એક શુભ પ્રસંગે, વર અને વધૂનું વિધાન કરવામાં આવે છે. વિધિ અનુસાર, વર વચન આપે છે: "હું તને આ ઘરથી મુક્ત કરું છું, પણ ત્યાંથી નહીં, જ્યાં તું સારી રીતે બંધાયેલી છે. હે ઈન્દ્ર, તારી કૃપાથી, એ સ્ત્રીને સારા પુત્રો અને શુભ ભાગ્ય મળે." ત્યારબાદ, પુષણ વધૂનું હાથ પકડીને તેને માર્ગદર્શન આપે છે અને અશ્વિનીકુમારોએ પોતાના રથમાં બેસાડી તેને નવા ઘરમાં લઈ જાય છે. તેને ઘરની ગૃહપતિ તરીકે પ્રવેશ કરાવવામાં આવે છે, જ્યાં તે સભામાં પોતાની બુદ્ધિથી વાત કરે છે. નવા ઘરમાં, વધૂ સંતાનથી સમૃદ્ધ થાય છે, ઘરનું અગ્નિ જળાવા માટે જાગૃતિ રાખે છે અને પતિ સાથે એકતા પામે છે. તે સમજદારીપૂર્વક સભામાં વક્તવ્ય આપે છે. જો તે દુષ્કર્મો પ્રત્યે આકર્ષિત થાય છે, તો એ દોષ દેખાઈ આવે છે; તેના સગાં વધે છે, પણ પતિ બંધનમાં બંધાઈ જાય છે. વિવાદનાં મૂળને બ્રાહ્મણોને અર્પણ કરી, ધનનું વિતરણ થાય છે; પછી, દુષ્કર્મોથી મુક્ત થયેલી એ સ્ત્રી પતિમાં એકરૂપ થાય છે. જો પતિ પત્નીની વસ્ત્ર ધારણ કરીને, બીજી સ્ત્રીને ઇચ્છે છે, તો પત્નીનું શરીર નિરર્થક, ફિક્કું અને પાપી બની જાય છે. વર અને વધૂ સાથે જે રોગો આવે છે, એ ભગવાન તેમને પાછા મોકલે છે. દંપતીની આસપાસ બેઠેલા દુશ્મનોએ કશું જાણવું નહીં જોઈએ, દુશ્મનો દૂર ભાગી જાય અને તેઓ સારા માર્ગે કઠિન રસ્તાઓ પાર કરે. વધૂ શુભ છે, બધા સાથે મળીને તેને જોયો અને શુભાશીર્વાદ આપીને પોતાના ઘરે જાવ. કાંઈક કડવું, સુકું કે ઝેરી ખાવું નહીં; જે બ્રાહ્મણ સૂર્યા સૂક્ત જાણે છે, એ જ વર માટે યોગ્ય છે. શાપ, નિંદા અને વિયોગ—આ સુર્યાની વિવિધતાઓ છે, પણ બ્રાહ્મણ તેને શુદ્ધ કરે છે. પતિ વચન આપે છે: "હું તારો હાથ પકડીને શુભ માટે લઈ રહ્યો છું, જેથી તું મારા સાથે વૃદ્ધાવસ્થાએ પહોંચે. ભગ, અર્યમન, સવિતા અને પુરંધીએ તને ગૃહધર્મ માટે મને આપી છે." પુષણને પ્રાર્થના થાય છે કે, "તે સ્ત્રીને શ્રેષ્ઠ માર્ગે લઈ જા, જેમાં પુરૂષ બીજ રોપે છે, જેની જાંઘો સુંદર અને આમંત્રિત કરે છે, જેમાંથી સંતાન થાય." પહેલા સૌર્યા વધૂ તરીકે લાવવામાં આવે છે; પછી અગ્નિ, વર સાથે પત્નીને સંતાન સહિત જોડે છે. અગ્નિ પતિને પત્ની પાછી આપે છે, દીર્ઘાયુ અને તેજસ્વી બનાવી. પતિ પત્ની સાથે સો વર્ષ સુધી જીવે એવી આશીર્વાદ મળે છે. પહેલા સોમાએ તેને મેળવ્યો, પછી ગંધર્વે, ત્રીજા તરીકે અગ્નિ અને અંતે મનુષ્યો. સોમાએ ગંધર્વને, ગંધર્વે અગ્નિને અને અગ્નિએ મને ધન, સંતાન અને પત્ની આપી છે. વધૂને કહેવામાં આવે છે: "યહીં રહો, જાઓ નહીં; દીર્ઘ આયુષ્ય ભોગવો, પુત્ર-પૌત્રો સાથે રમો અને ઘરમાં આનંદ કરો." પ્રજાપતિ સંતાન આપે, અર્યમન શક્તિ માટે જોડે, અને વધૂ પતિના લોકમાં શુભતાથી પ્રવેશ કરે; બંનેપદ અને ચતુષ્પદ માટે કલ્યાણ લાવે. વધૂને આશીર્વાદ મળે કે, તેની દૃષ્ટિ ઉગ્ર ન હોય, પતિ માટે હાનિકારક ન હોય; પશુઓ માટે શુભ, દયાળુ અને તેજસ્વી, પુત્રવંત અને દયાળુ બને. ઈન્દ્રને પ્રાર્થના છે: "તે સ્ત્રીને પુત્રવંત બનાવો, દસ પુત્રો આપો અને પતિને અગિયારમો રાખો." વધૂને કહેવામાં આવે છે: "સાસરા, સાસુ, પતિની બહેન અને ભાઈઓમાં રાણી બની રહે." બધા દેવતાઓ દંપતીને જોડે, જળ હૃદયોને જોડે, માતરિશ્વન, ધાતા અને માર્ગદર્શક દેવી તેમને એક કરે. આ પછી, ઇન્દ્રને લગતા પ્રસંગ આવે છે. સોમા પ્રવાહ વહે છે અને બધા ઇન્દ્રને દેવતા માને છે. જ્યાં વાનર વૃત્સાકપિએ સોમા પીધું, ત્યાં ઇન્દ્ર સર્વોપરી ગણાય છે. વૃત્સાકપિથી ઇન્દ્ર દૂર ભાગે છે, તેને બીક લાગે છે, પણ સોમા પીવામાં સંતોષ ક્યાંય મળે નહીં. લોકો પૂછે છે, "આ વાનરે એવું શું કર્યું કે તું ગુસ્સે છે? કે એ ધન અને સમૃદ્ધિ ધરાવે છે?" તું તેને પ્રિય માને છે, પણ દોસ્તી છોડીને, કૂતરો તેને કાઢે અને વનસુવાર તેને કાણું કરી નાખે. વાનરે મારા પ્રિય વસ્તુઓ જાહેર કરી દીધી છે; હું તેનું માથું ફોડી નાખું, દોષીને માફ નહીં કરું. પત્ની પોતાને સર્વશ્રેષ્ઠ ગણાવે છે—કોઈ સ્ત્રી તેનાથી સુંદર, આકર્ષક કે ઉર્જાવાન નથી. તેણી માતાને કહે છે: "મારા થાઈમાં જ્વાળા છે, માથું દુખે છે." વૃત્સાકપિની પત્નીને પૂછાય છે કે, "તુ આપણ પાસે કેમ આવે છે?" તે કહે છે: "તે મને નિર્વલ કહે છે, પણ હું શક્તિશાળી છું, હું ઇન્દ્રની પત્ની છું, મારુતોની સાથી." પ્રાચીનકાળે સ્ત્રીઓ યજ્ઞ સાથે જતી. સર્જનહારે સત્યથી ઇન્દ્રની શક્તિશાળી પત્નીનું સન્માન કર્યું. સ્ત્રીઓમાં ઇન્દ્રાણી સૌથી ભાગ્યશાળી છે—એના પતિને વૃદ્ધાવસ્થાથી કશું થાય નહીં. પછી કહે છે: "હું ઇન્દ્રાણી નથી, ન વૃત્સાકપિની પત્ની છું, જેના માટે આ પ્રિય હવન દેવતાઓને અર્પણ થાય છે." વૃત્સાકપિ અને રેવતી, સારા પુત્ર-પુત્રી સાથે, ઇન્દ્રે પ્રિય ભોજન ગ્રહણ કર્યું. પંદર રસોઈયા મળીને વીસ ભાગ બનાવે છે, અને તે બધું ભોજન ભરીને પેટ તૃપ્ત કરે છે. વાછરડા વચ્ચે ગર્જનારા સિંહ જેવો ઇન્દ્ર આનંદ આપે છે, માટે જ્ઞાની લોકો હવન કરે છે. તે માણસ સુવે નહીં, જેના થાઈમાં કંપન થાય છે; જે બેસે ત્યારે વાળવાળું અંગ ફેલાય છે, એ સુવે છે. આ રીતે, ઇન્દ્ર સર્વોપરી ગણાય છે. આ વિધાન અને પ્રસંગોમાં, દેવતાઓના આશીર્વાદ, દંપતીની એકતા, ઘરગથ્થુ જીવનના ધર્મ અને ઇન્દ્રની મહિમા સુંદર રીતે વર્ણવાય છે.