સિઞ્ચન્તિ નમસાવતમુચ્ચાચક્રં પરિજ્માનમ્ । નીચીનબારમક્ષિતમ્
તેઓ નમ્રતાથી ભરપૂર, સતત વહેતી, અક્ષય ધારા રેડે છે.
અભ્યારમિદદ્રયો નિષિક્તં પુષ્કરે મધુ । અવતસ્ય વિસર્જને
પર્વતો નજીક આવ્યા, કમળમાં મધ રેડાયું; વહેવાની મુક્તિ સમયે.
ગાવ ઉપાવતાવતં મહી યજ્ઞસ્ય રપ્સુદા । ઉભા કર્ણા હિરણ્યયા
ગાયોએ વહેતા, મહાન, યજ્ઞને ધન આપતી નજીક આવી; બંને કાન સોનાના છે.
આ સુતે સિઞ્ચત શ્રિયં રોદસ્યોરભિશ્રિયમ્ । રસા દધીત વૃષભમ્
પિષાઈ વખતે, પૃથ્વી અને આકાશની તેજસ્વી કીર્તિ વહાવો; રસ વૃષભને ધારણ કરે.
તે જાનત સ્વમોક્યં સં વત્સાસો ન માતૃભિઃ । મિથો નસન્ત જામિભિઃ
તેઓ પોતાનું મૂળ જાણે છે, વાછરડા અને માતા જેવી એકતા ધરાવે છે; પોતાનાં સગાં સાથે જોડાયેલા છે.
ઉપ સ્રક્વેષુ બપ્સતઃ કૃણ્વતે ધરુણં દિવિ । ઇન્દ્રે અગ્ના નમઃ સ્વઃ
માળાઓ પર તેજસ્વી બની, તેઓ આકાશમાં આધાર ઊભો કરે છે; ઇન્દ્ર અને અગ્નિને નમન અને સ્તુતિ.
અધુક્ષત્પિપ્યુષીમિષમૂર્જં સપ્તપદીમરિઃ । સૂર્યસ્ય સપ્ત રશ્મિભિઃ
તેણે પોષક અન્ન, શક્તિ, સાત પગ વાળીને, સૂર્યના સાત કિરણોથી દૂધ દોહ્યું.
સોમસ્ય મિત્રાવરુણોદિતા સૂર આ દદે । તદાતુરસ્ય ભેષજમ્
મિત્ર અને વરુણે, સોમ સાથે, સૂર્ય આપ્યો છે; એ દુઃખી માટે ઔષધિ છે.
ઉતો ન્વસ્ય યત્પદં હર્યતસ્ય નિધાન્યમ્ । પરિ દ્યાં જિહ્વયાતનત્
અને ખરેખર, ઝડપી એકનું સ્થાન, ભંડાર, તેણે પોતાની જીભથી આકાશને ઘેરી લીધું.
ઉદીરાથામૃતાયતે યુઞ્જાથામશ્વિના રથમ્ । અન્તિ ષદ્ભૂતુ વામવઃ
અમરતા માટે જાગો, અશ્વિનીકુમારો, તમારો રથ જોડો; તમારો આશીર્વાદ નજીક રહે.
નિમિષશ્ચિજ્જવીયસા રથેના યાતમશ્વિના । અન્તિ ષદ્ભૂતુ વામવઃ
હે અશ્વિનીકુમારો, પળક ઝપકતાં પણ ઝડપી તમારા રથ પર આવો, તમારો આશીર્વાદ અમારે નજીક રહે.
ઉપ સ્તૃણીતમત્રયે હિમેન ઘર્મમશ્વિના । અન્તિ ષદ્ભૂતુ વામવઃ
હે અશ્વિનીકુમારો, ઉપાસક માટે તું હિમથી પણ ગરમી ફેલાવો, તમારો આશીર્વાદ અમારે નજીક રહે.
કુહ સ્થઃ કુહ જગ્મથુઃ કુહ શ્યેનેવ પેતથુઃ । અન્તિ ષદ્ભૂતુ વામવઃ
તમે ક્યાં છો? ક્યાં ગયા? શ્યેન પંખી જેવું ક્યાં ઉડી ગયા? તમારો આશીર્વાદ અમારે નજીક રહે.
યદદ્ય કર્હિ કર્હિ ચિચ્છુશ્રૂયાતમિમં હવમ્ । અન્તિ ષદ્ભૂતુ વામવઃ
આજે કે ક્યારેક પણ, તમે જ્યારે પણ મારી આ પ્રાર્થના સાંભળો, તમારો આશીર્વાદ અમારે નજીક રહે.
અશ્વિના યામહૂતમા નેદિષ્ઠં યામ્યાપ્યમ્ । અન્તિ ષદ્ભૂતુ વામવઃ
હે અશ્વિનીકુમારો, બોલાવતાં જ આવો, સૌથી નજીકની પ્રાર્થનાએ પધારો, તમારો આશીર્વાદ અમારે નજીક રહે.
અવન્તમત્રયે ગૃહં કૃણુતં યુવમશ્વિના । અન્તિ ષદ્ભૂતુ વામવઃ
હે અશ્વિનીકુમારો, ઉપાસક માટે આ ઘરનું રક્ષણ કરો, તમારો આશીર્વાદ અમારે નજીક રહે.
વરેથે અગ્નિમાતપો વદતે વલ્ગ્વત્રયે । અન્તિ ષદ્ભૂતુ વામવઃ
ઉપાસક માટે અગ્નિ અને તેની તાપને શ્રેષ્ઠ માનવામાં આવે છે, તમારો આશીર્વાદ અમારે નજીક રહે.
પ્ર સપ્તવધ્રિરાશસા ધારામગ્નેરશાયત । અન્તિ ષદ્ભૂતુ વામવઃ
સાત પાટિયાવાળાએ ઇચ્છાથી અગ્નિના ધારા વહાવી છે, તમારો આશીર્વાદ અમારે નજીક રહે.
ઇહા ગતં વૃષણ્વસૂ શૃણુતં મ ઇમં હવમ્ । અન્તિ ષદ્ભૂતુ વામવઃ
હે પરાક્રમી દાતા, અહીં પધારો અને મારી આ પ્રાર્થના સાંભળો, તમારો આશીર્વાદ અમારે નજીક રહે.
કિમિદં વાં પુરાણવજ્જરતોરિવ શસ્યતે । અન્તિ ષદ્ભૂતુ વામવઃ
તમારી કઈ એવી જૂની અને વખાણેલી વસ્તુ છે, જે બે બળવાનોએ કરી હોય એમ લાગે છે? તમારો આશીર્વાદ અમારે નજીક રહે.
સમાનં વાં સજાત્યં સમાનો બન્ધુરશ્વિના । અન્તિ ષદ્ભૂતુ વામવઃ
હે અશ્વિનીકુમારો, તમારો સંબંધ એકસરખો છે, તમારો બંધ પણ એક છે, તમારો આશીર્વાદ અમારે નજીક રહે.
યો વાં રજાંસ્યશ્વિના રથો વિયાતિ રોદસી । અન્તિ ષદ્ભૂતુ વામવઃ
હે અશ્વિનીકુમારો, તમારો રથ આકાશ અને પૃથ્વી બંનેમાં ફરે છે, તમારો આશીર્વાદ અમારે નજીક રહે.
આ નો ગવ્યેભિરશ્વ્યૈઃ સહસ્રૈરુપ ગચ્છતમ્ । અન્તિ ષદ્ભૂતુ વામવઃ
હજારો ગાય અને ઘોડા સાથે અમારી પાસે પધારો, તમારો આશીર્વાદ અમારે નજીક રહે.
મા નો ગવ્યેભિરશ્વ્યૈઃ સહસ્રેભિરતિ ખ્યતમ્ । અન્તિ ષદ્ભૂતુ વામવઃ
હજારો ગાય અને ઘોડા સાથે અમને છોડીને ન જશો, તમારો આશીર્વાદ અમારે નજીક રહે.
અરુણપ્સુરુષા અભૂદકર્જ્યોતિરૃતાવરી । અન્તિ ષદ્ભૂતુ વામવઃ
લાલચટક અને ઝડપી એ પાણી બની ગયું, એ પ્રકાશ છે જે સત્યને ધારે છે, તમારો આશીર્વાદ અમારે નજીક રહે.
અશ્વિના સુ વિચાકશદ્વૃક્ષં પરશુમાઁ ઇવ । અન્તિ ષદ્ભૂતુ વામવઃ
હે અશ્વિનીકુમારો, વૃક્ષને કુહાડા વડે સારી રીતે ચીરી નાખ્યું, તમારો આશીર્વાદ અમારે નજીક રહે.
પુરં ન ધૃષ્ણવા રુજ કૃષ્ણયા બાધિતો વિશા । અન્તિ ષદ્ભૂતુ વામવઃ
કિલ્લા જેવું, હિંમતથી કાળી દુશ્મન ટોળીને તોડો, તમારો આશીર્વાદ અમારે નજીક રહે.
વિશોવિશો વો અતિથિં વાજયન્તઃ પુરુપ્રિયમ્ । અગ્નિં વો દુર્યં વચ સ્તુષે શૂષસ્ય મન્મભિઃ
ઘર ઘર마다, તમારા પ્રિય અતિથિ અગ્નિને, જે આશ્રય છે, હું આતુર મનથી સ્તુતિ કરું છું.
યં જનાસો હવિષ્મન્તો મિત્રં ન સર્પિરાસુતિમ્ । પ્રશંસન્તિ પ્રશસ્તિભિઃ
જેને લોકો ઘી અને શ્રદ્ધા સાથે મિત્રને જે રીતે સ્તુતિ કરે છે, એ જ રીતે હવન સાથે ભક્તિપૂર્વક વખાણે છે.
પન્યાંસં જાતવેદસં યો દેવતાત્યુદ્યતા । હવ્યાન્યૈરયદ્દિવિ
જે સર્વજ્ઞ છે, જેને ઉત્સાહી દેવતાઓએ સ્વર્ગમાં હવન પહોંચાડવા માટે મોકલ્યો છે.