સ નશ્ચિત્રાભિરદ્રિવોઽનવદ્યાભિરૂતિભિઃ । અનાધૃષ્ટાભિરા ગહિ
હે પથ્થરધારી, તારી અદભુત, નિર્દોષ અને અપરાજિત સહાયતા સાથે અમારી પાસે આવી જા.
ભૂયામો ષુ ત્વાવતઃ સખાય ઇન્દ્ર ગોમતઃ । યુજો વાજાય ઘૃષ્વયે
હે ગૌધનવાળા દયાળુ ઇન્દ્ર, અમે તારા મિત્ર બનીએ, સ્પર્ધા માટે તયાર અને વિજય માટે જોડાયેલા રહીએ.
ત્વં હ્યેક ઈશિષ ઇન્દ્ર વાજસ્ય ગોમતઃ । સ નો યન્ધિ મહીમિષમ્
ફક્ત તું જ, હે ઇન્દ્ર, ગૌધનથી ભરપૂર ઇનામનો સ્વામી છે; અમને મહાન જીવનોપાય આપ.
ન ત્વા વરન્તે અન્યથા યદ્દિત્સસિ સ્તુતો મઘમ્ । સ્તોતૃભ્ય ઇન્દ્ર ગિર્વણઃ
જ્યારે તું, સ્તુતિ પામીને, દાન આપવા ઇચ્છે છે, ત્યારે કોઈ તને રોકી શકતો નથી, હે ઇન્દ્ર, ગાનપ્રેમી.
અભિ ત્વા ગોતમા ગિરાનૂષત પ્ર દાવને । ઇન્દ્ર વાજાય ઘૃષ્વયે
હે ઇન્દ્ર, ગૌતમોએ તારી પ્રશંસા માટે ગાન ગાયું છે, વિજય માટે ઉત્સુક બનીને.
પ્ર તે વોચામ વીર્યા યા મન્દસાન આરુજઃ । પુરો દાસીરભીત્ય
ચાલ, અમે તારા વીરતા ભરી કાર્યોનું વર્ણન કરીએ, જે તું સોમરસ પી ને, દાસ્યુઓના કિલ્લા તોડી, કર્યા છે.
તા તે ગૃણન્તિ વેધસો યાનિ ચકર્થ પૌંસ્યા । સુતેષ્વિન્દ્ર ગિર્વણઃ
હે વિદ્વાન, તારા જે મહાન કાર્યો છે, તે તું, ઇન્દ્ર, ગાનપ્રેમી, સોમરસ પાન વખતે, સૌ દ્વારા ગવાય છે.
અવીવૃધન્ત ગોતમા ઇન્દ્ર ત્વે સ્તોમવાહસઃ । ઐષુ ધા વીરવદ્યશઃ
ગૌતમાઓએ તારી સ્તુતિથી તને વધાર્યો છે, હે ઇન્દ્ર; તું એમના માં વીરતા અને યશ સ્થાપિત કર.
યચ્ચિદ્ધિ શશ્વતામસીન્દ્ર સાધારણસ્ત્વમ્ । તં ત્વા વયં હવામહે
હે ઇન્દ્ર, તું હંમેશાં સૌનો સહાયક છે; એ જ તને અમે બોલાવીએ છીએ.
અર્વાચીનો વસો ભવાસ્મે સુ મત્સ્વાન્ધસઃ । સોમાનામિન્દ્ર સોમપાઃ
હે દયાળુ, અમારે માટે તું નજીક આવી, સોમરસમાં આનંદ પામ, હે ઇન્દ્ર, સોમરસ પાન કરનાર.
અસ્માકં ત્વા મતીનામા સ્તોમ ઇન્દ્ર યચ્છતુ । અર્વાગા વર્તયા હરી
અમારી પ્રાર્થના, હે ઇન્દ્ર, તને અમારી પાસે લાવે; તારા ઘોડાઓને અહીં વાળ.
પુરોળાશં ચ નો ઘસો જોષયાસે ગિરશ્ચ નઃ । વધૂયુરિવ યોષણામ્
તને અમારી યજ્ઞભોજન અને સ્તુતિઓ ગમે, જેમ વરરાજા કન્યાઓમાં આનંદ પામે છે.
સહસ્રં વ્યતીનાં યુક્તાનામિન્દ્રમીમહે । શતં સોમસ્ય ખાર્યઃ
અમે ઇન્દ્રને હજાર સારી રીતે જોડાયેલા રથો અને સો સોમરસના ઘડા માટે બોલાવીએ છીએ.
સહસ્રા તે શતા વયં ગવામા ચ્યાવયામસિ । અસ્મત્રા રાધ એતુ તે
હે ઇન્દ્ર, અમે તારી પાસે હજારો અને સો ગાયો લઈ આવીએ, તારો આશીર્વાદ અમારે મળે.
દશ તે કલશાનાં હિરણ્યાનામધીમહિ । ભૂરિદા અસિ વૃત્રહન્
અમે તારા દસ સુવર્ણ પાત્રો લીધા છે; હે વૃત્રને હરાવનાર, તું તો બહુ દાન આપનાર છે.
ભૂરિદા ભૂરિ દેહિ નો મા દભ્રં ભૂર્યા ભર । ભૂરિ ઘેદિન્દ્ર દિત્સસિ
હે દાતાર, અમને બહુ આપ; ઓછું નહિ આપ, અમને ભરપૂર આપ; કેમ કે, હે ઇન્દ્ર, તું તો ખરેખર ઘણું આપે છે.
ભૂરિદા હ્યસિ શ્રુતઃ પુરુત્રા શૂર વૃત્રહન્ । આ નો ભજસ્વ રાધસિ
તારું નામ અનેક જગ્યાએ દાન આપનાર તરીકે પ્રસિદ્ધ છે, હે વૃત્રને હરાવનાર વીર, અમને પણ તારા ધનનો ભાગ આપ.
પ્ર તે બભ્રૂ વિચક્ષણ શંસામિ ગોષણો નપાત્ । માભ્યાં ગા અનુ શિશ્રથઃ
હે પીળા રંગના, બુદ્ધિશાળી અને સમજદાર, હું તારી સ્તુતિ કરું છું, ગૌઓ શોધનારના વંશજ, અમારે માટે ગૌઓને છોડતો નહીં.
કનીનકેવ વિદ્રધે નવે દ્રુપદે અર્ભકે । બભ્રૂ યામેષુ શોભેતે
જેમ નવી વસ્ત્રોમાં છોકરી અથવા તાજા કપડાંમાં બાળક ચમકે છે, તેમ પીળા રંગવાળા તારા રથોમાં તેજથી ઝગમગે છે.
અરં મ ઉસ્રયામ્ણેઽરમનુસ્રયામ્ણે । બભ્રૂ યામેષ્વસ્રિધા
ગૌશાળામાં સુખ રહે, ગૌશાળાના અનુયાયીઓને પણ સુખ મળે; પીળા રંગવાળા સતત વહેતા તારા રથોમાં છે.
પ્ર ઋભુભ્યો દૂતમિવ વાચમિષ્ય ઉપસ્તિરે શ્વૈતરીં ધેનુમીળે । યે વાતજૂતાસ્તરણિભિરેવૈઃ પરિ દ્યાં સદ્યો અપસો બભૂવુઃ
હું ઋભુઓને દૂતની જેમ વાણી મોકલું છું, હું સફેદ ગાયને પ્રસંશા માટે પાથરું છું; જે પવનની ગતિથી, ઝડપી રથોમાં, આકાશની આસપાસ તરત જ પાણી બની ગયા.
યદારમક્રન્નૃભવઃ પિતૃભ્યાં પરિવિષ્ટી વેષણા દંસનાભિઃ । આદિદ્દેવાનામુપ સખ્યમાયન્ધીરાસઃ પુષ્ટિમવહન્મનાયૈ
જ્યારે કુશળ ઋભુઓએ પોતાના માતાપિતાને શોભા અને દાંતથી ઘેરીને આરામસ્થાન બનાવ્યું, ત્યારે જ બુદ્ધિશાળાઓએ દેવતાઓ સાથે મિત્રતા કરીને મન માટે શક્તિ લાવી.
પુનર્યે ચક્રુઃ પિતરા યુવાના સના યૂપેવ જરણા શયાના । તે વાજો વિભ્વાઁ ઋભુરિન્દ્રવન્તો મધુપ્સરસો નોઽવન્તુ યજ્ઞમ્
જેઓએ પોતાના વૃદ્ધ માતાપિતાને ફરી યુવાન બનાવી દીધા, જેમ યજ્ઞસ્થંભ પાસે પડેલા વૃદ્ધ, એ ઋભુઓ, ઇન્દ્રના સાથી અને મધુર પ્રવાહવાળા, અમારું યજ્ઞ રક્ષે.
યત્સંવત્સમૃભવો ગામરક્ષન્યત્સંવત્સમૃભવો મા અપિંશન્ । યત્સંવત્સમભરન્ભાસો અસ્યાસ્તાભિઃ શમીભિરમૃતત્વમાશુઃ
જ્યારે ઋભુઓએ એક વર્ષ સુધી ગાયની રક્ષા કરી, એક વર્ષ ઘોડો ઘડ્યો અને એક વર્ષ સુધી તેજ વહન કર્યું, એ મહેનતથી તેઓએ અમરત્વ ઝડપથી મેળવ્યું.
જ્યેષ્ઠ આહ ચમસા દ્વા કરેતિ કનીયાન્ત્રીન્કૃણવામેત્યાહ । કનિષ્ઠ આહ ચતુરસ્કરેતિ ત્વષ્ટ ઋભવસ્તત્પનયદ્વચો વઃ
મોટાએ કહ્યું, 'બે કમંડળ બનાવીએ', નાનાએ કહ્યું, 'ચાર બનાવીએ', અને ત્વષ્ટ્રાએ, હે ઋભુઓ, તમારો વિચાર માન્ય કર્યો.
સત્યમૂચુર્નર એવા હિ ચક્રુરનુ સ્વધામૃભવો જગ્મુરેતામ્ । વિભ્રાજમાનાઁશ્ચમસાઁ અહેવાવેનત્ત્વષ્ટા ચતુરો દદૃશ્વાન્
તેમણે સાચું કહ્યું અને એ પ્રમાણે જ કર્યું; ઋભુઓએ પોતાની રીત પાળી; તેજસ્વી કમંડળો, ત્વષ્ટ્રાએ ચારને એકસમાન જોઈ લીધા.
દ્વાદશ દ્યૂન્યદગોહ્યસ્યાતિથ્યે રણન્નૃભવઃ સસન્તઃ । સુક્ષેત્રાકૃણ્વન્નનયન્ત સિન્ધૂન્ધન્વાતિષ્ઠન્નોષધીર્નિમ્નમાપઃ
જ્યારે ઋભુઓ બાર દિવસ ગુપ્ત સ્થાનમાં મહેમાન રહ્યા, ત્યારે તેમણે ખેતરો ઉપજાઉ બનાવ્યા, નદીઓને દિશા આપી, રેતીમાં ઊભા રહ્યા અને ઔષધિઓ તથા વહેતા પાણીનું માર્ગદર્શન કર્યું.
રથં યે ચક્રુઃ સુવૃતં નરેષ્ઠાં યે ધેનું વિશ્વજુવં વિશ્વરૂપામ્ । ત આ તક્ષન્ત્વૃભવો રયિં નઃ સ્વવસઃ સ્વપસઃ સુહસ્તાઃ
જેઓએ ઉત્તમ રીતે બંધાયેલો રથ બનાવ્યો, શ્રેષ્ઠ ગાય બનાવી, એ ઋભુઓ, સ્વાવલંબી, કુશળ અને સારા હાથવાળા, અમારે માટે ધન બનાવે.
અપો હ્યેષામજુષન્ત દેવા અભિ ક્રત્વા મનસા દીધ્યાનાઃ । વાજો દેવાનામભવત્સુકર્મેન્દ્રસ્ય ઋભુક્ષા વરુણસ્ય વિભ્વા
દેવતાઓએ તેમના કાર્યોમાં આનંદ માન્યો, મનથી તેજ પામ્યા; દેવતાનો બળ શ્રેષ્ઠ બન્યું, ઇન્દ્ર, ઋભુક્ષ અને વરુણપુત્ર વિભ્વાનને મળ્યું.
યે હરી મેધયોક્થા મદન્ત ઇન્દ્રાય ચક્રુઃ સુયુજા યે અશ્વા । તે રાયસ્પોષં દ્રવિણાન્યસ્મે ધત્ત ઋભવઃ ક્ષેમયન્તો ન મિત્રમ્
જેઓએ બુદ્ધિશાળી અને ઉત્સાહી બે ઘોડા જોડ્યા, ઇન્દ્ર માટે સારા ઘોડા બનાવ્યા, એ ઋભુઓ અમને ધન અને સુખ આપે, અને મિત્રની જેમ અમારો રક્ષણ કરે.