ઇન્દ્ર અને વિષ્ણુ, તમે શક્તિશાળી શમ્બરાના કિલ્લાઓને તોડી નાખ્યા—નવાં અને નવાંનવાં. તમે વર્ચિનના શત દુશ્મનોને અને હજારો યોદ્ધાઓને, જે અપરાજેય હતા, પરાજિત કર્યા. તમારા મહાન પગલાંઓ અને શક્તિથી ઉદ્ભવતી આ ઊંચી સ્તુતિ, સભામાં હું વિષ્ણુને પ્રણામ અર્પણ કરું છું; ઇન્દ્ર, મારા ગીતો સ્પર્ધામાં સમૃદ્ધિ લાવે. વિષ્ણુ, તારી વિશાળ યાત્રાને હું વષટ્-મંત્રથી પૂજું છું; તું આ હવન સ્વીકાર, વિશાળ પગલાંવાળા દેવ. મારા પ્રશંસિત ગીતો તને વધારતા રહે, અને તમે બધા હંમેશા અમને સુખ-સમૃદ્ધિથી રક્ષા કરો. હવે, કોઈ મનુષ્યે વિષ્ણુની સેવા, ભક્તિથી જીતવા પ્રયત્ન કરવો જોઈએ. જે મનુષ્ય નિશ્ચિત મન અને યજ્ઞથી પૂજે છે, એ વિષ્ણુ દ્વારા ક્યારેય ત્યજી નથી શકાયો. તું, વિષ્ણુ, સર્વ લોકો પર કૃપા કરે છે, અવિરત, સદાય ચાલતી બુદ્ધિ ધરાવે છે; અમને ઘોડાઓ, તેજસ્વી સંપત્તિ, અને શુભ ભાગ્યથી સમૃદ્ધિ આપે. વિષ્ણુએ ત્રણ વખત ધરા પર પગલાં મૂકે, શત ગીતોના દેવ, પોતાની મહાનતા દર્શાવે છે. વિષ્ણુ, મહાનતમ મહાન, આગળ વધે; તેનું નામ સદાયે, પ્રાચીન અને અવિનાશી છે. તેણે માનવજાત માટે ક્ષેત્ર માટે ધરા પર પગલાં મૂકે, લોકો માટે સુખ-સમૃદ્ધિ લાવે. તેની સ્તુતિ અડગ છે, તેના લોકો સ્થિર છે; તેણે વિશાળ, મજબૂત નિવાસ બનાવ્યો. હવે, વિશાળ પગલાંવાળા વિષ્ણુ, હું આજે તું કરેલા કાર્યો જાણીને તુંનું મહાન નામ જાહેર કરું છું. જંગલમાં વસતા, આ જગતના અંત સુધી રક્ષણ કરતા, હું તને પ્રશંસા કરું છું. વિષ્ણુ, તારા માટે શું છુપાવું? તું સભામાં બીજું રૂપ ધારણ કરીને દેખાય છે, તો તું તુંનું સ્વરૂપ અમેથી છુપાવું નહીં. વિષ્ણુ, તારી વિશાળ યાત્રાને હું વષટ્-મંત્રથી પૂજું છું; તું આ હવન સ્વીકાર. મારા પ્રશંસિત ગીતો તને વધારતા રહે, અને તમે બધા હંમેશા અમને સુખ-સમૃદ્ધિથી રક્ષા કરો. ત્રણ પ્રકાશમય અવાજો બોલો, જે upfront છે અને મધરાશી સ્તનમાંથી દૂધ લાવે છે. તેઓ વાછરડા, વનસ્પતિના બીજ, અને જન્મતાની સાથે જ વૃષભ ગર્જના કરે છે. જે વનસ્પતિ, જળ, અને સર્વ જીવ-જંતુઓનો પોષક છે, એ દેવ, ત્રણ રીતે આશ્રય અને રક્ષણ આપે છે, ત્રણ રીતે પ્રકાશ આપે છે, અને પોતાના ઉપચારથી અમને આરોગ્ય આપે છે. તારી શક્તિથી રથચાલક મજબૂત બને છે; રથ, તારા ઈચ્છા અનુસાર, આગળ વધે છે. માતા પિતા પાસેથી દૂધ મેળવે છે, પિતા દૂધથી વધે છે, અને પુત્ર પણ એથી વધે છે. જેમાં ત્રણ સ્વર્ગ, ત્રણ પ્રકારની જળ, અને બધાં જગત સ્થિત છે; ત્રણ પાત્રમાંથી, હાણાંવાળી છાંટથી, મધ સર્વત્ર તેજસ્વી પર વરસે છે. આ વાણી પરજન્ય, સૂર્યના સ્વામી,ને પ્રસન્ન કરે, અને તે હૃદયમાં સ્થિત રહે. વરસાદ અમને આનંદ આપે, દેવો દ્વારા રક્ષિત વનસ્પતિ અમને ફલે-ફૂલે. એ વૃષભ, બીજ ધારક, સદાય જીવંત, જેમાં ચાલતાં અને અચળ વસ્તુઓની આત્મા છે; એ સત્ય અમને શત શરદ સુધી રક્ષા કરે, અને હંમેશા અમને સુખ-સમૃદ્ધિથી રક્ષે. પરજન્ય, સ્વર્ગના પુત્ર, દયાળુ, માટે ગીત ગાવો; એ અમને ઘણાં જવાર આપે. જે વનસ્પતિ, ગાય, અને ઘોડાનું બીજ બનાવે છે—પરજન્ય, મનુષ્યોનો જનક. તેને સૌથી મીઠી હવન અર્પણ કરો; એ અમને પોષક અન્ન આપે. એક વર્ષ સુધી બ્રાહ્મણો વ્રત પાળીને મૌન રહ્યા; હવે, પરજન્યથી પ્રેરિત, દાદાં બોલવા લાગ્યા. જ્યારે સ્વર્ગીય જળ તેમને પરસે, સૂકાં તળાવની જેમ, દાદાં ગાય-વાછરડા જેવું ભેગા થાય છે. જ્યારે વરસાદ પડે છે, તરસેલી અને ચોમાસાની રાહ જોતી દાદાં, પુત્ર પિતાને બોલાવે તેવું, એકબીજાને બોલાવે છે. એક બીજાને ઉત્સાહથી પકડી લે છે, જ્યારે પાણી ભરાય છે અને તેઓ હજુ સંતોષ્યા નથી; જ્યારે દાદાં ભીંજાય છે, ચિતરેલી અને લીલી દાદાં એકબીજાની અવાજમાં ભળી જાય છે. એક બીજાની અવાજની નકલ કરે છે, શિષ્ય ગુરુ પાસેથી શીખે છે; બધાંની બોલી પાણીમાં મધુર અને સુમેળથી લાગે છે. એક ભૂખી, એક કાળી, એક ચિતરેલી, એક લીલી—બધાંનું નામ એક છે, પણ સ્વરૂપ અલગ છે; છતાં, બધાં એકસાથે અવાજ કરે છે. બ્રાહ્મણો, સોમયજ્ઞમાં, ભરેલા તળાવની આસપાસ બોલે છે; એક વર્ષ પછી, દાદાં ચોમાસાના બોલનાર બની જાય છે. બ્રાહ્મણો, સોમપાનીઓ, વર્ષભર યજ્ઞ કરે છે; યજ્ઞકર્તા, અગ્નિથી ગરમ, દેખાય છે, તો કેટલાક છુપાયેલા રહે છે. તેઓ દૈવી નિયમનું રક્ષણ કરે છે, બારમું ઋતુ ભૂલતા નથી; એક વર્ષ પછી ચોમાસા આવે, ગરમ થયેલા મુક્તિ પામે છે. ભૂખી, કાળી, ચિતરેલી, લીલી—બધાંએ અમને તેમનાં ખજાના આપ્યા; દાદાં ગાય જેવા, અમને શત-હજારો આપે છે, અને અમારું જીવન વધારાવે છે. ઇન્દ્ર અને સોમા, દુશ્મનને દહાવો, દૂર કરો, નીચે ફેંકો, અંધકાર વધારનાર શક્તિશાળી; અમને સાંભળો, તેને કાઢો, મારો, દૂર કરો, જમાડો, ઓ અત્રીના પુત્રો. ઇન્દ્ર અને સોમા, તમારો ક્રોધ એ પર રાખો, જે દુશ્મન છે, ભયાનક છે, આગ જેવી છે; પ્રાર્થનાના દુશ્મન, માંસખોર, ભયાનક આંખોવાળો, દुष્ટ, નિયમભંગી, અને ધૂર્ત પર તમારો ક્રોધ રાખો. ઇન્દ્ર અને સોમા, દુશ્મનને ખાડામાં, આધાર વગરની ગાઢ અંધકારમાં ફેંકી દો; એમાંથી કોઈ ઉઠી ન શકે—તમારો ક્રોધ, શક્તિ એ પર જ રહે. ઇન્દ્ર અને સોમા, સ્વર્ગનો વીજળી, પૃથ્વીનો વિનાશ, દુશ્મન માટે લાવો; પર્વતોમાંથી સ્વર્ગીય તેજ ઉઠાવો, જેના દ્વારા તમે ફુગા દાનવને નષ્ટ કર્યો. ઇન્દ્ર અને સોમા, આકાશમાંથી પથ્થર લાવો, અગ્નિથી ગરમ, પથ્થર-ફોડનાર શસ્ત્રોથી; મૃત્યુદાયી, શાશ્વત, તિક્ષણ શસ્ત્રોથી દુશ્મનોને મારો, તેમને મૌન કરી દો. ઇન્દ્ર અને સોમા, મારી પ્રાર્થના તમે સર્વ તરફથી ઘેરી લો, દોડતા ઘોડા જેવી; જે અર્પણ હું પૂજારી તરીકે કરું છું—તમે રાજાઓ જેવી અમને બુદ્ધિ અને આ સ્તુતિઓને ફળ આપો. તમારા વિજયી શસ્ત્રોથી, દગાબાજ, દાનવો, તોડી નાખનારને મારવાનું યાદ રાખો; ઇન્દ્ર અને સોમા, દુશ્મનને સરળ માર્ગ ન મળે, તે ક્યારેય અમને નુકસાન ન પહોંચાડે. જે મને દુશ્મનભાવથી, ખોટી વાણીથી, પાણી ચાળીને પકડવા જેવું, જુએ—ઇન્દ્ર, એ પાછળ રહી જાય, મૌન થાય. જે દુશ્મનવાણીમાં આનંદ કરે, કે સારા લોકોની બગાડ કરે—સોમા, તેમને સાપને સોંપી દે, કે વિનાશમાં ફેંકી દે. જે અમારા રસ, પાન, અગ્નિ, ઘોડા, ગાયો, કે લોકોમાં નુકસાન ઈચ્છે—શત્રુ, ચોર, કે લૂંટારું—એ નષ્ટ થાય, શરીર અને વંશમાં નાશ પામે. એ શરીર અને વંશથી દૂર રહે, ત્રણ ધરા નીચે ફેંકાઈ જાય; એનું યશ સુકાઈ જાય, દેવો, જે અમને દિવસ કે રાતે નુકસાન ઈચ્છે, એ નાશ પામે. આ રીતે, દેવોની મહાનતા, તેમની કૃપા, અને દુશ્મન પર તેમના ક્રોધ, અને વરસાદથી જીવનમાં આનંદ, એક પછી એક પ્રગટ થાય છે; ભક્તિ, યજ્ઞ, અને પ્રાર્થના દ્વારા, મનુષ્ય દેવોની રક્ષા અને સમૃદ્ધિ પામે છે.