પ્રત્નં હોતારમીડ્યં જુષ્ટમગ્નિં કવિક્રતુમ્ । અધ્વરાણામભિશ્રિયમ્
હું પ્રાચીન, પૂજનીય, સર્વને પ્રિય અને બુદ્ધિશાળી અગ્નિની સ્તુતિ કરું છું, જે યજ્ઞોની શોભા છે.
જુષાણો અઙ્ગિરસ્તમેમા હવ્યાન્યાનુષક્ । અગ્ને યજ્ઞં નય ઋતુથા
અંગિરસોના હવન સ્વીકારી, હે અગ્નિ, યજ્ઞને યોગ્ય રીતે આગળ વધાર.
સમિધાન ઉ સન્ત્ય શુક્રશોચ ઇહા વહ । ચિકિત્વાન્દૈવ્યં જનમ્
પ્રજ્વલિત અને તેજસ્વી બની, હે જ્ઞાની, અહીં દેવતાઓને લાવ.
વિપ્રં હોતારમદ્રુહં ધૂમકેતું વિભાવસુમ્ । યજ્ઞાનાં કેતુમીમહે
અમે બુદ્ધિશાળી, સત્યનિષ્ઠ, ધૂમ્રવર્ણ અને તેજસ્વી અગ્નિને, યજ્ઞના ચિહ્નરૂપે, પામીએ છીએ.
અગ્ને નિ પાહિ નસ્ત્વં પ્રતિ ષ્મ દેવ રીષતઃ । ભિન્ધિ દ્વેષઃ સહસ્કૃત
હે અગ્નિ, તું અમારો રક્ષણ કર; હંમેશા અમને દુઃખથી બચાવ; હે શક્તિશાળી, દ્વેષને તોડી નાખ.
અગ્નિઃ પ્રત્નેન મન્મના શુમ્ભાનસ્તન્વં સ્વામ્ । કવિર્વિપ્રેણ વાવૃધે
અગ્નિ એ પ્રાચીન વિચારથી, પોતાનું સ્વરૂપ ઝળહળાવી, કવિઓની સાથે વધુ શક્તિશાળી બન્યો.
ઊર્જો નપાતમા હુવેઽગ્નિં પાવકશોચિષમ્ । અસ્મિન્યજ્ઞે સ્વધ્વરે
હું તારી શুদ্ধ અને તેજસ્વી જ્યોતિવાળા અગ્નિને, આ યજ્ઞમાં, આ પવિત્ર વિધિ પર બોલાવું છું, જે શક્તિનો પુત્ર છે.
સ નો મિત્રમહસ્ત્વમગ્ને શુક્રેણ શોચિષા । દેવૈરા સત્સિ બર્હિષિ
હે અગ્નિ, તું અમારો મહાન મિત્ર છે, તારી તેજસ્વી જ્યોતિવાળી શાખા સાથે, દેવતાઓ સાથે પવિત્ર કૂશ પર બેસજે.
યો અગ્નિં તન્વો દમે દેવં મર્તઃ સપર્યતિ । તસ્મા ઇદ્દીદયદ્વસુ
જે મનુષ્ય પોતાના ઘરે દેવરૂપ અગ્નિની પૂજા કરે છે, તેના માટે તેજસ્વી અગ્નિ ધન આપે છે.
અગ્નિર્મૂર્ધા દિવઃ કકુત્પતિઃ પૃથિવ્યા અયમ્ । અપાં રેતાંસિ જિન્વતિ
અગ્નિ આકાશનું શીર્ષ છે, પૃથ્વીનો સ્વામી છે; તે જ પાણીના બીજોને ઉર્જાવાન બનાવે છે.
ઉદગ્ને શુચયસ્તવ શુક્રા ભ્રાજન્ત ઈરતે । તવ જ્યોતીંષ્યર્ચયઃ
હે અગ્નિ, તારી શુદ્ધ અને તેજસ્વી જ્યોતિઓ ઊંચે ઉઠે છે અને તારા પ્રકાશના કિરણોની લોકો પૂજા કરે છે.
ઈશિષે વાર્યસ્ય હિ દાત્રસ્યાગ્ને સ્વર્પતિઃ । સ્તોતા સ્યાં તવ શર્મણિ
હે અગ્નિ, તું દાનનો સ્વામી અને ખજાનાનો દાતા છે, તું મહિમાનોના માલિક છે; હું તારી રક્ષા હેઠળ ગાયક બની રહું.
ત્વામગ્ને મનીષિણસ્ત્વાં હિન્વન્તિ ચિત્તિભિઃ । ત્વાં વર્ધન્તુ નો ગિરઃ
હે અગ્નિ, વિદ્વાનો તારા તરફ પોતાના વિચારો અને ઇચ્છાઓ મોકલે છે; અમારી સ્તુતિઓ તને વધારતી રહે.
અદબ્ધસ્ય સ્વધાવતો દૂતસ્ય રેભતઃ સદા । અગ્નેઃ સખ્યં વૃણીમહે
અમે સદા અડગ, સ્વયંનિર્ભર અને ગુંજતા દૂત અગ્નિની મિત્રતા પસંદ કરીએ છીએ.
અગ્નિઃ શુચિવ્રતતમઃ શુચિર્વિપ્રઃ શુચિઃ કવિઃ । શુચી રોચત આહુતઃ
અગ્નિ શ્રેષ્ઠ વ્રતવાળો, શુદ્ધ ઋષિ અને શુદ્ધ કવિ છે; તે પવિત્રતાથી જ્યોતિમાન બને છે જ્યારે બોલાવવામાં આવે છે.
ઉત ત્વા ધીતયો મમ ગિરો વર્ધન્તુ વિશ્વહા । અગ્ને સખ્યસ્ય બોધિ નઃ
મારા વિચારો અને મારી બધી સ્તુતિઓ હંમેશા તને મહાન બનાવે; હે અગ્નિ, અમારી મિત્રતાને જાણ.
યદગ્ને સ્યામહં ત્વં ત્વં વા ઘા સ્યા અહમ્ । સ્યુષ્ટે સત્યા ઇહાશિષઃ
હે અગ્નિ, જો હું તારી સાથે હોઉં કે તું મારી સાથે, તો અહીં સાચી આશીર્વાદો પૂર્ણ થાય.
વસુર્વસુપતિર્હિ કમસ્યગ્ને વિભાવસુઃ । સ્યામ તે સુમતાવપિ
હે અગ્નિ, તું ધનવાન છે, ધનનો સ્વામી છે, ઈચ્છિત તેજવાળો છે; અમે તારી કૃપામાં રહીએ.
અગ્ને ધૃતવ્રતાય તે સમુદ્રાયેવ સિન્ધવઃ । ગિરો વાશ્રાસ ઈરતે
હે અગ્નિ, દૃઢ વ્રતવાળા, તારી તરફ અમારી સ્તુતિઓ નદીઓની જેમ સમુદ્રમાં વહે છે.
યુવાનં વિશ્પતિં કવિં વિશ્વાદં પુરુવેપસમ્ । અગ્નિં શુમ્ભામિ મન્મભિઃ
હું યુવાન, લોકોના સ્વામી, જ્ઞાનવાન, સર્વજ્ઞ અને અનેક રૂપ ધરાવતા અગ્નિની મારા મનથી સ્તુતિ કરું છું.
યજ્ઞાનાં રથ્યે વયં તિગ્મજમ્ભાય વીળવે । સ્તોમૈરિષેમાગ્નયે
અમે યજ્ઞના રથ માટે, તીખા જડબાવાળા અને શક્તિશાળી અગ્નિ માટે સ્તુતિઓ અર્પણ કરીએ છીએ.
અયમગ્ને ત્વે અપિ જરિતા ભૂતુ સન્ત્ય । તસ્મૈ પાવક મૃળય
હે અગ્નિ, આ ગાયક હંમેશા તારો રહે; હે પવિત્ર, તેને દયા આપ.
ધીરો હ્યસ્યદ્મસદ્વિપ્રો ન જાગૃવિઃ સદા । અગ્ને દીદયસિ દ્યવિ
વિદ્વાન, ઋષિ, ક્યારેય ભોજન સમયે સુતો નથી; હે અગ્નિ, તું આકાશમાં તેજ આપે છે.
પુરાગ્ને દુરિતેભ્યઃ પુરા મૃધ્રેભ્યઃ કવે । પ્ર ણ આયુર્વસો તિર
હે અગ્નિ, કવિ, પ્રાચીન દુઃખો અને જૂના વિવાદોથી અમારું આયુષ્ય આગળ લઈ જ, હે દયાળુ.
આ ઘા યે અગ્નિમિન્ધતે સ્તૃણન્તિ બર્હિરાનુષક્ । યેષામિન્દ્રો યુવા સખા
જે લોકો અગ્નિને પ્રગટાવે છે અને યોગ્ય રીતે કુશ પાથરે છે, તેમને માટે યુવાન અને મિત્રરૂપ ઈન્દ્ર છે.
બૃહન્નિદિધ્મ એષાં ભૂરિ શસ્તં પૃથુઃ સ્વરુઃ । યેષામિન્દ્રો યુવા સખા
જેઓ અગ્નિ પ્રગટાવે છે, તેમનું યજ્ઞ મહાન છે, તેમનું સ્તુતિ ઘણું છે અને તેમનું ગીત વ્યાપક છે—એવા લોકો માટે યુવાન અને મિત્રરૂપ ઈન્દ્ર છે.
અયુદ્ધ ઇદ્યુધા વૃતં શૂર આજતિ સત્વભિઃ । યેષામિન્દ્રો યુવા સખા
યુદ્ધ કર્યા વિના પણ વીરોથી ઘેરાયેલા, જે વીર પોતાની શક્તિથી જીતે છે—એવા લોકો માટે યુવાન અને મિત્રરૂપ ઈન્દ્ર છે.
આ બુન્દં વૃત્રહા દદે જાતઃ પૃચ્છદ્વિ માતરમ્ । ક ઉગ્રાઃ કે હ શૃણ્વિરે
વૃત્રને મારનાર ઈન્દ્રે જન્મ લઈને, બિંદુ મૂક્યો અને પોતાની માતાને પૂછ્યું: 'કોણો બળવાન છે? કોણો સાચે સાંભળાય છે?'
પ્રતિ ત્વા શવસી વદદ્ગિરાવપ્સો ન યોધિષત્ । યસ્તે શત્રુત્વમાચકે
હે બળવાન ઈન્દ્ર, તારી તરફ વાણી ફરે છે; પર્વતો પણ તને રોકી શકતા નથી, જે તારો દુશ્મન થાય છે તેની સામે તું અડગ રહે છે.
ઉત ત્વં મઘવઞ્છૃણુ યસ્તે વષ્ટિ વવક્ષિ તત્ । યદ્વીળયાસિ વીળુ તત્
હે દાતાર ઈન્દ્ર, જે તારી પાસે માંગે છે, તેને તું આપે છે; જેને તું પડી પાડી દેવા ઈચ્છે છે, તેને તું પાડી નાખે છે.