યત્રોત બાધિતેભ્યશ્ચક્રં કુત્સાય યુધ્યતે । મુષાય ઇન્દ્ર સૂર્યમ્
જ્યાં યુદ્ધમાં પીડિતો માટે કૂત્સા માટે રથનું ચક્ર લડે છે, ત્યાં, ઇન્દ્ર, તું સૂર્યને ચોરી લઈ ગયો હતો.
યત્ર દેવાઁ ઋઘાયતો વિશ્વાઁ અયુધ્ય એક ઇત્ । ત્વમિન્દ્ર વનૂઁરહન્
જ્યાં દેવતાઓ મુશ્કેલીમાં હતા, ત્યાં તું એકલો જ, ઇન્દ્ર, બધા શત્રુઓને હરાવી દીધા.
યત્રોત મર્ત્યાય કમરિણા ઇન્દ્ર સૂર્યમ્ । પ્રાવઃ શચીભિરેતશમ્
જ્યાં મરણશીલ અને મારવા ઇચ્છનાર માટે, ઇન્દ્ર, તારી શક્તિથી તું સૂર્યના ઘોડાને લાવ્યો.
કિમાદુતાસિ વૃત્રહન્મઘવન્મન્યુમત્તમઃ । અત્રાહ દાનુમાતિરઃ
હે વૃત્રના વિનાશક, હે દયાળુ, તું એટલો ક્રોધથી ભરેલો કેમ છે? અહીં તો દાનવની માતા પડી છે.
એતદ્ઘેદુત વીર્યમિન્દ્ર ચકર્થ પૌંસ્યમ્ । સ્ત્રિયં યદ્દુર્હણાયુવં વધીર્દુહિતરં દિવઃ
હા, ઇન્દ્ર, આ તારો પરાક્રમ છે, તું પુરુષાર્થ કર્યું, જ્યારે તું આકાશની દુર્લભ દિકરીને માર્યો.
દિવશ્ચિદ્ઘા દુહિતરં મહાન્મહીયમાનામ્ । ઉષાસમિન્દ્ર સં પિણક્
આકાશની મહાન અને માન્ય દિકરીને પણ, હે ઇન્દ્ર, તું દબાવી નાખી, હે સંગઠન કરનાર.
અપોષા અનસઃ સરત્સમ્પિષ્ટાદહ બિભ્યુષી । નિ યત્સીં શિશ્નથદ્વૃષા
જ્યારે વૃષભએ તેને ઘાટે દબાવી, ત્યારે ડરીને તે પીસાયેલા રથમાંથી ભાગી ગઈ.
એતદસ્યા અનઃ શયે સુસમ્પિષ્ટં વિપાશ્યા । સસાર સીં પરાવતઃ
વીપાશના પાણીમાં તેનું રથ સારી રીતે પીસાયેલું પડ્યું છે; તે દૂરના કાંઠે દોડી ગઈ.
ઉત સિન્ધું વિબાલ્યં વિતસ્થાનામધિ ક્ષમિ । પરિ ષ્ઠા ઇન્દ્ર માયયા
અને તું, ઇન્દ્ર, જમીન પર ઊભો રહીને વિબાલ્ય નદી ફાડી નાખી, તારી માયાથી તેને ઘેરી લીધી.
ઉત શુષ્ણસ્ય ધૃષ્ણુયા પ્ર મૃક્ષો અભિ વેદનમ્ । પુરો યદસ્ય સમ્પિણક્
અને તું, શક્તિથી, શુષ્ણાની ગઢને ઘેરીને તેના કિલ્લાઓ તોડી નાખ્યા.
ઉત દાસં કૌલિતરં બૃહતઃ પર્વતાદધિ । અવાહન્નિન્દ્ર શમ્બરમ્
અને મહાન પર્વત પર રહેતા દાસ શમ્બરાને પણ, ઇન્દ્ર, તું નીચે પાડી દીધો.
ઉત દાસસ્ય વર્ચિનઃ સહસ્રાણિ શતાવધીઃ । અધિ પઞ્ચ પ્રધીઁરિવ
અને દાસ વર્ચિનના હજારો, સૈંકડો, તું પાંચ સભામાં જેમ હોય તેમ, માર્યા.
ઉત ત્યં પુત્રમગ્રુવઃ પરાવૃક્તં શતક્રતુઃ । ઉક્થેષ્વિન્દ્ર આભજત્
અને એ અગ્નિના પુત્રને, જે ત્યાગી દેવાયો હતો, હે શતક્રતુ ઇન્દ્ર, તું સ્તુતિમાં સ્વીકાર્યો.
ઉત ત્યા તુર્વશાયદૂ અસ્નાતારા શચીપતિઃ । ઇન્દ્રો વિદ્વાઁ અપારયત્
અને તે તુર્વશ અને યદુ, જે અસ્નાન હતા, શક્તિના સ્વામી ઇન્દ્રે, જાણીને, પાર ઉતાર્યા.
ઉત ત્યા સદ્ય આર્યા સરયોરિન્દ્ર પારતઃ । અર્ણાચિત્રરથાવધીઃ
અને તે આર્યાઓને પણ, હે ઇન્દ્ર, સરયુની પેલી બાજુ, તું, મહા પ્રવાહમાં, તેજસ્વી રથવાળાને માર્યા.
અનુ દ્વા જહિતા નયોઽન્ધં શ્રોણં ચ વૃત્રહન્ । ન તત્તે સુમ્નમષ્ટવે
તું, વૃત્રના વિનાશક, બે જણને, અંધ અને લંગડા, છોડી દીધા; આ તારી આઠમાને કૃપા નહોતી.
શતમશ્મન્મયીનાં પુરામિન્દ્રો વ્યાસ્યત્ । દિવોદાસાય દાશુષે
પથ્થરની બનેલી સો પુરોને ઇન્દ્રે દિવોદાસ ભક્ત માટે તોડી નાખી.
અસ્વાપયદ્દભીતયે સહસ્રા ત્રિંશતં હથૈઃ । દાસાનામિન્દ્રો માયયા
ઇન્દ્રે પોતાની માયાથી, બળથી, ડરતા દાસો, હજાર અને ત્રીસ, સુવડાવી દીધા.
સ ઘેદુતાસિ વૃત્રહન્સમાન ઇન્દ્ર ગોપતિઃ । યસ્તા વિશ્વાનિ ચિચ્યુષે
વૃત્રને હરાવનાર, ધનની માલિક ઇન્દ્ર, તું ખરેખર આવો થયો છે, જેણે આ બધું વિખેરી નાખ્યું છે.
ઉત નૂનં યદિન્દ્રિયં કરિષ્યા ઇન્દ્ર પૌંસ્યમ્ । અદ્યા નકિષ્ટદા મિનત્
હવે, ઇન્દ્ર, તું આજે જે પણ શૌર્યનું કામ કરશે, એ તારી શક્તિ કોઈ પણ રીતે ઓછી ન થાય.
વામંવામં ત આદુરે દેવો દદાત્વર્યમા । વામં પૂષા વામં ભગો વામં દેવઃ કરૂળતી
અર્યમા દુરથી તને વારંવાર કલ્યાણ આપે, પુષા તને કલ્યાણ આપે, ભગ પણ તને કલ્યાણ આપે અને દયાળુ દેવ પણ તને કલ્યાણ આપે.
કયા નશ્ચિત્ર આ ભુવદૂતી સદાવૃધઃ સખા । કયા શચિષ્ઠયા વૃતા
કયા અદ્ભુત રીતે એ આપણા હંમેશા વધતા મિત્ર અને દૂત બન્યા? કઈ શક્તિશાળી રક્ષાથી એ સુરક્ષિત છે?
કસ્ત્વા સત્યો મદાનાં મંહિષ્ઠો મત્સદન્ધસઃ । દૃળ્હા ચિદારુજે વસુ
ઇન્દ્ર, તારા સાચા આનંદોમાંથી કયો સૌથી મોટો છે, કયો સોમ પીને આનંદ પામે છે? તું તો દૃઢને પણ તોડી નાખે છે, ધન આપનાર.
અભી ષુ ણઃ સખીનામવિતા જરિતૄણામ્ । શતં ભવાસ્યૂતિભિઃ
તુ અમારી અને અમારા મિત્રો, ગાયકોની રક્ષા કર, તારી સહાયથી તું અમને શતગણો લાભ આપ.
અભી ન આ વવૃત્સ્વ ચક્રં ન વૃત્તમર્વતઃ । નિયુદ્ભિશ્ચર્ષણીનામ્
ઇન્દ્ર, તું રથના ચક્ર જેવો અમારામાં જોડાઈને, જાતિ-જાતિના સહાયકો સાથે અમારી પાસે આવ.
પ્રવતા હિ ક્રતૂનામા હા પદેવ ગચ્છસિ । અભક્ષિ સૂર્યે સચા
તું હંમેશા સારા સંકલ્પોમાં આગળ ચાલે છે, જાણે સ્પર્ધા માટે જાય છે; તું સૂર્ય સાથે જોડાઈ આનંદ માણે છે.
સં યત્ત ઇન્દ્ર મન્યવઃ સં ચક્રાણિ દધન્વિરે । અધ ત્વે અધ સૂર્યે
જ્યારે ઇન્દ્ર, તારી શક્તિઓ એક થાય છે, તારા કાર્યો એકઠા થાય છે, ત્યારે એ બધું તારી અંદર અને સૂર્યમાં હોય છે.
ઉત સ્મા હિ ત્વામાહુરિન્મઘવાનં શચીપતે । દાતારમવિદીધયુમ્
માઘવન, શક્તિના સ્વામી, લોકો તને હંમેશા દયાળુ દાતા અને માંગનારને આપનાર કહે છે.
ઉત સ્મા સદ્ય ઇત્પરિ શશમાનાય સુન્વતે । પુરૂ ચિન્મંહસે વસુ
આજે પણ, જે તારી સ્તુતિ કરે છે અને સોમ પિવે છે, તેને તું ઘણું ધન આપે છે.
નહિ ષ્મા તે શતં ચન રાધો વરન્ત આમુરઃ । ન ચ્યૌત્નાનિ કરિષ્યતઃ
દૂર રહેનાર કે કપટથી કામ કરનાર, ક્યારેય તારા દાનને પામતા નથી.