ઉદીરતાં સૂનૃતા ઉત્પુરંધીરુદગ્નયઃ શુશુચાનાસો અસ્થુઃ । સ્પાર્હા વસૂનિ તમસાપગૂળ્હાવિષ્કૃણ્વન્ત્યુષસો વિભાતીઃ
મીઠી વાણી અને ઉદાર દાતા ઊભા થાય, તેજસ્વી અગ્નિઓ પ્રગટે છે. અંધકારમાં છુપાયેલા અમૂલ્ય ધનને હવે પ્રકાશિત થતી ઉષાઓ ખુલ્લું કરે છે.
અપાન્યદેત્યભ્યન્યદેતિ વિષુરૂપે અહની સં ચરેતે । પરિક્ષિતોસ્તમો અન્યા ગુહાકરદ્યૌદુષાઃ શોશુચતા રથેન
એક જાય છે, બીજી આવે છે—બન્ને જુદી જુદી છે, પણ સાથે ચાલે છે. એકે પોતાના રથથી અંધકાર દૂર કર્યો છે, બીજી ઉષા પ્રકાશિત થાય છે.
સદૃશીરદ્ય સદૃશીરિદુ શ્વો દીર્ઘં સચન્તે વરુણસ્ય ધામ । અનવદ્યાસ્ત્રિંશતં યોજનાન્યેકૈકા ક્રતું પરિ યન્તિ સદ્યઃ
આજે પણ, કાલે પણ, બન્ને વરુણના લાંબા, અખંડ નિયમને પાળે છે. નિર્દોષ, દરેક ત્રીસ યોજનાનું અંતર ઝડપથી પાર કરે છે.
જાનત્યહ્નઃ પ્રથમસ્ય નામ શુક્રા કૃષ્ણાદજનિષ્ટ શ્વિતીચી । ઋતસ્ય યોષા ન મિનાતિ ધામાહરહર્નિષ્કૃતમાચરન્તી
તે પ્રથમ દિવસનું નામ જાણે છે; તેજસ્વી સફેદ ઉષા કાળામાંથી જન્મે છે. સત્યની કન્યા પોતાનો નિયમ ક્યારેય તોડતી નથી, રોજ રોજ નિરંતર ચાલે છે.
કન્યેવ તન્વા શાશદાનાઁ એષિ દેવિ દેવમિયક્ષમાણમ્ । સંસ્મયમાના યુવતિઃ પુરસ્તાદાવિર્વક્ષાંસિ કૃણુષે વિભાતી
કન્યાની જેમ શોભાયમાન રૂપે, હે દેવી, તું દર્શન માટે દેવ પાસે આવે છે. સ્મરણ કરતી યુવાન સ્ત્રી આગળ આવે છે, તું પ્રકાશિત થાય ત્યારે માર્ગ સ્પષ્ટ કરે છે.
સુસંકાશા માતૃમૃષ્ટેવ યોષાવિસ્તન્વં કૃણુષે દૃશે કમ્ । ભદ્રા ત્વમુષો વિતરં વ્યુચ્છ ન તત્તે અન્યા ઉષસો નશન્ત
માતા દ્વારા શણગારેલી વધૂ જેવી તેજસ્વી, તું પોતાનું રૂપ સૌને મનભાવું બનાવે છે. હે શુભ ઉષા, તું વ્યાપક પ્રકાશ ફેલાવ—બીજી ઉષાઓ તારા પહેલા ન અદૃશ્ય થાય.
અશ્વાવતીર્ગોમતીર્વિશ્વવારા યતમાના રશ્મિભિઃ સૂર્યસ્ય । પરા ચ યન્તિ પુનરા ચ યન્તિ ભદ્રા નામ વહમાના ઉષાસઃ
ઘોડા અને ગાયોથી સમૃદ્ધ, સર્વને દેનારી, સૂર્યની કિરણો સાથે પ્રયત્નશીલ, ઉષાઓ આગળ જાય છે અને ફરી પાછી આવે છે, શુભ નામ લઈને.
ઋતસ્ય રશ્મિમનુયચ્છમાના ભદ્રમ્ભદ્રં ક્રતુમસ્માસુ ધેહિ । ઉષો નો અદ્ય સુહવા વ્યુચ્છાસ્માસુ રાયો મઘવત્સુ ચ સ્યુઃ
સત્યના માર્ગે કિરણો સાથે ચાલતી, હે ઉષા, અમને શ્રેષ્ઠ સંકલ્પ આપ. આજે અમારે માટે પ્રસન્નતાથી પ્રકાશિત થા—અમને અને ઉદાર લોકોમાં ધન મળે.
ઉષા ઉચ્છન્તી સમિધાને અગ્ના ઉદ્યન્સૂર્ય ઉર્વિયા જ્યોતિરશ્રેત્ । દેવો નો અત્ર સવિતા ન્વર્થં પ્રાસાવીદ્દ્વિપત્પ્ર ચતુષ્પદિત્યૈ
ઉષા ઉગીને અગ્નિઓ પ્રગટાવે છે; સૂર્ય ઊગે છે અને વિશાળ જગતમાં પ્રકાશ ફેલાવે છે. અહીં દેવ સવિતાએ આપણા સર્વના, મનુષ્યો અને પશુઓના કલ્યાણ માટે વ્યવસ્થા કરી છે.
અમિનતી દૈવ્યાનિ વ્રતાનિ પ્રમિનતી મનુષ્યા યુગાનિ । ઈયુષીણામુપમા શશ્વતીનામાયતીનાં પ્રથમોષા વ્યદ્યૌત્
તે દૈવી નિયમો ક્યારેય તોડતી નથી, ન તો મનુષ્યોના સમયચક્રને ભંગ કરે છે. આવનારા જનારાઓમાં, ઉષા સર્વપ્રથમ, શાશ્વત રૂપે પ્રકાશિત થાય છે.
એષા દિવો દુહિતા પ્રત્યદર્શિ જ્યોતિર્વસાના સમના પુરસ્તાત્ । ઋતસ્ય પન્થામન્વેતિ સાધુ પ્રજાનતીવ ન દિશો મિનાતિ
આ સ્વર્ગની પુત્રી પ્રકાશથી શોભાયમાન, સૌના સમક્ષ દેખાય છે. તે સત્યના સારા માર્ગે આગળ વધે છે, જાણકારીથી, અને દિશાઓ ક્યારેય ભૂલતી નથી.
ઉપો અદર્શિ શુન્ધ્યુવો ન વક્ષો નોધા ઇવાવિરકૃત પ્રિયાણિ । અદ્મસન્ન સસતો બોધયન્તી શશ્વત્તમાગાત્પુનરેયુષીણામ્
તે શુદ્ધ સ્ત્રીના સ્તન જેવી દેખાય છે, કુશળ પત્ની જેવું પોતાનું પ્રિય રૂપ દર્શાવે છે. ઊંઘેલા લોકોને જગાડે છે, અને વારંવાર, સતત પાછી આવતી રહે છે.
પૂર્વે અર્ધે રજસો અપ્ત્યસ્ય ગવાં જનિત્ર્યકૃત પ્ર કેતુમ્ । વ્યુ પ્રથતે વિતરં વરીય ઓભા પૃણન્તી પિત્રોરુપસ્થા
પ્રકાશના ક્ષેત્રના પૂર્વાર્ધમાં, ગાયોની માતાએ સંકેત આપ્યો છે. તે વ્યાપક ધન આપે છે અને બંને માતા-પિતાના આંગણે સમૃદ્ધિ ભરે છે.
એવેદેષા પુરુતમા દૃશે કં નાજામિં ન પરિ વૃણક્તિ જામિમ્ । અરેપસા તન્વા શાશદાના નાર્ભાદીષતે ન મહો વિભાતી
આ સર્વોપરી, સૌને દેખાય છે; તે નવજાતને કે જીવનસાથીને ક્યારેય ત્યાગતી નથી. નિર્દોષ અને શોભાયમાન, તે બાળકથી પણ, મહાનથી પણ દૂર નથી રહેતી.
અભ્રાતેવ પુંસ એતિ પ્રતીચી ગર્તારુગિવ સનયે ધનાનામ્ । જાયેવ પત્ય ઉશતી સુવાસા ઉષા હસ્રેવ નિ રિણીતે અપ્સઃ
તે વાદળ જેવી પુરુષ તરફ આવે છે, ધન શોધનાર માટે ખોદેલી નદી જેવી છે. પતિ માટે શોભાયમાન પત્ની જેવી, ઉષા ગૌવૃંદ જેવી પ્રકાશિત થાય છે અને જળ છોડે છે.
સ્વસા સ્વસ્રે જ્યાયસ્યૈ યોનિમારૈગપૈત્યસ્યાઃ પ્રતિચક્ષ્યેવ । વ્યુચ્છન્તી રશ્મિભિઃ સૂર્યસ્યાઞ્જ્યઙ્ક્તે સમનગા ઇવ વ્રાઃ
જેમ નાની બહેન મોટી બહેનના ઘર તરફ જાય છે, એમ ઉષા પોતાની જ વાસસ્થાને પાછી આવે છે. સૂર્યના કિરણોથી તેજસ્વી બનીને, એ શોભાયમાન થાય છે, જાણે સ્ત્રીઓની ટોળકી એકઠી થાય છે એમ.
આસાં પૂર્વાસામહસુ સ્વસૄણામપરા પૂર્વામભ્યેતિ પશ્ચાત્ । તાઃ પ્રત્નવન્નવ્યસીર્નૂનમસ્મે રેવદુચ્છન્તુ સુદિના ઉષાસઃ
આ ઉષાઓમાં, જૂની બહેનોમાં, નવી ઉષા પછાતથી આવીને પહેલાની પાછળ ચાલે છે. એ પ્રાચીન જેવી નવી નવી ઉષાઓ, હવે અમારે માટે ધન અને શુભ દિવસ લઈને ઉગે.
પ્ર બોધયોષઃ પૃણતો મઘોન્યબુધ્યમાનાઃ પણયઃ સસન્તુ । રેવદુચ્છ મઘવદ્ભ્યો મઘોનિ રેવત્સ્તોત્રે સૂનૃતે જારયન્તી
હે ઉષા, તારી કૃપાથી અમને જાગૃત કર, અને જે હજુ જાગ્યા નથી એવા ધનના ભંડારો પણ જાગે. હે દયાળુ, ધનવાન લોકો માટે તું ધન લઈને ઉગ, અને સત્યવાણી સ્તુતિને ફળ આપ.
અવેયમશ્વૈદ્યુવતિઃ પુરસ્તાદ્યુઙ્ક્તે ગવામરુણાનામનીકમ્ । વિ નૂનમુચ્છાદસતિ પ્ર કેતુર્ગૃહંગૃહમુપ તિષ્ઠાતે અગ્નિઃ
આ યુવાન ઉષા, ઘોડાઓથી સમૃદ્ધ, આગળ આગળ લાલગાયોને જોતાં જોતાં જોડે છે. હવે એ ઉગે છે ત્યારે એની ધ્વજ ફેલાય છે, અને અગ્નિ દરેક ઘરમાં ઉભો રહે છે.
ઉત્તે વયશ્ચિદ્વસતેરપપ્તન્નરશ્ચ યે પિતુભાજો વ્યુષ્ટૌ । અમા સતે વહસિ ભૂરિ વામમુષો દેવિ દાશુષે મર્ત્યાય
પંખીઓ પણ પોતાના ગૂમફમાંથી ઉડી ગયા છે, અને જે મનુષ્યો પિતૃઓ સાથે વહેલી સવારના યજ્ઞમાં ભાગ લે છે, એ પણ જાગી ગયા છે. હે દેવી ઉષા, તું ઘરમાં રહેતા ભક્તને ઘણું ધન આપે છે.
અસ્તોઢ્વં સ્તોમ્યા બ્રહ્મણા મેઽવીવૃધધ્વમુશતીરુષાસઃ । યુષ્માકં દેવીરવસા સનેમ સહસ્રિણં ચ શતિનં ચ વાજમ્
હું મારી સ્તુતિ અને ભજનથી તારો ગાન કર્યો છે; હે ઉષાઓ, તમે વધો. હે દેવીઓ, તમારી કૃપાથી અમને હજારગણું અને સો ગણી સફળતા પ્રાપ્ત થાય.
પ્રાતા રત્નં પ્રાતરિત્વા દધાતિ તં ચિકિત્વાન્પ્રતિગૃહ્યા નિ ધત્તે । તેન પ્રજાં વર્ધયમાન આયૂ રાયસ્પોષેણ સચતે સુવીરઃ
સવારના સમયે, બુદ્ધિશાળી મનુષ્ય ધન મેળવે છે, તેને સ્વીકારીને સાચવે છે; એ ધનથી પોતાની સંતાન અને આયુષ્ય વધારીને, ધન અને વીર્યથી સમૃદ્ધ બને છે.
સુગુરસત્સુહિરણ્યઃ સ્વશ્વો બૃહદસ્મૈ વય ઇન્દ્રો દધાતિ । યસ્ત્વાયન્તં વસુના પ્રાતરિત્વો મુક્ષીજયેવ પદિમુત્સિનાતિ
જે મનુષ્ય તને વહેલી સવારનું દાન આપે છે, તેને ઇન્દ્ર સારો ઘર, ઘણું સોનુ, ઉત્તમ ઘોડા અને વિશાળ સંપત્તિ આપે છે; એ ધનને એ રીતે મુક્ત કરે છે જેમ વિજેતા ફાંસમાંથી પગ છૂટાવે છે.
આયમદ્ય સુકૃતં પ્રાતરિચ્છન્નિષ્ટેઃ પુત્રં વસુમતા રથેન । અંશોઃ સુતં પાયય મત્સરસ્ય ક્ષયદ્વીરં વર્ધય સૂનૃતાભિઃ
આજે, સવારનું દાન લઈને, એ ધનથી ભરેલા રથમાં પિતાને પુત્ર જેવો આવે છે; એ સોમરસ પીવે અને સત્યવાણીથી વીર્ય વધે.
ઉપ ક્ષરન્તિ સિન્ધવો મયોભુવ ઈજાનં ચ યક્ષ્યમાણં ચ ધેનવઃ । પૃણન્તં ચ પપુરિં ચ શ્રવસ્યવો ઘૃતસ્ય ધારા ઉપ યન્તિ વિશ્વતઃ
નદીઓ આનંદ આપતી વહે છે, ગાયો યજ્ઞ અને પૂજા કરનાર પાસે આવે છે; ભરનાર અને વહાવનાર, બધા પ્રસિદ્ધ, ઘી ની ધારા ચારે બાજુથી આવે છે.
નાકસ્ય પૃષ્ઠે અધિ તિષ્ઠતિ શ્રિતો યઃ પૃણાતિ સ હ દેવેષુ ગચ્છતિ । તસ્મા આપો ઘૃતમર્ષન્તિ સિન્ધવસ્તસ્મા ઇયં દક્ષિણા પિન્વતે સદા
જે દાન આપે છે, એ આકાશના શિખરે સ્થિર થાય છે; જે ભરાવે છે, એ દેવોમાં જાય છે; તેના માટે જળ ઘી લાવે છે, નદીઓ વહે છે, અને તેની દક્ષિણા સદા વધતી રહે છે.
દક્ષિણાવતામિદિમાનિ ચિત્રા દક્ષિણાવતાં દિવિ સૂર્યાસઃ । દક્ષિણાવન્તો અમૃતં ભજન્તે દક્ષિણાવન્તઃ પ્ર તિરન્ત આયુઃ
આ સુંદર વસ્તુઓ દાન આપનારની છે; દાન આપનાર માટે આકાશમાં સૂર્ય ઉજવાય છે; દાન આપનાર અમરત્વ પામે છે અને આયુષ્ય પણ વધે છે.
મા પૃણન્તો દુરિતમેન આરન્મા જારિષુઃ સૂરયઃ સુવ્રતાસઃ । અન્યસ્તેષાં પરિધિરસ્તુ કશ્ચિદપૃણન્તમભિ સં યન્તુ શોકાઃ
જે દાન આપે છે, તેમને દુઃખ ન આવે, તેમના પુત્રોને પણ કશું નુકસાન ન થાય, હે સજ્જનો; બીજાઓ માટે કોઈ સીમા રહે, પણ જે દાન આપતો નથી, તેના પર દુઃખો આવે.
અમન્દાન્સ્તોમાન્પ્ર ભરે મનીષા સિન્ધાવધિ ક્ષિયતો ભાવ્યસ્ય । યો મે સહસ્રમમિમીત સવાનતૂર્તો રાજા શ્રવ ઇચ્છમાનઃ
મારી બુદ્ધિથી હું સિંધુના ધનવાન રાજાને માટે ભરપૂર સ્તુતિઓ ગાઉં છું; જેમણે મને હજાર આપ્યું, એ દાનશીલ રાજા કીર્તિ ઇચ્છે છે.
શતં રાજ્ઞો નાધમાનસ્ય નિષ્કાઞ્છતમશ્વાન્પ્રયતાન્સદ્ય આદમ્ । શતં કક્ષીવાઁ અસુરસ્ય ગોનાં દિવિ શ્રવોઽજરમા તતાન
જે રાજા ક્યારેય દાનમાં પાછળ પડતો નથી, તેના સો સોનાના હાર, સો તૈયાર ઘોડા તરત મળે છે; કક્ષીવન્ત અસુરના સો ગાયો મળે છે, અને તેની કીર્તિ આકાશમાં અવિનાશી ફેલાય છે.