આ વાર્તા રિગ્વેદના પવિત્ર મંત્રો પરથી રચાયેલી છે, જ્યાં દેવતાઓ, પ્રકૃતિ, અને યજ્ઞના મહિમા એક સુંદર પ્રવાહમાં રજૂ થાય છે. આ પ્રસંગે, સ્વર્ગ અને પૃથ્વી, તથા ગહન સર્પ, દેવીઓની જેમ, પસંદ કરેલા અર્પણોથી પૂજાય છે. જેમ નદીઓ એકસાથે સમુદ્રમાં વહે છે, તેમ ગરમ અને મીઠી ધારા એકબીજા સાથે મળીને એકત્વ પામે છે. એditi દેવીએ અને દેવતાઓએ આપણને રક્ષા કરવી જોઈએ; અને દેવ, રક્ષક, વિલંબ કર્યા વિના આપણને બચાવે. કારણ કે આપણે મીત્ર અને વરુણના આજ્ઞા, તથા અગ્નિના માર્ગથી વિરુદ્ધ જવું યોગ્ય નથી. અગ્નિ ધનની સ્વામી છે, અગ્નિ સુભાગ્યના સ્વામી છે; એ આપણને એ આવશ્યકતા અને સુભાગ્ય આપે. ઉષા, અમને ઉદાર દાન આપો, દયાળુ, અનેક પુરસ્કારો સાથે, અને એ દાન શક્તિશાળી હોય. સવિતૃ, ભગ, વરુણ, મીત્ર, આર્યમાન અને ઈન્દ્ર, એ બધા પોતાના દાન સાથે અમને પધારો. મહાન સ્વર્ગ અને પૃથ્વી, અહીં હાજર રહો, સર્વોચ્ચ અને શુદ્ધ કિરણોથી તેજસ્વી. જ્યારે તમે વિશાળ જગ્યા માપી, અને મહાન બળવાન એ જગ્યા ફેલાવી, ત્યારે એ પ્રકૃતિની મહિમા જોવા મળે છે. એ દેવી, દેવતાઓ સાથે, યજ્ઞમાં પૂજાય છે; એ અડગ અને અચળ છે, નિયમને પાળે છે, દગાથી મુક્ત, દેવની પુત્રીઓ, યજ્ઞની નેતાઓ, શુદ્ધ સ્તુતિથી તેજસ્વી. એકમાત્ર એ, જે પોતે આધાર રાખે છે, એ જ સ્વર્ગ અને પૃથ્વીનું સર્જન કરનાર છે; એ જ્ઞાની, પોતાની શક્તિને સાથે રાખીને, વિશાળ અને ગહન જગતને એકતામાં જોડે છે. હવે, સ્વર્ગ અને પૃથ્વી, અમને મહાન રક્ષણ આપો, એકબીજા સાથે જોડાયેલા દંપતિની જેમ, સહાય કરવા આતુર. તમે, સર્વે દ્વારા પૂજાય, અમને રક્ષા કરો; તમારી જ્ઞાનથી, અમે યજ્ઞમાં સદાય રથચાલક બનીએ. સ્વર્ગ અને પૃથ્વી માટે, અમે મહાન સ્તુતિ લાવીએ છીએ; શુદ્ધ, અમને મહિમા માટે નજીક આવો. તમે, પોતપોતાના રૂપમાં નવીનતા લાવતાં, પોતાની શક્તિથી શાસન કરો છો; તમે પ્રાચીનથી જ નિયમ જાળવ્યો છે. મીત્રનું સહાય મહાન છે, એ સત્યને પાળે છે; તમે યજ્ઞને ઘેરીને, એ આસપાસ બેઠા છો. ક્ષેત્રપતિના સહયોગથી, અમે રથની જેમ વિજય પ્રાપ્ત કરીશું; જે ગાય અને ઘોડા પોષે છે, એ અમને દયાળુ બને. ક્ષેત્રપતિ, અમને મીઠી અને ભરપૂર ધારા આપો, ગાય જેવા દુધથી; અમૃતના સ્વામી, અમને મધથી ભરપૂર, શુદ્ધ ઘી આપો. વૃક્ષો મીઠા હોય, સ્વર્ગ અને જળ મીઠા હોય, મધ્યમ જગત મીઠું થાય; ક્ષેત્રપતિ અમને મીઠા હોય, અને અમે એ પર અહિતથી મુક્ત રહીએ. બળદ, પુરુષ, હલ, યોક—all શુભ હોય; હલનું બાંધવું અને ચાબુક ઉંચકવું—all શુભતાથી થાય. શુનાસીર, આ અમારું વચન સ્વીકારો, તમે જ સ્વર્ગમાં દુધ બનાવ્યું; એ દુધથી આ ક્ષેત્રને છાંટો. સીતાને, સુભાગ્યવતી, નજીક આવો, અમે તમને સન્માન કરીએ છીએ; જેથી તમે અમને દયાળુ અને ફળદાયી રહો. ઈન્દ્ર સીતાને પકડે, પુષણ એમાં સ્થિરતા આપે; એ, દુધથી ભરપૂર, અમને પાક પછી પાક આપે. હલથી પૃથ્વી શુભતાથી પકાય, હલવાળા પોતાની ટીમ સાથે શુભતાથી આવે; વાદળ મધ અને દુધથી, શુનાસીર અમને સમૃદ્ધિ આપે. સમુદ્રમાંથી મધથી ભરપૂર લહેર ઉઠે છે, ઝાકળથી ફૂલી છે, અમરત્વ લાવે છે; ઘીનું ગુપ્ત નામ ત્યાં છે, એ દેવોની જીભ, અમૃતનું નાભિ. અમે ઘીનું નામ જાહેર કરીએ છીએ, યજ્ઞમાં શ્રદ્ધાથી એને પાળીએ છીએ; પ્રેરિત કવિ એ સ્તુતિ સાંભળે છે, ચાર શિંગડાવાળો બળદ એ જાહેર કરે છે. એ બળદને ચાર શિંગડા, ત્રણ પગ, બે માથા, અને સાત હાથ છે; એ બળદ, ત્રણગું બાંધેલો, દહાડે છે, મહાન દેવ મનુષ્યોમાં પ્રવેશ કરે છે. દેવોએ ગાયમાં છુપાયેલ ઘી શોધી કાઢ્યું, ત્રણ ભાગમાં વહેંચાયેલું, હાથ દ્વારા રક્ષિત; ઈન્દ્રે એક ભાગ ઉત્પન્ન કર્યો, સૂર્યે બીજો, અને ત્રીજો વેના પોતાની શક્તિથી બનાવ્યો. આ ધારા હૃદયથી, સમુદ્રથી, શતગું વહે છે, પાર કરવું મુશ્કેલ છે; હું ઘીની ધારોને જોઈ રહ્યો છું, જેમાં સોનાના પાંદડા છે. એ ધારો ગાયની જેમ, નદીઓની જેમ સાચી રીતે વહે છે, હૃદય અને મનથી શુદ્ધ; ઘીનું પ્રવાહ વન્ય પ્રાણીઓની જેમ, પોતાનાં વાસ માટે આતુર છે. પ્રવાહ, નદીની ધારા જેવી, પવનની જેમ ઝડપી, મહાન ધારો barriers તોડી, લહેરથી ફૂલી છે. એ ધારો, સજ્જ મહિલાઓની જેમ, અગ્નિ પર હસે છે; ઘીનું પ્રવાહ અગ્નિને પ્રજ્વલિત કરે છે, જેને જાતવેદસ આનંદથી સ્વીકાર કરે છે. યજ્ઞસ્થળે, સોમા દબાય છે, ત્યાં ઘીનું પ્રવાહ વહે છે, સજ્જ વધૂઓની જેમ, હું એને જોઈ રહ્યો છું. તમે ઉત્તમ સ્તુતિ સાથે વહો, પશુ લાવો, અમને શુભ સંપત્તિ આપો; યજ્ઞને આગે વધાવો, દેવો, ઘીનું પ્રવાહ મધથી ભરપૂર છે. બધા જગત પોતાનાં સ્થાન પર સ્થિર છે, સમુદ્રમાં, હૃદય અને શ્વાસમાં. જળમાં, સભામાં, જે પોષાય છે, એ મધથી ભરપૂર લહેરને, હે શ્યામ, અમે નજીક જઈએ. અગ્નિ લોકોમાં જાગે છે, પ્રજ્વલિત થાય છે, ગાય પોતાના વાછરડા તરફ ખેંચે છે, બાળ પક્ષીઓ ઊંચા ઉડે છે, કિરણો આકાશ તરફ વહે છે. પુજારી દેવોની પૂજા માટે જાગે છે; સીધા, અગ્નિ, દયાળુ મનથી, ઉષા સમયે ઊભા રહે છે. પ્રજ્વલિત જ્યોતિ દેખાય છે, મહાન દેવ અંધકાર દૂર કરે છે. જ્યારે તમે સમૂહને કસી, શુદ્ધ અગ્નિ શુદ્ધ ગાયો સાથે શોભાય છે. જમણી તરફની અર્પણ વિજયી છે, સીધા, એ પોતે ચમચા સાથે સ્થિર થાય છે. પૂજકોના મન અગ્નિ તરફ જાય છે, જેમ આંખો સૂર્ય તરફ જાય છે. જ્યારે એ બે અલગ ઉષાઓથી ફૂંકાય છે, સફેદ ઘોડો દિવસની શરૂઆતમાં જન્મે છે. કારણ કે એ ખરેખર દિવસોની શરૂઆતમાં જન્મે છે, નિર્ધારિત સ્થળે, વનમાં તેજસ્વી. સાત ખજાનાં લઈને, અગ્નિ પુજારી બેઠા છે, સર્વોચ્ચ પૂજનીય. અગ્નિ પુજારી, સર્વોચ્ચ પૂજનીય, સુગંધિત માતાની ગોદમાં, જગતમાં સ્થિર થાય છે. યુવાન, જ્ઞાની, અનેક જગ્યાએ સ્થિર, લોકોનું પાલન કરે છે, અને મધ્યમાં પ્રજ્વલિત થાય છે. હવે, એ પ્રેરિત અગ્નિને, ઉત્તમ પુજારીને, યજ્ઞમાં, શ્રદ્ધાથી, બધા વખાણે છે. એ જ, જેણે બે જગતને સત્યથી ખેંચી છે, એ વિજેતા હંમેશા ઘીથી શુદ્ધ થાય છે. ઘર-જન્મે, પોતાના સ્થાને શુદ્ધ થાય છે, કવિઓ એને વખાણે છે, એ મહેમાન, અમને શુભ રહે છે. હજાર શિંગડાવાળો બળદ, એ બળ, હે અગ્નિ, તમારી શક્તિથી તમે બધા કરતાં શ્રેષ્ઠ છો. તુરંત, હે અગ્નિ, તમે બીજા કરતાં શ્રેષ્ઠ છો; તમે અમને માટે સૌથી સુંદર બન્યા છો. વખાણપાત્ર, અદ્ભુત, તેજસ્વી, લોકોના, મનુષ્યોના, પ્રેમી મહેમાન છો. આ રીતે, રિગ્વેદના આ મંત્રો દ્વારા, સ્વર્ગ, પૃથ્વી, દેવ, પ્રકૃતિ, યજ્ઞ અને ઘી—all એક પવિત્ર અને જીવંત વાર્તામાં જોડાઈ, માનવ જીવનમાં દિવ્યતા અને ઋતની અનુભૂતિ લાવે છે.