આગ્નિ દેવની મહિમા બંને જાતિઓએ સ્થાપિત કરી છે—એવો અગ્નિ, ધર્મમાં અડગ, સભાના તમામ કાર્યોને પૂર્ણ કરનાર, શક્તિશાળી વાછરડાની જેમ, ઉષાઓના પુરોહિત, બળના પુત્ર, કાંસ્યવર્ણી, અને ગૃહપતિ તરીકે સ્થિત છે. અમે એ શક્તિશાળી અગ્નિના માર્ગદર્શન અને ખજાનાના રક્ષકના માર્ગની શોધ કરીએ છીએ; એના અવાજથી, અમે એના સ્વામિત્વની ઇચ્છા રાખીએ છીએ. જ્યારે તીવ્ર શક્તિઓએ અમરત્વ પ્રાપ્ત કર્યું, ત્યારે તેઓએ દેવજનને પોતાના સ્તુતિથી વિખેર્યા. કારણ કે સત્યનો માર્ગ વિશાળ છે, આકાશ વ્યાપક છે, અને શ્રદ્ધા મહાન તથા પ્રસરી છે—આ બધું ઇન્દ્ર, મિત્ર, વરુણ, ભાગ અને સાવિતૃએ વિચાર્યું છે. રુદ્રને નેતા બનાવીને નદીઓ વહે છે, વ્યાપકપણે ફેલાયેલી, જળથી ભરપૂર; એમાં, દુરગામી દેવ, સર્વત્ર ફરતાં, વિશાળ સંતાન ઉત્પન્ન કરે છે, અને એના ગર્ભમાં બધું મુક્ત થાય છે. રુદ્રો, મારુતગણ, સર્વ પ્રજાઓ, દૈવી ગૃધ્ર, મહાન રક્ષકો—આ બધાં સાથે વરુણ, મિત્ર, અર્યમાન, ઇન્દ્ર અને દેવતાઓ, દ્રુતગામી, સર્વને નિહાળે છે. ઇન્દ્રના બળવાન હાથ પર ઉત્સુકો આધાર રાખે છે; સૂર્ય દૃષ્ટિમાં તેજ ધરાવે છે, પુરુષાર્થમાં મહાન છે. કુશળોએ જેમ માટે યોગ્ય વજ્ર રચ્યું છે, જે મનુષ્યોમાં યુક્ત થયેલું છે. સૂર્ય પણ એના બળમાં આનંદ પામે છે; ઇન્દ્ર કરતાં વધુ કોઈથી ડરાવું નથી. ભયાનક વાછરડાના પેટમાંથી, મહાન, રોજ thunder ગર્જના કરે છે અને શત્રુને પરાવૃત્ત કરે છે. આજે, રુદ્રને, મહાન, વીરોનાં રક્ષકને, શ્રદ્ધાપૂર્વક સ્તુતિ અર્પણ કરો—જે કૃપાળુ, સ્વયં-પ્રશંસિત, પોતાની જ ટોળીઓ સાથે, પોતાના તેજથી સ્વર્ગમાં રાજ્ય કરે છે. તેમણે પોતાના સંતાન માટે વિશાળ યશ ઊપજાવ્યું—બૃહસ્પતિ, સોમથી જન્મેલો વાછરડો. અથર્વણે યજ્ઞોથી પ્રથમ દેવતાઓને સ્થિર કર્યા; ભૃગુઓએ પોતાની કુશળતાથી વિચાર્યું. સ્વર્ગ અને પૃથ્વી, બીજથી સમૃદ્ધ, નરશંસ, ચતુર્ફલ યમ, અદિતિ, ત્વષ્ટા, સંપત્તિદાતા, કુશળ ઋભુ, બંને જગત, મારુત, અને વિષ્ણુ—આ બધાંનું આહ્વાન થાય છે. દૂરદર્શી, જ્ઞાનવાન, ઊંડા નિવાસી સર્પ અમારી પ્રાર્થના સાંભળે. સૂર્ય અને ઉષા, સ્વર્ગના નિવાસોમાં ફરતાં, શમી અને નાહુષ, એ બે પુરોહિત, આ સ્તુતિથી જાગે. પૂષણ અમારી યાત્રાનું રક્ષણ કરે, સર્વ દેવતાઓ, જલપુત્ર અને વાયુ અમારા કલ્યાણ માટે હોય. સંપન્ન શ્વાસનું ગાન કરો; દ્વિ-અશ્વિ, સહેલાઈથી બોલાવાય તેવા, અમારા અવાજને સાંભળે. અમે સર્વ પ્રજાઓના સ્વામી, નિર્ભય, સ્વયં-પ્રભા, સર્વ દેવીઓ સાથે, અદિતિ, નિર્દોષ, યુવાન, જ્ઞાની, ગૃહપતિનું સ્તુતિગાન કરીએ છીએ. અહીં, પ્રાચીન અંંગિરસોએ, જન્મથી, પથ્થરોને ઉપાડીને, યજ્ઞ તરફ દૃષ્ટિ કરી. એથી જ્ઞાની દુરદર્શી બન્યા, બંધનો ત્યજી; દાનમાં ધનવાન, મજબૂત ઈચ્છા વનમાં આનંદ પામે છે. હે મહાન સ્વર્ગ અને પૃથ્વી! તમે વ્યાપક અને વિશાળ રહો, બે સ્ત્રીઓ જેવી, બે મજબૂતની જેમ, અમારો આશ્રય બનો. આ સાથે, શત્રુથી અમારો રક્ષણ કરો; દુઃખથી અમારો બચાવ કરો. દરેક યજ્ઞમાં, મરણશીલ માનવ દેવતાઓની ઉપાસના કરે છે; જે શુભ વિચારોથી, વિશાળ પ્રતિષ્ઠા ધરાવે છે, એ આ હવનથી તેમને બોલાવે છે. દરેક દ્રુતગામી અને શક્તિશાળી દેવતાઓ પૂજનીય છે; તેઓ સર્વે મહાન બળ ધરાવે છે, અને યજ્ઞમાં સર્વેનું સન્માન કરવું જોઈએ. આ રાજાઓ અમરત્વથી આનંદિત છે—અર્યમાન, મિત્ર, વરુણ, પરિજમાન, દ્રુતગામી રુદ્ર, લોકપ્રિય, મારુત, પૂષણ અને ભાગ. મહાન અને દયાળુ રાત્રિ અને જળના દેવ, સૂર્ય, ઉષા, અને તેમની સમૃદ્ધિથી ભરપૂર નિવાસવાળી શક્તિઓ અમારે સાથે રહે; અને ભૂમિની ઊંડાઈમાં વસતા બુધ્ન્ય પણ જોડાય. દૈવી અશ્વિનીકુમાર, સૌંદર્યના સ્વામી, મિત્ર અને વરુણ પોતાની શક્તિઓથી અમને વ્યાપક સુરક્ષા આપે; જે ધન ઇચ્છે છે, એ બધાં અવરોધો પાર કરી શકે. રુદ્ર પણ અમારે પર કૃપાળુ રહે, અશ્વિનીકુમાર, સર્વ દેવ, રથપતિ, ભાગ, ઋભુ, વજ, ઋભુક્ષણ, પરિજમાન, સર્વજ્ઞ—આ બધાં અમને આશીર્વાદ આપે. ઋભુ, ઋભુક્ષણ, ઋભુ કુશળ, તમારો ઉત્સાહ તમારે માટે છે, હે ઉત્સુક ઘોડાઓ; જેમનું ગીત અતિશય છે, જેમનો યજ્ઞ માનવોથી પર છે. દેવ સાવિતાર અમને અશ્રમ બળ આપે; માટે હું દયાળુઓની સ્તુતિ કરું છું. ઇન્દ્ર પોતાના અગ્નિથી આ પ્રજાઓ માટે ચક્ર અને અક્ષ બાંધે. હે સ્વર્ગ અને પૃથ્વી, અમને માનવોમાં વિશાળ યશ આપો, સર્વજન; બળ મેળવવા માટે ધન, સમૃદ્ધિ અને ઝડપી દયા આપો. હે ઇન્દ્ર, આ સ્તુતિ અમે તારી માટે ગાઈ છે—even though it is humble—તારી કૃપા માટે; હંમેશા અમારો કલ્યાણ માટે રક્ષણ કર, અમને જ્ઞાન અને બુદ્ધિ આપ, હે દયાળુ. મારી આ સ્તુતિ, જેમ પુત્ર સૂર્ય માટે, તેજસ્વી બની છે, માનવોમાં વધે છે; એકતામાં, ન ત્યજાય એવી, સુંદર રીતે રચાયેલી, રથ જેવી. તેમનું ધન સોનાની જેમ જોડાયેલી છે, તેમનાં પુરૂષાર્થ રથનાં ચકરા જેવી વ્યર્થ નથી, પણ લક્ષ્ય સુધી પહોંચે છે. હું આ મહાન, વિશાળ બાહુવાળા, દયાળુ દેવતાઓ માટે આ પ્રચાર કરું છું; જે પાંચસો જોડી ઘોડા જોતાં, પોતાનું માર્ગ ગર્જના કરે છે, સાંભળવા યોગ્ય. અહીં સત્તર અને સાત harness થયાં છે; એક સાથે તેઓ ચલાવવામાં આવ્યા, એક સાથે પૃથ્વી, એક સાથે માયિક શક્તિઓ. ચાલો, હવે પથ્થરો બોલે, અમે પણ બોલીએ; તમારું વચન પથ્થરોને, બોલનારાઓને સંબોધિત કરો. જ્યારે પથ્થરો, પર્વતો સાથે, ઝડપથી, ઇન્દ્ર માટે ગીત અને ધ્વનિ લાવે છે—સોમપાનાર માટે. આ પથ્થરો એવું બોલે છે, જાણે સો વર્ષ, હજાર વર્ષથી; તેઓ એકસાથે પોતાની લીલીછમડીથી પોકારે છે. સુંદર રીતે બનાવેલા પથ્થરો, પોતાની કુશળતા વડે, પ્રથમ હોતાએ તાજી આવૃત્તિ દબાવી છે. આ પથ્થરો બોલે છે, ભલે તેમને મધનો અનુભવ નથી; તેઓ પકાવેલા માંસને દબાવે છે. લાલચટ્ટ વૃક્ષની ડાળ પર આરામ પામે છે, એ મજબૂત વાછરડાઓ સોમની તરસથી ગર્જના કરે છે. મધથી મદમાં, ઉંચી અવાજે બોલે છે, ઇન્દ્રને બોલાવે છે, પણ મધ જાણતા નથી. ઉદ્દીપિત, જ્ઞાની, પોતાની બહેનો સાથે, પૃથ્વી પર ગુંજતા, ટોળીઓ સાથે ચાલે છે. સુંદર પાંખવાળાઓ બોલે છે; ઉપરથી, કાળા, દોડતા ગર્જના કરે છે. તેઓ નીચેના આરામસ્થાને જાય છે; અનેક ધારાઓ, સૂર્ય જેવા તેજવંત, બીજ વહન કરે છે. શક્તિશાળી, જોડાયેલા, યોક ધરાવતા, દમદાર, કામમાં ઉત્સુક, શ્વાસ લેતાં ગર્જના કરે છે, ઘોડાના હિંસાવાળાં અવાજ જેવું. આધારે દસ, બાજુએ દસ, યોક પર દસ, સ્પાન પર દસ; દસ વ્હીપ્સ, અજરૂ, દસ યોક, દસ જોડાયેલા, ભાર વહન કરતા, ગુંજે. આ પથ્થરો, દસ ટોળીઓ સાથે, ઝડપી છે; તેમનું ગતિમાન સ્થાન આનંદદાયક છે. તેમણે સૌપ્રથમ સોમના મધનો રસ પીધો છે. સોમમાંથી, ઇન્દ્રના બે કાંસ્યવર્ણ ઘોડા નજીક આવે છે, રસ કાઢે છે અને ગાય પર વસે છે. તેમના સાથે, ઇન્દ્રે સોમના મધને પીધો છે, અને એથી જ એ વધે છે, ફેલાય છે અને મહાન બને છે. તમારો ભાગ શક્તિશાળી છે, ક્યારેય ખૂટતો નથી, હંમેશા હાજર છે, ક્યારેય ઓછો પડતો નથી. તેજસ્વી બળ સાથે સ્થિર રહો, જેમ રૈવતના તેજમાં—હે પથ્થરો, તમે યજ્ઞમાં આનંદ પામો છો. આ પથ્થરો સ્થિર, અશ્રમ, અડગ, અમર છે; અશાંતિરહિત, અજરૂ, અડગ, વિશાળ, પોષિત, અતૃપ્ત અને તરસ વિના જન્મેલા છે. આ રીતે, દેવતાઓ, ઋષિઓ, નદીઓ, પથ્થરો, અને યજ્ઞના દરેક અંગમાં, સર્વેની મહિમા, કૃપા અને શક્તિ પ્રસરી રહી છે.