હસ્કારાદ્વિદ્યુતસ્પર્યતો જાતા અવન્તુ નઃ । મરુતો મૃળયન્તુ નઃ
વીજળીની ઝાંખી અને ગર્જનામાંથી જન્મેલા મરુતો અમારો રક્ષણ કરે અને અમારે પર દયા કરે.
આ પૂષઞ્ચિત્રબર્હિષમાઘૃણે ધરુણં દિવઃ । આજા નષ્ટં યથા પશુમ્
પુષણ, તેજસ્વી, તું ગુમ થયેલા પશુને જેમ ગવાળિયો પાછો લાવે, તેમ તેને આકાશના સુંદર આસન પર પાછો લાવ.
પૂષા રાજાનમાઘૃણિરપગૂળ્હં ગુહા હિતમ્ । અવિન્દચ્ચિત્રબર્હિષમ્
પુષણ તેજસ્વીએ, ગુપ્ત રાખેલા રાજાને શોધી કાઢ્યો અને તેને સુંદર આસન પર લાવ્યો.
ઉતો સ મહ્યમિન્દુભિઃ ષડ્યુક્તાઁ અનુસેષિધત્ । ગોભિર્યવં ન ચર્કૃષત્
અને એ, સોમના બિંદુઓ સાથે, મારા માટે છ જોતાવાળાઓને દોરી જશે; ગાયોથી તેઓ જવારને ઉગારે છે.
અમ્બયો યન્ત્યધ્વભિર્જામયો અધ્વરીયતામ્ । પૃઞ્ચતીર્મધુના પયઃ
પાણી, બહેનો જેવી, પોતાના માર્ગે ચાલે છે, યજ્ઞ માટે ઉપયોગી થાય છે; તે મધમીઠું દૂધ વહાવે છે.
અમૂર્યા ઉપ સૂર્યે યાભિર્વા સૂર્યઃ સહ । તા નો હિન્વન્ત્વધ્વરમ્
જે પાણીથી સૂર્ય ઉગે છે અથવા સૂર્ય સાથે ચાલે છે, તે અમારો યજ્ઞ સફળ કરે.
અપો દેવીરુપ હ્વયે યત્ર ગાવઃ પિબન્તિ નઃ । સિન્ધુભ્યઃ કર્ત્વં હવિઃ
હું દેવરૂપ પાણીનું આહ્વાન કરું છું, જ્યાં અમારી ગાયો પાણી પીવે છે; નદીઓ માટે આ હવન છે.
અપ્સ્વન્તરમૃતમપ્સુ ભેષજમપામુત પ્રશસ્તયે । દેવા ભવત વાજિનઃ
પાણીમાં અમૃત છે, પાણીમાં ઔષધિ છે, અને પાણીમાં શુભતા છે; દેવો, તમે વિજયી થાઓ.
અપ્સુ મે સોમો અબ્રવીદન્તર્વિશ્વાનિ ભેષજા । અગ્નિં ચ વિશ્વશમ્ભુવમાપશ્ચ વિશ્વભેષજીઃ
પાણીમાં સોમએ મને કહ્યું: પાણીમાં સર્વ ઔષધિ છે; અગ્નિ, સર્વમંગલદાતા, અને પાણી, સર્વ ઔષધિ આપનાર છે.
આપઃ પૃણીત ભેષજં વરૂથં તન્વે મમ । જ્યોક્ચ સૂર્યં દૃશે
પાણી, મને આરોગ્ય, શરીર માટે રક્ષણ અને લાંબા સમય સુધી સૂર્યને જોવા મળે એવી કૃપા કરો.
ઇદમાપઃ પ્ર વહત યત્કિં ચ દુરિતં મયિ । યદ્વાહમભિદુદ્રોહ યદ્વા શેપ ઉતાનૃતમ્
પાણી, મારા અંદર જે કંઈ દુઃખદ છે, તે બધું દૂર કરો—જો મેં કોઈ ખોટું કર્યું હોય, શાપ આપ્યો હોય કે અસત્ય બોલ્યું હોય.
આપો અદ્યાન્વચારિષં રસેન સમગસ્મહિ । પયસ્વાનગ્ન આ ગહિ તં મા સં સૃજ વર્ચસા
પાણી, આજે હું તારી પાસે આવ્યો છું; અમે તારા રસ સાથે એક થયા છીએ. દૂધથી ભરપૂર અગ્નિ, તું અહીં આવ, અને તું મારી તેજસ્વિતા ન હટાવ.
સં માગ્ને વર્ચસા સૃજ સં પ્રજયા સમાયુષા । વિદ્યુર્મે અસ્ય દેવા ઇન્દ્રો વિદ્યાત્સહ ઋષિભિઃ
હે અગ્નિ, તું મને તેજ, સંતાન અને લાંબી આયુષ્ય એકસાથે આપ. દેવતાઓ અને ઇન્દ્ર, ઋષિઓ સાથે, આ વાત મારા માટે જાણે.
કસ્ય નૂનં કતમસ્યામૃતાનાં મનામહે ચારુ દેવસ્ય નામ । કો નો મહ્યા અદિતયે પુનર્દાત્પિતરં ચ દૃશેયં માતરં ચ
આ અમર દેવતાઓમાં કયા દેવનું સુંદર નામ આપણે વિચારીએ છીએ? કોણ અમને અદિતિ પાસે પાછા લાવશે, જેથી હું મારા પિતા અને માતાને ફરી જોઈ શકું?
અગ્નેર્વયં પ્રથમસ્યામૃતાનાં મનામહે ચારુ દેવસ્ય નામ । સ નો મહ્યા અદિતયે પુનર્દાત્પિતરં ચ દૃશેયં માતરં ચ
અગ્નિ, અમર દેવોમાં પ્રથમ, તેના સુંદર નામને આપણે વિચારીએ છીએ. એ અમને અદિતિ પાસે પાછા લાવે, જેથી હું મારા પિતા અને માતાને ફરી જોઈ શકું.
અભિ ત્વા દેવ સવિતરીશાનં વાર્યાણામ્ । સદાવન્ભાગમીમહે
હે દેવ સવિતા, તું ધનની પ્રભુ છે, અમે હંમેશા તારી પાસે અમારો ભાગ માગવા આવીએ છીએ.
યશ્ચિદ્ધિ ત ઇત્થા ભગઃ શશમાનઃ પુરા નિદઃ । અદ્વેષો હસ્તયોર્દધે
જે કોઈ ભાગ્યશાળી છે, આનંદમાં છે, એ બહુ પહેલાંથી પોતાના હાથમાં ન્યાય રાખે છે.
ભગભક્તસ્ય તે વયમુદશેમ તવાવસા । મૂર્ધાનં રાય આરભે
હે ભાગ, તારી કૃપાથી અમે તારા ભક્ત બનીને ઊભા થઈએ છીએ અને ધનની ચોટી પકડી છે.
નહિ તે ક્ષત્રં ન સહો ન મન્યું વયશ્ચનામી પતયન્ત આપુઃ । નેમા આપો અનિમિષં ચરન્તીર્ન યે વાતસ્ય પ્રમિનન્ત્યભ્વમ્
હે નમી, તારી શક્તિ, તારી તાકાત, તારો રોષ કે તારી ઝડપ, આ બધું કોઈ ઉડનાર પંખી પણ પહોંચી શક્યા નથી. આ નદીઓ અડગ વહે છે, અને જે પવનની ઊંડાઈ માપે છે, એ પણ થાકી નથી.
અબુધ્ને રાજા વરુણો વનસ્યોર્ધ્વં સ્તૂપં દદતે પૂતદક્ષઃ । નીચીના સ્થુરુપરિ બુધ્ન એષામસ્મે અન્તર્નિહિતાઃ કેતવઃ સ્યુઃ
રાજા વરુણ, શુદ્ધ બુદ્ધિવાળો, જંગલમાં ઊંચો થાંભલો ઊભો કરે છે. એની મૂળ નીચે છે, શિખર ઉપર છે—આપણા અંદર છુપાયેલા સંકેતો છે.
ઉરું હિ રાજા વરુણશ્ચકાર સૂર્યાય પન્થામન્વેતવા ઉ । અપદે પાદા પ્રતિધાતવેઽકરુતાપવક્તા હૃદયાવિધશ્ચિત્
રાજા વરુણે સૂર્ય માટે વિશાળ માર્ગ બનાવ્યો છે, પગ વગરના પગલાં માર્ગદર્શન માટે રાખ્યા છે, અને એ પોતાના વચનથી હૃદયને ઓળખે છે.
શતં તે રાજન્ભિષજઃ સહસ્રમુર્વી ગભીરા સુમતિષ્ટે અસ્તુ । બાધસ્વ દૂરે નિરૃતિં પરાચૈઃ કૃતં ચિદેનઃ પ્ર મુમુગ્ધ્યસ્મત્
હે રાજા, તારા સો, હજાર વૈદ્યો છે; તારી વિશાળ, ઊંડી કૃપા અમારે રહે. દુઃખને અમથી દૂર હાંકી દે અને જે પાપ થયું હોય તેમાંથી અમને મુક્ત કર.
અમી ય ઋક્ષા નિહિતાસ ઉચ્ચા નક્તં દદૃશ્રે કુહ ચિદ્દિવેયુઃ । અદબ્ધાનિ વરુણસ્ય વ્રતાનિ વિચાકશચ્ચન્દ્રમા નક્તમેતિ
આ તારાઓ ઊંચા સ્થાને સ્થિર છે, રાત્રે દેખાય છે, પણ દિવસે ક્યાં જાય છે? વરુણના નિયમો ક્યારેય તૂટતા નથી; ચાંદ્રમા રાત્રે તેજ આપે છે અને ફરે છે.
તત્ત્વા યામિ બ્રહ્મણા વન્દમાનસ્તદા શાસ્તે યજમાનો હવિર્ભિઃ । અહેળમાનો વરુણેહ બોધ્યુરુશંસ મા ન આયુઃ પ્ર મોષીઃ
હું તારી પ્રાર્થના સાથે તને વંદન કરવા આવું છું; યજમાન પણ હવનથી તને આદર આપે છે. હે વરુણ, ક્રોધ વિના અહીં જાગૃત રહેજે; હે પ્રસિદ્ધ, અમારું આયુષ્ય ન લઈ જજે.
તદિન્નક્તં તદ્દિવા મહ્યમાહુસ્તદયં કેતો હૃદ આ વિ ચષ્ટે । શુનઃશેપો યમહ્વદ્ગૃભીતઃ સો અસ્માન્રાજા વરુણો મુમોક્તુ
રાત્રે અને દિવસે, લોકો કહે છે કે આ મારું છે; આ સંકેત હૃદયમાં દેખાય છે. જેને બાંધવામાં આવ્યો હતો એ શુનઃશેપા, રાજા વરુણ એના માટે અમને મુક્ત કરે.
શુનઃશેપો હ્યહ્વદ્ગૃભીતસ્ત્રિષ્વાદિત્યં દ્રુપદેષુ બદ્ધઃ । અવૈનં રાજા વરુણઃ સસૃજ્યાદ્વિદ્વાઁ અદબ્ધો વિ મુમોક્તુ પાશાન્
શુનઃશેપા ખરેખર ત્રણ થાંભલાં પર બાંધવામાં આવ્યો હતો, અદિતિના પુત્ર માટે. રાજા વરુણ, જાણનારો અને નિર્દોષ, એના બંધન ખોલી મુક્ત કરે.
અવ તે હેળો વરુણ નમોભિરવ યજ્ઞેભિરીમહે હવિર્ભિઃ । ક્ષયન્નસ્મભ્યમસુર પ્રચેતા રાજન્નેનાંસિ શિશ્રથઃ કૃતાનિ
હે વરુણ, તારા ક્રોધને અમારી નમ્રતા, યજ્ઞ અને હવનથી દૂર કર. હે અસુર, વિદ્વાન રાજા, અમે જે પાપ કર્યા છે, તે માફ કર.
ઉદુત્તમં વરુણ પાશમસ્મદવાધમં વિ મધ્યમં શ્રથાય । અથા વયમાદિત્ય વ્રતે તવાનાગસો અદિતયે સ્યામ
હે વરુણ, અમારું સર્વોચ્ચ બંધન ખોલી દે; નીચું અને મધ્યમ પણ ઢીલું કરી દે. પછી, હે આદિત્ય, તારા નિયમમાં, અમે નિર્દોષ બનીને અદિતિના હોઈએ.
યચ્ચિદ્ધિ તે વિશો યથા પ્ર દેવ વરુણ વ્રતમ્ । મિનીમસિ દ્યવિદ્યવિ
હે દેવ વરુણ, તારો જે નિયમ છે, એ લોકો અને દેવતા જેમ, અમે રોજ રોજ તપાસીએ છીએ.
મા નો વધાય હત્નવે જિહીળાનસ્ય રીરધઃ । મા હૃણાનસ્ય મન્યવે
અમને કોઈ ગુનાહિત કે પાપ માટે દંડ ન આપશો, ન તો પસ્તાવાવાળાને ગુસ્સાથી દુઃખ આપશો.