દિવ્ય વાર્તા આ રીતે વહે છે: સ્વયં-શાસક દેવ સવિતા, દિવસ અને રાત્રિના આરંભે, ક્યારેય અટક્યા વિના, આગે વધે છે. પોતાના ગાન દ્વારા, તે સર્વ સર્જિત વસ્તુઓની ઘોષણા કરે છે; સવિતા સર્વને પ્રગટ કરે છે અને અનુગ્રહિત કરે છે. પછી, આપણે પરજન્યને વંદનાથી સ્મરે છે—વૃષ્ટિ લાવનારો, ગર્જનારી વાછરડા સમાન, જે વનસ્પતિઓમાં બીજરૂપે જીવન સ્થાપે છે. તે વૃક્ષોને નષ્ટ કરે છે, દૈત્યોને સંહાર કરે છે; તેની મહાશક્તિથી આખું જગત કંપે છે; નિર્દોષ પણ ડરે છે જ્યારે પરજન્ય ગર્જના કરે છે અને દુષ્ટોને દંડ આપે છે. પરજન્ય જ્યારે વરસાદના દૂતોથી, જાણે રથચાલક ઘોડાઓને ચાબુકથી હાંકે તેમ, મેઘોને દોડાવે છે; દૂરથી સિંહની ગર્જના જેવું ગજ્જન થાય છે. પવન વહે છે, વીજળી ચમકે છે, વનસ્પતિઓ જાગે છે, આકાશ વરસે છે; જ્યારે પરજન્ય પૃથ્વીને બીજથી ભરપૂર કરે છે, ત્યારે સમગ્ર જગતને પોષણ મળે છે. પરજન્યના આદેશે પૃથ્વી નમન કરે છે, ખુરવાળાં પ્રાણીઓ જાગે છે, સર્વ પ્રકારની વનસ્પતિઓ વિકસે છે—એ પરજન્ય, અમને મહાન રક્ષા આપ. હે મારુતો, અમને આકાશથી વરસાદ આપો, મહાન અશ્વના પ્રવાહ વહાવો; હે અસુર પિતા, તડક સાથે આવો અને અમને જળ છાંટો. ગર્જો, વિજળી ચમકાવો, બીજ મૂકો; તમારા રથથી જળ ઉપર ફરો; ઊંડા, ભરપૂર, નીચા વિસ્તારોમાંથી જળ બહાર લાવો—મેઘોના પ્રવાહો એકમાં મળી જાય. મહાન પાત્ર ખાલી કરો, વહેતા નાળાઓ આગળ વધે; ઘીથી આકાશ અને પૃથ્વી ભરો—ગાયોને ઉત્તમ પીવાનું મળે. જ્યારે પરજન્ય ગર્જે છે અને વીજળી ચમકાવે છે, દુષ્ટોને દંડ આપે છે, ત્યારે પૃથ્વી પર જે કંઈ છે તે સર્વ આનંદિત થાય છે. તું વરસાદ લાવ્યો, તું વજ્ર પકડ્યો, ખેતરો હલાવ્યા અને આગળ વધ્યો; તું ખોરાક માટે વનસ્પતિઓ ઉત્પન્ન કરી—તુમે લોકોમાં કઈ બુદ્ધિ સ્થાપી? પર્વતોમાં પૃથ્વી બળવાન બની ગઈ છે, નાનું મોટું બધું સહન કરે છે; તેની મહાનતાથી તે વિશાળ પર વિજય મેળવે છે. પદ્યાંજલિ, તારા માટે સ્તુતિના ગીતો ગુંજે છે; ઘોડાઓ જે રીતે ઈનામ માટે દોડે છે, એ રીતે બધા તારી કૃપા માટે પ્રયત્ન કરે છે. પૃથ્વી પર તારી શક્તિથી દૃઢ વૃક્ષો પણ તૂટી જાય છે; જ્યારે વાદળમાંથી વીજળી વરસે છે, ત્યારે વરસાદ વરસે છે. હવે મહાન સ્તુતિ વિખ્યાત વરુણને અર્પણ કરીએ—સર્વજ્ઞ, જે ચર્મકારની જેમ પૃથ્વીને સૂર્ય માટે ખેંચી વિસ્તારે છે. વનોમાં તે મધ્યાકાશ ફેલાવે છે, ઝડપવાને શક્તિ આપે છે, ગાયોને દૂધ આપે છે; હૃદયમાં વરુણ બુદ્ધિ આપે છે, જળમાં અગ્નિ, આકાશમાં સૂર્ય, સોમમાં ગર્જના. વરુણે નીચા વાદળ, ગુફા, પૃથ્વી અને આકાશ વચ્ચે મોકલ્યા; તે રાજા તરીકે પૃથ્વી પર અનાજ સમું વરસાદ વિતરે છે. તે પૃથ્વી, વિશાળ ભૂમિ અને આકાશને ઊંચું કરે છે, જ્યારે વરુણ દૂધ વહેવાનું આદેશ આપે છે; વાદળ સાથે પર્વતો પણ મહાન, વિજયી બને છે. હવે હું આ વિખ્યાત અસુર વરુણની મહાન માયા જાહેર કરું છું; તે માપે તેમ મધ્યાકાશમાં ઊભો રહી, પૃથ્વીને સૂર્યથી ઘેરી લે છે. આ વિદ્વાન દેવની મહાન માયાને કોઈ જીત્યો નથી; નદીઓ એકઠી થઈને એક મહાસાગરમાં જળ ભરે છે. આર્યમાન, વરુણ, મિત્ર, મિત્ર, ભાઈ કે આશ્રય—જોઈએ કે અમે કોઈ દોષ કર્યો હોય, અમે સ્વીકારીએ છીએ. છટકાવટથી, દુશ્મન તરીકે, અંધકારમાં કે સત્યમાં, અજ્ઞાનમાં—જે કંઈ ભૂલ થઈ હોય, તે સર્વ દોષો, દેવો, છૂટા પડે—હે વરુણ, અમે તમારે પ્રિય બનીએ. ઇન્દ્ર અને અગ્નિ, તમે બંને નરમૃત્યુને સ્પર્ધામાં સહાય કરો છો; તમારી તેજસ્વિતાથી—even દૃઢ—તૂટે છે, જેમ ત્રિતાએ અવાજથી વિજય મેળવ્યો. જે યુદ્ધમાં અજેય છે, સ્પર્ધામાં વિખ્યાત છે, પાંચ જાતિઓની રક્ષા કરે છે—એ ઇન્દ્ર અને અગ્નિને આપણે પોકારીયે. એ બંને generous દેવોની તેજસ્વી શક્તિ વીજળી જેવી તીખી છે; વૃત્રનો સંહારક ગાયો પાસે પહોંચે છે. હું શોધું છું એ ઇન્દ્ર-અગ્નિના રથો, તેમને બોલાવું છું—મહાન ધનની માલિક, વિદ્વાન, ગાયકોમાં સર્વોચ્ચ. એ બંને દેવો, દિન-રાતે માનવની રક્ષા કરે છે; દૈવી કિલ્લાઓ સ્થાપે છે, દેવો માટે ભાગ સમાન. તેથી, ઇન્દ્ર અને અગ્નિને અમે મહાન હવિ અર્પણ કરીએ છીએ, શુદ્ધ ઘૃત જેવી, પથ્થરો વડે પિડી; મહાન યશ, ધન અને પોષણ તેમની કૃપાથી પ્રાપ્ત થાય. હવે, આપણા મનને મહાન વિષ્ણુ તરફ, પર્વતજાત મારુતો તરફ દોરો; સર્વદા ગતિશીલ મારુતો, સમૂહ, યજ્ઞપાત્ર, સુખદાતા, શક્તિશાળી, આશીર્વાદક, ઝડપી, મહાન. જે મહાનતામાં જન્મ્યા છે, અને જે આજે પોતાની શક્તિથી છે—એવા મારુતો, તમારી ઇચ્છાથી તમારી શક્તિ અજેય છે; તમારી દાનશીલતા મહાન છે, અને તમારી મહાનતાથી તમારા અવિરત પુરુષો અજેય છે. મહાન આકાશમાંથી તેમની અવાજે સાંભળાય છે, તેજસ્વી અને સુંદર; એમાં કોઈએ સભામાં સ્થાન ઈચ્છ્યું નથી, જેમ અગ્નિ પોતાની વીજળીથી, ગર્જનારા પ્રવાહો વહે છે. તે મહાન પગલાં ભરતો આગળ વધે છે, સામાન્ય આસનમાંથી, જ્યારે પોતે જ ઝડપથી જોડાય છે; સ્પર્ધકોને પાછળ છોડી, મહાન, તે વિજય મેળવે છે. તમારી ગર્જના, શક્તિશાળી અને ઉત્સાહભર્યું, જગાવનારી અને વિજયી છે; એથી તમે વિજય મેળવો છો, તેજસ્વી છો, પથ્થર જેવા સ્થિર, સોનાની ભુજાઓ, તમારા શસ્ત્રો તીખા છે. તમારી મહાનતા અપરિમિત છે, તમારી વધતી શક્તિ ભયાનક છે—એ અમને રક્ષે; આગળ તમે સ્થિર છો, સભામાં દેખાવા જેવી, તમારી વસાહતો વિશાળ છે, અગ્નિ સમાન તેજસ્વી. મારુતો, હથિયારધારી, અગ્નિ સમાન, પ્રચંડ શક્તિવાળા, અમને રક્ષો; પૃથ્વી પર તમે વ્યાપી ગયા છો, ઘોડાઓમાં અદ્ભુત કર્મના મહાન સમૂહો છે. શત્રુભાવ વિના, મારુતો, અમારી તરફ આવો; ઉપાસકની પ્રાર્થના સાંભળો; વિષ્ણુની મહાનતાથી જોડાઈ, અમને રક્ષા આપો, રથચાલક જેવા, સર્વ દ્વેષ દૂર કરો. યજ્ઞમાં આવો, યજ્ઞપાત્ર, મારુતો, આનંદ લાવો; પ્રાર્થના સાંભળો, રક્ષક હો; આકાશમાં મહાન પર્વતો જેવા, બુદ્ધિથી, જ્ઞાનવાન માટે અજેય રક્ષા આપો. હે અગ્નિ, તું વિચારથી સૌપ્રથમ આવકાર્ય છે; તું યજ્ઞનો વિદ્વાન હોતા થયો; તું અમને દુર્ગમ શક્તિ આપી, જેથી અમારી બધી શક્તિ એક થાય. ત્યાર બાદ, હોતા તરીકે તું યજ્ઞમાં બેઠો, આસન ઈચ્છતો, સ્તુતિપાત્ર; તને, દેવોને પ્રથમ પૂજનાર મનુષ્યોએ, મહાન ધન માટે અનુસરણ કર્યું. આ રીતે, દેવોના મહિમા, કૃપા અને શક્તિથી જગતના તમામ ખંડે જીવન, વરસાદ, પોષણ અને રક્ષા સતત વહે છે—અદ્ભુત સંસારના આ મહાન ચક્રમાં.