આ પવિત્ર સૃષ્ટિમાં, ઇન્દ્રે આકાશમાં આનંદદાયક આહાર સ્થાપિત કર્યો છે અને દિન-પ્રતિદિન તેની પોષણશક્તિ પ્રગટ કરે છે. હૃદય અને મનથી, ઇન્દ્ર, તુ તૈયાર કરેલ સોમા પાન કરજે. સોમા, શક્તિ માટે જન્મેલો, દબાવવામાં આવ્યો છે; તેની માતાએ તેની મહાનતા જાહેર કરી છે. ઇન્દ્રે, પૃથ્વી અને આકાશ વચ્ચેના વિશાળ અવકાશને ભર્યું છે અને દેવો માટે યુદ્ધ દ્વારા માર્ગ બનાવ્યો છે. જ્યારે ઇન્દ્રે ગર્વિત શક્તિશાળી લોકો સાથે યુદ્ધ કર્યું, તેણે પોતાના બળથી વિરોધ કરનારને વિજય કર્યો. જ્યારે ઇન્દ્રે મનુષ્યો સાથે યુદ્ધ કર્યું, ત્યારે અમે તેની સાથે વિખ્યાત યુદ્ધ જીતવાની પ્રાર્થના કરીએ છીએ. હું ઇન્દ્રના પ્રાચીન કાર્યો અને હવે મઘવનના નવા કાર્યોનું વર્ણન કરું છું; જ્યારે દેવીઓ તેની શક્તિને સહન કરી શકી નહોતી, ત્યારે સોમા માત્ર ઇન્દ્રના એકલાના બની ગયો. આ સમગ્ર જગત તારા ચરાણ છે, જે તું સૂર્યની આંખથી જોશે. તું, ઇન્દ્ર, ગાયોના એકમાત્ર માલિક છે; અમે તારા દાનમાં ભાગીદાર બનીએ. બૃહસ્પતિ અને ઇન્દ્ર, તમે સ્વર્ગ અને પૃથ્વીના ધનના શાસક છો; જે સ્તુતિ કરે છે, ગાયે છે, તેને ધન આપો અને હંમેશા અમને સુખ-સમૃદ્ધિથી રક્ષો. વિષ્ણુ, તું માપ અને શરીરથી વધુ વધે છે, અને તારી મહાનતા કોઈ પામી શકતો નથી. અમે તારા બંને ક્ષેત્રો જાણીએ છીએ; તું સર્વોચ્ચ વિસ્તરણ સમજે છે. neither જન્મે neither જન્મ પછી, કોઈ પણ તારી મહાનતાની સીમા સુધી પહોંચ્યો નથી. તું ઊંચી અને વિશાળ સ્વર્ગને જાળવી છે અને પૃથ્વીના પૂર્વ ભાગને સ્થાપિત કર્યો છે. પૃથ્વી પોષક, દૂધથી ભરપૂર અને મનુષ્ય માટે લાભદાયક બને; વિષ્ણુ, તું બે જગતોને અલગ કર્યા છે અને પૃથ્વીને સર્વત્ર તારી કિરણોથી સ્થાપિત કરી છે. તું યજ્ઞ માટે વિશાળ સ્થાન બનાવ્યું, સૂર્ય, ઉષા અને અગ્નિને પ્રગટ કર્યા; દાસા લોકોની ચતુર માયા અને મજબૂત કવચને, હે વિરુ, યુદ્ધમાં નષ્ટ કર્યા. ઇન્દ્ર અને વિષ્ણુ, તમે શમ્બરના ૯૯ કિલ્લાઓ તોડી નાખ્યા; વરચિનના ૧૦૦ અને એક સાથે ૧૦૦૦ યોદ્ધાઓને હણ્યા, જે અપરાજેય હતા. આ ઉન્નત સ્તુતિ, તારા મહાન પગલાંઓને મહિમા આપે છે, તારી શક્તિથી વધે છે. હું વિષ્ણુને સભામાં સ્તુતિ અર્પણ કરું છું; મારા ગીતો સ્પર્ધામાં સમૃદ્ધિ લાવે, ઇન્દ્ર. વિષ્ણુ, હું વષટ-પુકાર કરું છું; આ અર્પણ સ્વીકારો, હે વિશાળ પગલાં ધરાવનાર. મારા પ્રશસ્ત ગીતો તને વધારશે; તમે હંમેશા અમને સુખ-સમૃદ્ધિથી રક્ષો. હવે, મનુષ્ય વિષ્ણુ, વિશાળ પગલાં ધરાવનાર,ની સેવા અને ભક્તિથી જીતવાનો પ્રયત્ન કરે; જે સ્થિર મન અને યજ્ઞથી પૂજા કરે છે, એવા મનુષ્યને વિષ્ણુ ક્યારેય ત્યજી નથી. વિષ્ણુ, તું સર્વ લોકોને અનુકૂળતા આપે છે, અવિભાજ્ય અને સતત જ્ઞાન ધરાવે છે. અમને વધારે સુખ, ઘોડા અને ચમકતા ધનથી સમૃદ્ધિ આપો. દેવે ત્રણ વખત પૃથ્વી પર પગલાં મૂક્યા, વિષ્ણુ, સો ગીતો ધરાવનાર, તારી મહાનતામાં. વિષ્ણુ, મહાનોમાં મહાન, આગળ વધે; તેનું નામ પ્રાચીન અને અવિનાશી છે. તું, વિષ્ણુ, પૃથ્વી પર પગલાં મૂકી, માનવજાતને સમૃદ્ધ કર્યું; તેની પ્રશસ્તિ દૃઢ છે, લોકો સ્થિર છે; તેણે વિશાળ અને દૃઢ નિવાસ બનાવ્યો. હવે, હે વિશાળ પગલાં ધરાવનાર, હું આજે તારો મહાન નામ જાણીને જાહેર કરું છું; તને, જંગલમાં વસતા મહાન, જે દુર વિસ્તાર જાળવે છે, હું સ્તુતિ કરું છું. વિષ્ણુ, તારા પાસેથી શું છુપાઈ શકે? હું, વિશાળ પગલાં ધરાવનાર, જે જાહેર કરું છું, તે તું છુપાવશો નહીં; સભામાં તું બીજા સ્વરૂપે દેખાવ, ત્યારે પણ તું છુપાવશો નહીં. વિષ્ણુ, હું વષટ-પુકાર કરું છું; આ અર્પણ સ્વીકારો, હે વિશાળ પગલાં ધરાવનાર. મારા ગીતો તને વધારશે; તમે હંમેશા અમને સુખ-સમૃદ્ધિથી રક્ષો. ત્રણ અવાજો, ચમકતા, આગળ, આ મધવાળું સ્તન બહાર લાવે છે. તેઓ વાછરડાને, વનસ્પતિઓના બીજને બનાવે છે; જન્મતાની સાથે, વાછરડો ઉંચી ધ્વનિ કરે છે. જે વનસ્પતિઓ, જળ અને સર્વ ચળવળતા વસ્તુઓનો પોષક છે, તે દેવ, ત્રિપુટ shelter અને રક્ષણ, ત્રિપુટ પ્રકાશ અને પોતાની આરોગ્ય આપે છે. રથચાલક તારા દ્વારા શક્તિશાળી બને છે; રથ, તારી ઈચ્છા પ્રમાણે, આગળ વધે છે. માતા પિતાના દૂધને પ્રાપ્ત કરે છે, અને પિતા તેના દ્વારા વધે છે, અને પુત્ર પણ. જેમાં સર્વ જગત સ્થિર છે, ત્રણ સ્વર્ગ, ત્રણપુટ જળ વહે છે. ત્રણ પાત્રો, તેમની છાંટણીથી, મધ સર્વત્ર પ્રકાશમાન પર વહે છે. આ વાણી પર્જન્ય, સૂર્યના સ્વામી,ને pleasing બને; તે હૃદયમાં વસે. વરસાદ અમને આનંદ આપે, ફળદાયી વનસ્પતિઓ, દેવો દ્વારા રક્ષિત, અમને વિકાસ આપે. તે, વાછરડો, બીજવાળો, સદા રહેવાળો; તેમાં ચળવળતા અને અચળ વસ્તુઓની આત્મા છે. એ સત્ય શત શરદ સુધી રક્ષણ કરે; તમે હંમેશા અમને સુખ-સમૃદ્ધિથી રક્ષો. પર્જન્ય, સ્વર્ગપુત્ર, ઉદાર, માટે ગીત ગાવો; તે અમને વધુ જવાર આપો. જે વનસ્પતિઓ, ગાય અને ઘોડાના બીજ બનાવે છે—પર્જન્ય, મનુષ્યના પિતૃ. તેને સૌથી મીઠું અર્પણ અર્પણ કરો; તે અમને પોષક આહાર આપે. એક વર્ષ સુધી, બ્રાહ્મણો, વ્રત પાળતા, મૌન રહ્યા; હવે, પર્જન્યથી પ્રેરિત, દેડકાં બોલવા લાગ્યા. જ્યારે સ્વર્ગીય જળ દેડકાં પર વરસે છે, સૂકા તળાવની જેમ, દેડકાં ગાય-વાછરડાની જેમ ભેગા થાય છે. વરસાદ વરસે છે, તરસેલા અને ચાતક દેડકાં, પુત્ર પિતાને બોલાવે તેમ, એક બીજાને બોલાવે છે. એક બીજાને પકડી, ઉત્સુક, જ્યારે પાણી ભરાઈ જાય છે અને હજુ સંતોષ નથી થયેલ; જ્યારે દેડકાં ભીંજાય છે, તપેલા દેડકાં તેની ધ્વનિ લીલાથી જોડે છે. એક બીજાની ધ્વનિની નકલ કરે છે, શિષ્ય ગુરુ પાસેથી શીખે છે, તેમ બધાની વાણીઓ સુમેળમાં લાગે છે, પાણીમાં મીઠી રીતે બોલે છે. એક તપેલો, એક કાળો, એક તપેલા, એક લીલો છે; એક જ નામ ધરાવે છતાં, વિવિધ છે, છતાં સર્વત્ર સાથે બોલે છે. બ્રાહ્મણો, સોમા યજ્ઞમાં, ભરપૂર તળાવની આસપાસ બોલે છે, તેમ એક વર્ષ પછી, દેડકાં વરસાદ બોલાવનાર બની ગયા. બ્રાહ્મણો, સોમા પાન કરનાર, વર્ષભર પવિત્ર વિધિઓ કરે છે; યજ્ઞકર્તા, અગ્નિથી તાપેલા, દેખાય છે, કેટલાક છુપાયેલા રહે છે. તેમણે દૈવી વ્યવસ્થા જાળવી, બારમો ઋતુ અવગણ્યો નથી; એક વર્ષ પછી વરસાદ આવે છે, તાપેલા દેડકાં મુક્તિ પામે છે. તપેલા, કાળા, તપેલા, લીલા દેડકાંએ અમને તેમના ખજાના આપ્યા; દેડકાં, ગાયની જેમ, સૈંકડો-હજારો આપે છે, અમારું આયુષ્ય વધાર્યા. હે ઇન્દ્ર અને સોમા, રાક્ષસને દહાવો, દૂર કરો, નીચે ફેંકો, શક્તિશાળી, જે અંધકાર વધારતા છે. અમને સાંભળો, તેને દૂર કરો, હણો, દૂર કરો, જમાવ, હે અત્રીપુત્રો.