ય એકો અસ્તિ દંસના મહાઁ ઉગ્રો અભિ વ્રતૈઃ । ગમત્સ શિપ્રી ન સ યોષદા ગમદ્ધવં ન પરિ વર્જતિ
જે એકલા જ મહાન, ઉગ્ર અને પોતાના નિયમોમાં શ્રેષ્ઠ છે, એ દાઢીથી શોભિત થઈને આવે, જેમ પતિ પત્ની પાસે આવે છે, જેમ મિત્ર ક્યારેય છોડતો નથી, એમ આવે.
ત્વં પુરં ચરિષ્ણ્વં વધૈઃ શુષ્ણસ્ય સં પિણક્ । ત્વં ભા અનુ ચરો અધ દ્વિતા યદિન્દ્ર હવ્યો ભુવઃ
તમે શસ્ત્રોથી શુષ્ણની ચાલતી કિલ્લાને નાશ કરી. તમે ભાનાનું અનુસરણ કર્યું. જ્યારે બોલાવાયા ત્યારે, હે ઇન્દ્ર, તમે સહાયક બન્યા.
મમ ત્વા સૂર ઉદિતે મમ મધ્યંદિને દિવઃ । મમ પ્રપિત્વે અપિશર્વરે વસવા સ્તોમાસો અવૃત્સત
હે વસવ, તારા માટે મારા સ્તુતિઓ સૂર્યોદયે, મધ્યાહ્ને અને રાત્રે, અંધારામાં પણ, પહોંચે છે.
સ્તુહિ સ્તુહીદેતે ઘા તે મંહિષ્ઠાસો મઘોનામ્ । નિન્દિતાશ્વઃ પ્રપથી પરમજ્યા મઘસ્ય મેધ્યાતિથે
સ્તુતિ કર, સ્તુતિ કર! એ indeed તારા મહાન દાતા છે. રસ્તામાં ઘોડાને દોષ ન આપો, કે જે મહેમાન યથાર્થ છે તેને નિંદા ન કરો.
આ યદશ્વાન્વનન્વતઃ શ્રદ્ધયાહં રથે રુહમ્ । ઉત વામસ્ય વસુનશ્ચિકેતતિ યો અસ્તિ યાદ્વઃ પશુઃ
જ્યારે ઘોડાઓ જોડાયા, ત્યારે હું શ્રદ્ધાથી રથમાં ચઢ્યો હતો; અને જે તમારું ધન છે કે તમારાં પશુઓ છે, તે યાદવ તેનો વિચાર કરે છે.
ય ઋજ્રા મહ્યં મામહે સહ ત્વચા હિરણ્યયા । એષ વિશ્વાન્યભ્યસ્તુ સૌભગાસઙ્ગસ્ય સ્વનદ્રથઃ
જેણે પોતાની શક્તિ સાથે મને ચમકતી સોનાની ચામડી આપી છે—એનો આ ગુંજતો રથ સૌમાં શ્રેષ્ઠ સમૃદ્ધિમાં આગળ વધી ગયો છે.
અધ પ્લાયોગિરતિ દાસદન્યાનાસઙ્ગો અગ્ને દશભિઃ સહસ્રૈઃ । અધોક્ષણો દશ મહ્યં રુશન્તો નળા ઇવ સરસો નિરતિષ્ઠન્
પછી પ્લાયોગ, અગ્નિ, દસ હજાર સાથીઓ સાથે, બીજાઓ કરતાં આગળ વધ્યો; દસ તેજસ્વી, પાણીમાં નળ જેવી, મારા માટે અણજોડા ઊભા રહ્યા.
અન્વસ્ય સ્થૂરં દદૃશે પુરસ્તાદનસ્થ ઊરુરવરમ્બમાણઃ । શશ્વતી નાર્યભિચક્ષ્યાહ સુભદ્રમર્ય ભોજનં બિભર્ષિ
હું તેની વિશાળ આકૃતિ આગળ જોઈ, તેની જાંઘ આરામથી મૂકી, ઘૂંટણ વાળી હતી; હંમેશાં જોતી સ્ત્રી કહે છે: હે મહાન, તું ઉત્તમ ભોજન ધરાવ છે.
ઇદં વસો સુતમન્ધઃ પિબા સુપૂર્ણમુદરમ્ । અનાભયિન્રરિમા તે
હે દયાળુ, આ પિરસાયેલ સોમરસ, તારો ભરેલો પ્યાલો પી; હે નિર્ભય, અમે તને પ્રસન્ન કરીએ.
નૃભિર્ધૂતઃ સુતો અશ્નૈરવ્યો વારૈઃ પરિપૂતઃ । અશ્વો ન નિક્તો નદીષુ
માણસોએ દબાવેલો, પથ્થરો વડે શુદ્ધ કરેલો, વસ્ત્રથી ગાળેલો, એ નદીમાં છોડાયેલા ઘોડા જેવો વહે છે.
તં તે યવં યથા ગોભિઃ સ્વાદુમકર્મ શ્રીણન્તઃ । ઇન્દ્ર ત્વાસ્મિન્સધમાદે
જે રીતે તેઓ તારા માટે ગાય સાથે મીઠો જવાર તૈયાર કરે છે, એ રીતે, હે ઇન્દ્ર, આ સભામાં તને સ્તુતિ કરે.
ઇન્દ્ર ઇત્સોમપા એક ઇન્દ્રઃ સુતપા વિશ્વાયુઃ । અન્તર્દેવાન્મર્ત્યાઁશ્ચ
ઇન્દ્ર જ સોમપાન કરનાર છે; ઇન્દ્ર, દબાવેલા રસનો પાન કરનાર, દેવો અને મનુષ્યો વચ્ચે સર્વત્ર વ્યાપી છે.
ન યં શુક્રો ન દુરાશીર્ન તૃપ્રા ઉરુવ્યચસમ્ । અપસ્પૃણ્વતે સુહાર્દમ્
ન તો તેજસ્વી, ન તો લોભી, ન તો સંતોષી, વિશાળ મિત્રને દૂર કરી શકે.
ગોભિર્યદીમન્યે અસ્મન્મૃગં ન વ્રા મૃગયન્તે । અભિત્સરન્તિ ધેનુભિઃ
જ્યારે બીજાં ગાય સાથે અમને શિકારી જેમ શોધે છે, ત્યારે તેઓ પોતાના ઢોર સાથે અમને પીછો કરે છે.
ત્રય ઇન્દ્રસ્ય સોમાઃ સુતાસઃ સન્તુ દેવસ્ય । સ્વે ક્ષયે સુતપાવ્નઃ
ઇન્દ્ર દેવ માટે, તેના પોતાના ગૃહમાં, ત્રણ દબાવેલા સોમ હોવા જોઈએ, દબાવેલા રસના પાન કરનાર માટે.
ત્રયઃ કોશાસ શ્ચોતન્તિ તિસ્રશ્ચમ્વઃ સુપૂર્ણાઃ । સમાને અધિ ભાર્મન્
ત્રણ પાત્રો વહે છે, ત્રણ ઘડાઓ પૂરા ભરાયા છે, એક જ આધાર પર મૂકાયેલા છે.
શુચિરસિ પુરુનિષ્ઠાઃ ક્ષીરૈર્મધ્યત આશીર્તઃ । દધ્ના મન્દિષ્ઠઃ શૂરસ્ય
તું શુદ્ધ છે, અનેક જગ્યાએ સ્થિર છે, દૂધમાં મધ્યે મિશ્રિત છે; તું વીર માટે સૌથી વધુ આનંદદાયક છે.
ઇમે ત ઇન્દ્ર સોમાસ્તીવ્રા અસ્મે સુતાસઃ । શુક્રા આશિરં યાચન્તે
હે ઇન્દ્ર, આ તીવ્ર સોમો અમારા માટે દબાવાયા છે; તેજસ્વીઓ ઉર્જાવાન પાન માગે છે.
તાઁ આશિરં પુરોળાશમિન્દ્રેમં સોમં શ્રીણીહિ । રેવન્તં હિ ત્વા શૃણોમિ
હે ઇન્દ્ર, આ ઉર્જાવાન સોમને યજ્ઞના પિંડ સાથે તૈયાર કર; કેમ કે હું સાંભળું છું કે તું ધનવાન છે.
હૃત્સુ પીતાસો યુધ્યન્તે દુર્મદાસો ન સુરાયામ્ । ઊધર્ન નગ્ના જરન્તે
હૃદયમાં પીધેલા, તેઓ લડે છે, મદિરામાં ઉન્મત્ત પુરુષો જેવા; નંગા જેવા, તેઓ પાત્રમાં કૂદી પડે છે.
રેવાઁ ઇદ્રેવત સ્તોતા સ્યાત્ત્વાવતો મઘોનઃ । પ્રેદુ હરિવઃ શ્રુતસ્ય
હે દયાળુ, તારો સ્તોત્રી ખરેખર ધનિક થાય, તને ધરાવનાર; હે પીળા, પ્રસિદ્ધ માટે તું આગળ આવ.
ઉક્થં ચન શસ્યમાનમગોરરિરા ચિકેત । ન ગાયત્રં ગીયમાનમ્
ગાયના વખાણાતા સ્તોત્રને પણ કોઈ ધ્યાન આપતું નથી; ગાયત્રી ગીત પણ ગવાય છે, છતાં ધ્યાનમાં આવતું નથી.
મા ન ઇન્દ્ર પીયત્નવે મા શર્ધતે પરા દાઃ । શિક્ષા શચીવઃ શચીભિઃ
હે ઇન્દ્ર, અમારી શક્તિ ક્યારેય ઓછી ન થાય અને અમારા દાન દૂર ન થાય. હે શક્તિશાળી, તું અમને તારી શક્તિથી સદા મજબૂત રાખ.
વયમુ ત્વા તદિદર્થા ઇન્દ્ર ત્વાયન્તઃ સખાયઃ । કણ્વા ઉક્થેભિર્જરન્તે
હું અને મારા મિત્રો, હે ઇન્દ્ર, ખાસ તારા માટે અહીં આવ્યા છીએ. કણ્વો પોતાના ભજનોથી તારી સ્તુતિ કરે છે.
ન ઘેમન્યદા પપન વજ્રિન્નપસો નવિષ્ટૌ । તવેદુ સ્તોમં ચિકેત
હે વજ્રધારી, અજ્ઞાનીઓને ક્યારેય કંઈ મળ્યું નથી; તારી સાચી પ્રસંસા જ માન્ય છે.
ઇચ્છન્તિ દેવાઃ સુન્વન્તં ન સ્વપ્નાય સ્પૃહયન્તિ । યન્તિ પ્રમાદમતન્દ્રાઃ
દેવતાઓ હંમેશા સોમ રસ અર્પણ કરનારને ઇચ્છે છે; તેઓ આળસુઓને નથી ઇચ્છતા, પણ જાગૃત અને મહેનતી પાસે જ જાય છે.
ઓ ષુ પ્ર યાહિ વાજેભિર્મા હૃણીથા અભ્યસ્માન્ । મહાઁ ઇવ યુવજાનિઃ
હવે તું અમને પુરસ્કારો સાથે આવ, અમારાથી કંઈ છુપાવું નહીં; જેમ યુવાન પોતાની શક્તિથી આગળ વધે છે, તેમ તું પણ આવ.
મો ષ્વદ્ય દુર્હણાવાન્સાયં કરદારે અસ્મત્ । અશ્રીર ઇવ જામાતા
આજે જે દુઃખ આપનાર છે, તે સાંજે અમને નુકસાન ન પહોંચાડે; જેમ અપ્રિય જમાઈ હોય તેમ અમને દુઃખ ન આપે.
વિદ્મા હ્યસ્ય વીરસ્ય ભૂરિદાવરીં સુમતિમ્ । ત્રિષુ જાતસ્ય મનાંસિ
અમે આ વિર પુરુષની ઉદાર કૃપા અને તે ત્રણ સ્થળે જન્મેલા દેવના વિચારો જાણીએ છીએ.
આ તૂ ષિઞ્ચ કણ્વમન્તં ન ઘા વિદ્મ શવસાનાત્ । યશસ્તરં શતમૂતેઃ
કણ્વ અને ગાયક માટે તું પ્રસાદ વરસાવ; અમને તો શતગુણ સહાયથી વધુ શક્તિ કોઈની નથી ખબર.