એક વખત દેવતાઓની મહિમા અને દાનવીરોના દાનની વાત ચાલી રહી હતી. આશ્વિનીકુમારોની આરાધના કરતાં, ભક્તો એમને પ્રાર્થના કરે છે: “હે આશ્વિનીકુમારો, તમે ચેતન હરણો અને બલવાન, ધનવાન વાછરડાને અતિપ્રિય માનો છો. અમને પણ સમૃદ્ધિ અને પોષણ આપો.” તેઓ એમને અર્પણ કરેલા નવા દાનની યાદ અપાવે છે—જેમ ચૈદિય નામના દાનવીરે, એક સમયે, શત ઉંટ અને દસ હજાર ગાયો દાનમાં આપી હતી. આ ચૈદિયે દસ રાજાઓ પણ દાનમાં આપ્યા હતા, જે સોનાની જેમ ચમકતા હતા, અને તેમ છતાં એના ધન-સમૃદ્ધિમાં ક્યારેય ઘટાડો આવ્યો નહોતો. ચૈદિયના શાસનમાં લોકો ખુશહાલ હતા અને તેની આસપાસ અનેક લોકો એકત્રિત થતા. ભક્ત કહે છે: “આ માર્ગે મારે કોઈ સાથે જવું નથી, કારણ કે ચૈદિય જેવા દાતા આગળ વધે છે. નેતૃત્વ વગર ઉગતા બીજા લોકો કરતાં, દાનમાં ઉદાર વ્યક્તિ વધુ મહાન ગણાય છે.” અત્યાર પછી, ઇન્દ્રની મહિમા ગવાય છે. ઇન્દ્ર પોતાની બલશાળી શક્તિથી, વરસાદ લાવનારા પાર્જન્ય જેવો મહાન છે. વાછરડાની સ્તુતિઓથી તે વધુ શક્તિશાળી બન્યો. જે દેવતાઓ અમરત્વના સંતાનનું પોષણ કરે છે, જ્યારે અગ્નિ પ્રગટે છે અને સત્યના વાહનથી આગળ વધે છે—એવા જ્ઞાનીઓની વાત છે. કણ્વોએ ઇન્દ્રને યજ્ઞમાં સ્તુતિઓથી પ્રસન્ન કર્યો, અને ઇન્દ્રને શસ્ત્ર સાથે એકરૂપ ગણાવ્યો. તેની ક્રોધના પ્રભાવે બધા લોકો નમન કરે છે, જેમ નદીઓ સાગરમાં લય પામે છે. તેની શક્તિ અને તેજ એવા છે કે, જ્યારે તેણે આકાશ અને પૃથ્વીને એક સાથે લપેટી લીધી, ત્યારે તે બંનેને પોતાની ચામડી જેવો ઘેરી લ્યો. ઇન્દ્રે વજ્રથી વિરોધી વૃત્રનું માથું ફાડી નાખ્યું, અને પોતાની મહાશક્તિ દર્શાવી. આ અગ્નિ જેવી તેજસ્વી વિચારધારાઓની પણ ભક્તો સ્તુતિ કરે છે. એ વિચારો, છુપાયેલા હોવા છતાં, પોતાની જ સ્વભાવથી ઉજવાય છે; કણ્વાઓ સત્યના પ્રવાહથી એ વિચારોને ઉજાગર કરે છે. પછી ભક્ત ઇન્દ્રને ધન, ગાયો અને ઘોડાઓથી સમૃદ્ધિ માટે પ્રાર્થના કરે છે અને પ્રાચીન જ્ઞાનની સ્તુતિ અર્પે છે. ભક્ત કહે છે: “હું પિતાથી અમરત્વનું જ્ઞાન પ્રાપ્ત કર્યું છે; હું સૂર્યની જેમ જન્મ્યો છું.” તે પોતાના ગીતોને પ્રાચીન વિચારોથી શોભિત કરે છે, જેમ કણ્વાઓએ ઇન્દ્રને તેમની શક્તિ આપી હતી. કેટલાંક ઋષિઓએ ઇન્દ્રની સ્તુતિ કરી, તો કેટલાકે નહિ. ભક્ત ઇન્દ્રને કહે છે: “હું તારી મહિમા વધારું, તને સારી રીતે સ્તુતિ કરી.” જ્યારે ઇન્દ્રનો ક્રોધ ઉદ્ભવે છે, તે વૃત્ર અને અવરોધોને તોડી નાખે છે અને પાણી ઓકયાં સુધી વહેવા દે છે. શત્રુ શૂષ્ણાને પણ ઇન્દ્રે વજ્રથી સંહાર્યો હતો; તેની મહાશક્તિ અને ભયંકરતા સર્વત્ર પ્રસિદ્ધ છે. આકાશ, અંતરિક્ષ કે પૃથ્વી પણ ઇન્દ્રને રોકી શકતા નથી. જે કોઈ ઇન્દ્રની મહાન નદીઓનો વિરોધ કરે, તેને તે માર્ગમાં જ દંડ આપે છે. જેણે આ બંને મહાન લોકોએ કબજે કર્યા છે, તેને ઇન્દ્ર અંધકારમાં છુપાવી દે છે. ભૃગુ અને અન્ય શિસ્તબદ્ધ ભક્તોએ પણ ઇન્દ્રની સ્તુતિ કરી છે. ઇન્દ્ર, એ દૂધવાળી ગાયો તરત ઘી આપે છે; એ અમૃતમય પીણાથી પરિપૂર્ણ છે. જે સરળ જન્મવાળા છે અને જેમણે ભ્રૂણને રચ્યું છે, એ સૂર્યની પરિક્રમામાં તેને ઘેરી લે છે. કણ્વાઓએ સ્તુતિઓથી, સોમરસથી ઇન્દ્રને મહિમાવંત બનાવ્યો છે. ભક્તો ઇન્દ્રને કહે છે: “તારી મહિમા માટે સ્તુતિ છે, હે વજ્રધારી; યજ્ઞ પણ તારા માટે છે.” તેઓ ઇન્દ્રને વિનંતી કરે છે કે, એમને પણ ગાયો, સંતાન અને પરાક્રમ આપો. નહુષના ઘોડા જેવો તેજ, પ્રથમ વખત કુળોમાં ઝળહળ્યો હતો. ઇન્દ્રે સુરક્ષાનું ઘેરું રચ્યું, જેમ સૂર્ય દૂરની નજરે સર્વેને જુએ છે, અને જ્યારે તે કૃપા કરે છે ત્યારે બધું પ્રકાશિત થાય છે. જ્યારે-જ્યારે ઇન્દ્ર પોતાની અતિશય શક્તિથી જનસમુદાયને જીતે છે, ત્યારે તેની મહિમા અપરંપાર અને અશીમ બની જાય છે. વિશાળ આશ્રય આપનારા ઇન્દ્રને લોકો હંમેશા હવન અને અર્પણોથી બોલાવે છે. પર્વતોની ખીણમાં, નદીઓના સંગમ પર, પ્રેરિત ઋષિ જ્ઞાનથી જન્મે છે. ત્યાંથી, શિખર પરથી, જ્ઞાની સાગર પર નજર કરે છે, જ્યાંથી વહેતા પાણી નીકળે છે. પ્રાચીન બીજમાંથી, તેઓ દિવસના પ્રકાશને જુએ છે, જ્યારે પરે રહેનાર દિવસ દરમિયાન પ્રયત્ન કરે છે. કણ્વાઓ, ઇન્દ્ર, તારી બુદ્ધિ વધારતા રહે છે; બધા તારી પુરુષત્વ અને શક્તિ વધારતા રહે છે. ભક્ત ઇન્દ્રને કહે છે: “મારી આ સારી સ્તુતિ સ્વીકારો, મને સારી રીતે રક્ષો અને મારી બુદ્ધિ વધારજો.” ભક્તો, વજ્રધારી ઇન્દ્રની ભક્તિમાં વધ્યા છે; ઋષિઓએ જીવન માટે સ્તુતિઓ રચી છે. કણ્વાઓએ પોતાનો તપસ્યાનો પ્રવાહ છોડ્યો છે, જેમ નદીઓ વહે છે, અને તેમની પ્રેરણા ઇન્દ્રની શોધમાં છે. ઇન્દ્ર માટે સ્તુતિઓ વધતી જાય છે, જેમ નદીઓ સાગરમાં ઉમળકાથી ભરે છે; તેની ક્રોધ શક્તિ અનંત અને શાશ્વત છે. અંતે, ભક્તો ઇન્દ્રને આમ પ્રાર્થના કરે છે: “દૂરથી તારા પ્રિય બે ઘોડાઓ પર આવી, હે ઇન્દ્ર, આ પિછડેલા સોમરસને પીઓ.