વિશ્વસ્માત્સીમધમાઁ ઇન્દ્ર દસ્યૂન્વિશો દાસીરકૃણોરપ્રશસ્તાઃ । અબાધેથામમૃણતં નિ શત્રૂનવિન્દેથામપચિતિં વધત્રૈઃ
હે ઇન્દ્ર, તું દરેક બાજુથી દસ્યુઓને વિખેરી દીધા, દાસ જાતિઓને તુચ્છ બનાવી; દુશ્મનોને દબાવ્યા, નાશ કર્યા, અને પોતાના શસ્ત્રોથી યશ મેળવ્યું.
એવા સત્યં મઘવાના યુવં તદિન્દ્રશ્ચ સોમોર્વમશ્વ્યં ગોઃ । આદર્દૃતમપિહિતાન્યશ્ના રિરિચથુઃ ક્ષાશ્ચિત્તતૃદાના
હે દયાળુ ઇન્દ્ર અને સોમ, તમે વિશાળ જમીનને ઘોડા અને ગાયોથી સમૃદ્ધ કરી; જે બંધ હતું તે તોડી નાખ્યું, જળોને મુક્ત કર્યા અને ખેતરો ઉર્વર બન્યા.
આ ન સ્તુત ઉપ વાજેભિરૂતી ઇન્દ્ર યાહિ હરિભિર્મન્દસાનઃ । તિરશ્ચિદર્યઃ સવના પુરૂણ્યાઙ્ગૂષેભિર્ગૃણાનઃ સત્યરાધાઃ
હે ઇન્દ્ર, તારી સ્તુતિ કરીને, તું અમારે પાસે આવ, તારા ઘોડાઓ સાથે, સોમપાનમાં આનંદ પામતો; તું દૂરથી પણ અનેક યજ્ઞોમાં પહોંચે છે, હે સાચા દાતા, ગીતોથી પ્રશંસિત.
આ હિ ષ્મા યાતિ નર્યશ્ચિકિત્વાન્હૂયમાનઃ સોતૃભિરુપ યજ્ઞમ્ । સ્વશ્વો યો અભીરુર્મન્યમાનઃ સુષ્વાણેભિર્મદતિ સં હ વીરૈઃ
નિષ્ણાત પુરુષ, યજ્ઞકર્તાઓ દ્વારા બોલાવાય છે, તે યજ્ઞમાં આવે છે; પોતાના ઘોડાઓ પર વિશ્વાસ રાખીને, ઉત્સાહી સાથે આનંદ કરે છે અને વીરપુરૂષો સાથે ખુશી મેળવે છે.
શ્રાવયેદસ્ય કર્ણા વાજયધ્યૈ જુષ્ટામનુ પ્ર દિશં મન્દયધ્યૈ । ઉદ્વાવૃષાણો રાધસે તુવિષ્માન્કરન્ન ઇન્દ્રઃ સુતીર્થાભયં ચ
તે પોતાના કાનને વિજય માટે તત્પર કરે, પ્રિય દિશાને આનંદિત કરે; ધન માટે અવાજ ઉઠાવે, શક્તિશાળી ઇન્દ્ર, માર્ગોને સરળ અને નિર્ભય બનાવે છે.
અચ્છા યો ગન્તા નાધમાનમૂતી ઇત્થા વિપ્રં હવમાનં ગૃણન્તમ્ । ઉપ ત્મનિ દધાનો ધુર્યાશૂન્સહસ્રાણિ શતાનિ વજ્રબાહુઃ
જે ગાયક પાસે આવશે, આવકારને અવગણે નહીં, તે વિદ્વાનને, સ્તુતિ કરતા અને બોલાવતા; પોતાના બાજુએ ઝડપી ઘોડાઓ રાખે, વજ્રધારી ઇન્દ્ર, શેકડો અને હજારો.
ત્વોતાસો મઘવન્નિન્દ્ર વિપ્રા વયં તે સ્યામ સૂરયો ગૃણન્તઃ । ભેજાનાસો બૃહદ્દિવસ્ય રાય આકાય્યસ્ય દાવને પુરુક્ષોઃ
હે દયાળુ ઇન્દ્ર, તારી મદદથી અમે વિદ્વાનો, તારા સ્તુતિકાર બનીએ; વિશાળ આકાશના મહાસંપત્તિમાં ભાગીદાર બનીએ, ઇચ્છિત ધન મેળવવા માટે.
નકિરિન્દ્ર ત્વદુત્તરો ન જ્યાયાઁ અસ્તિ વૃત્રહન્ । નકિરેવા યથા ત્વમ્
હે ઇન્દ્ર, તારા કરતાં ઉપર કે મોટો કોઈ નથી, વૃત્રનાશક; તારા જેવો તો કોઈ જ નથી.
સત્રા તે અનુ કૃષ્ટયો વિશ્વા ચક્રેવ વાવૃતુઃ । સત્રા મહાઁ અસિ શ્રુતઃ
બધી પ્રજાઓએ એકસાથે તારી તરફ વળ્યા છે, જેમ ચક્રીયાંના કાંડા કેન્દ્ર તરફ; તું એકસાથે મહાન અને પ્રસિદ્ધ છે.
વિશ્વે ચનેદના ત્વા દેવાસ ઇન્દ્ર યુયુધુઃ । યદહા નક્તમાતિરઃ
બધા દેવતાઓએ પણ, હે ઇન્દ્ર, તારી સાથે સ્પર્ધા કરી, જ્યારે તું રાત્રિને પાર કરીને દિવસે આગળ વધ્યો.
યત્રોત બાધિતેભ્યશ્ચક્રં કુત્સાય યુધ્યતે । મુષાય ઇન્દ્ર સૂર્યમ્
જ્યાં યુદ્ધમાં પીડિતો માટે કૂત્સા માટે રથનું ચક્ર લડે છે, ત્યાં, ઇન્દ્ર, તું સૂર્યને ચોરી લઈ ગયો હતો.
યત્ર દેવાઁ ઋઘાયતો વિશ્વાઁ અયુધ્ય એક ઇત્ । ત્વમિન્દ્ર વનૂઁરહન્
જ્યાં દેવતાઓ મુશ્કેલીમાં હતા, ત્યાં તું એકલો જ, ઇન્દ્ર, બધા શત્રુઓને હરાવી દીધા.
યત્રોત મર્ત્યાય કમરિણા ઇન્દ્ર સૂર્યમ્ । પ્રાવઃ શચીભિરેતશમ્
જ્યાં મરણશીલ અને મારવા ઇચ્છનાર માટે, ઇન્દ્ર, તારી શક્તિથી તું સૂર્યના ઘોડાને લાવ્યો.
કિમાદુતાસિ વૃત્રહન્મઘવન્મન્યુમત્તમઃ । અત્રાહ દાનુમાતિરઃ
હે વૃત્રના વિનાશક, હે દયાળુ, તું એટલો ક્રોધથી ભરેલો કેમ છે? અહીં તો દાનવની માતા પડી છે.
એતદ્ઘેદુત વીર્યમિન્દ્ર ચકર્થ પૌંસ્યમ્ । સ્ત્રિયં યદ્દુર્હણાયુવં વધીર્દુહિતરં દિવઃ
હા, ઇન્દ્ર, આ તારો પરાક્રમ છે, તું પુરુષાર્થ કર્યું, જ્યારે તું આકાશની દુર્લભ દિકરીને માર્યો.
દિવશ્ચિદ્ઘા દુહિતરં મહાન્મહીયમાનામ્ । ઉષાસમિન્દ્ર સં પિણક્
આકાશની મહાન અને માન્ય દિકરીને પણ, હે ઇન્દ્ર, તું દબાવી નાખી, હે સંગઠન કરનાર.
અપોષા અનસઃ સરત્સમ્પિષ્ટાદહ બિભ્યુષી । નિ યત્સીં શિશ્નથદ્વૃષા
જ્યારે વૃષભએ તેને ઘાટે દબાવી, ત્યારે ડરીને તે પીસાયેલા રથમાંથી ભાગી ગઈ.
એતદસ્યા અનઃ શયે સુસમ્પિષ્ટં વિપાશ્યા । સસાર સીં પરાવતઃ
વીપાશના પાણીમાં તેનું રથ સારી રીતે પીસાયેલું પડ્યું છે; તે દૂરના કાંઠે દોડી ગઈ.
ઉત સિન્ધું વિબાલ્યં વિતસ્થાનામધિ ક્ષમિ । પરિ ષ્ઠા ઇન્દ્ર માયયા
અને તું, ઇન્દ્ર, જમીન પર ઊભો રહીને વિબાલ્ય નદી ફાડી નાખી, તારી માયાથી તેને ઘેરી લીધી.
ઉત શુષ્ણસ્ય ધૃષ્ણુયા પ્ર મૃક્ષો અભિ વેદનમ્ । પુરો યદસ્ય સમ્પિણક્
અને તું, શક્તિથી, શુષ્ણાની ગઢને ઘેરીને તેના કિલ્લાઓ તોડી નાખ્યા.
ઉત દાસં કૌલિતરં બૃહતઃ પર્વતાદધિ । અવાહન્નિન્દ્ર શમ્બરમ્
અને મહાન પર્વત પર રહેતા દાસ શમ્બરાને પણ, ઇન્દ્ર, તું નીચે પાડી દીધો.
ઉત દાસસ્ય વર્ચિનઃ સહસ્રાણિ શતાવધીઃ । અધિ પઞ્ચ પ્રધીઁરિવ
અને દાસ વર્ચિનના હજારો, સૈંકડો, તું પાંચ સભામાં જેમ હોય તેમ, માર્યા.
ઉત ત્યં પુત્રમગ્રુવઃ પરાવૃક્તં શતક્રતુઃ । ઉક્થેષ્વિન્દ્ર આભજત્
અને એ અગ્નિના પુત્રને, જે ત્યાગી દેવાયો હતો, હે શતક્રતુ ઇન્દ્ર, તું સ્તુતિમાં સ્વીકાર્યો.
ઉત ત્યા તુર્વશાયદૂ અસ્નાતારા શચીપતિઃ । ઇન્દ્રો વિદ્વાઁ અપારયત્
અને તે તુર્વશ અને યદુ, જે અસ્નાન હતા, શક્તિના સ્વામી ઇન્દ્રે, જાણીને, પાર ઉતાર્યા.
ઉત ત્યા સદ્ય આર્યા સરયોરિન્દ્ર પારતઃ । અર્ણાચિત્રરથાવધીઃ
અને તે આર્યાઓને પણ, હે ઇન્દ્ર, સરયુની પેલી બાજુ, તું, મહા પ્રવાહમાં, તેજસ્વી રથવાળાને માર્યા.
અનુ દ્વા જહિતા નયોઽન્ધં શ્રોણં ચ વૃત્રહન્ । ન તત્તે સુમ્નમષ્ટવે
તું, વૃત્રના વિનાશક, બે જણને, અંધ અને લંગડા, છોડી દીધા; આ તારી આઠમાને કૃપા નહોતી.
શતમશ્મન્મયીનાં પુરામિન્દ્રો વ્યાસ્યત્ । દિવોદાસાય દાશુષે
પથ્થરની બનેલી સો પુરોને ઇન્દ્રે દિવોદાસ ભક્ત માટે તોડી નાખી.
અસ્વાપયદ્દભીતયે સહસ્રા ત્રિંશતં હથૈઃ । દાસાનામિન્દ્રો માયયા
ઇન્દ્રે પોતાની માયાથી, બળથી, ડરતા દાસો, હજાર અને ત્રીસ, સુવડાવી દીધા.
સ ઘેદુતાસિ વૃત્રહન્સમાન ઇન્દ્ર ગોપતિઃ । યસ્તા વિશ્વાનિ ચિચ્યુષે
વૃત્રને હરાવનાર, ધનની માલિક ઇન્દ્ર, તું ખરેખર આવો થયો છે, જેણે આ બધું વિખેરી નાખ્યું છે.
ઉત નૂનં યદિન્દ્રિયં કરિષ્યા ઇન્દ્ર પૌંસ્યમ્ । અદ્યા નકિષ્ટદા મિનત્
હવે, ઇન્દ્ર, તું આજે જે પણ શૌર્યનું કામ કરશે, એ તારી શક્તિ કોઈ પણ રીતે ઓછી ન થાય.