આ રિખ કિકિરા કૃણુ પણીનાં હૃદયા કવે । અથેમસ્મભ્યં રન્ધય
હે વિદ્વાન, આગળ વધો અને કંજુસોના હૃદયમાં ઉથલપાથલ કરો; પછી તેમને અમારું બનાવી દો.
યાં પૂષન્બ્રહ્મચોદનીમારાં બિભર્ષ્યાઘૃણે । તયા સમસ્ય હૃદયમા રિખ કિકિરા કૃણુ
દયાળુ પૂષણ, તમે જે નિયમની કાંટો ધરાવો છો, એથી કંજુસના હૃદયમાં ચોટ કરો, તેને ઉથલાવો અને હલાવો.
યા તે અષ્ટ્રા ગોપશાઘૃણે પશુસાધની । તસ્યાસ્તે સુમ્નમીમહે
દયાળુ, તમારી ગાયો હાંકવાની લાકડી, જે ધન આપે છે, તેની કૃપા અમારે મળે એવી અમારી ઇચ્છા છે.
ઉત નો ગોષણિં ધિયમશ્વસાં વાજસામુત । નૃવત્કૃણુહિ વીતયે
અમને ગાયો મેળવવામાં બુદ્ધિ આપો, ઘોડા અને ધનની શક્તિ આપો; અને અમને લોકોમાં સમૃદ્ધ બનાવો.
સં પૂષન્વિદુષા નય યો અઞ્જસાનુશાસતિ । ય એવેદમિતિ બ્રવત્
પૂષણ, અમને એના સાથે જોડો જે જાણે છે, સાચી રીતે માર્ગદર્શન આપે છે અને સ્પષ્ટ રીતે કહે છે – 'આ જ છે.'
સમુ પૂષ્ણા ગમેમહિ યો ગૃહાઁ અભિશાસતિ । ઇમ એવેતિ ચ બ્રવત્
પૂષણ સાથે મળીને આપણે એના ઘરમાં જઈએ, જે આદેશ આપે છે અને કહે છે – 'હા, આ જ છે.'
પૂષ્ણશ્ચક્રં ન રિષ્યતિ ન કોશોઽવ પદ્યતે । નો અસ્ય વ્યથતે પવિઃ
પૂષણનું ચક્ર ક્યારેય તૂટતું નથી, તેનો ધૂરી ક્યારેય છૂટતો નથી; તેની કાંટો ક્યારેય જૂની થતી નથી.
યો અસ્મૈ હવિષાવિધન્ન તં પૂષાપિ મૃષ્યતે । પ્રથમો વિન્દતે વસુ
જે પૂષણને હવનથી તૃપ્ત કરે છે, પૂષણ તેની પર પ્રસન્ન થાય છે; એજ સૌપ્રથમ ધન મેળવે છે.
પૂષા ગા અન્વેતુ નઃ પૂષા રક્ષત્વર્વતઃ । પૂષા વાજં સનોતુ નઃ
પૂષણ અમારી ગાયો પાછળ ચાલે, પૂષણ અમારી રસ્તાઓની રક્ષા કરે અને પૂષણ અમને શક્તિ આપે.
પૂષન્નનુ પ્ર ગા ઇહિ યજમાનસ્ય સુન્વતઃ । અસ્માકં સ્તુવતામુત
પૂષણ, અમારા ગાયો પાછળ આવો, જે યજમાન સોમ રસ અર્પે છે તેના માટે; અને અમારા માટે પણ, જે તમારી સ્તુતિ કરે છે.
માકિર્નેશન્માકીં રિષન્માકીં સં શારિ કેવટે । અથારિષ્ટાભિરા ગહિ
કોઈ પણ ભટકી ન જાય, કોઈને પણ નુકસાન ન થાય, કોઈ પણ માર્ગમાં છૂટી ન પડે; પછી સુરક્ષાથી અમારી પાસે આવો.
શૃણ્વન્તં પૂષણં વયમિર્યમનષ્ટવેદસમ્ । ઈશાનં રાય ઈમહે
અમે એ પૂષણને ઇચ્છીએ છીએ, જે સાંભળે છે, માર્ગ જાણે છે અને ધનની માલિકી ધરાવે છે.
પૂષન્તવ વ્રતે વયં ન રિષ્યેમ કદા ચન । સ્તોતારસ્ત ઇહ સ્મસિ
પૂષણ, તમારી રાજમાં અમે ક્યારેય ભટકી ન જઈએ; અમે અહીં તમારા સ્તુતિકાર છીએ.
પરિ પૂષા પરસ્તાદ્ધસ્તં દધાતુ દક્ષિણમ્ । પુનર્નો નષ્ટમાજતુ
પૂષણ અમારે પર દૂરથી પોતાનો જમણો હાથ રાખે; જે ગુમાયું છે તે ફરી અમને મળે.
એહિ વાં વિમુચો નપાદાઘૃણે સં સચાવહૈ । રથીરૃતસ્ય નો ભવ
હે વિમુચોના પુત્રો, હે નપાત આઘૃણી, તમે અમારી સાથે જોડાવા આવો; અમારે માટે સત્યના રથચાલક બની જાવ.
રથીતમં કપર્દિનમીશાનં રાધસો મહઃ । રાયઃ સખાયમીમહે
અમે મહાન ધનની પ્રભુતા ધરાવતા, જટાવાળા શ્રેષ્ઠ રથચાલકને મિત્રરૂપે મેળવવા ઇચ્છીએ છીએ.
રાયો ધારાસ્યાઘૃણે વસો રાશિરજાશ્વ । ધીવતોધીવતઃ સખા
હે આઘૃણી, તું ધનની ધારા છે, તું દયાળુ છે, તું ધનની ઢગ છે; જ્ઞાનીનો મિત્ર, અમને ધન આપ.
પૂષણં ન્વજાશ્વમુપ સ્તોષામ વાજિનમ્ । સ્વસુર્યો જાર ઉચ્યતે
ચાલો, અમે નવા ઘોડા આપનાર, શક્તિશાળી પૂષણની સ્તુતિ કરીએ; સૂર્યને પ્રેમી કહેવામાં આવે છે.
માતુર્દિધિષુમબ્રવં સ્વસુર્જારઃ શૃણોતુ નઃ । ભ્રાતેન્દ્રસ્ય સખા મમ
મારે માતાને ઇચ્છા વ્યક્ત કરી, પ્રેમી સૂર્ય અમને સાંભળે; ઇન્દ્રનો ભાઈ મારો મિત્ર છે.
આજાસઃ પૂષણં રથે નિશૃમ્ભાસ્તે જનશ્રિયમ્ । દેવં વહન્તુ બિભ્રતઃ
લોકોની મહિમા ધરાવનાર રથચાલકો પૂષણને રથમાં બેસાડે છે; તેઓ દેવને લઈ જાય છે.
ય એનમાદિદેશતિ કરમ્ભાદિતિ પૂષણમ્ । ન તેન દેવ આદિશે
જે પૂષણને 'કરંભ' કહે છે, એ દેવને હું સ્વીકારતો નથી.
ઉત ઘા સ રથીતમઃ સખ્યા સત્પતિર્યુજા । ઇન્દ્રો વૃત્રાણિ જિઘ્નતે
તોય, એ શ્રેષ્ઠ રથચાલક છે, સારો મિત્ર છે, સારો સ્વામી છે; ઇન્દ્ર એના સાથે દુશ્મનોને મારે છે.
ઉતાદઃ પરુષે ગવિ સૂરશ્ચક્રં હિરણ્યયમ્ । ન્યૈરયદ્રથીતમઃ
સૂર્યે ચિતરેલી ગાય પર સોનાનું ચક્ર મૂક્યું; શ્રેષ્ઠ રથચાલકે તેને ત્યાં મૂક્યું.
યદદ્ય ત્વા પુરુષ્ટુત બ્રવામ દસ્ર મન્તુમઃ । તત્સુ નો મન્મ સાધય
હે બહુ વખાણેલા, અદ્ભુત અને જ્ઞાની, આજે અમે તને જે કહીએ, એ વિચાર અમારે માટે પૂર્ણ કર.
ઇમં ચ નો ગવેષણં સાતયે સીષધો ગણમ્ । આરાત્પૂષન્નસિ શ્રુતઃ
આ ગાયની શોધ અને પ્રાપ્તિના માટેનો સમૂહ અમને આપ; હે પૂષણ, તું દૂરથી પ્રસિદ્ધ છે.
આ તે સ્વસ્તિમીમહ આરેઅઘામુપાવસુમ્ । અદ્યા ચ સર્વતાતયે શ્વશ્ચ સર્વતાતયે
અમે તારી કલ્યાણકામના માગીએ છીએ, ધન માટે તારી પાસે દૂરથી આવીએ છીએ; આજે અને દરેક આવનારા દિવસે, આવતીકાલે પણ દરેક દિવસે.
ઇન્દ્રા નુ પૂષણા વયં સખ્યાય સ્વસ્તયે । હુવેમ વાજસાતયે
અમે ઇન્દ્ર અને પૂષણને મિત્રતા અને કલ્યાણ માટે, તથા શક્તિ મેળવવા બોલાવીએ છીએ.
સોમમન્ય ઉપાસદત્પાતવે ચમ્વોઃ સુતમ્ । કરમ્ભમન્ય ઇચ્છતિ
કોઈ સોમરસ પીવા ઈચ્છે છે, તો બીજાને કરંભ ભાવે છે.
અજા અન્યસ્ય વહ્નયો હરી અન્યસ્ય સમ્ભૃતા । તાભ્યાં વૃત્રાણિ જિઘ્નતે
કોઈના માટે બકરાં અગ્નિરૂપ છે, બીજાના માટે ઘોડાં એકત્રિત થાય છે; એ બંનેથી દુશ્મનોને મારે છે.
યદિન્દ્રો અનયદ્રિતો મહીરપો વૃષન્તમઃ । તત્ર પૂષાભવત્સચા
જ્યારે ઇન્દ્રે મહાન અને શક્તિશાળી નદીઓને છોડાવી, ત્યારે પૂષણ તેની સાથે હતો.