ઇન્દ્ર, વૃષાકપિ, દૈત્યનો સંહાર કરીને ધન મેળવતો છે. તે નવા અન્નના અંશ, પાકેલા હવનના ભાગ અને લાકડાની ઢેરી સ્વીકારે છે. ઇન્દ્ર સર્વેમાં શ્રેષ્ઠ છે. હું અહીં દાસ અને આર્યની શોધમાં, તપાસમાં આવું છું. હું પાકેલા સોમનું પાન કરું છું અને જ્ઞાનવાન અને વિચારશીલ પાસે જાઉં છું. ઇન્દ્ર સર્વેમાં શ્રેષ્ઠ છે. મધ્યમાં રણ અને કાપવાની જગ્યા કેટલી દૂર છે, કેટલા યોજન છે—એવું પૂછાય છે. વૃષાકપિ, તું નજીકના સ્થાને ઘરે આવો. ઇન્દ્ર સર્વેમાં શ્રેષ્ઠ છે. પાછા આવો વૃષાકપિ, આપણે શુભતા તૈયાર કરીએ. જે સપના વહેંચે છે, એ માર્ગે તું ઘરે પાછો આવો. ઇન્દ્ર સર્વેમાં શ્રેષ્ઠ છે. જ્યારે વૃષાકપિ ઇન્દ્રના ઘરમાં આવ્યા, ત્યારે એ નરમ પગવાળી હરણ ક્યાં હતી? એણે શું ખાધું, શું ચાટ્યું? ઇન્દ્ર સર્વેમાં શ્રેષ્ઠ છે. પર્ષુ નામની સ્ત્રીએ એક સાથે વીસ સંતાનોને જન્મ આપ્યો; તેનો ભાગ્ય ઉત્તમ રહ્યો અને પેટનો દુઃખાવો પણ દૂર થયો. ઇન્દ્ર સર્વેમાં શ્રેષ્ઠ છે. હવે હું કહું છું—હું દૈત્યહંતાને, ઝડપી ચાલકને આઘાત આપું છું; સુરક્ષાની આશા રાખીને સ્થિર મિત્રની પાસે જઉં છું. અગ્નિ, જે પ્રજ્ઞા અને ઈચ્છાથી પ્રગટ થાય છે, એ દિવસે અને રાત્રે અમને દુઃખથી બચાવે. જાતવેદા અગ્નિ, તારા જ્વલંત મોઢાથી તું તાંત્રિકોને ઘા દે; તારી જીભથી મૂળહીન દૈત્યોને પકડ અને માંસભક્ષક બની તેમને હવનકુંડમાં મૂકી દે. તારી બંને તીક્ષ્ણ અને કઠોર જાંઘથી ઉપર-નીચેના દુષ્ટોને પકડ, રાજા, મધ્યમાં ફરી, તાંત્રિકોને ઘેરી લે. અગ્નિ, તું યજ્ઞના તીક્ષ્ણ તીરો વાંકા કરી, વચનોથી ઘા કરી અને વીજળી જેવી શક્તિથી તાંત્રિકોના હૃદયમાં ઘા કર અને તેમના હાથ પાછળથી બાંધ. અગ્નિ, તાંત્રિકની ચામડી ફાડી નાખ, તારી ભયાનક જ્વાળા તેને નાશ કરે. જાતવેદા, એની સાંધીઓ કાપી નાખ, માંસભક્ષક એના અંગો અલગ કરે. જાતવેદા, તું તેને જ્યાં પણ ઊભો કે ચાલતો કે આકાશમાં ઉડતો જોઈશ, તાંત્રિકને ત્યાં જ ઘા કર. જો મળી જાય, તો તારી દૃષ્ટિથી એના પાપ ધોઈ નાખ; અગ્નિ, તારી જ્વાળાથી મુખ્ય દુષ્ટોને દાઝી નાખ અને બાકી રહેલા ભાગોને ભક્ષક ભક્ષે. અગ્નિ, અહીં જ કહી દે કે કયો તાંત્રિક છે, કોણ એ દુષ્ટ કાર્ય કરે છે; તારી જ્વલંત જ્વાળાથી તેને પકડી તેને લોકોની નજરથી દૂર કરી દે. તારી તીક્ષ્ણ નજરથી યજ્ઞનું રક્ષણ કર, તેને વિદ્વાનો અને સજ્જનો માટે આગળ વધાર; તેજસ્વી, ભયાનક દૈત્યોને દાઝી નાખ; તાંત્રિકો તને નુકસાન ન કરી શકે. પ્રજાઓમાં ફરી, દુષ્ટને દરેક બાજુથી જોઈ, અગ્નિ, એના ત્રણ સાંધીઓ કાપી નાખ; તાંત્રિકની મૂળ ત્રણ ભાગે કાપી નાખ. તાંત્રિક ત્રણ વાર નષ્ટ થાઓ, જે સાચાને ખોટાથી મારી નાખે છે; જાતવેદા, તારી જ્વાળાથી તેને દાઝી નાખ અને તારા સ્તુતિકર્તાઓની સામે ફેંકી દે. અગ્નિ, તે દૃષ્ટિ ત્યાં મૂકી દે, જેના દ્વારા તું તાંત્રિકને જુએ છે; એના ખુર અને શિંગડા તોડી નાખ; અથર્વણના પ્રકાશ અને દેવસત્યથી અસ્થિર અને અજ્ઞાને નીચે ફેંકી દે. આજે જે પણ શાપ, વાણીથી કે તાંત્રિકો દ્વારા ઉચ્ચારાય છે, કે રોષ કે મનથી ઉપજેલી તીરો હોય, એ બધાથી તાંત્રિકના હૃદયમાં ઘા કર. તારી તાપથી તાંત્રિકોને દૂર હાંકી દે; તારી શક્તિથી દુષ્ટને દૂર હાંકી દે; તારી જ્વાળાથી મૂળહીનને દૂર હાંકી દે; તેજસ્વી, અતૃપ્તોને પણ દૂર હાંકી દે. આજના પાપને દેવો દૂરથી સાંભળે, શાપ પાછા શાપકર્તા પાસે જાય; ચોરને વચનથી ઘા થાય, તાંત્રિક પોતાના માર્ગના અંતે પહોંચી જાય. જે મનુષ્યના માંસ, ઘોડા કે પશુઓના માંસથી પોતાને લિપ્ત કરે છે, કે ગાયનું દુધ જે મારવાના લાયક નથી, તેનો ઉપયોગ કરે છે—અગ્નિ, તું તેમની માથા તોડી નાખ. દુરદ્રષ્ટા, તાંત્રિકને ગાયનું વાર્ષિક દુધ ન પીવા દે; અગ્નિ, જે અતૃપ્ત સુખ ઇચ્છે છે, તેને તારી જ્વાળાથી મૂળે ઘા કર. તાંત્રિકો ગાયનું ઝેર પીવે, દુષ્ટો અદિતિથી વિમુખ થાય; દેવ સવિતા તેમને દૂર હાંકે; વનસ્પતિઓનું ભાગ વિજયી થાય. અગ્નિ, તું પ્રાચીનકાળથી તાંત્રિકોને નાશ કરતો આવ્યો છે; દૈત્યો તને યુદ્ધમાં કદી હરાવી શક્યા નથી; માંસભક્ષક મિત્રોને દાઝી નાખ અને દૈવી શસ્ત્ર તને કદી નિષ્ફળ ન જાય. અગ્નિ, તું અમને નીચેમાંથી ઉંચે લાવતો; પછાડેથી અને આગળથી અમને રક્ષે છે. તારી અવિનાશી, તીક્ષ્ણ જ્વાળાઓ અમને નુકસાન પહોંચાડવા ઇચ્છનારા દુષ્ટને દાઝી નાખે. પાછળથી, આગળથી, નીચે અને ઉપરથી, જ્ઞાની, તારી બુદ્ધિથી અમને રક્ષા કર; રાજા, મિત્ર, તું તારા મિત્રને ક્ષયથી બચાવ; અગ્નિ, તું નશ્વર હોવા છતાં અમારે માટે અમર છે. અગ્નિ, તારી આસપાસ અમે કિલ્લો બાંધીએ છીએ, મહાન ઋષિ. રોજે રોજ અમે તારી સ્થિર તેજવાળાને પોકારીયે છીએ, જે અયોગ્યને નાશ કરે છે. ઝેરથી અધર્મીઓને ઘા કર, દુષ્ટ દૈત્યોને તારી તીક્ષ્ણ જ્વાળાથી દાઝી નાખ. અગ્નિ, તારી ભયાનક જ્વાળાથી જોડાયેલા તાંત્રિકોને દાઝી નાખ; હું તને, અખંડિત ઋષિ, મારા વિચારોથી જાગૃત કરું છું. અગ્નિ, તારી શક્તિથી, અમારા દરેક બોલાવાને સાંભળ; દુષ્ટ અને દૈત્યના બલ અને હિંમતને તોડી નાખ. અમર, પ્રકાશદાતા, હવન સ્વીકારનાર, આકાશને સ્પર્શનાર, અગ્નિમાં જે પ્રિય અને પોકારવામાં આવે છે—એના આધાર માટે દેવોએ પોતાને જગતમાં ફેલાવ્યા, પોતાના નિયમ અને સ્વભાવથી. અંધકારથી છવાયેલું જગત અગ્નિમાં જન્મેલા પ્રકાશથી પ્રકાશિત થયું. એના માટે દેવો, પૃથ્વી, દ્યૌ, જળ અને વનસ્પતિઓ મિત્ર બની ગયા. દેવો સાથે, યોગ્ય લોકો સાથે, હું અગ્નિની સ્તુતિ કરું છું—જે અમર અને મહાન છે, જે પોતાના તેજથી પૃથ્વી, દ્યૌ, આ બે લોક અને અંતરિક્ષને વિસ્તરે છે. એ પ્રથમ પુરોહિત હતો, દેવોને પ્રિય, જેમણે ઘૃતથી તેને પસંદ કર્યો. પંખાવાળા એ અગ્નિએ જગતમાં સ્થાન બનાવ્યું; સર્વજ્ઞાની અગ્નિએ નિયમ સ્થાપ્યા. જ્યારે તું, સર્વજ્ઞાની, જગતના મુખ તરીકે ઊભો રહ્યો, અગ્નિ, તારા તેજથી અમે તને વિચાર, વાણી અને સ્તુતિથી સ્તુત કરીએ છીએ; તું બંને લોકનો સ્વામી અને પુજનીય બન્યો. રાત્રે અગ્નિ જગતનું મુખ બને છે, પછી સૂર્ય સવારે ઉગે છે. આ દેવોના વિચિત્ર કાર્યો છે; જળો પણ પોતાના ધર્મને જાણી વહે છે. અગ્નિ, તેજથી જલકતી, પ્રગટ, આકાશગર્ભ જેવી તેજસ્વી દેખાય છે. એ અગ્નિમાં, પવિત્ર વાણીથી, દેવોએ, સંતાનના રક્ષકોએ, પોતાની બધી આહુતિઓ અર્પણ કરી. પવિત્ર વાણીથી દેવોએ પ્રથમ અગ્નિને પ્રજ્વલિત કર્યો; એમાંથી તેમણે હવન ઉત્પન્ન કર્યો. એ તેમનો યજ્ઞ, સંતાનરક્ષક બન્યો; દ્યૌ, પૃથ્વી અને જળ એને ઓળખે છે. દેવોએ એ અગ્નિને સર્જ્યો, જેમાં સર્વે લોકોએ પોતાને અર્પણ કર્યા. એની જ્વાળાથી એ પૃથ્વી, દ્યૌ અને આ લોકને પ્રકાશિત કરે છે, પોતાની મહાનતાથી તેજ આપે છે.