુદ્ધ, તેજસ્વી, દૈવી અને પરાક્રમી સોમ, પિછડેલા મધરૂપ છે; તે પાપવાણીનો નાશક છે.
પવસ્વ દક્ષસાધનો દેવેભ્યઃ પીતયે હરે । મરુદ્ભ્યો વાયવે મદઃ
હે પીળા રંગના, દેવતાઓના પાન માટે તું કૌશલ્યપૂર્વક વહે, તારો આનંદ મારુતો અને વાયુ માટે છે.
પવમાન ધિયા હિતોઽભિ યોનિં કનિક્રદત્ । ધર્મણા વાયુમા વિશ
પવમાન, તું બુદ્ધિથી ચલિત થઈ, ગર્જના કરતો, તારા ગર્ભમાં પ્રવેશ; તારા નિયમથી વાયુમાં પ્રવેશ.
સં દેવૈઃ શોભતે વૃષા કવિર્યોનાવધિ પ્રિયઃ । વૃત્રહા દેવવીતમઃ
મહાન કવિ દેવતાઓ સાથે તેજ પામે છે, ગર્ભમાં પ્રિય છે; વૃત્રને સંહારનાર, દેવોમાં શ્રેષ્ઠ છે.
વિશ્વા રૂપાણ્યાવિશન્પુનાનો યાતિ હર્યતઃ । યત્રામૃતાસ આસતે
શુદ્ધ થયેલો એ સર્વ રૂપોમાં પ્રવેશે છે, આનંદથી ત્યાં જાય છે જ્યાં અમર લોકો બેઠા છે.
અરુષો જનયન્ગિરઃ સોમઃ પવત આયુષક્ । ઇન્દ્રં ગચ્છન્કવિક્રતુઃ
લાલ રંગનો સોમ, ગીતો ઉત્પન્ન કરે છે, આયુષ્ય માટે વહે છે, બુદ્ધિશાળી ઇન્દ્ર પાસે જાય છે.
આ પવસ્વ મદિન્તમ પવિત્રં ધારયા કવે । અર્કસ્ય યોનિમાસદમ્
હે કવિ, તું સૌથી વધુ આનંદદાયક બનીને છાણમાં વહે, તું સ્તુતિના ગર્ભમાં બેઠો છે.