ઋજીપી શ્યેનો દદમાનો અંશું પરાવતઃ શકુનો મન્દ્રં મદમ્ । સોમં ભરદ્દાદૃહાણો દેવાવાન્દિવો અમુષ્માદુત્તરાદાદાય
સીધા ઉડતો શ્યેન દૂરથી આનંદદાયક સોમ લઈને આવ્યો, એ પક્ષી મજબૂતીથી પકડીને દેવો માટે મનપસંદ સોમ ઊંચા આકાશમાંથી લાવ્યો.
આદાય શ્યેનો અભરત્સોમં સહસ્રં સવાઁ અયુતં ચ સાકમ્ । અત્રા પુરંધિરજહાદરાતીર્મદે સોમસ્ય મૂરા અમૂરઃ
શ્યેને સોમ લાવ્યો, હજાર કુંડ અને દસ હજાર સાથે. અહીં બુદ્ધિશાળી સ્ત્રીએ દુશ્મનોને હાંકી કાઢ્યા; સોમના આનંદમાં મૂર્ખ પણ બુદ્ધિશાળી બની ગયા.
ગર્ભે નુ સન્નન્વેષામવેદમહં દેવાનાં જનિમાનિ વિશ્વા । શતં મા પુર આયસીરરક્ષન્નધ શ્યેનો જવસા નિરદીયમ્
હું જ્યારે માતાના ગર્ભમાં હતો ત્યારે જ દેવતાઓના બધા જન્મો જાણ્યા હતા; સો લોખંડના કિલ્લાઓએ મને બચાવ્યા હતા, છતાં શ્યેન પોતાની ઝડપથી મને લઇ ગયો.
ન ઘા સ મામપ જોષં જભારાભીમાસ ત્વક્ષસા વીર્યેણ । ઈર્મા પુરંધિરજહાદરાતીરુત વાતાઁ અતરચ્છૂશુવાનઃ
તેને મારા પર ક્યારેય દુશ્મનાવટ રાખી નહીં; પોતાની તાકાતથી દુશ્મનોને હરાવ્યો. બુદ્ધિશાળી સ્ત્રીએ પોતાનો સંકલ્પ છોડ્યો નહિ, અને ઉત્સુક પવન ઝડપથી દોડ્યો.
અવ યચ્છ્યેનો અસ્વનીદધ દ્યોર્વિ યદ્યદિ વાત ઊહુઃ પુરંધિમ્ । સૃજદ્યદસ્મા અવ હ ક્ષિપજ્જ્યાં કૃશાનુરસ્તા મનસા ભુરણ્યન્
જ્યારે શ્યેન નીચે ઉતર્યો ત્યારે ઘોડાઓ હણકાર્યા; પવન બુદ્ધિશાળી સ્ત્રીને આકાશમાં લઇ ગયો હોય કે એ પોતે છૂટી ગઈ હોય, તેણે મનથી તત્પર થઇ ધનુષ્યની ડોરી છોડી.
ઋજિપ્ય ઈમિન્દ્રાવતો ન ભુજ્યું શ્યેનો જભાર બૃહતો અધિ ષ્ણોઃ । અન્તઃ પતત્પતત્ર્યસ્ય પર્ણમધ યામનિ પ્રસિતસ્ય તદ્વેઃ
દોડતા ઘોડાની ઝડપથી શ્યેન તુગ્રપુત્ર ભુજ્યુને વિશાળ જગ્યામાંથી લઇ ગયો; ત્રણ પાંખવાળા પંખીની ઉડાનમાં, ઝડપી માર્ગે, તેણે તેને સુરક્ષિત પહોંચાડ્યો.
અધ શ્વેતં કલશં ગોભિરક્તમાપિપ્યાનં મઘવા શુક્રમન્ધઃ । અધ્વર્યુભિઃ પ્રયતં મધ્વો અગ્રમિન્દ્રો મદાય પ્રતિ ધત્પિબધ્યૈ શૂરો મદાય પ્રતિ ધત્પિબધ્યૈ
પછી મઘવાને સફેદ, દૂધમાં મિશ્રિત શુદ્ધ સોમને તેજસ્વી પાત્રમાં રેડ્યો; યજ્ઞકર્મીઓ સાથે, તૈયાર કરેલા અને મીઠા પાનમાં શ્રેષ્ઠ એવા પાનને, ઇન્દ્રે, વીરપુરૂષે, પાન માટે મૂક્યું.
ત્વા યુજા તવ તત્સોમ સખ્ય ઇન્દ્રો અપો મનવે સસ્રુતસ્કઃ । અહન્નહિમરિણાત્સપ્ત સિન્ધૂનપાવૃણોદપિહિતેવ ખાનિ
હે સોમ, તારી સાથે મિત્રતા રાખી ઇન્દ્રે મનુ માટે વહેતા જળોને વિભાજ્યા; તેણે અહિ નામના સર્પને મારી નાખ્યો, સાત નદીઓને મુક્ત કરી, અને બંધ માર્ગો પણ ખુલ્લા કર્યા.
ત્વા યુજા નિ ખિદત્સૂર્યસ્યેન્દ્રશ્ચક્રં સહસા સદ્ય ઇન્દો । અધિ ષ્ણુના બૃહતા વર્તમાનં મહો દ્રુહો અપ વિશ્વાયુ ધાયિ
હે સોમ, તારી સાથે ઇન્દ્રે એક જ ઘા સાથે સૂર્યનું ચક્ર તોડી નાખ્યું; પોતાની મહાન શક્તિથી વિશાળ માર્ગને ગતિ આપી, અને બધા અવરોધો દૂર કર્યા.
અહન્નિન્દ્રો અદહદગ્નિરિન્દો પુરા દસ્યૂન્મધ્યંદિનાદભીકે । દુર્ગે દુરોણે ક્રત્વા ન યાતાં પુરૂ સહસ્રા શર્વા નિ બર્હીત્
ઇન્દ્રે ઘા માર્યો, અગ્નીએ બળાવ્યો, હે સોમ, પ્રાચીન સમયમાં દસ્યુઓને મધ્યાહ્ને યુદ્ધમાં હરાવ્યા; કિલ્લામાં, ઘરમાં, બુદ્ધિથી આગળ વધ્યા, અને શક્તિશાળીઓએ હજારો દુશ્મનોને દબાવી દીધા.
વિશ્વસ્માત્સીમધમાઁ ઇન્દ્ર દસ્યૂન્વિશો દાસીરકૃણોરપ્રશસ્તાઃ । અબાધેથામમૃણતં નિ શત્રૂનવિન્દેથામપચિતિં વધત્રૈઃ
હે ઇન્દ્ર, તું દરેક બાજુથી દસ્યુઓને વિખેરી દીધા, દાસ જાતિઓને તુચ્છ બનાવી; દુશ્મનોને દબાવ્યા, નાશ કર્યા, અને પોતાના શસ્ત્રોથી યશ મેળવ્યું.
એવા સત્યં મઘવાના યુવં તદિન્દ્રશ્ચ સોમોર્વમશ્વ્યં ગોઃ । આદર્દૃતમપિહિતાન્યશ્ના રિરિચથુઃ ક્ષાશ્ચિત્તતૃદાના
હે દયાળુ ઇન્દ્ર અને સોમ, તમે વિશાળ જમીનને ઘોડા અને ગાયોથી સમૃદ્ધ કરી; જે બંધ હતું તે તોડી નાખ્યું, જળોને મુક્ત કર્યા અને ખેતરો ઉર્વર બન્યા.
આ ન સ્તુત ઉપ વાજેભિરૂતી ઇન્દ્ર યાહિ હરિભિર્મન્દસાનઃ । તિરશ્ચિદર્યઃ સવના પુરૂણ્યાઙ્ગૂષેભિર્ગૃણાનઃ સત્યરાધાઃ
હે ઇન્દ્ર, તારી સ્તુતિ કરીને, તું અમારે પાસે આવ, તારા ઘોડાઓ સાથે, સોમપાનમાં આનંદ પામતો; તું દૂરથી પણ અનેક યજ્ઞોમાં પહોંચે છે, હે સાચા દાતા, ગીતોથી પ્રશંસિત.
આ હિ ષ્મા યાતિ નર્યશ્ચિકિત્વાન્હૂયમાનઃ સોતૃભિરુપ યજ્ઞમ્ । સ્વશ્વો યો અભીરુર્મન્યમાનઃ સુષ્વાણેભિર્મદતિ સં હ વીરૈઃ
નિષ્ણાત પુરુષ, યજ્ઞકર્તાઓ દ્વારા બોલાવાય છે, તે યજ્ઞમાં આવે છે; પોતાના ઘોડાઓ પર વિશ્વાસ રાખીને, ઉત્સાહી સાથે આનંદ કરે છે અને વીરપુરૂષો સાથે ખુશી મેળવે છે.
શ્રાવયેદસ્ય કર્ણા વાજયધ્યૈ જુષ્ટામનુ પ્ર દિશં મન્દયધ્યૈ । ઉદ્વાવૃષાણો રાધસે તુવિષ્માન્કરન્ન ઇન્દ્રઃ સુતીર્થાભયં ચ
તે પોતાના કાનને વિજય માટે તત્પર કરે, પ્રિય દિશાને આનંદિત કરે; ધન માટે અવાજ ઉઠાવે, શક્તિશાળી ઇન્દ્ર, માર્ગોને સરળ અને નિર્ભય બનાવે છે.
અચ્છા યો ગન્તા નાધમાનમૂતી ઇત્થા વિપ્રં હવમાનં ગૃણન્તમ્ । ઉપ ત્મનિ દધાનો ધુર્યાશૂન્સહસ્રાણિ શતાનિ વજ્રબાહુઃ
જે ગાયક પાસે આવશે, આવકારને અવગણે નહીં, તે વિદ્વાનને, સ્તુતિ કરતા અને બોલાવતા; પોતાના બાજુએ ઝડપી ઘોડાઓ રાખે, વજ્રધારી ઇન્દ્ર, શેકડો અને હજારો.
ત્વોતાસો મઘવન્નિન્દ્ર વિપ્રા વયં તે સ્યામ સૂરયો ગૃણન્તઃ । ભેજાનાસો બૃહદ્દિવસ્ય રાય આકાય્યસ્ય દાવને પુરુક્ષોઃ
હે દયાળુ ઇન્દ્ર, તારી મદદથી અમે વિદ્વાનો, તારા સ્તુતિકાર બનીએ; વિશાળ આકાશના મહાસંપત્તિમાં ભાગીદાર બનીએ, ઇચ્છિત ધન મેળવવા માટે.
નકિરિન્દ્ર ત્વદુત્તરો ન જ્યાયાઁ અસ્તિ વૃત્રહન્ । નકિરેવા યથા ત્વમ્
હે ઇન્દ્ર, તારા કરતાં ઉપર કે મોટો કોઈ નથી, વૃત્રનાશક; તારા જેવો તો કોઈ જ નથી.
સત્રા તે અનુ કૃષ્ટયો વિશ્વા ચક્રેવ વાવૃતુઃ । સત્રા મહાઁ અસિ શ્રુતઃ
બધી પ્રજાઓએ એકસાથે તારી તરફ વળ્યા છે, જેમ ચક્રીયાંના કાંડા કેન્દ્ર તરફ; તું એકસાથે મહાન અને પ્રસિદ્ધ છે.
વિશ્વે ચનેદના ત્વા દેવાસ ઇન્દ્ર યુયુધુઃ । યદહા નક્તમાતિરઃ
બધા દેવતાઓએ પણ, હે ઇન્દ્ર, તારી સાથે સ્પર્ધા કરી, જ્યારે તું રાત્રિને પાર કરીને દિવસે આગળ વધ્યો.
યત્રોત બાધિતેભ્યશ્ચક્રં કુત્સાય યુધ્યતે । મુષાય ઇન્દ્ર સૂર્યમ્
જ્યાં યુદ્ધમાં પીડિતો માટે કૂત્સા માટે રથનું ચક્ર લડે છે, ત્યાં, ઇન્દ્ર, તું સૂર્યને ચોરી લઈ ગયો હતો.
યત્ર દેવાઁ ઋઘાયતો વિશ્વાઁ અયુધ્ય એક ઇત્ । ત્વમિન્દ્ર વનૂઁરહન્
જ્યાં દેવતાઓ મુશ્કેલીમાં હતા, ત્યાં તું એકલો જ, ઇન્દ્ર, બધા શત્રુઓને હરાવી દીધા.
યત્રોત મર્ત્યાય કમરિણા ઇન્દ્ર સૂર્યમ્ । પ્રાવઃ શચીભિરેતશમ્
જ્યાં મરણશીલ અને મારવા ઇચ્છનાર માટે, ઇન્દ્ર, તારી શક્તિથી તું સૂર્યના ઘોડાને લાવ્યો.
કિમાદુતાસિ વૃત્રહન્મઘવન્મન્યુમત્તમઃ । અત્રાહ દાનુમાતિરઃ
હે વૃત્રના વિનાશક, હે દયાળુ, તું એટલો ક્રોધથી ભરેલો કેમ છે? અહીં તો દાનવની માતા પડી છે.
એતદ્ઘેદુત વીર્યમિન્દ્ર ચકર્થ પૌંસ્યમ્ । સ્ત્રિયં યદ્દુર્હણાયુવં વધીર્દુહિતરં દિવઃ
હા, ઇન્દ્ર, આ તારો પરાક્રમ છે, તું પુરુષાર્થ કર્યું, જ્યારે તું આકાશની દુર્લભ દિકરીને માર્યો.
દિવશ્ચિદ્ઘા દુહિતરં મહાન્મહીયમાનામ્ । ઉષાસમિન્દ્ર સં પિણક્
આકાશની મહાન અને માન્ય દિકરીને પણ, હે ઇન્દ્ર, તું દબાવી નાખી, હે સંગઠન કરનાર.
અપોષા અનસઃ સરત્સમ્પિષ્ટાદહ બિભ્યુષી । નિ યત્સીં શિશ્નથદ્વૃષા
જ્યારે વૃષભએ તેને ઘાટે દબાવી, ત્યારે ડરીને તે પીસાયેલા રથમાંથી ભાગી ગઈ.
એતદસ્યા અનઃ શયે સુસમ્પિષ્ટં વિપાશ્યા । સસાર સીં પરાવતઃ
વીપાશના પાણીમાં તેનું રથ સારી રીતે પીસાયેલું પડ્યું છે; તે દૂરના કાંઠે દોડી ગઈ.
ઉત સિન્ધું વિબાલ્યં વિતસ્થાનામધિ ક્ષમિ । પરિ ષ્ઠા ઇન્દ્ર માયયા
અને તું, ઇન્દ્ર, જમીન પર ઊભો રહીને વિબાલ્ય નદી ફાડી નાખી, તારી માયાથી તેને ઘેરી લીધી.
ઉત શુષ્ણસ્ય ધૃષ્ણુયા પ્ર મૃક્ષો અભિ વેદનમ્ । પુરો યદસ્ય સમ્પિણક્
અને તું, શક્તિથી, શુષ્ણાની ગઢને ઘેરીને તેના કિલ્લાઓ તોડી નાખ્યા.