યા નુ શ્વેતાવવો દિવ ઉચ્ચરાત ઉપ દ્યુભિઃ । ઇન્દ્રાગ્ન્યોરનુ વ્રતમુહાના યન્તિ સિન્ધવો યાન્ત્સીં બન્ધાદમુઞ્ચતાં નભન્તામન્યકે સમે
તમારા એ બે તેજસ્વી, આકાશમાં ઉગે છે અને દિવસો સાથે આવે છે; ઇન્દ્ર અને અગ્નિના નિયમને અનુસરીને નદીઓ વહે છે, અને તમે તેમની બંધન છુટો કરો છો; સભામાં બીજાઓ અમને અટકાવે નહીં.
પૂર્વીષ્ટ ઇન્દ્રોપમાતયઃ પૂર્વીરુત પ્રશસ્તયઃ સૂનો હિન્વસ્ય હરિવઃ । વસ્વો વીરસ્યાપૃચો યા નુ સાધન્ત નો ધિયો નભન્તામન્યકે સમે
ઇન્દ્રના ઘણા રૂપો છે, અને ઘણી સ્તુતિઓ છે, હે ઘોડાવાળાના પુત્ર, હે સુવર્ણવર્ણી; વીર અને દાનશીલ જે અમારે માટે આપે છે, એ બધું અમારું મન મજબૂત કરે; સભામાં બીજાઓ અમને અટકાવે નહીં.
તં શિશીતા સુવૃક્તિભિસ્ત્વેષં સત્વાનમૃગ્મિયમ્ । ઉતો નુ ચિદ્ય ઓજસા શુષ્ણસ્યાણ્ડાનિ ભેદતિ જેષત્સ્વર્વતીરપો નભન્તામન્યકે સમે
તે મહાન, વીર અને ઝડપી દેવને સુંદર સ્તુતિઓથી મજબૂત બનાવો; તે પોતાની શક્તિથી હમણાં પણ શુષ્ણના કિલ્લાઓ તોડી નાખે છે, જીતે છે, અને પ્રકાશથી ભરપૂર નદીઓ વહે છે; સભામાં બીજાઓ અમને અટકાવે નહીં.
તં શિશીતા સ્વધ્વરં સત્યં સત્વાનમૃત્વિયમ્ । ઉતો નુ ચિદ્ય ઓહત આણ્ડા શુષ્ણસ્ય ભેદત્યજૈઃ સ્વર્વતીરપો નભન્તામન્યકે સમે
તે સાચા, મહાન અને યોગ્ય યજમાનને મજબૂત બનાવો; તે પોતાની શક્તિથી હમણાં પણ શુષ્ણના કિલ્લાઓ તોડી નાખે છે, જીતે છે, અને પ્રકાશથી ભરપૂર નદીઓ વહે છે; સભામાં બીજાઓ અમને અટકાવે નહીં.
એવેન્દ્રાગ્નિભ્યાં પિતૃવન્નવીયો મન્ધાતૃવદઙ્ગિરસ્વદવાચિ । ત્રિધાતુના શર્મણા પાતમસ્માન્વયં સ્યામ પતયો રયીણામ્
આ રીતે, ઇન્દ્ર અને અગ્નિ સાથે, જેમ આપણા પિતાઓએ, જેમ મંધાતૃએ, જેમ અંંગિરસોએ કર્યું, તમે અમને ત્રિવિધ રક્ષાથી બચાવો; અમે ધનની માલિકી મેળવીએ.
અસ્મા ઊ ષુ પ્રભૂતયે વરુણાય મરુદ્ભ્યોઽર્ચા વિદુષ્ટરેભ્યઃ । યો ધીતા માનુષાણાં પશ્વો ગા ઇવ રક્ષતિ નભન્તામન્યકે સમે
હવે, સમૃદ્ધિ માટે, આપણે વરુણ અને મરૂતોની સ્તુતિ કરીએ, જેઓ જાણે છે અને શ્રેષ્ઠ છે; જે મનુષ્યના વિચારોની જેમ પશુઓને ગોપાળકની જેમ રક્ષે છે; સભામાં બીજાઓ અમને અટકાવે નહીં.
તમૂ ષુ સમના ગિરા પિતૄણાં ચ મન્મભિઃ । નાભાકસ્ય પ્રશસ્તિભિર્યઃ સિન્ધૂનામુપોદયે સપ્તસ્વસા સ મધ્યમો નભન્તામન્યકે સમે
ચાલો, એકતા સાથે અને પિતૃઓના વિચારો સાથે, નભાકાની સ્તુતિઓથી તેને વખાણીએ; જે નદીઓ આવતી વખતે સાત બહેનોમાં મધ્યમાં છે; સભામાં બીજાઓ અમને અટકાવે નહીં.
સ ક્ષપઃ પરિ ષસ્વજે ન્યુસ્રો માયયા દધે સ વિશ્વં પરિ દર્શતઃ । તસ્ય વેનીરનુ વ્રતમુષસ્તિસ્રો અવર્ધયન્નભન્તામન્યકે સમે
તે રાતોને ઘેરી લીધી છે, પોતાની શક્તિથી ઉષાઓને સ્થાને મૂકી છે, અને બધું જ દેખાતું બનાવ્યું છે; ત્રણ ઉષાઓ તેના નિયમને અનુસરીને વધે છે; સભામાં બીજાઓ અમને અટકાવે નહીં.
યઃ કકુભો નિધારયઃ પૃથિવ્યામધિ દર્શતઃ । સ માતા પૂર્વ્યં પદં તદ્વરુણસ્ય સપ્ત્યં સ હિ ગોપા ઇવેર્યો નભન્તામન્યકે સમે
જેણે પૃથ્વીના આધાર, સ્તંભો સ્થાપ્યા છે, જે દેખાય છે; એ માતાનું પ્રાચીન પગલું, એ વરુણનો માર્ગ છે, કેમ કે એ ગોપાળક જેવો રક્ષક છે; સભામાં બીજાઓ અમને અટકાવે નહીં.
યો ધર્તા ભુવનાનાં ય ઉસ્રાણામપીચ્યા વેદ નામાનિ ગુહ્યા । સ કવિઃ કાવ્યા પુરુ રૂપં દ્યૌરિવ પુષ્યતિ નભન્તામન્યકે સમે
જે જગતને ધારણ કરે છે, જે તેજસ્વીઓના ગુપ્ત નામ જાણે છે; એ કવિ અનેક રૂપોને પોષે છે, આકાશની જેમ; સભામાં બીજાઓ અમને અટકાવે નહીં.
યસ્મિન્વિશ્વાનિ કાવ્યા ચક્રે નાભિરિવ શ્રિતા । ત્રિતં જૂતી સપર્યત વ્રજે ગાવો ન સંયુજે યુજે અશ્વાઁ અયુક્ષત નભન્તામન્યકે સમે
જેમાં બધા કર્મો કેન્દ્રિત છે, જેમ ચકદંડ પર હોય છે; ત્રિતાએ તેને રથચાલકની જેમ પૂજ્યો છે; વાડામાં ગાયોને જોતાં, ઘોડાઓને જોડતાં; સભામાં બીજાઓ અમને અટકાવે નહીં.
ય આસ્વત્ક આશયે વિશ્વા જાતાન્યેષામ્ । પરિ ધામાનિ મર્મૃશદ્વરુણસ્ય પુરો ગયે વિશ્વે દેવા અનુ વ્રતં નભન્તામન્યકે સમે
જે પોતાના નિવાસસ્થાને બધી સૃષ્ટિઓને જુએ છે; જે વરુણના ઘર-ઘર માપે છે, શહેરોમાં આગળ ચાલે છે; બધા દેવો તેના નિયમને અનુસરે છે; સભામાં બીજાઓ અમને અટકાવે નહીં.
સ સમુદ્રો અપીચ્યસ્તુરો દ્યામિવ રોહતિ નિ યદાસુ યજુર્દધે । સ માયા અર્ચિના પદાસ્તૃણાન્નાકમારુહન્નભન્તામન્યકે સમે
તે મહાસાગર જેવો છે, નીચે વહે છે અને પછી આકાશ તરફ ઊંચે ચડે છે, જ્યારે યજ્ઞનો મંત્ર સ્થાપિત થાય છે. તે પોતાની માયાના તેજસ્વી પગલાંથી સ્વર્ગે ચડે છે; બીજા લોકો એ જ સ્થાને આનંદ માણે.
યસ્ય શ્વેતા વિચક્ષણા તિસ્રો ભૂમીરધિક્ષિતઃ । ત્રિરુત્તરાણિ પપ્રતુર્વરુણસ્ય ધ્રુવં સદઃ સ સપ્તાનામિરજ્યતિ નભન્તામન્યકે સમે
જેના ત્રણ સફેદ, બુદ્ધિશાળી પ્રદેશો શાસિત છે, તેઓ ત્રણ વખત વરુણના અચળ સ્થાનને પાર કરી ચૂક્યા છે; તે સાતમાં આનંદ કરે છે, બીજા લોકો એ જ સ્થાને આનંદ માણે.
યઃ શ્વેતાઁ અધિનિર્ણિજશ્ચક્રે કૃષ્ણાઁ અનુ વ્રતા । સ ધામ પૂર્વ્યં મમે ય સ્કમ્ભેન વિ રોદસી અજો ન દ્યામધારયન્નભન્તામન્યકે સમે
જેણે સફેદને શુદ્ધ કર્યા, કાળાને નિયમ પ્રમાણે અનુસર્યા, તે પ્રાચીન સ્થાનને પામે છે; પોતાના થાંભલા વડે બંને લોકને ધારે છે, જેમ અજન્મા આકાશને ધારે છે; બીજા લોકો એ જ સ્થાને આનંદ માણે.
અસ્તભ્નાદ્દ્યામસુરો વિશ્વવેદા અમિમીત વરિમાણં પૃથિવ્યાઃ । આસીદદ્વિશ્વા ભુવનાનિ સમ્રાડ્વિશ્વેત્તાનિ વરુણસ્ય વ્રતાનિ
મહાન અને સર્વજ્ઞે, આકાશને સંભાળ્યું અને પૃથ્વીનું વિસ્તરણ માપ્યું. રાજાએ બધી દુનિયાને એકત્ર કરી બેઠા; આ બધું વરુણના નિયમ છે.
એવા વન્દસ્વ વરુણં બૃહન્તં નમસ્યા ધીરમમૃતસ્ય ગોપામ્ । સ નઃ શર્મ ત્રિવરૂથં વિ યંસત્પાતં નો દ્યાવાપૃથિવી ઉપસ્થે
એ રીતે વરુણને વંદન કર, મહાન અને જ્ઞાનવાન અમૃતના રક્ષકને નમન કર. તે અમને ત્રિગુણ સુરક્ષા આપે; આકાશ અને પૃથ્વી અમને પોતાની ગોદમાં રક્ષે.
ઇમાં ધિયં શિક્ષમાણસ્ય દેવ ક્રતું દક્ષં વરુણ સં શિશાધિ । યયાતિ વિશ્વા દુરિતા તરેમ સુતર્માણમધિ નાવં રુહેમ
હે વરુણ, મને સમજણ, દૃઢતા અને કૌશલ્ય આપ, જેથી હું જ્ઞાન મેળવી શકું. આ બધાથી અમે બધા દુઃખો પાર કરી શકીએ; સારી રીતે બનેલી નૌકામાં બેસી જઈએ.
આ વાં ગ્રાવાણો અશ્વિના ધીભિર્વિપ્રા અચુચ્યવુઃ । નાસત્યા સોમપીતયે નભન્તામન્યકે સમે
હે અશ્વિનીકુમારો, પંડિતોએ પ્રાર્થનાથી તમને બોલાવ્યા છે. હે નાસત્ય, સોમપાન માટે, બીજા લોકો એ જ સ્થાને આનંદ માણે.
યથા વામત્રિરશ્વિના ગીર્ભિર્વિપ્રો અજોહવીત્ । નાસત્યા સોમપીતયે નભન્તામન્યકે સમે
જેમ ત્રિર નામના પંડિતે ગીતોથી તમને બોલાવ્યા, હે અશ્વિનીકુમારો, હે નાસત્ય, સોમપાન માટે, બીજા લોકો એ જ સ્થાને આનંદ માણે.
એવા વામહ્વ ઊતયે યથાહુવન્ત મેધિરાઃ । નાસત્યા સોમપીતયે નભન્તામન્યકે સમે
એ જ રીતે હું પણ તમને મદદ માટે બોલાવું છું, જેમ બુદ્ધિશાળાઓએ પહેલાં બોલાવ્યા હતા; હે નાસત્ય, સોમપાન માટે, બીજા લોકો એ જ સ્થાને આનંદ માણે.
ઇમે વિપ્રસ્ય વેધસોઽગ્નેરસ્તૃતયજ્વનઃ । ગિર સ્તોમાસ ઈરતે
આ સ્તુતિઓ વિદ્વાન કવિએ અગ્નિ માટે, યજ્ઞના પુજારી માટે ગાઈ છે.
અસ્મૈ તે પ્રતિહર્યતે જાતવેદો વિચર્ષણે । અગ્ને જનામિ સુષ્ટુતિમ્
હે જાતવેદ, વિવેકી, તારી પાસે આ ભેટો અર્પણ થાય છે; હે અગ્નિ, હું તારી ઉત્તમ સ્તુતિ કરું છું.
આરોકા ઇવ ઘેદહ તિગ્મા અગ્ને તવ ત્વિષઃ । દદ્ભિર્વનાનિ બપ્સતિ
હે અગ્નિ, તારી તીવ્ર કિરણો જેમ ચમકે છે, તેમ તું પોતાના દાંતથી વનને ભસ્મ કરે છે.
હરયો ધૂમકેતવો વાતજૂતા ઉપ દ્યવિ । યતન્તે વૃથગગ્નયઃ
પાંઢરા ધૂમ્રવાળા જ્યોતીઓ, પવનથી દોડતી, આકાશ તરફ પ્રયત્ન કરે છે; અગ્નિના શિખાઓ અલગ-અલગ ચાલે છે.
એતે ત્યે વૃથગગ્નય ઇદ્ધાસઃ સમદૃક્ષત । ઉષસામિવ કેતવઃ
આ અગ્નિના શિખાઓ, પ્રગટ થયેલી, એકસાથે દેખાય છે, જેમ ઉષાની કિરણો.
કૃષ્ણા રજાંસિ પત્સુતઃ પ્રયાણે જાતવેદસઃ । અગ્નિર્યદ્રોધતિ ક્ષમિ
કાળા આકાશમાં જાતવેદનો સંતાન પસાર થાય છે; જ્યારે અગ્નિ પૃથ્વી પર આગળ વધે છે.
ધાસિં કૃણ્વાન ઓષધીર્બપ્સદગ્નિર્ન વાયતિ । પુનર્યન્તરુણીરપિ
પોષણ પેદા કરી, અગ્નિ વનસ્પતિઓને ભસ્મ કરે છે; તે આગળ વધે છે અને લાલચી જ્યોતીઓ ફરી પાછી આવે છે.
જિહ્વાભિરહ નન્નમદર્ચિષા જઞ્જણાભવન્ । અગ્નિર્વનેષુ રોચતે
જિહ્વાથી ચાટી અને તેજસ્વી જ્યોતિથી ઝળહળી, ગર્જના કરે છે; અગ્નિ વનમાં તેજ આપે છે.
અપ્સ્વગ્ને સધિષ્ટવ સૌષધીરનુ રુધ્યસે । ગર્ભે સઞ્જાયસે પુનઃ
પાણીમાં, હે અગ્નિ, તું સ્થિર છે; તું ઔષધિઓને રોકે છે. ગર્ભમાં ફરી જન્મે છે.