તા ભુજ્યું વિભિરદ્ભ્યઃ સમુદ્રાત્તુગ્રસ્ય સૂનુમૂહથૂ રજોભિઃ । અરેણુભિર્યોજનેભિર્ભુજન્તા પતત્રિભિરર્ણસો નિરુપસ્થાત્
તેમણે તુગ્રપુત્ર ભુજ્યુને દરિયા અને પાણીમાંથી બચાવ્યો, પોતાનાં રથથી અવરોધરહિત માર્ગે, પંખીઓ જેવી ઝડપથી, સુરક્ષિત રીતે લઈ ગયા.
વિ જયુષા રથ્યા યાતમદ્રિં શ્રુતં હવં વૃષણા વધ્રિમત્યાઃ । દશસ્યન્તા શયવે પિપ્યથુર્ગામિતિ ચ્યવાના સુમતિં ભુરણ્યૂ
વિજયી રથથી, હે પરાક્રમી, તમે વધ્રિમતીના બોલાવાથી પર્વત પર ગયા; શયન કરનારને કૃપા આપી, ગાયોને પુષ્ટિ આપી, શુભ ફળ લાવ્યા.
યદ્રોદસી પ્રદિવો અસ્તિ ભૂમા હેળો દેવાનામુત મર્ત્યત્રા । તદાદિત્યા વસવો રુદ્રિયાસો રક્ષોયુજે તપુરઘં દધાત
આકાશ અને પૃથ્વીનું જે મહાત્મ્ય સર્વોચ્ચ છે, દેવોમાં કે મનુષ્યોમાં છે, એ સર્વ, હે આદિત્યો, વસુઓ અને રુદ્રો, તમે દાનવ સામે અગ્નિરૂપ શસ્ત્ર તરીકે મૂકો છો.
ય ઈં રાજાનાવૃતુથા વિદધદ્રજસો મિત્રો વરુણશ્ચિકેતત્ । ગમ્ભીરાય રક્ષસે હેતિમસ્ય દ્રોઘાય ચિદ્વચસ આનવાય
જે રાજા જગતનું વિવેકપૂર્વક પાલન કરે છે—એ મૈત્ર અને વરુણે જાણે છે—તે ઊંડા રક્ષણ માટે, શસ્ત્ર માટે, દગાખોર અને દુઃખ આપનાર સામે પણ છે.
અન્તરૈશ્ચક્રૈસ્તનયાય વર્તિર્દ્યુમતા યાતં નૃવતા રથેન । સનુત્યેન ત્યજસા મર્ત્યસ્ય વનુષ્યતામપિ શીર્ષા વવૃક્તમ્
તમારા રથના ચક્રથી, અમારાં સંતાન માટે આવો, તેજસ્વી અને પુરુષયુક્ત રથથી; તમારી શક્તિથી મનુષ્યના દુશ્મનને દૂર કરો, એ જો મજબૂત હોય તો પણ, તેનું મસ્તક કપો.
આ પરમાભિરુત મધ્યમાભિર્નિયુદ્ભિર્યાતમવમાભિરર્વાક્ । દૃળ્હસ્ય ચિદ્ગોમતો વિ વ્રજસ્ય દુરો વર્તં ગૃણતે ચિત્રરાતી
તમારા દળો સાથે સર્વોચ્ચ, મધ્યમ અને નીચા લોકોથી આવો; દ્રઢ અને ગૌધનથી ભરેલા વાડ પણ ભેદી નાખો, હે દાનશીલ, ગાયક માટે.
ક્વ ત્યા વલ્ગૂ પુરુહૂતાદ્ય દૂતો ન સ્તોમોઽવિદન્નમસ્વાન્ । આ યો અર્વાઙ્નાસત્યા વવર્ત પ્રેષ્ઠા હ્યસથો અસ્ય મન્મન્
હે બહુવાર પોકારાયેલા, એ સુંદર અશ્વિનીકુમારો હવે ક્યાં છે, જેમને અમારા સ્તુતિરૂપ દૂતએ અયોગ્ય લોકોમાં શોધી શક્યા નહોતા? એ બંને અશ્વિનીકુમારો, જે હંમેશા અમારી તરફ વળે છે, સૌથી પ્રિય છે; ખરેખર, એમના માટે આ ભક્તિભાવ અડગ છે.
અરં મે ગન્તં હવનાયાસ્મૈ ગૃણાના યથા પિબાથો અન્ધઃ । પરિ હ ત્યદ્વર્તિર્યાથો રિષો ન યત્પરો નાન્તરસ્તુતુર્યાત્
તમે મારા આહ્વાન માટે આવો, જેમને ગાયનારા તમારી આરાધના કરે છે, તેમ તમે અમૃતપાન કરો. તમે જ્યાં જાઓ છો, ત્યાં તમારી યાત્રા નિરાંતે ફરી વળે; તમારી સ્તુતિમાં કશું પણ અવરોધ ન આવે.
અકારિ વામન્ધસો વરીમન્નસ્તારિ બર્હિઃ સુપ્રાયણતમમ્ । ઉત્તાનહસ્તો યુવયુર્વવન્દા વાં નક્ષન્તો અદ્રય આઞ્જન્
અમૃતપાન કરનાર માટે માર્ગ તૈયાર કરવામાં આવ્યો છે; પવિત્ર કુશ વિછાયા છે, જે તમારી આવન માટે સૌથી યોગ્ય છે. હાથ ઊંચા કરીને યુવાન ભક્તે તમારી પૂજા કરી છે; તેજસ્વી પથ્થરો પણ તમારી આવનને ઓળખે છે.
ઊર્ધ્વો વામગ્નિરધ્વરેષ્વસ્થાત્પ્ર રાતિરેતિ જૂર્ણિની ઘૃતાચી । પ્ર હોતા ગૂર્તમના ઉરાણોઽયુક્ત યો નાસત્યા હવીમન્
તમારો અગ્નિ યજ્ઞમાં સીધો ઊભો છે; ઘીથી શોભિત આહુતિ વહેતી જાય છે. ઉત્સાહી પુજારી આગળ વધે છે; તેણે તમારા માટે, હે અશ્વિનીકુમારો, હવન તૈયાર કર્યું છે.
અધિ શ્રિયે દુહિતા સૂર્યસ્ય રથં તસ્થૌ પુરુભુજા શતોતિમ્ । પ્ર માયાભિર્માયિના ભૂતમત્ર નરા નૃતૂ જનિમન્યજ્ઞિયાનામ્
પ્રભા માટે, સૂર્યની પુત્રી, અનેક સંપત્તિવાળી, શતશક્તિવાળી રથ પર ઊભી રહી છે. અહીં માયાવંતોએ પોતાની માયાથી કાર્ય કર્યું છે; હે પુરુષો, ભક્તોમાં નૃત્યકર્તાઓ જન્મે છે.
યુવં શ્રીભિર્દર્શતાભિરાભિઃ શુભે પુષ્ટિમૂહથુઃ સૂર્યાયાઃ । પ્ર વાં વયો વપુષેઽનુ પપ્તન્નક્ષદ્વાણી સુષ્ટુતા ધિષ્ણ્યા વામ્
તમે સુંદરતા અને તેજસ્વિતા, શોભા, સૂર્યકન્યાને આપી છે. તમારી પ્રતિષ્ઠા માટે ઝડપી ઘોડાઓ આગળ વધ્યા છે; સ્તુતિભર્યું વચન, હે યજ્ઞપતિઓ, તમારી આગમનને ઓળખે છે.
આ વાં વયોઽશ્વાસો વહિષ્ઠા અભિ પ્રયો નાસત્યા વહન્તુ । પ્ર વાં રથો મનોજવા અસર્જીષઃ પૃક્ષ ઇષિધો અનુ પૂર્વીઃ
તમારા ઝડપી ઘોડા અને રથ, હે અશ્વિનીકુમારો, તમને અહીં લાવ્યા છે. મનની ઝડપથી દોડતો તમારો રથ ઉત્સાહભેર આગળ વધ્યો છે, પહેલાના લોકોને પ્રેરિત કરીને.
પુરુ હિ વાં પુરુભુજા દેષ્ણં ધેનું ન ઇષં પિન્વતમસક્રામ્ । સ્તુતશ્ચ વાં માધ્વી સુષ્ટુતિશ્ચ રસાશ્ચ યે વામનુ રાતિમગ્મન્
ખરેખર, તમે અનેક સંપત્તિવાળા, ગાય જેવી પુષ્કળ દાન આપીને સૌને પોષ્યા છે, વારંવાર ધન આપ્યું છે. તમારી મધુર અને ઉત્તમ સ્તુતિઓ પ્રસિદ્ધ છે, અને જે લોકો તમારી દયાને અનુસરે છે, તેઓ અહીં આવ્યા છે.
ઉત મ ઋજ્રે પુરયસ્ય રઘ્વી સુમીળ્હે શતં પેરુકે ચ પક્વા । શાણ્ડો દાદ્ધિરણિનઃ સ્મદ્દિષ્ટીન્દશ વશાસો અભિષાચ ઋષ્વાન્
અને મને, ઝડપી શહેરમાં, શતભોજન અને શત અનાજ મળ્યા છે. શાંડો દયાળુઓનું ધન આપ્યું છે, દસ ગોળ ગાયો આપી છે અને શક્તિશાળીઓને હરાવ્યા છે.
સં વાં શતા નાસત્યા સહસ્રાશ્વાનાં પુરુપન્થા ગિરે દાત્ । ભરદ્વાજાય વીર નૂ ગિરે દાદ્ધતા રક્ષાંસિ પુરુદંસસા સ્યુઃ
શત અને હજાર ઘોડાઓ, હે અશ્વિનીકુમારો, પહાડના અનેક માર્ગોમાં આપ્યા છે. હવે, હે વીર, પહાડ પર ભરદ્વાજને આપો; તમારી બહુવિધ શક્તિથી દુષ્ટો હાર ખાય.
આ વાં સુમ્ને વરિમન્સૂરિભિઃ ષ્યામ્
અમે તમારી કૃપા અને વિશાળ માર્ગ મહાન લોકો સાથે પ્રાપ્ત કરીએ.
ઉદુ શ્રિય ઉષસો રોચમાના અસ્થુરપાં નોર્મયો રુશન્તઃ । કૃણોતિ વિશ્વા સુપથા સુગાન્યભૂદુ વસ્વી દક્ષિણા મઘોની
પ્રભાની તેજસ્વી કિરણો ઉગીને પાણી પર ઊભી રહી છે, તેમના ઘોડા તેજમાં ચમકે છે. એ બધા માટે સારા અને સરળ માર્ગ બનાવે છે; દયાળુ પુરસ્કાર હવે વધુ મળ્યો છે.
ભદ્રા દદૃક્ષ ઉર્વિયા વિ ભાસ્યુત્તે શોચિર્ભાનવો દ્યામપપ્તન્ । આવિર્વક્ષઃ કૃણુષે શુમ્ભમાનોષો દેવિ રોચમાના મહોભિઃ
સુંદર દેખાવાળી, તું વ્યાપક પ્રકાશે છે; તારા કિરણો, હે ઉષા, આકાશ સુધી ફેલાયા છે. તું તારો સ્વરૂપ ઉજાગર કરે છે, તેજથી શોભાયમાન, હે દેવી ઉષા.
વહન્તિ સીમરુણાસો રુશન્તો ગાવઃ સુભગામુર્વિયા પ્રથાનામ્ । અપેજતે શૂરો અસ્તેવ શત્રૂન્બાધતે તમો અજિરો ન વોળ્હા
લાલ ઘોડાઓ તેને ચમકતી, શુભતા ફેલાવતી લઈ જાય છે. વીર શત્રુઓને ભાંગે છે, ભાલા જેવો અંધકાર દૂર કરે છે, દોડનાર જેવો ઝડપી છે.
સુગોત તે સુપથા પર્વતેષ્વવાતે અપસ્તરસિ સ્વભાનો । સા ન આ વહ પૃથુયામન્નૃષ્વે રયિં દિવો દુહિતરિષયધ્યૈ
તારો સારો માર્ગ, તારો સરળ રસ્તો, પહાડોમાં છે; તું તારી જોતે અંધકાર દૂર કરે છે. હે સ્વર્ગપુત્રી, અમને જીવન માટે પુષ્કળ ધન આપ.
સા વહ યોક્ષભિરવાતોષો વરં વહસિ જોષમનુ । ત્વં દિવો દુહિતર્યા હ દેવી પૂર્વહૂતૌ મંહના દર્શતા ભૂઃ
યુક્ત ઘોડાઓ સાથે, તું શ્રેષ્ઠ વસ્તુ લાવે છે, હે ઉષા; તું ઇચ્છિત દાન આનંદથી લાવે છે. તું, હે દેવી, સ્વર્ગપુત્રી, પ્રાચીન સ્તુતિમાં પ્રસિદ્ધ અને દર્શનીય છે.
ઉત્તે વયશ્ચિદ્વસતેરપપ્તન્નરશ્ચ યે પિતુભાજો વ્યુષ્ટૌ । અમા સતે વહસિ ભૂરિ વામમુષો દેવિ દાશુષે મર્ત્યાય
ઘરનાં પક્ષીઓ પણ ઉડી ગયા છે, અને જે મનુષ્યો પ્રભાતે પિતૃઓની સેવા કરે છે, તેઓ પણ. તું અમને ઘરે ઘણું આપે છે, હે દેવી ઉષા, ભક્તિ કરનાર મનુષ્ય માટે.
એષા સ્યા નો દુહિતા દિવોજાઃ ક્ષિતીરુચ્છન્તી માનુષીરજીગઃ । યા ભાનુના રુશતા રામ્યાસ્વજ્ઞાયિ તિરસ્તમસશ્ચિદક્તૂન્
આ છે, અમારી સ્વર્ગપુત્રી, તેજસ્વી જન્મેલી, લોકોમાં ઉગતી, માનવી અને દૈવી. તું તારા પ્રકાશથી ચમકે છે, સુંદર છે, અંધકાર અને રાતથી પણ ઓળખાઈ જાય છે.
વિ તદ્યયુરરુણયુગ્ભિરશ્વૈશ્ચિત્રં ભાન્ત્યુષસશ્ચન્દ્રરથાઃ । અગ્રં યજ્ઞસ્ય બૃહતો નયન્તીર્વિ તા બાધન્તે તમ ઊર્મ્યાયાઃ
લાલ રંગના જોતાં ઘોડાઓ સાથે ઉજવાળું ઉષા પોતાનાં ચાંદની જેવા રથમાં તેજપૂર્વક પ્રકાશિત થાય છે. એ મહાન યજ્ઞ માટે આગળ વધે છે અને અંધકારને દૂર કરે છે.
શ્રવો વાજમિષમૂર્જં વહન્તીર્નિ દાશુષ ઉષસો મર્ત્યાય । મઘોનીર્વીરવત્પત્યમાના અવો ધાત વિધતે રત્નમદ્ય
ઉષાઓ ભક્ત અને મરણશીલ માણસ માટે કીર્તિ, બળ, ખોરાક અને તાજગી લાવે છે. એ દયાળુ છે અને વીર સંતાન આપે છે; આજે, ભક્તને અમૂલ્ય વસ્તું આપો.
ઇદા હિ વો વિધતે રત્નમસ્તીદા વીરાય દાશુષ ઉષાસઃ । ઇદા વિપ્રાય જરતે યદુક્થા નિ ષ્મ માવતે વહથા પુરા ચિત્
હવે તમે, ઉષાઓ, ભક્તને અમૂલ્ય વસ્તું આપ્યું છે; હવે વીર માટે, ભક્ત માટે. હવે, જ્યારે કવિ સ્તુતિ કરે છે, ત્યારે પણ તમે શોધનારને એ દાન આપ્યું છે, પ્રાચીન સમયથી.
ઇદા હિ ત ઉષો અદ્રિસાનો ગોત્રા ગવામઙ્ગિરસો ગૃણન્તિ । વ્યર્કેણ બિભિદુર્બ્રહ્મણા ચ સત્યા નૃણામભવદ્દેવહૂતિઃ
હવે, ઉષાઓ, અંગિરસો ગાય માટે તમારું સ્તુતિ કરે છે. સૂર્યકિરણ અને પ્રાર્થના દ્વારા તેઓએ અવરોધ તોડ્યો; મનુષ્યોની દેવો માટેની પ્રાર્થના સાચી સાબિત થઈ.
ઉચ્છા દિવો દુહિતઃ પ્રત્નવન્નો ભરદ્વાજવદ્વિધતે મઘોનિ । સુવીરં રયિં ગૃણતે રિરીહ્યુરુગાયમધિ ધેહિ શ્રવો નઃ
હે સ્વર્ગની પુત્રી, પ્રાચીન ઉષા, ભક્ત માટે દયાળુ બની ઊઠો. અમને વીરત્વ અને ધન આપો; અમારે પર પ્રસિદ્ધિ અને કીર્તિ સ્થાપો.
વપુર્નુ તચ્ચિકિતુષે ચિદસ્તુ સમાનં નામ ધેનુ પત્યમાનમ્ । મર્તેષ્વન્યદ્દોહસે પીપાય સકૃચ્છુક્રં દુદુહે પૃશ્નિરૂધઃ
જાણકાર માટે એ સ્વરૂપ જાણી શકાય એવું છે—એક નામ, ગાય, બધામાં એકસરખું છે, પણ એ વહેંચાયેલી છે. માણસો માટે એ બીજું દૂધ આપે છે; એક વખત તેજસ્વી પૃશ્નીએ દૂધ આપ્યું હતું.