આ ઋગ્વેદના પવિત્ર સૂક્તોમાં, એક વિદ્વાન કવિ પોતાની પસંદગી જાહેર કરે છે: “હું રાજા કુરુશ્રવણ અને દાનવીરોમાં શ્રેષ્ઠ, ત્રાસદસ્યુને મારા ઋષિ તરીકે પસંદ કરું છું.” એ રાજા, જેની રથ ત્રણ ચિત્તાકર્ષક ઘોડાઓથી ખેંચાય છે, અને જેના યજ્ઞમાં હજારો દાન આપવામાં આવે છે, એના વખાણ કરવામાં આવે છે. એના મીઠા ગીતો, જે તેના પિતા ઉપમશ્રવસ જેવા છે, એ ખેતરને સમૃદ્ધિથી ભરપૂર જાહેર કરે છે. “હું ઉપમશ્રવસ, મિત્રાતિથિ વંશના પુત્ર, પર આહ્વાન કરું છું; હું એના પિતાને સન્માન આપું છું.” કવિ ઈચ્છે છે કે, “જો હું અમર દેવો કે મરત્યો પર શાસન કરી શકું, તો એ દાનવીર મારા માટે જીવે.” છતાં, “કોઈ—even સો આત્મા ધરાવતો—દેવોના નિયમથી બહાર જીવી શકે નહીં; એ જુક્તથી, એ અલગ રહે છે.” પછી, કવિ પોતાના મનમાં જુગારના dice વિશે વાત કરે છે: “વિભીડકાના મજબૂત ફલથી બનેલા dice મને ઉલ્લાસ આપે છે; સુકા જમીન પર ફેંકાતા, એ મને આનંદ આપે છે. મુજવતના સોમના સ્વાદ જેવી, એ dice મને જગાડે છે.” એ dice, કવિ કહે છે, “કદી મને ધિક્કાર્યું નથી, ના મારા મિત્રોને; એક dice માટે, મેં મારી ભક્તિભરી પત્નીને છોડી અને એને રડાવી.” ઘરમાં, “સાસુ પત્નીને દુઃખ આપે છે, અને ગરીબને કોઈ આશ્રય નથી; જુગારીના જીતમાં મને આનંદ નથી.” બીજાઓ એ જુગારીની પત્નીને સ્પર્શે છે, અને એ throw માટે આતુર છે; પિતા, માતા, ભાઈઓ કહે છે: “અમે એને ઓળખતા નથી; એને લઈ જાઓ, એ બંધાયેલો છે.” જ્યારે કવિ નિશ્ચય કરે છે, “હું બીજાઓ સાથે સ્પર્ધા કરતો નથી; મારા મિત્રો પાછળ રહી ગયો છું.” Brown dice, ફેંકાતા, શબ્દો બોલે છે; “હું એના મેળામાં જઈ છું, પત્ની પ્રેમીને મળવા જાય તેમ.” જુગારી સભામાં પ્રવેશ કરે છે, “શું હું જીતશ?” એવું પૂછે છે, શરીરમાં કાંપતો; પણ dice એની ઈચ્છા વિરુદ્ધ ચાલે છે—જીત બીજાને આપી દે છે. dice પોતાની hooks અને goadsથી દુઃખ આપે છે, ધૂર્ત, સળગાવતા, હારેલા પર હસે છે, અને જુગારીને મહિમા આપે છે. “પંચાવન (૫૩) diceની ટોળી, દેવ સવિતારની જેમ નિયમમાં, રમે છે;—even રાજા એના સમક્ષ નમન કરે છે.” dice “નીચે ચાલે છે, ઉપર ઉછલે છે; હાથ વગર, એ હાથવાળાને જીતે છે;—even ઠંડા, એ હૃદયને સળગાવે છે.” જુગારીની પત્ની દુઃખી છે, છોડી દેવાઈ છે; માતા પુછે છે, “મારો પુત્ર ક્યાં છે?” જુગારી રાતે બીજાઓ પાસે જાય છે, દેવામાં અને ધન શોધતો. સ્ત્રીને જોઈ, જુગારીમાં લાલસા જગે છે; એ બીજાની પત્ની અને સારા ભાગ્યની ઈચ્છા કરે છે. સવારે એ પોતાના ઘોડા જોતે છે, પણ રમતમાં હાર્યા પછી, આગ સામે પડી જાય છે. કવિ diceના નેતાને કહે છે: “હું તારી સંપત્તિ માંગતો નથી; દસ દિવસ પૂર્વ તરફ જોઈ, હું સત્ય બોલું છું.” પછી, કવિ સલાહ આપે છે: “જુગાર ન રમો; ખેતર ખેતી કરો, સંપત્તિમાં આનંદ કરો, પોતાને ભાગ્યશાળી માનો. ત્યાં ગાય છે, ત્યાં તારી પત્ની છે; એ રીતે સવિતાર મને બતાવે છે.” “મિત્રતા કરો, કૃપા કરો; કઠોર ઈરાદે ન આવો. ગુસ્સો કે દુશ્મનાવ, આવી ન જાય; diceની લાલસા દૂર રહે.” પછી, કવિ દેવોની સ્તુતિમાં પ્રવેશ કરે છે: “એ અગ્નિઓ, ઈન્દ્રની શક્તિથી મજબૂત, વહેલી સવારમાં પ્રકાશ લાવે છે. મહાન આકાશ અને પૃથ્વી, જાણો—આજે અમે દેવોની કૃપા માંગીએ છીએ.” “આકાશ અને પૃથ્વી, માતૃત્વ rivers, પર્વતો અને આશ્રયસ્થાનો પાસેથી કૃપા માંગીએ છીએ. સૂર્ય અને ઉષા પાસેથી નિર્દોષતા માટે પ્રાર્થના કરીએ છીએ; આજે દબાયેલો સોમ અમને કલ્યાણ આપે.” “મહાન માતા આકાશ અને પૃથ્વી આજે અમને રક્ષે, સમૃદ્ધિ માટે; ઉષા ઉઠે અને દુઃખ દૂર કરે; કલ્યાણ માટે અગ્નિને આહ્વાન કરીએ.” “આ પ્રથમ, સુંદર, શુભ ઉષા અમને પ્રકાશ આપે, દાનવીરો માટે ભેટોથી ભરપૂર; દુશ્મનાવ દૂર રહે; કલ્યાણ માટે અગ્નિને આહ્વાન કરીએ.” “સૂર્યની કિરણોથી વહેતા, પ્રકાશ લાવનાર, આજે અમને મહિમા આપે; કલ્યાણ માટે અગ્નિને આહ્વાન કરીએ.” “ઉષાઓ અમને રોગમુક્ત કરે; અગ્નિ મહાન પ્રકાશથી ઉઠે; અશ્વિનો લાંબી આયુ માટે રથ જોડે; કલ્યાણ માટે અગ્નિને આહ્વાન કરીએ.” “સવિતાર, આજે શ્રેષ્ઠ, ઉત્તમ ભાગ અમને આપે; ધિષણા, ધનની માતાને બોલાવું છું; કલ્યાણ માટે અગ્નિને આહ્વાન કરીએ.” “દેવોની સત્ય વાણી, જે અમે ભૂલ્યા છીએ, અમને નુકસાન ન કરે; બધી ઉષાઓ પ્રકાશ આપે, સૂર્ય ઉઠે; કલ્યાણ માટે અગ્નિને આહ્વાન કરીએ.” “આજે અમે વિરોધ વગર પવિત્ર ઘાસ પાથરીએ; પથ્થરોની સભામાં, મનથી પ્રયત્ન કરીએ; આદિત્યોની રક્ષામાં સ્થિર રહીએ; કલ્યાણ માટે અગ્નિને આહ્વાન કરીએ.” “દેવો, પવિત્ર ઘાસ પર આવો, સાત પાત્રો બેસાડો; ઈન્દ્ર, મિત્ર, વરુણ, ભાગને સહાય માટે બોલાવીએ; કલ્યાણ માટે અગ્નિને આહ્વાન કરીએ.” “આદિત્યો, અમારી બધી જરૂરિયાત માટે આવો, યજ્ઞને રક્ષો; બૃહસ્પતિ, પુષણ, અશ્વિનો, ભાગને બોલાવીએ; કલ્યાણ માટે અગ્નિને આહ્વાન કરીએ.” “દેવો અમને વાક્-દક્ષતા, રક્ષણ, ધન, ગૌ, સંતાન, આયુ આપે; કલ્યાણ માટે અગ્નિને આહ્વાન કરીએ.” “મરુત, બધા આધાર, અગ્નિ, બધા દેવો આજે અમને સહાય માટે આવે; બધી સંપત્તિ, શક્તિ અમને મળે.” “જેને દેવો શક્તિની સ્પર્ધામાં રક્ષે, તમે રક્ષો, દુઃખમાંથી મુક્ત કરો; જે તમારા આશ્રયમાં દુશ્મનથી ડરે નહીં—અમે દેવોની કૃપા માટે તત્પર રહીએ.” પછી, કવિ ઉષા અને રાત્રિ, આકાશ અને પૃથ્વી, વરુણ, મિત્ર, આર્યમાન, ઈન્દ્ર, મરુત, પર્વતો, જળ, અને પ્રકાશના રાજ્યને આહ્વાન કરે છે. “આકાશ અને પૃથ્વી, જ્ઞાની અને નિયમમાં સત્ય, અમને દુઃખ અને નુકસાનથી રક્ષે; દુર્ભાગ્ય અને દુશ્મનાવ અમને શાસન ન કરે; આજે દેવોની કૃપા માંગીએ.” “અદિતિ, મિત્ર અને વરુણની માતા, દાનમાં સમૃદ્ધ, અમને બધી દુઃખમાંથી રક્ષે; અમને તેજસ્વી, પાપમુક્ત પ્રકાશ મળે; આજે દેવોની કૃપા માંગીએ.” “પથ્થર, અવાજથી, દૈત્યોને દૂર કરે, દુઃસ્વપ્ન અને દુર્ભાગ્ય દૂર કરે; આદિત્યો અને મરુતોની આશ્રય મળે; આજે દેવોની કૃપા માંગીએ.” “ઈન્દ્ર પવિત્ર ઘાસ પર બેસે; ઈલા પોષણ આપે; બૃહસ્પતિ સામગાનથી ગાયે; અમને જ્ઞાન અને આયુ મળે; આજે દેવોની કૃપા માંગીએ.” “અશ્વિનો, યજ્ઞને આકાશ સુધી પહોંચાડો, લાંબી આયુ અને કૃપા આપો; પૂર્વ તરફ ખેંચાયેલી અને ઘીથી પાવન અર્પણ અમને દેવોની કૃપા today આપે.” આ રીતે, કવિ જીવનના વિવિધ પાસાઓ—રાજા, દાન, જુગારની લાલસા, પરિવારના દુઃખ, અને અંતે દેવોની કૃપા—સ્નેહભરી અને ભક્તિભરી ભાષામાં વર્ણવે છે, અને સર્વે માટે શાંતિ, સમૃદ્ધિ અને કલ્યાણની પ્રાર્થના કરે છે.