પવિત્ર કૂશ પર ત્રણ દેવીઓ, શ્રેષ્ઠ અને સુગંધિત, બેઠી છે. આપણે તેમના માટે આ સ્થાન સુખદ બનાવ્યું છે; clarified butter સાથે, દેવીઓ મનુષ્યોના સજ્જ અર્પણ સ્વીકારે છે. ત્વષ્ટ્ર, તું જ્યારે સૌંદર્ય ધારણ કરે છે, ત્યારે અંગિરસો સાથે જોડાય છે; દેવોના માર્ગો જાણીને, તું દાન કરે છે—હે દયાળુ, અમને સંપત્તિ આપ. વનના સ્વામી, તારા કમરબંધથી, દેવોને અહીં લાવ, માર્ગો જાણીને; અર્પણને મીઠું બનાવ, અને આकाश-પૃથ્વી મારા આહ્વાનને લાવે. અગ્નિ, વરુણને અર્પણ માટે લાવ, ઇન્દ્રને સ્વર્ગમાંથી, મરુતોને મધ્યલોકમાંથી; બધા પૂજનીય, અમર દેવો પવિત્ર કૂશ પર બેઠા, અને સ્વાહા સાથે આનંદ કરે છે. બૃહસ્પતિ, જ્યારે પ્રથમ વાણી પ્રગટ થઈ, નામ આપવામાં આવ્યા, ત્યારે જે સૌથી ઊંચું અને તેજસ્વી હતું, તે પ્રેમથી અંદર છુપાયું. બુદ્ધિમાનો મનથી વાણીને શોધે છે, જેમ ગાળણથી શુદ્ધ કરે છે; અહીં મિત્રો મિત્રતા ઓળખે છે, અને શુભ સૌંદર્ય તેમના વાણીમાં વસે છે. યજ્ઞ દ્વારા તેઓ વાણીના માર્ગે ચાલ્યા, તેણે ઋષિઓમાં પ્રવેશ કર્યો; તેને many સ્થાનોમાં વહેંચી, અને સાત ગાયકો તેમાં જોડાયા. વાણી જોઈને પણ કોઈ જોઈ શકતો નથી, સાંભળીને પણ સાંભળી શકતો નથી; તે પોતાના પતિને સુંદર રીતે દેખાય છે. મિત્રતામાં તું અડગ છે, એવું કહે છે; સ્પર્ધામાં પણ તેઓ હાનિ કરતા નથી. આ ગાય માયાથી ફરતી છે; fruitless વાણી સાંભળે છે. જે મિત્રને ત્યાગે છે, તેનો વાણીમાં ભાગ નથી; સાંભળે છે, પણ વ્યર્થ; સત્યના માર્ગ જાણતો નથી. મિત્રો આંખ-કાન ધરાવે, પણ મનની ગતિમાં અસમાન થાય છે; કેટલાક નજીક દેખાય છે, કેટલાક દૂર. જ્યારે મિત્રો હૃદયથી જોડાય છે, બ્રાહ્મણ તરીકે જ્ઞાનથી અલગ થાય છે; બ્રાહ્મણો તમારા વચ્ચે ફરે છે. જે neither નજીક neither દૂર, neither બ્રાહ્મણ neither સોમા નિર્માતા, તેઓ વાણી પાસે દુષ્ટતાથી આવે છે, અજ્ઞાનથી ભૂલની જાળ વણે છે. બધા પ્રસિદ્ધિમાં આનંદ કરે છે, મિત્ર-મિત્ર; પાપ દૂર કરનાર અને પોષક માટે અમર લાભ આવે છે. તમે સ્તુતિનો વિકાસ કર્યો; ગાયત્રી ગાતા, શાક્વરી શ્લોકોમાં; બ્રાહ્મણ જન્મનું જ્ઞાન બોલે છે; તમે યજ્ઞની છંદ માપો છો. હવે, જ્ઞાનથી, દેવોના ઉદ્ભવને કહીએ; સ્તુતિમાં, જે પછીના યુગમાં જોઈ શકે છે. બૃહસ્પતિએ આ રચના કરી, જેમ લોહાર સાધનોથી કરે; દેવોના પ્રથમ યુગમાં, અસ્તિત્વમાંથી અસ્તિત્વ જન્મ્યું. પ્રથમ યુગમાં, અસ્તિત્વમાંથી અસ્તિત્વ જન્મ્યું; પછી દિશાઓ, પછી ઉઠેલો અવકાશ ફેલાયો. પૃથ્વી અવકાશમાંથી જન્મી; દિશાઓ જન્મી. અદિતિમાંથી દક્ષ જન્મ્યો; દક્ષમાંથી અદિતિ ફેલાઈ. અદિતિ જન્મી; દક્ષ, જે તમારી પુત્રી છે. દેવો તેનામાંથી જન્મ્યા, અમરતા-સંબંધિત. જ્યારે દેવો જળમાં ઊભા રહ્યા, ગાઢ ઉર્મિઓ, ત્યારે નૃત્ય કરતા, તીવ્ર ધૂળ દૂર થઈ. જ્યારે દેવો, તપસ્વી, વિશ્વોને ભર્યા, ત્યારે સમુદ્રમાં છુપાયેલા, તમે સૂર્યને વહન કર્યો. અદિતિના આઠ પુત્રો તેના શરીરમાંથી જન્મ્યા; દેવોએ સાત સાથે ગયા, માર્તાંડને બહાર કર્યા. સાત પુત્રો સાથે, અદિતિ પૂર્વ યુગમાં ગઈ; સંતાન અને મૃત્યુ માટે, માર્તાંડને ફરી લાવી. વિશાળ, શક્તિ માટે જન્મ્યો, આનંદદાયક, સૌથી શક્તિશાળી, ગર્વથી ભરેલો; મરુતો ઇન્દ્રને વધાર્યા, જ્યારે માતાએ વિરપુરુષને ગર્ભમાં મૂક્યો. છુપાયેલા, કૌશલ્યથી, ઇન્દ્રની અનેક સ્તુતિથી મજબૂત થયા; પણ પ્રસવવતી સ્ત્રીની જેમ, ઇન્દ્રના પગલાંથી અંધકારમાંથી મુક્ત થાય છે, અને સંતાન બહાર આવે છે. ઇન્દ્ર, તારા પગલાં ઉંચા થાય છે, જીતવા જતા; અહીં શક્તિશાળી પણ વધે છે; તું હજાર સલાવૃકાને સંહાર્યો, અને અશ્વિનો સાથે શક્તિમાં વધ્યો. એકતાથી, યજ્ઞ માટે તું ઝડપથી જાય છે, બે અશ્વિનોને મિત્ર તરીકે લઈ; બે પાત્રોમાં, ઇન્દ્ર, તું હજાર ધારણ કરે છે, અને અશ્વિનો ઉદાર દાન આપે છે. સત્યમાં આનંદ કરી, સંતાન માટે, ઇન્દ્ર, તું ઈચ્છિત લક્ષ્ય શોધ્યું; આ શક્તિથી દાસ્યુ પાસે ગયો, અને લાલ ધુમ્મસ અવરોધમાંથી દૂર થયો. પ્રાચીન નામ ધરાવનારા, વસવાળા, તું દૂર કર્યાં, dawns દૂર કર્યાની જેમ; ઋષિઓ અને મિત્રો સાથે, ઉત્સાહથી, તું ગયો અને દુશ્મનને સંહાર્યો. નમુચિ અને મખાસ્યુ, ઋષિ સામે કાવતરું કરનાર દાસા, તું સંહાર્યો; મનુ માટે સુખદ માર્ગ બનાવ્યો, રથ માટે માર્ગ સરળ કર્યાની જેમ. તમે બધાને, ઇન્દ્ર, નામ અને શક્તિમાં વધ્યા, અને રાજ્ય તારા હાથમાં મુક્યું; દેવો તારી શક્તિમાં આનંદ કરે છે, અને ઘન જંગલોને તું subdued કર્યો. તેના ચક્ર જળમાં મૂકાયું, ત્યારે મધમય આવરણ ફેલાયું; પૃથ્વી પર જે સ્થિર છે, ગાયોમાં જે દૂધ છે, તું વનસ્પતિમાં મૂક્યું. કહે છે, "તે ઘોડામાંથી આવ્યો," અથવા "શક્તિમાંથી જન્મ્યો"; કેટલાક એમ કલ્પના કરે છે; ક્રોધ બહાર આવ્યો, અને નિવાસમાં ઊભો રહ્યો, જ્યાંથી ઇન્દ્ર જન્મ્યો અને તારો મૂળ જાણે છે. પંખી, મહાન-મન ઋષિઓ, ઇન્દ્ર પાસે આવ્યા, ભક્તિમાં નિષ્ફળ નથી; અંધકાર દૂર કરો, દૃષ્ટિ આપો, મુક્ત કરો, જેમ બંધાયેલાને ખજાનામાંથી મુક્ત કરે છે. હું ખજાનાની સ્તુતિ કરું, કે વિચારથી શોધું, કે યજ્ઞથી બે લોક; કે ધનવાન, યુદ્ધમાં તીવ્ર, કે દાન-શ્રવણમાં પ્રસિદ્ધને બોલાવું. શકિતશાળી, આકાશને બોલાવે છે, તેજસ્વી મનથી પૃથ્વી તરફ આવે છે; જ્યાં દેવો, જોઈને, કલ્યાણ માટે કરે છે; જ્યાં સ્વર્ગ પોતાની શક્તિથી સ્થાન આપે છે. આ ગીત અમર દેવો માટે છે, જે વિનમ્રને ખજાનાં આપે છે; તેઓ, વિચાર અને યજ્ઞ બંને પૂરા કરે છે, અમને વસુઓનું ધન તરત આપે. દૂર સ્થાન માટે, ઇન્દ્રના પુત્રો પ્રયત્ન કરે છે, જે વિશાળ, ગાય-સમૃદ્ધ expanse પાર કરવા માંગે છે; અનેક પુત્રો, એક સાથે, મહાન, હજાર-પ્રવાહવાળી, શક્તિશાળી એકને દૂધ આપવા માંગે છે. શચી જેવી, ઇન્દ્રને સહાયક બનાવો, અજેય, યુદ્ધમાં દુશ્મનને subdued કરો; ઉદાર, દયાળુ, પ્રશંસિત મઘવન, જે શક્તિશાળી, પુરુષવાચી વજ્રધારી છે. આ રીતે, દેવો, ઋષિઓ, વાણી, યજ્ઞ, અને ઇન્દ્રના વિભિન્ન કાર્યો, પવિત્ર કૂશ, clarified butter, અને મિત્રતા—આ બધા એક મહાન, પવિત્ર વાર્તા તરીકે જોડાય છે, જ્યાં સૃષ્ટિ, જ્ઞાન, અને શક્તિનું ઉદ્ભવ અને વિકાસ, પ્રેમ અને ભક્તિ સાથે ઉજવાય છે.