અધિ શ્રિયે દુહિતા સૂર્યસ્ય રથં તસ્થૌ પુરુભુજા શતોતિમ્ । પ્ર માયાભિર્માયિના ભૂતમત્ર નરા નૃતૂ જનિમન્યજ્ઞિયાનામ્
પ્રભા માટે, સૂર્યની પુત્રી, અનેક સંપત્તિવાળી, શતશક્તિવાળી રથ પર ઊભી રહી છે. અહીં માયાવંતોએ પોતાની માયાથી કાર્ય કર્યું છે; હે પુરુષો, ભક્તોમાં નૃત્યકર્તાઓ જન્મે છે.
યુવં શ્રીભિર્દર્શતાભિરાભિઃ શુભે પુષ્ટિમૂહથુઃ સૂર્યાયાઃ । પ્ર વાં વયો વપુષેઽનુ પપ્તન્નક્ષદ્વાણી સુષ્ટુતા ધિષ્ણ્યા વામ્
તમે સુંદરતા અને તેજસ્વિતા, શોભા, સૂર્યકન્યાને આપી છે. તમારી પ્રતિષ્ઠા માટે ઝડપી ઘોડાઓ આગળ વધ્યા છે; સ્તુતિભર્યું વચન, હે યજ્ઞપતિઓ, તમારી આગમનને ઓળખે છે.
આ વાં વયોઽશ્વાસો વહિષ્ઠા અભિ પ્રયો નાસત્યા વહન્તુ । પ્ર વાં રથો મનોજવા અસર્જીષઃ પૃક્ષ ઇષિધો અનુ પૂર્વીઃ
તમારા ઝડપી ઘોડા અને રથ, હે અશ્વિનીકુમારો, તમને અહીં લાવ્યા છે. મનની ઝડપથી દોડતો તમારો રથ ઉત્સાહભેર આગળ વધ્યો છે, પહેલાના લોકોને પ્રેરિત કરીને.
પુરુ હિ વાં પુરુભુજા દેષ્ણં ધેનું ન ઇષં પિન્વતમસક્રામ્ । સ્તુતશ્ચ વાં માધ્વી સુષ્ટુતિશ્ચ રસાશ્ચ યે વામનુ રાતિમગ્મન્
ખરેખર, તમે અનેક સંપત્તિવાળા, ગાય જેવી પુષ્કળ દાન આપીને સૌને પોષ્યા છે, વારંવાર ધન આપ્યું છે. તમારી મધુર અને ઉત્તમ સ્તુતિઓ પ્રસિદ્ધ છે, અને જે લોકો તમારી દયાને અનુસરે છે, તેઓ અહીં આવ્યા છે.
ઉત મ ઋજ્રે પુરયસ્ય રઘ્વી સુમીળ્હે શતં પેરુકે ચ પક્વા । શાણ્ડો દાદ્ધિરણિનઃ સ્મદ્દિષ્ટીન્દશ વશાસો અભિષાચ ઋષ્વાન્
અને મને, ઝડપી શહેરમાં, શતભોજન અને શત અનાજ મળ્યા છે. શાંડો દયાળુઓનું ધન આપ્યું છે, દસ ગોળ ગાયો આપી છે અને શક્તિશાળીઓને હરાવ્યા છે.
સં વાં શતા નાસત્યા સહસ્રાશ્વાનાં પુરુપન્થા ગિરે દાત્ । ભરદ્વાજાય વીર નૂ ગિરે દાદ્ધતા રક્ષાંસિ પુરુદંસસા સ્યુઃ
શત અને હજાર ઘોડાઓ, હે અશ્વિનીકુમારો, પહાડના અનેક માર્ગોમાં આપ્યા છે. હવે, હે વીર, પહાડ પર ભરદ્વાજને આપો; તમારી બહુવિધ શક્તિથી દુષ્ટો હાર ખાય.
આ વાં સુમ્ને વરિમન્સૂરિભિઃ ષ્યામ્
અમે તમારી કૃપા અને વિશાળ માર્ગ મહાન લોકો સાથે પ્રાપ્ત કરીએ.
ઉદુ શ્રિય ઉષસો રોચમાના અસ્થુરપાં નોર્મયો રુશન્તઃ । કૃણોતિ વિશ્વા સુપથા સુગાન્યભૂદુ વસ્વી દક્ષિણા મઘોની
પ્રભાની તેજસ્વી કિરણો ઉગીને પાણી પર ઊભી રહી છે, તેમના ઘોડા તેજમાં ચમકે છે. એ બધા માટે સારા અને સરળ માર્ગ બનાવે છે; દયાળુ પુરસ્કાર હવે વધુ મળ્યો છે.
ભદ્રા દદૃક્ષ ઉર્વિયા વિ ભાસ્યુત્તે શોચિર્ભાનવો દ્યામપપ્તન્ । આવિર્વક્ષઃ કૃણુષે શુમ્ભમાનોષો દેવિ રોચમાના મહોભિઃ
સુંદર દેખાવાળી, તું વ્યાપક પ્રકાશે છે; તારા કિરણો, હે ઉષા, આકાશ સુધી ફેલાયા છે. તું તારો સ્વરૂપ ઉજાગર કરે છે, તેજથી શોભાયમાન, હે દેવી ઉષા.
વહન્તિ સીમરુણાસો રુશન્તો ગાવઃ સુભગામુર્વિયા પ્રથાનામ્ । અપેજતે શૂરો અસ્તેવ શત્રૂન્બાધતે તમો અજિરો ન વોળ્હા
લાલ ઘોડાઓ તેને ચમકતી, શુભતા ફેલાવતી લઈ જાય છે. વીર શત્રુઓને ભાંગે છે, ભાલા જેવો અંધકાર દૂર કરે છે, દોડનાર જેવો ઝડપી છે.
સુગોત તે સુપથા પર્વતેષ્વવાતે અપસ્તરસિ સ્વભાનો । સા ન આ વહ પૃથુયામન્નૃષ્વે રયિં દિવો દુહિતરિષયધ્યૈ
તારો સારો માર્ગ, તારો સરળ રસ્તો, પહાડોમાં છે; તું તારી જોતે અંધકાર દૂર કરે છે. હે સ્વર્ગપુત્રી, અમને જીવન માટે પુષ્કળ ધન આપ.
સા વહ યોક્ષભિરવાતોષો વરં વહસિ જોષમનુ । ત્વં દિવો દુહિતર્યા હ દેવી પૂર્વહૂતૌ મંહના દર્શતા ભૂઃ
યુક્ત ઘોડાઓ સાથે, તું શ્રેષ્ઠ વસ્તુ લાવે છે, હે ઉષા; તું ઇચ્છિત દાન આનંદથી લાવે છે. તું, હે દેવી, સ્વર્ગપુત્રી, પ્રાચીન સ્તુતિમાં પ્રસિદ્ધ અને દર્શનીય છે.
ઉત્તે વયશ્ચિદ્વસતેરપપ્તન્નરશ્ચ યે પિતુભાજો વ્યુષ્ટૌ । અમા સતે વહસિ ભૂરિ વામમુષો દેવિ દાશુષે મર્ત્યાય
ઘરનાં પક્ષીઓ પણ ઉડી ગયા છે, અને જે મનુષ્યો પ્રભાતે પિતૃઓની સેવા કરે છે, તેઓ પણ. તું અમને ઘરે ઘણું આપે છે, હે દેવી ઉષા, ભક્તિ કરનાર મનુષ્ય માટે.
એષા સ્યા નો દુહિતા દિવોજાઃ ક્ષિતીરુચ્છન્તી માનુષીરજીગઃ । યા ભાનુના રુશતા રામ્યાસ્વજ્ઞાયિ તિરસ્તમસશ્ચિદક્તૂન્
આ છે, અમારી સ્વર્ગપુત્રી, તેજસ્વી જન્મેલી, લોકોમાં ઉગતી, માનવી અને દૈવી. તું તારા પ્રકાશથી ચમકે છે, સુંદર છે, અંધકાર અને રાતથી પણ ઓળખાઈ જાય છે.
વિ તદ્યયુરરુણયુગ્ભિરશ્વૈશ્ચિત્રં ભાન્ત્યુષસશ્ચન્દ્રરથાઃ । અગ્રં યજ્ઞસ્ય બૃહતો નયન્તીર્વિ તા બાધન્તે તમ ઊર્મ્યાયાઃ
લાલ રંગના જોતાં ઘોડાઓ સાથે ઉજવાળું ઉષા પોતાનાં ચાંદની જેવા રથમાં તેજપૂર્વક પ્રકાશિત થાય છે. એ મહાન યજ્ઞ માટે આગળ વધે છે અને અંધકારને દૂર કરે છે.
શ્રવો વાજમિષમૂર્જં વહન્તીર્નિ દાશુષ ઉષસો મર્ત્યાય । મઘોનીર્વીરવત્પત્યમાના અવો ધાત વિધતે રત્નમદ્ય
ઉષાઓ ભક્ત અને મરણશીલ માણસ માટે કીર્તિ, બળ, ખોરાક અને તાજગી લાવે છે. એ દયાળુ છે અને વીર સંતાન આપે છે; આજે, ભક્તને અમૂલ્ય વસ્તું આપો.
ઇદા હિ વો વિધતે રત્નમસ્તીદા વીરાય દાશુષ ઉષાસઃ । ઇદા વિપ્રાય જરતે યદુક્થા નિ ષ્મ માવતે વહથા પુરા ચિત્
હવે તમે, ઉષાઓ, ભક્તને અમૂલ્ય વસ્તું આપ્યું છે; હવે વીર માટે, ભક્ત માટે. હવે, જ્યારે કવિ સ્તુતિ કરે છે, ત્યારે પણ તમે શોધનારને એ દાન આપ્યું છે, પ્રાચીન સમયથી.
ઇદા હિ ત ઉષો અદ્રિસાનો ગોત્રા ગવામઙ્ગિરસો ગૃણન્તિ । વ્યર્કેણ બિભિદુર્બ્રહ્મણા ચ સત્યા નૃણામભવદ્દેવહૂતિઃ
હવે, ઉષાઓ, અંગિરસો ગાય માટે તમારું સ્તુતિ કરે છે. સૂર્યકિરણ અને પ્રાર્થના દ્વારા તેઓએ અવરોધ તોડ્યો; મનુષ્યોની દેવો માટેની પ્રાર્થના સાચી સાબિત થઈ.
ઉચ્છા દિવો દુહિતઃ પ્રત્નવન્નો ભરદ્વાજવદ્વિધતે મઘોનિ । સુવીરં રયિં ગૃણતે રિરીહ્યુરુગાયમધિ ધેહિ શ્રવો નઃ
હે સ્વર્ગની પુત્રી, પ્રાચીન ઉષા, ભક્ત માટે દયાળુ બની ઊઠો. અમને વીરત્વ અને ધન આપો; અમારે પર પ્રસિદ્ધિ અને કીર્તિ સ્થાપો.
વપુર્નુ તચ્ચિકિતુષે ચિદસ્તુ સમાનં નામ ધેનુ પત્યમાનમ્ । મર્તેષ્વન્યદ્દોહસે પીપાય સકૃચ્છુક્રં દુદુહે પૃશ્નિરૂધઃ
જાણકાર માટે એ સ્વરૂપ જાણી શકાય એવું છે—એક નામ, ગાય, બધામાં એકસરખું છે, પણ એ વહેંચાયેલી છે. માણસો માટે એ બીજું દૂધ આપે છે; એક વખત તેજસ્વી પૃશ્નીએ દૂધ આપ્યું હતું.
યે અગ્નયો ન શોશુચન્નિધાના દ્વિર્યત્ત્રિર્મરુતો વાવૃધન્ત । અરેણવો હિરણ્યયાસ એષાં સાકં નૃમ્ણૈઃ પૌંસ્યેભિશ્ચ ભૂવન્
એ અગ્નિ જેવા તેજસ્વી છે અને પોતાના સ્થાને પ્રકાશે છે; બે વાર, ત્રણ વાર, મારુતો બળવાન બન્યા છે. એમની ધૂળ સોનાની છે; એમની શક્તિ અને પુરુષાર્થ સાથે તેઓ એક થયા છે.
રુદ્રસ્ય યે મીળ્હુષઃ સન્તિ પુત્રા યાઁશ્ચો નુ દાધૃવિર્ભરધ્યૈ । વિદે હિ માતા મહો મહી ષા સેત્પૃશ્નિઃ સુભ્વે ગર્ભમાધાત્
જે રુદ્રના દયાળુ પુત્રો છે અને જે ધીરજથી ધારણ કરે છે, તેઓએ પોતાની માતાને ઓળખી છે—એ મહાન અને શક્તિશાળી છે. પૃશ્નીએ સુંદરતા માટે ગર્ભ ધરી રાખ્યો હતો.
ન ય ઈષન્તે જનુષોઽયા ન્વન્તઃ સન્તોઽવદ્યાનિ પુનાનાઃ । નિર્યદ્દુહ્રે શુચયોઽનુ જોષમનુ શ્રિયા તન્વમુક્ષમાણાઃ
તેઓ કદી પોતાના મૂળને છોડવા માંગતા નથી; શુદ્ધ રહીને દોષથી બચે છે. જ્યારે તેઓ દૂધ આપે છે, ત્યારે શુદ્ધતા અને સુંદરતા સાથે પોતાની આકૃતિ છોડી આપે છે.
મક્ષૂ ન યેષુ દોહસે ચિદયા આ નામ ધૃષ્ણુ મારુતં દધાનાઃ । ન યે સ્તૌના અયાસો મહ્ના નૂ ચિત્સુદાનુરવ યાસદુગ્રાન્
જલદી, દૂધ માટે પણ, તેઓ મારુતોનું બળવાન નામ ધરાવે છે. મહાનતાથી તેઓ ક્યારેય થાકતા નથી; generous હોય છે અને ભયાનકને દૂર કરે છે.
ત ઇદુગ્રાઃ શવસા ધૃષ્ણુષેણા ઉભે યુજન્ત રોદસી સુમેકે । અધ સ્મૈષુ રોદસી સ્વશોચિરામવત્સુ તસ્થૌ ન રોકઃ
એ ભયાનક અને બળવાન મારુતો સ્વર્ગ અને પૃથ્વીને જોડે છે. ત્યારે એમને માટે સ્વર્ગ અને પૃથ્વી પોતાના પ્રકાશથી સ્થિર રહે છે; જગ્યા કદી ખૂટતી નથી.
અનેનો વો મરુતો યામો અસ્ત્વનશ્વશ્ચિદ્યમજત્યરથીઃ । અનવસો અનભીશૂ રજસ્તૂર્વિ રોદસી પથ્યા યાતિ સાધન્
કોઈ અવરોધ વિના, હે મારુતો, તમારો ગતિ ઝડપી છે—even ઘોડા વગર, રથ વગર, બંધન વગર, દબાણ વગર, તેઓ આકાશ અને પૃથ્વીના માર્ગે સફળતાપૂર્વક જાય છે.
નાસ્ય વર્તા ન તરુતા ન્વસ્તિ મરુતો યમવથ વાજસાતૌ । તોકે વા ગોષુ તનયે યમપ્સુ સ વ્રજં દર્તા પાર્યે અધ દ્યોઃ
કોઈ તેને રોકી શકે કે આગળ વધી શકે તેમ નથી, હે મારુતો, જેને તમે બળ મેળવવામાં મદદ કરો છો. સંતાનમાં, ગાયોમાં, બાળકોમાં કે જળમાં, તે અવરોધ તોડી, પછી આકાશ સુધી પહોંચે છે.
પ્ર ચિત્રમર્કં ગૃણતે તુરાય મારુતાય સ્વતવસે ભરધ્વમ્ । યે સહાંસિ સહસા સહન્તે રેજતે અગ્ને પૃથિવી મખેભ્યઃ
મહાન મારુતો માટે સુંદર સ્તુતિ અર્પણ કરો, એમની સ્વશક્તિ માટે. જે શક્તિથી મહાન કાર્યો કરે છે, પૃથ્વી અને અગ્નિ એમના યજ્ઞથી કંપે છે.
ત્વિષીમન્તો અધ્વરસ્યેવ દિદ્યુત્તૃષુચ્યવસો જુહ્વો નાગ્નેઃ । અર્ચત્રયો ધુનયો ન વીરા ભ્રાજજ્જન્માનો મરુતો અધૃષ્ટાઃ
તેજસ્વી, યજ્ઞના વીજળી જેવાં, એમના તેજસ્વી ભાલા અગ્નિના જિહ્વા જેવા છે. એમની સ્તુતિ ત્રણ પ્રકારની છે, એમના ચલાવટ વીર જેવાં છે; જન્મથી જ મારુતો અજેય છે.
તં વૃધન્તં મારુતં ભ્રાજદૃષ્ટિં રુદ્રસ્ય સૂનું હવસા વિવાસે । દિવઃ શર્ધાય શુચયો મનીષા ગિરયો નાપ ઉગ્રા અસ્પૃધ્રન્
એ વધતા મારુત, તેજસ્વી દ્રષ્ટિવાળા, રુદ્રપુત્ર, હું પ્રાર્થના સાથે બોલાવું છું. સ્વચ્છ મનવાળા સ્વર્ગના સમૂહો માટે; મહાન પર્વતો પણ તેને સ્પર્શી શક્યા નથી.