દધાનો ગોમદશ્વવત્સુવીર્યમાદિત્યજૂત એધતે । સદા રાયા પુરુસ્પૃહા
જેને ગાય અને ઘોડાનું ધન, શૂરવીરતા મળે છે, અને આદિત્યના આશીર્વાદથી વૃદ્ધિ પામે છે, તે હંમેશા ઇચ્છિત ધન ધરાવે છે.
તમિન્દ્રં દાનમીમહે શવસાનમભીર્વમ્ । ઈશાનં રાય ઈમહે
એ દાનશીલ, શક્તિશાળી, નિર્ભય અને ધનના સ્વામી એવા ઇન્દ્રને અમે બોલાવીએ છીએ.
તસ્મિન્હિ સન્ત્યૂતયો વિશ્વા અભીરવઃ સચા । તમા વહન્તુ સપ્તયઃ પુરૂવસું મદાય હરયઃ સુતમ્
કારણ કે એમાં બધા સહાય અને રક્ષા એકસાથે છે; સાત ઘોડાઓ એ ઇચ્છિત ઇન્દ્રને સોમપાન માટે લાવે.
યસ્તે મદો વરેણ્યો ય ઇન્દ્ર વૃત્રહન્તમઃ । ય આદદિઃ સ્વર્નૃભિર્યઃ પૃતનાસુ દુષ્ટરઃ
હે ઇન્દ્ર, તારો તે ઉત્તમ અને આનંદદાયક પાન, જે તું કુશળ સાથે ગ્રહણ કરે છે, જે યુદ્ધમાં અજેય છે—
યો દુષ્ટરો વિશ્વવાર શ્રવાય્યો વાજેષ્વસ્તિ તરુતા । સ નઃ શવિષ્ઠ સવના વસો ગહિ ગમેમ ગોમતિ વ્રજે
જે અજેય, સર્વરક્ષક, યુદ્ધમાં વિજયી અને પ્રસિદ્ધ છે—એ શક્તિશાળી, ધનદાતા, તું અમારે સોમપાન માટે આવ, જેથી અમે ગાયોથી ભરેલા વાડા સુધી પહોંચી શકીએ.
ગવ્યો ષુ ણો યથા પુરાશ્વયોત રથયા । વરિવસ્ય મહામહ
જેમ પહેલાં તું અમને ગાય, ઘોડા અને રથ આપ્યા, તેમ હવે પણ, હે ઇન્દ્ર, મહોત્સવ માટે એ બધું આપ.
નહિ તે શૂર રાધસોઽન્તં વિન્દામિ સત્રા । દશસ્યા નો મઘવન્નૂ ચિદદ્રિવો ધિયો વાજેભિરાવિથ
હે વીર, તારી દયાનો અંત મને ક્યાંયે મળતો નથી; હંમેશા, હે દયાળુ, તું અમારા વિચારોને ઇનામથી સહાય કરે છે.
ય ઋષ્વઃ શ્રાવયત્સખા વિશ્વેત્સ વેદ જનિમા પુરુષ્ટુતઃ । તં વિશ્વે માનુષા યુગેન્દ્રં હવન્તે તવિષં યતસ્રુચઃ
જે ઊંચો છે, પ્રસિદ્ધ મિત્ર છે, તે સર્વે પેઢીઓને જાણે છે, હે બહુપ્રશંસિત; બધા માનવો, એકસાથે, એ શક્તિશાળી, ઉત્સુક ઇન્દ્રને બોલાવે છે.
સ નો વાજેષ્વવિતા પુરૂવસુઃ પુરસ્થાતા મઘવા વૃત્રહા ભુવત્
વૃત્રને સંહારનાર, સદા દયાળુ અને દાનશીલ મેઘવંત અમને ધન મેળવવાના સ્પર્ધામાં આગળ રહીને રક્ષા કરે.
અભિ વો વીરમન્ધસો મદેષુ ગાય ગિરા મહા વિચેતસમ્ । ઇન્દ્રં નામ શ્રુત્યં શાકિનં વચો યથા
તમારા મીઠા સ્વરે, સોમરસમાં આનંદ માણતા, વિક્રમશાળી અને બુદ્ધિશાળી ઇન્દ્રની પ્રસિદ્ધિનું ગીત ગાવો, જેમ યોગ્ય છે તેમ.
દદી રેક્ણસ્તન્વે દદિર્વસુ દદિર્વાજેષુ પુરુહૂત વાજિનમ્ । નૂનમથ
ઘણા વખત બોલાવેલા, અમને શરીર માટે દાન આપો, અમને ધન આપો, અમને સ્પર્ધામાં વિજય આપો, દાન આપનાર.
વિશ્વેષામિરજ્યન્તં વસૂનાં સાસહ્વાંસં ચિદસ્ય વર્પસઃ । કૃપયતો નૂનમત્યથ
બધા ધનના માલિક, અપરાજિત, મહાન પણ તેમના રૂપે વશ થાય છે—હવે તેઓ અમ પર કૃપા કરે.
મહઃ સુ વો અરમિષે સ્તવામહે મીળ્હુષે અરંગમાય જગ્મયે । યજ્ઞેભિર્ગીર્ભિર્વિશ્વમનુષાં મરુતામિયક્ષસિ ગાયે ત્વા નમસા ગિરા
તમારી મહાન દયાને લીધે, દયાળુ, અમે સ્તુતિ ગાઈએ છીએ, કૃપા મેળવવા માટે; યજ્ઞ અને ગીતથી, બધા લોકો માટે, અમે મારુતોને ભક્તિપૂર્વક બોલાવીએ છીએ અને ગાઈએ છીએ.
યે પાતયન્તે અજ્મભિર્ગિરીણાં સ્નુભિરેષામ્ । યજ્ઞં મહિષ્વણીનાં સુમ્નં તુવિષ્વણીનાં પ્રાધ્વરે
મારુતો, જેઓ પોતાના માર્ગે પહાડોને ઢાળી દે છે, તેમના ગર્જનાથી, યજ્ઞ સ્વીકારો, મહાન વીરતા અને દયાનું ફળ મેળવો.
પ્રભઙ્ગં દુર્મતીનામિન્દ્ર શવિષ્ઠા ભર । રયિમસ્મભ્યં યુજ્યં ચોદયન્મતે જ્યેષ્ઠં ચોદયન્મતે
શક્તિશાળી ઇન્દ્ર, દુષ્ટોના દુર્ભાવનાને તોડી નાંખો; અમને યોગ્ય ધન આપો, અમારો વિચાર ઉત્તમ બનાવો.
સનિતઃ સુસનિતરુગ્ર ચિત્ર ચેતિષ્ઠ સૂનૃત । પ્રાસહા સમ્રાટ્ સહુરિં સહન્તં ભુજ્યું વાજેષુ પૂર્વ્યમ્
તે સારો આપનાર છે, ખરેખર શ્રેષ્ઠ આપનાર છે, ભયાનક, તેજસ્વી અને સત્યવાણી, વિજયી રાજા, શક્તિશાળી, સહારો આપનાર અને સ્પર્ધામાં સર્વોપરી છે.
આ સ એતુ ય ઈવદાઁ અદેવઃ પૂર્તમાદદે । યથા ચિદ્વશો અશ્વ્યઃ પૃથુશ્રવસિ કાનીતેઽસ્યા વ્યુષ્યાદદે
જે દેવ નથી અને પુરસ્કાર લઈ ગયો છે, તે અહીં આવે; જેમ ઘોડા પ્રેમી અને પ્રસિદ્ધ હોય, તેમ તે પોતાની ઇચ્છાથી આ તેજ લઈ જાય.
ષષ્ટિં સહસ્રાશ્વ્યસ્યાયુતાસનમુષ્ટ્રાનાં વિંશતિં શતા । દશ શ્યાવીનાં શતા દશ ત્ર્યરુષીણાં દશ ગવાં સહસ્રા
સાઠ હજાર ઘોડા, વીસ સો ઊંટ, દસ સો કાળી ગાય, દસ ત્રિરંગી, અને દસ હજાર ગાય હતી.
દશ શ્યાવા ઋધદ્રયો વીતવારાસ આશવઃ । મથ્રા નેમિં નિ વાવૃતુઃ
દસ કાળી, ઝડપી, વિજયી અને મજબૂત ઘોડાઓએ પોતાની શક્તિથી રથનું ચક્કર ફેરવ્યું.
દાનાસઃ પૃથુશ્રવસઃ કાનીતસ્ય સુરાધસઃ । રથં હિરણ્યયં દદન્મંહિષ્ઠઃ સૂરિરભૂદ્વર્ષિષ્ઠમકૃત શ્રવઃ
ઉદાર, પ્રસિદ્ધ અને દાનમાં સમૃદ્ધ કાનીતાએ સોનેરી રથ આપ્યો; મહાન દાતા સૌથી પ્રસિદ્ધ બન્યો.
આ નો વાયો મહે તને યાહિ મખાય પાજસે । વયં હિ તે ચકૃમા ભૂરિ દાવને સદ્યશ્ચિન્મહિ દાવને
વાયુ, અમારા મોટા કુટુંબ માટે, ઉત્સવ અને મહિમા માટે અહીં આવો; અમે તો તને અનેક ભેટો આપી છે, આજે પણ મોટી ભેટો આપી છે.
યો અશ્વેભિર્વહતે વસ્ત ઉસ્રાસ્ત્રિઃ સપ્ત સપ્તતીનામ્ । એભિઃ સોમેભિઃ સોમસુદ્ભિઃ સોમપા દાનાય શુક્રપૂતપાઃ
જે ઘોડાઓ સાથે ધન લાવે છે, ત્રણ વખત સાત ઉષા સાથે; આ શુદ્ધ સોમરસથી, પાવનપાન કરનાર, દાન માટે.
યો મ ઇમં ચિદુ ત્મનામન્દચ્ચિત્રં દાવને । અરટ્વે અક્ષે નહુષે સુકૃત્વનિ સુકૃત્તરાય સુક્રતુઃ
જે પોતે જ આ સુંદર દાન આપે છે, દાન માટે, પ્રસંશા માટે, નાહુષ માટે, સારા કામ માટે, શ્રેષ્ઠ માટે, અને બુદ્ધિમાન માટે.
ઉચથ્યે વપુષિ યઃ સ્વરાળુત વાયો ઘૃતસ્નાઃ । અશ્વેષિતં રજેષિતં શુનેષિતં પ્રાજ્મ તદિદં નુ તત્
જે ઉચથ્યના સુંદર ગીતમાં, વાયુ, તેજસ્વી છે, ઘીથી લિપ્ત છે; ઘોડા, રથ અને શ્વાનથી ચલાવવામાં આવે છે—એ જ એ છે.
અધ પ્રિયમિષિરાય ષષ્ટિં સહસ્રાસનમ્ । અશ્વાનામિન્ન વૃષ્ણામ્
પ્યારા અને ઉદાર માટે, સાઠ હજાર ઘોડા અને વાઘા માટે બેઠકો અપાઈ.
ગાવો ન યૂથમુપ યન્તિ વધ્રય ઉપ મા યન્તિ વધ્રયઃ
જેમ ગાયો ઝુંડમાં આવે છે, તેમ વંધ્યા મારી પાસે આવે છે, વંધ્યા મારી પાસે આવે છે.
અધ યચ્ચારથે ગણે શતમુષ્ટ્રાઁ અચિક્રદત્ । અધ શ્વિત્નેષુ વિંશતિં શતા
પછી જ્યારે ઊંટોનું શતાધિપતિ સભામાં બોલ્યો, ત્યારે સફેદ ઘોડાઓમાં વીસ શતનો ઉલ્લેખ થયો.
શતં દાસે બલ્બૂથે વિપ્રસ્તરુક્ષ આ દદે । તે તે વાયવિમે જના મદન્તીન્દ્રગોપા મદન્તિ દેવગોપાઃ
બલભૂથ જેટલા બળવાન એવા શત દાસો વિપ્રસ્તરુક્ષએ આપ્યા; હે વાયુ, એ લોકો તારીમાં આનંદ મેળવે છે, ઇન્દ્રના રક્ષકો ખુશ થાય છે, દેવોના રક્ષકો પણ ખુશ થાય છે.
અધ સ્યા યોષણા મહી પ્રતીચી વશમશ્વ્યમ્ । અધિરુક્મા વિ નીયતે
પછી એક મહાન અને પ્રતિષ્ઠિત સ્ત્રી, આગળ જોઈને, ઘોડાઓ પર પોતાનું વચન સ્થાપિત કરે છે; સોનાથી શોભાયમાન તે લઈ જવામાં આવે છે.
મહિ વો મહતામવો વરુણ મિત્ર દાશુષે । યમાદિત્યા અભિ દ્રુહો રક્ષથા નેમઘં નશદનેહસો વ ઊતયઃ સુઊતયો વ ઊતયઃ
હે વરુણ અને મિત્ર, તમારા મહાન સહાયથી ભક્તને મોટું લાભ મળે છે; હે આદિત્યો, તમે અમને દુઃખથી બચાવો, જેથી અમારે કોઈ દુર્ભાગ્ય કે પાપ ન આવે—તમારી કૃપા, તમારી શુભ સહાય અમારે મળે.