ઇમં સ્તોમમર્હતે જાતવેદસે રથમિવ સં મહેમા મનીષયા । ભદ્રા હિ નઃ પ્રમતિરસ્ય સંસદ્યગ્ને સખ્યે મા રિષામા વયં તવ
આ સ્તુતિ, હે જાતવેદસ, અમે વિચારપૂર્વક તૈયાર કરીએ છીએ જેમ રથ બનાવાય છે; તારી કૃપા અમારે માટે શુભ છે—હે અગ્નિ, તારી મિત્રતામાં અમને કોઈ હાનિ ન થાય.
યસ્મૈ ત્વમાયજસે સ સાધત્યનર્વા ક્ષેતિ દધતે સુવીર્યમ્ । સ તૂતાવ નૈનમશ્નોત્યંહતિરગ્ને સખ્યે મા રિષામા વયં તવ
જેને તું પૂજાય છે, તે સફળ થાય છે, અપરાજિત રહે છે અને વીરતા મેળવે છે; તે સુરક્ષિત રહે છે, તેને કોઈ દુઃખ સ્પર્શતું નથી—હે અગ્નિ, તારી મિત્રતામાં અમને કોઈ હાનિ ન થાય.
શકેમ ત્વા સમિધં સાધયા ધિયસ્ત્વે દેવા હવિરદન્ત્યાહુતમ્ । ત્વમાદિત્યાઁ આ વહ તાન્હ્યુશ્મસ્યગ્ને સખ્યે મા રિષામા વયં તવ
અમે તને પ્રજ્વલિત કરીને અમારી પ્રાર્થનાઓ પૂર્ણ કરીએ; હે દેવો, તમે અર્પિત હવન સ્વીકારો. હે અગ્નિ, તું આતુર છે, આદિત્યોને અહીં લાવ—તારી મિત્રતામાં અમને કોઈ હાનિ ન થાય.
ભરામેધ્મં કૃણવામા હવીંષિ તે ચિતયન્તઃ પર્વણાપર્વણા વયમ્ । જીવાતવે પ્રતરં સાધયા ધિયોઽગ્ને સખ્યે મા રિષામા વયં તવ
ચાલો, અમે લાકડું લાવીએ, તારી હવીઓ તૈયાર કરીએ અને દરેક યજ્ઞમાં ગોઠવીએ; લાંબી આયુષ્ય માટે અમારી પ્રાર્થનાઓ સફળ થવી જોઈએ—હે અગ્નિ, તારી મિત્રતામાં અમને કોઈ હાનિ ન થાય.
વિશાં ગોપા અસ્ય ચરન્તિ જન્તવો દ્વિપચ્ચ યદુત ચતુષ્પદક્તુભિઃ । ચિત્રઃ પ્રકેત ઉષસો મહાઁ અસ્યગ્ને સખ્યે મા રિષામા વયં તવ
હે અગ્નિ, તું લોકોનો રક્ષક છે, તારા નિયમથી બે પગવાળા અને ચાર પગવાળા બધા જીવચર્યા કરે છે. મહાન ઉષા ઓનું પ્રકાશમય માર્ગદર્શન અદ્ભુત છે. તારી મિત્રતામાં અમને ક્યારેય દુઃખ ન થાય.
ત્વમધ્વર્યુરુત હોતાસિ પૂર્વ્યઃ પ્રશાસ્તા પોતા જનુષા પુરોહિતઃ । વિશ્વા વિદ્વાઁ આર્ત્વિજ્યા ધીર પુષ્યસ્યગ્ને સખ્યે મા રિષામા વયં તવ
હે અગ્નિ, તું અધ્વર્યુ છે, તું હોતાર છે, પ્રાચીન અને શ્રેષ્ઠ છે; તું પ્રશાંતા, પૌત્ર અને જન્મથી ઘરનો પુરોહિત છે. તું બધાં યજ્ઞવિધિઓ જાણે છે, બુદ્ધિશાળી છે અને તેમને ફળ આપે છે. તારી મિત્રતામાં અમને ક્યારેય દુઃખ ન થાય.
યો વિશ્વતઃ સુપ્રતીકઃ સદૃઙ્ઙસિ દૂરે ચિત્સન્તળિદિવાતિ રોચસે । રાત્ર્યાશ્ચિદન્ધો અતિ દેવ પશ્યસ્યગ્ને સખ્યે મા રિષામા વયં તવ
હે અગ્નિ, તું સર્વત્ર સુંદર મુખવાળો અને સૌમ્ય છે, દૂરથી પણ તેજ પાથરે છે. અંધારી રાત્રિમાં પણ, હે દેવ, તું બધું જોઈ શકે છે. તારી મિત્રતામાં અમને ક્યારેય દુઃખ ન થાય.
પૂર્વો દેવા ભવતુ સુન્વતો રથોઽસ્માકં શંસો અભ્યસ્તુ દૂઢ્યઃ । તદા જાનીતોત પુષ્યતા વચોઽગ્ને સખ્યે મા રિષામા વયં તવ
સોમ પિબાવનાર માટે દેવોનું રથ સૌપ્રથમ બને, અમારી સ્તુતિ યોગ્ય સુધી પહોંચે. પછી તે જાણે અને વાણી ફળે. હે અગ્નિ, તારી મિત્રતામાં અમને ક્યારેય દુઃખ ન થાય.
વધૈર્દુઃશંસાઁ અપ દૂઢ્યો જહિ દૂરે વા યે અન્તિ વા કે ચિદત્રિણઃ । અથા યજ્ઞાય ગૃણતે સુગં કૃધ્યગ્ને સખ્યે મા રિષામા વયં તવ
હે અગ્નિ, દુષ્ટ ઈચ્છાવાળાને તું શસ્ત્રથી દૂર હટાવ, તેઓ દૂર હોય કે નજીક, જે પણ દુશ્મન હોય. પછી યજ્ઞમાં તારી સ્તુતિ કરનાર માટે માર્ગ સરળ કરી દે. તારી મિત્રતામાં અમને ક્યારેય દુઃખ ન થાય.
યદયુક્થા અરુષા રોહિતા રથે વાતજૂતા વૃષભસ્યેવ તે રવઃ । આદિન્વસિ વનિનો ધૂમકેતુનાગ્ને સખ્યે મા રિષામા વયં તવ
જ્યારે તું તારા રથમાં લાલ અને પીળા ઘોડા જોડે છે, પવનથી દોડે છે, ત્યારે તારો ગર્જન બળદ જેવો થાય છે. પછી તું ધૂમ્રપતાકા સાથે વનોમાં પ્રવેશ કરે છે. હે અગ્નિ, તારી મિત્રતામાં અમને ક્યારેય દુઃખ ન થાય.
અધ સ્વનાદુત બિભ્યુઃ પતત્રિણો દ્રપ્સા યત્તે યવસાદો વ્યસ્થિરન્ । સુગં તત્તે તાવકેભ્યો રથેભ્યોઽગ્ને સખ્યે મા રિષામા વયં તવ
તારા ગર્જનથી પક્ષીઓ પણ ડરે છે અને તારા ચરાણમાંથી બિંદુઓ છૂટે છે. તે માર્ગ તારા રથો માટે સરળ છે. હે અગ્નિ, તારી મિત્રતામાં અમને ક્યારેય દુઃખ ન થાય.
અયં મિત્રસ્ય વરુણસ્ય ધાયસેઽવયાતાં મરુતાં હેળો અદ્ભુતઃ । મૃળા સુ નો ભૂત્વેષાં મનઃ પુનરગ્ને સખ્યે મા રિષામા વયં તવ
આ મિત્ર અને વરુણની કૃપા માટે છે; મારુતોની અદ્ભુત રક્ષા અમને મળે. અમ પર દયા રાખ, તેમનું મન અમને પાછું મળે. હે અગ્નિ, તારી મિત્રતામાં અમને ક્યારેય દુઃખ ન થાય.
દેવો દેવાનામસિ મિત્રો અદ્ભુતો વસુર્વસૂનામસિ ચારુરધ્વરે । શર્મન્સ્યામ તવ સપ્રથસ્તમેઽગ્ને સખ્યે મા રિષામા વયં તવ
તું દેવોમાં દેવ છે, અદ્ભુત મિત્ર છે, ધનમાં શ્રેષ્ઠ છે, યજ્ઞમાં સુંદર છે. તારી વિશાળ શરણમાં અમે રહીએ. હે અગ્નિ, તારી મિત્રતામાં અમને ક્યારેય દુઃખ ન થાય.
તત્તે ભદ્રં યત્સમિદ્ધઃ સ્વે દમે સોમાહુતો જરસે મૃળયત્તમઃ । દધાસિ રત્નં દ્રવિણં ચ દાશુષેઽગ્ને સખ્યે મા રિષામા વયં તવ
જ્યારે તું તારા ઘરે પ્રગટે છે, સોમથી બોલાવાય છે, ત્યારે તું સૌથી દયાળુ બની, ઉપાસકને ધન અને સંપત્તિ આપે છે. હે અગ્નિ, તારી મિત્રતામાં અમને ક્યારેય દુઃખ ન થાય.
યસ્મૈ ત્વં સુદ્રવિણો દદાશોઽનાગાસ્ત્વમદિતે સર્વતાતા । યં ભદ્રેણ શવસા ચોદયાસિ પ્રજાવતા રાધસા તે સ્યામ
જેને તું ઉત્તમ ધન આપે છે, એ નિર્દોષ રહે, હે સર્વરક્ષક અદિતિ. જેને તું શુભ શક્તિથી પ્રેરિત કરે છે, અમે સંતાન અને સંપત્તિથી સમૃદ્ધ થાં.
સ ત્વમગ્ને સૌભગત્વસ્ય વિદ્વાનસ્માકમાયુઃ પ્ર તિરેહ દેવ । તન્નો મિત્રો વરુણો મામહન્તામદિતિઃ સિન્ધુઃ પૃથિવી ઉત દ્યૌઃ
હે અગ્નિ, સારા ભાગ્યના જાણકાર, તું અમારું આયુષ્ય વધાર. મિત્ર, વરુણ, અદિતિ, નદી, પૃથ્વી અને આકાશ અમને ક્યારેય દુઃખ ન આપે.
દ્વે વિરૂપે ચરતઃ સ્વર્થે અન્યાન્યા વત્સમુપ ધાપયેતે । હરિરન્યસ્યાં ભવતિ સ્વધાવાઞ્છુક્રો અન્યસ્યાં દદૃશે સુવર્ચાઃ
બે રૂપો પ્રકાશના માર્ગે ચાલે છે; દરેક પોતાનું વાછરડું માતા પાસે લાવે છે. એકમાં લાલ, સ્વયં ચાલનાર છે; બીજા માં તેજસ્વી, ઉજ્જવળ દેખાય છે.
દશેમં ત્વષ્ટુર્જનયન્ત ગર્ભમતન્દ્રાસો યુવતયો વિભૃત્રમ્ । તિગ્માનીકં સ્વયશસં જનેષુ વિરોચમાનં પરિ ષીં નયન્તિ
દસ યુવાન સ્ત્રીઓ, અજાણતાં, ત્વષ્ટ્રનું આ ગર્ભ વહેંચે છે. તીક્ષ્ણ મુખવાળો, લોકમાં પ્રસિદ્ધ અને તેજસ્વી, તેઓ તેને ચારે બાજુ ફરાવે છે.
ત્રીણિ જાના પરિ ભૂષન્ત્યસ્ય સમુદ્ર એકં દિવ્યેકમપ્સુ । પૂર્વામનુ પ્ર દિશં પાર્થિવાનામૃતૂન્પ્રશાસદ્વિ દધાવનુષ્ઠુ
ત્રણ જન્મો તેને શોભે છે; એક સમુદ્રમાં, એક આકાશમાં અને એક જળમાં છે. પૃથ્વી પર પૂર્વ દિશા તરફ ચાલીને, ઋતુઓનો શાસક તેમને ગોઠવે છે.
ક ઇમં વો નિણ્યમા ચિકેત વત્સો માતૄર્જનયત સ્વધાભિઃ । બહ્વીનાં ગર્ભો અપસામુપસ્થાન્મહાન્કવિર્નિશ્ચરતિ સ્વધાવાન્
આ તારો રહસ્ય કોણ જાણે છે? વાછરડું માતાઓના સ્વાભાવિક બળથી જન્મે છે. અનેક જળોના ગર્ભમાં, તેમની હાજરીમાં, મહાન કવિ પોતાના નિયમથી ફરતો રહે છે.
આવિષ્ટ્યો વર્ધતે ચારુરાસુ જિહ્માનામૂર્ધ્વઃ સ્વયશા ઉપસ્થે । ઉભે ત્વષ્ટુર્બિભ્યતુર્જાયમાનાત્પ્રતીચી સિંહં પ્રતિ જોષયેતે
જે પ્રગટ થવાનો છે, તે તેમા સુંદર રીતે વધે છે, વાંકાવાળા વચ્ચે સીધો અને મધ્યમાં તેજસ્વી છે. ત્વષ્ટ્રની બંને પત્નીઓ તેના જન્મે ડરી ગઈ; સામેથી તેઓ સિંહનું સ્વાગત કરે છે.
* ઉભે ભદ્રે જોષયેતે ન મેને ગાવો ન વાશ્રા ઉપ તસ્થુરેવૈઃ । સ દક્ષાણાં દક્ષપતિર્બભૂવાઞ્જન્તિ યં દક્ષિણતો હવિર્ભિઃ
બંને શુભ સ્ત્રીઓ તેનું સ્વાગત કરે છે, એમ મને લાગે છે; ગાય અને વાછરડીઓ સાથે આવી છે. તે શક્તિઓનો સ્વામી બન્યો, જેને તેઓ જમણેથી હવન સાથે આવે છે.
ઉદ્યંયમીતિ સવિતેવ બાહૂ ઉભે સિચૌ યતતે ભીમ ઋઞ્જન્ । ઉચ્છુક્રમત્કમજતે સિમસ્માન્નવા માતૃભ્યો વસના જહાતિ
સૂર્યદેવ જેમ ઉગે છે, એમ એ બંને હાથ ફેલાવીને, ભયાનક રીતે પ્રયત્ન કરે છે અને આ બંને લોકને રંગે છે. એ તેજસ્વી બનીને ઊંચે ચઢે છે અને આપણા વચ્ચે ફરતો જાય છે, પોતાની માતાઓના વસ્ત્રો પાછળ છોડી દે છે.
ત્વેષં રૂપં કૃણુત ઉત્તરં યત્સમ્પૃઞ્ચાનઃ સદને ગોભિરદ્ભિઃ । કવિર્બુધ્નં પરિ મર્મૃજ્યતે ધીઃ સા દેવતાતા સમિતિર્બભૂવ
એ ઉપર સુંદર રૂપ બનાવે છે, ગાય અને પાણી સાથે ઘરમાટે ભળી જાય છે. જ્ઞાની પોતાની બુદ્ધિથી મૂળને શુદ્ધ કરે છે, અને એ જ બુદ્ધિ દેવતાઓની સભા બની જાય છે.
ઉરુ તે જ્રયઃ પર્યેતિ બુધ્નં વિરોચમાનં મહિષસ્ય ધામ । વિશ્વેભિરગ્ને સ્વયશોભિરિદ્ધોઽદબ્ધેભિઃ પાયુભિઃ પાહ્યસ્માન્
હે અગ્નિ, તારો વિસ્તાર ઘણો વિશાળ છે, જે પૃથ્વીના મૂળને ઘેરી લે છે અને મહાન તેજવાળું સ્થાન છે. તું સર્વેના દ્વારા પ્રજ્વલિત થીને, તારા પોતાના યશથી અમને અડગ રક્ષાથી બચાવ.
ધન્વન્સ્રોતઃ કૃણુતે ગાતુમૂર્મિં શુક્રૈરૂર્મિભિરભિ નક્ષતિ ક્ષામ્ । વિશ્વા સનાનિ જઠરેષુ ધત્તેઽન્તર્નવાસુ ચરતિ પ્રસૂષુ
એ રણમાં વહેતી નદી માટે રસ્તો બનાવે છે, તેજસ્વી તરંગોથી ધરતીને આંચરે છે. એ પોતાના પેટમાં બધાં ખજાના રાખે છે અને પાણીમાં તથા સ્ત્રોતોમાં ફરતો રહે છે.
એવા નો અગ્ને સમિધા વૃધાનો રેવત્પાવક શ્રવસે વિ ભાહિ । તન્નો મિત્રો વરુણો મામહન્તામદિતિઃ સિન્ધુઃ પૃથિવી ઉત દ્યૌઃ
હે અગ્નિ, અમારી હવનથી વધીને, તેજસ્વી અને શુદ્ધ બનીને, યશ માટે પ્રકાશિત થા. મિત્ર, વરુણ, અદિતિ, સિંધુ, પૃથ્વી અને આકાશ અમને કોઈ નુકસાન ન કરે.
સ પ્રત્નથા સહસા જાયમાનઃ સદ્યઃ કાવ્યાનિ બળધત્ત વિશ્વા । આપશ્ચ મિત્રં ધિષણા ચ સાધન્દેવા અગ્નિં ધારયન્દ્રવિણોદામ્
એ, પ્રાચીન અને નવજાત, પોતાની શક્તિથી તરત જ બધાં જ્ઞાનને ધારણ કરે છે. પાણી, મિત્ર અને ધિષણા, ધન આપનાર અગ્નિને આધાર આપે છે.
સ પૂર્વયા નિવિદા કવ્યતાયોરિમાઃ પ્રજા અજનયન્મનૂનામ્ । વિવસ્વતા ચક્ષસા દ્યામપશ્ચ દેવા અગ્નિં ધારયન્દ્રવિણોદામ્
એ પ્રાચીન જ્ઞાનની પ્રેરણા દ્વારા, મનુષ્યોની આ સંતાનને ઉત્પન્ન કરે છે. વિવસ્વાનની દૃષ્ટિથી, દેવતાઓ ધન આપનાર અગ્નિને આધાર આપે છે.
તમીળત પ્રથમં યજ્ઞસાધં વિશ આરીરાહુતમૃઞ્જસાનમ્ । ઊર્જઃ પુત્રં ભરતં સૃપ્રદાનું દેવા અગ્નિં ધારયન્દ્રવિણોદામ્
લોકો એ yagnaના મુખ્ય દેવતાને, સીધા ચાલનારા અને બોલાવાયેલા અગ્નિને પૂજે છે. શક્તિના પુત્ર, ભાર વહેનારા અને દાનશીલ, દેવતાઓ ધન આપનાર અગ્નિને આધાર આપે છે.