મા નો મિત્રો વરુણો અર્યમાયુરિન્દ્ર ઋભુક્ષા મરુતઃ પરિ ખ્યન્ । યદ્વાજિનો દેવજાતસ્ય સપ્તેઃ પ્રવક્ષ્યામો વિદથે વીર્યાણિ
મિત્ર, વરુણ, અર્યમા, ઇન્દ્ર, ઋભુક્ષ, અને મારુતો અમારો દોષ શોધે નહીં, કારણ કે અમે દેવજન્ય ઘોડાની વિરતા સભામાં વર્ણવી રહ્યા છીએ.
યન્નિર્ણિજા રેક્ણસા પ્રાવૃતસ્ય રાતિં ગૃભીતાં મુખતો નયન્તિ । સુપ્રાઙજો મેમ્યદ્વિશ્વરૂપ ઇન્દ્રાપૂષ્ણોઃ પ્રિયમપ્યેતિ પાથઃ
જ્યારે ઢાંકી દેવામાં આવેલ ઘોડાના મોઢામાંથી ઉપાડેલી ભેટને આગળ લઈ જાય છે, ત્યારે સુવ્યવસ્થિત, સર્વરૂપ અને ઇન્દ્ર-પૂષણને પ્રિય એવી પંથ આગળ વધે.
એષ ચ્છાગઃ પુરો અશ્વેન વાજિના પૂષ્ણો ભાગો નીયતે વિશ્વદેવ્યઃ । અભિપ્રિયં યત્પુરોળાશમર્વતા ત્વષ્ટેદેનં સૌશ્રવસાય જિન્વતિ
આ છાગ, પૂષણનો ભાગ, ઝડપી ઘોડા પહેલા સર્વ દેવતાઓ માટે લઈ જાય છે; જેમ પ્રિય પકવાન ઝડપી માટે છે, તેમ ત્વષ્ટા તેને સૌશ્રવસ માટે પ્રેરે છે.
યદ્ધવિષ્યમૃતુશો દેવયાનં ત્રિર્માનુષાઃ પર્યશ્વં નયન્તિ । અત્રા પૂષ્ણઃ પ્રથમો ભાગ એતિ યજ્ઞં દેવેભ્યઃ પ્રતિવેદયન્નજઃ
જ્યારે યોગ્ય સમયે મનુષ્યો ઘોડાને ત્રણ વાર દેવતાઓ માટે ફરાવે છે, ત્યારે અહીં પૂષણનો પહેલો ભાગ જાય છે, અને બકરો યજ્ઞને દેવતાઓ સુધી પહોંચાડે છે.
હોતાધ્વર્યુરાવયા અગ્નિમિન્ધો ગ્રાવગ્રાભ ઉત શંસ્તા સુવિપ્રઃ । તેન યજ્ઞેન સ્વરંકૃતેન સ્વિષ્ટેન વક્ષણા આ પૃણધ્વમ્
હોતૃ, અધ્વર્યુ, અગ્નિ પ્રજ્વલિત કરનાર, પથ્થર પકડનાર અને વિદ્વાન સ્તોતાર—આ સારી રીતે ગોઠવાયેલા, યોગ્ય યજ્ઞથી તમે તમારા ઘર ભરી દો.
યૂપવ્રસ્કા ઉત યે યૂપવાહાશ્ચષાલં યે અશ્વયૂપાય તક્ષતિ । યે ચાર્વતે પચનં સમ્ભરન્ત્યુતો તેષામભિગૂર્તિર્ન ઇન્વતુ
જે યૂપના થાંભલા તૈયાર કરે છે, જે યૂપ લાવે છે, જે ઘોડાના યૂપ બનાવે છે અને જે ઝડપી માટે રસોઈ ભેગી કરે છે—તેમની પ્રશંસા અમને મળે.
ઉપ પ્રાગાત્સુમન્મેઽધાયિ મન્મ દેવાનામાશા ઉપ વીતપૃષ્ઠઃ । અન્વેનં વિપ્રા ઋષયો મદન્તિ દેવાનાં પુષ્ટે ચકૃમા સુબન્ધુમ્
મારો પ્રેરિત વિચાર દેવતાઓ સમક્ષ સારી રીતે સ્થિર થાય, જેમ ઈચ્છા આવે છે, જેમ વિદ્વાન ઋષિઓ તેમાં આનંદ મેળવે છે; અમે ઘોડાને દેવતાઓના પોષણ માટે પ્રિય મિત્ર બનાવ્યો છે.
યદ્વાજિનો દામ સંદાનમર્વતો યા શીર્ષણ્યા રશના રજ્જુરસ્ય । યદ્વા ઘાસ્ય પ્રભૃતમાસ્યે તૃણં સર્વા તા તે અપિ દેવેષ્વસ્તુ
ઝડપદાર ઘોડાની દોરી, બાંધવાની રશી, માથાની દોરી, લગામ કે મોઢામાં મૂકેલું ઘાસ—આ બધું તારે માટે દેવતાઓ પાસે રહે.
યદશ્વસ્ય ક્રવિષો મક્ષિકાશ યદ્વા સ્વરૌ સ્વધિતૌ રિપ્તમસ્તિ । યદ્ધસ્તયોઃ શમિતુર્યન્નખેષુ સર્વા તા તે અપિ દેવેષ્વસ્તુ
ઘોડાના માંસને જે માખીઓએ અડ્યું છે, કે છરી કે કુહાડીથી જે કાપાયું છે, કે કાપનારના હાથ પર કે નખ નીચે જે છે—આ બધું તારે માટે દેવતાઓ પાસે રહે.
યદૂવધ્યમુદરસ્યાપવાતિ ય આમસ્ય ક્રવિષો ગન્ધો અસ્તિ । સુકૃતા તચ્છમિતારઃ કૃણ્વન્તૂત મેધં શૃતપાકં પચન્તુ
પેટમાંથી જે કાઢી નાખવાનું છે, કાચા માંસની જે વાસ છે, તે કુશળ કાપનાર તૈયાર કરે અને યજ્ઞ માટે સારી રીતે રાંધે.
યત્તે ગાત્રાદગ્નિના પચ્યમાનાદભિ શૂલં નિહતસ્યાવધાવતિ । મા તદ્ભૂમ્યામા શ્રિષન્મા તૃણેષુ દેવેભ્યસ્તદુશદ્ભ્યો રાતમસ્તુ
તારા શરીરમાંથી અગ્નિમાં રાંધાતા જે શૂલ પરથી ટપકે છે, તે જમીન કે ઘાસ પર ન પડે; તે દેવતાઓ અને યોગ્યને અર્પણ થવું જોઈએ.
યે વાજિનં પરિપશ્યન્તિ પક્વં ય ઈમાહુઃ સુરભિર્નિર્હરેતિ । યે ચાર્વતો માંસભિક્ષામુપાસત ઉતો તેષામભિગૂર્તિર્ન ઇન્વતુ
જે પકાવેલા ઘોડાને જુએ છે, જે કહે છે 'સુગંધિતને બહાર લાવો', અને જે ઘોડાના માંસનો ભાગ માંગે છે—તેમની પ્રશંસા અમને મળે.
યન્નીક્ષણં માઁસ્પચન્યા ઉખાયા યા પાત્રાણિ યૂષ્ણ આસેચનાનિ । ઊષ્મણ્યાપિધાના ચરૂણામઙ્કાઃ સૂનાઃ પરિ ભૂષન્ત્યશ્વમ્
રસોઈની પાતીમાંથી જે ટપકે છે, જે વાસણો, રસ છાનવાની ચાળણીઓ, વાસણના ઢાંકણા, કાંટા, કાપનાર—all ઘોડાને ઘેરી લેશે.
નિક્રમણં નિષદનં વિવર્તનં યચ્ચ પડ્બીશમર્વતઃ । યચ્ચ પપૌ યચ્ચ ઘાસિં જઘાસ સર્વા તા તે અપિ દેવેષ્વસ્તુ
ઘોડાની ચાલ, બેઠકો, વળાંક અને તેના ચાર પગે જે કર્યું, જે તે પીધું, જે ખાધું—આ બધું દેવતાઓમાં તને સમર્પિત થાય.
મા ત્વાગ્નિર્ધ્વનયીદ્ધૂમગન્ધિર્મોખા ભ્રાજન્ત્યભિ વિક્ત જઘ્રિઃ । ઇષ્ટં વીતમભિગૂર્તં વષટ્કૃતં તં દેવાસઃ પ્રતિ ગૃભ્ણન્ત્યશ્વમ્
તને આગ ધૂમ્ર સુગંધથી દહાવું નહીં, તેજસ્વી છરી તને ન સ્પર્શે. જે યજ્ઞ માટે તૈયાર કરાયું છે, શુદ્ધ છે અને 'વષટ્' ઉચ્ચાર સાથે અર્પણ થયું છે, તે દેવતાઓ ઘોડા રૂપે સ્વીકારે છે.
યદશ્વાય વાસ ઉપસ્તૃણન્ત્યધીવાસં યા હિરણ્યાન્યસ્મૈ । સંદાનમર્વન્તં પડ્બીશં પ્રિયા દેવેષ્વા યામયન્તિ
જ્યારે ઘોડા માટે ઓઢણ પાથરાય છે, કપડાં અને સોનાં ધરાય છે, ત્યારે પ્રિય, ઝડપી, ચાર પગવાળો ઘોડો દેવતાઓને અર્પણ થાય છે.
યત્તે સાદે મહસા શૂકૃતસ્ય પાર્ષ્ણ્યા વા કશયા વા તુતોદ । સ્રુચેવ તા હવિષો અધ્વરેષુ સર્વા તા તે બ્રહ્મણા સૂદયામિ
ઘોડા, તને જે જોરથી કસોટી કે ચાબુકથી વાગ્યું હોય, જેમ યજ્ઞમાં ચમચી હવનને સ્પર્શે છે, તેમ હું પવિત્ર વાણીથી એ બધું તારી મુક્તિ માટે છોડી દઉં છું.
ચતુસ્ત્રિંશદ્વાજિનો દેવબન્ધોર્વઙ્ક્રીરશ્વસ્ય સ્વધિતિઃ સમેતિ । અચ્છિદ્રા ગાત્રા વયુના કૃણોત પરુષ્પરુરનુઘુષ્યા વિ શસ્ત
ચોત્રીસ પાંજરાં, દેવતાના બંધન, ઘોડાની વાંકી હાડકી નજીક આવે છે; કુશળતાથી અંગો અખંડ રાખો, સાંધા ઢીલા કરો અને કાપણી સ્વચ્છ રાખો.
એકસ્ત્વષ્ટુરશ્વસ્યા વિશસ્તા દ્વા યન્તારા ભવતસ્તથ ઋતુઃ । યા તે ગાત્રાણામૃતુથા કૃણોમિ તાતા પિણ્ડાનાં પ્ર જુહોમ્યગ્નૌ
એક ત્વષ્ટ્ર દ્વારા ઘોડાની કાપણી, બે માર્ગદર્શક અને ઋતુ પણ છે; તારા અંગોનું જે ઋતુ પ્રમાણે તૈયાર કરું છું, તે ભાગ અગ્નિમાં અર્પણ કરું છું.
મા ત્વા તપત્પ્રિય આત્માપિયન્તં મા સ્વધિતિસ્તન્વ આ તિષ્ઠિપત્તે । મા તે ગૃધ્નુરવિશસ્તાતિહાય છિદ્રા ગાત્રાણ્યસિના મિથૂ કઃ
પ્રિય તાપ તને દહાવું નહીં, છરી તારા શરીર પર ન રહે, લોભી કે બેદરકાર કાપનાર તને નુકસાન ન પહોંચાડે, છરી તારા અંગો તોડી ન નાખે કે એકબીજાને વાગે નહીં.
ન વા ઉ એતન્મ્રિયસે ન રિષ્યસિ દેવાઁ ઇદેષિ પથિભિઃ સુગેભિઃ । હરી તે યુઞ્જા પૃષતી અભૂતામુપાસ્થાદ્વાજી ધુરિ રાસભસ્ય
તને મૃત્યુ નથી, તને નુકસાન નથી; તું શુભ માર્ગે દેવતાઓ પાસે જાય છે. તારા માટે કાંસ્યા અને ચિતરાં ઘોડીઓ જોડાય છે; ઘોડો રાસભના જૂઆમાં ઊભો છે.
સુગવ્યં નો વાજી સ્વશ્વ્યં પુંસઃ પુત્રાઁ ઉત વિશ્વાપુષં રયિમ્ । અનાગાસ્ત્વં નો અદિતિઃ કૃણોતુ ક્ષત્રં નો અશ્વો વનતાં હવિષ્માન્
ઘોડો અમને સારું ગાય-ધન, સારા ઘોડા, પુત્રો અને સર્વપોષક સંપત્તિ આપે. અદિતિ અમને નિર્દોષતા આપે; હવનવાળો ઘોડો અમને રાજસત્તા અપાવે.
યદક્રન્દઃ પ્રથમં જાયમાન ઉદ્યન્સમુદ્રાદુત વા પુરીષાત્ । શ્યેનસ્ય પક્ષા હરિણસ્ય બાહૂ ઉપસ્તુત્યં મહિ જાતં તે અર્વન્
જ્યારે જન્મ સમયે પ્રથમ રડવું ઊઠ્યું, સમુદ્ર કે પાણીમાંથી ઉગ્યું, શ્યેનના પાંખો, હરણના હાથ—એ તારી મહાનતા જન્મી, ઓ ઘોડા.
યમેન દત્તં ત્રિત એનમાયુનગિન્દ્ર એણં પ્રથમો અધ્યતિષ્ઠત્ । ગન્ધર્વો અસ્ય રશનામગૃભ્ણાત્સૂરાદશ્વં વસવો નિરતષ્ટ
યમ દ્વારા અપાયેલો, ત્રિતાએ મજબૂત બનાવેલો, ઇન્દ્રે સૌપ્રથમ તને ચઢ્યો; ગંધર્વે તારી લગામ પકડી, સૂર્યે તને ઘડ્યો અને વસુઓએ તને મુક્ત કર્યો.
અસિ યમો અસ્યાદિત્યો અર્વન્નસિ ત્રિતો ગુહ્યેન વ્રતેન । અસિ સોમેન સમયા વિપૃક્ત આહુસ્તે ત્રીણિ દિવિ બન્ધનાનિ
તું યમ છે, તું આદિત્ય છે, ઓ ઘોડા; તું ગુપ્ત વ્રતથી ત્રિત છે. તું સોમ સાથે જોડાયેલો અને અલગ છે; કહે છે કે તારા ત્રણ બંધન સ્વર્ગમાં છે.
ત્રીણિ ત આહુર્દિવિ બન્ધનાનિ ત્રીણ્યપ્સુ ત્રીણ્યન્તઃ સમુદ્રે । ઉતેવ મે વરુણશ્છન્ત્સ્યર્વન્યત્રા ત આહુઃ પરમં જનિત્રમ્
કહે છે કે તારા ત્રણ બંધન સ્વર્ગમાં, ત્રણ પાણીમાં અને ત્રણ સમુદ્રમાં છે. જ્યાં તારો સર્વોચ્ચ જન્મસ્થાન છે, ત્યાં, ઓ ઘોડા, વરુણ તને કૃપા આપે.
ઇમા તે વાજિન્નવમાર્જનાનીમા શફાનાં સનિતુર્નિધાના । અત્રા તે ભદ્રા રશના અપશ્યમૃતસ્ય યા અભિરક્ષન્તિ ગોપાઃ
આ તારી નવ શુદ્ધિક્રિયાઓ છે, આ તારા ખુરના નિશાન અને તારી શક્તિની જગ્યાઓ છે. અહીં મેં તારી શુભ લગામો જોઈ, જેને અમરતાના રક્ષકો જાળવે છે.
આત્માનં તે મનસારાદજાનામવો દિવા પતયન્તં પતંગમ્ । શિરો અપશ્યં પથિભિઃ સુગેભિરરેણુભિર્જેહમાનં પતત્રિ
મારે મનથી તારી આત્માને ઓળખી, તને દિવસે ઉડતાં પક્ષી રૂપે જોયો. તારો માથું મેં શુભ માર્ગે, ધૂળ સાથે હલનચલન કરતું, પાંખવાળું જોયું.
અત્રા તે રૂપમુત્તમમપશ્યં જિગીષમાણમિષ આ પદે ગોઃ । યદા તે મર્તો અનુ ભોગમાનળાદિદ્ગ્રસિષ્ઠ ઓષધીરજીગઃ
અહીં મેં તારો સર્વોચ્ચ રૂપ જોયું, ગાયના પગ પાસે આહાર મેળવવા પ્રયત્નશીલ. જ્યારે મરણશીલ તારા આનંદને અનુસરે છે, પ્રથમ ઔષધિઓ પકડે છે, ત્યારે તે તને શોધે છે.
અનુ ત્વા રથો અનુ મર્યો અર્વન્નનુ ગાવોઽનુ ભગઃ કનીનામ્ । અનુ વ્રાતાસસ્તવ સખ્યમીયુરનુ દેવા મમિરે વીર્યં તે
રથ તને અનુસરે છે, યુવાન તને અનુસરે છે, ગાયો અને કન્યાઓનો સ્વામી તને અનુસરે છે. જૂથો તારી મિત્રતાને અનુસરે છે; દેવતાઓએ તારી શક્તિ માપી છે.