પુષણ દેવની મહાનતા અને તેમનો ઉદ્ગમ ગૌરવ પૂર્વક ગાવવામાં આવે છે. તેમના બળ અને મહિમા ક્યારેય ક્ષીણ થતાં નથી. હું તેમને પ્રસન્ન કરવા માટે, સુખ આપનારા અને સર્વના મનને ફેરવી દેતા દેવને ભાવપૂર્વક સ્તુતિ કરું છું. પુષણ, તમે રથ જેટલા ઝડપી છો, તમારી પ્રશંસા સાથે હું તમને બોલાવું છું—જેમ ઊંટ મુશ્કેલીમાંથી પસાર થાય છે, તેમ અમને સુરક્ષિત રીતે પસાર કરાવો. હે સુખદાતા દેવ, મિત્ર તરીકે તમને બોલાવું છું, અમારી ગીતોને સ્પર્ધાઓમાં વિજયી બનાવો. પુષણની મિત્રતામાં જ્ઞાની લોકો પોતાનું આશ્રય મેળવે છે, તેમનો સહારો બને છે. અમને પણ તમારી તાજગીભર્યા સંગથી સંપત્તિ મળે એવી કૃપા કરો, દુરદર્શી પુષણ, દરેક સ્પર્ધામાં અમારો સાથી બની રહો. અજાશ્વ, અમે તમારી પ્રસિદ્ધ દાનની આશાએ તમારી કૃપા માંગીએ છીએ; ઉત્તમ સ્તુતિઓથી તમને પામવા પ્રયત્ન કરીએ છીએ. પુષણ, હું તમને અવગણતો નથી, તમારું મિત્રત્વ ક્યારેય અસ્વીકારતો નથી. હવે, અમે મનથી અગ્નિને આગળ રાખીએ છીએ, અને દૈવી રક્ષા પસંદ કરીએ છીએ—ઇન્દ્ર અને વાયુને પસંદ કરીએ છીએ. જ્યારે તમે બંને ઉષાની નાભિમાં ચળવળો છો અને નવા દાન આપો છો, ત્યારે અમારી પ્રાર્થનાઓ દેવો સુધી પહોંચે. મીત્ર અને વરુણ, તમે તમારી ઇચ્છાથી દુરાચારને દંડ આપો છો, તમારા જ્ઞાનથી સત્યને જાળવો છો; ત્યારે તમારી વસતિમાં અમે સુવર્ણ તેજ જોઈ શકીએ છીએ, અમારા મન, ઇન્દ્રિયો અને સોમના અનુભવથી. આશ્વિનીકુમારો, ભક્તો તમારી સ્તુતિ કરે છે, તમને અર્પણ કરે છે. તમારી સર્વ સંપત્તિ વિસ્ફૂટિત થાય છે; તમારા સુવર્ણ ઘોડાઓ તમને સુવર્ણ રથમાં ઓશિન કરે છે. તમે બંને આકાશમાં ઝડપથી પસાર થાઓ છો, તમારાં ઘોડાઓ સ્વર્ગીય માર્ગોમાં જોડાયેલા છે. તમારા સુવર્ણ રથ પર તમે ઊભા રહો છો, યાત્રિકોની જેમ માર્ગદર્શન આપો છો. તમારા બળથી અમને દિન-રાત કૃપા આપો, આશ્વિનો, અમારું ભાગ્ય ક્યારેય દૂર ન થવું જોઈએ. હે ઇન્દ્ર, શક્તિશાળી, આ સોમરસો તમારા માટે છે, તમને આનંદ આપે. હે અગ્નિ, અમને સાંભળો; તમે દેવો અને પૂજ્ય રાજાઓ સુધી સંદેશો પહોંચાડો. જ્યારે દેવોએ અંગિરસને ગાય આપી, આર્યમાનએ તેને દૂધ આપ્યું—તે જાણે છે, અને હું પણ જાણું છું. તમારા વિરુદ્ધ ક્યારેય અમારું ભાગ્ય ન જાય, અને તમારી પ્રાચીન મહિમા હંમેશા અમારું રહે. તમારી કૃપા ક્યારેય અમારે ગુસ્સાથી દૂર ન થવી જોઈએ. હે મારુતો, જે કંઈ અજોડ અને અજય છે, અમારું થવું જોઈએ. દધ્યઙ્, મારા પૂર્વજ, અંગિરસ હતા; પ્રિયમેધ, કણ્વ, અત્રિ, મનુ—મારા પૂર્વજો—all knew. દેવોમાં તેમના વંશજ છે, અને એ જ અમારી જાત છે. તેમની પંથ પર, હું ઇન્દ્ર અને અગ્નિને નમન કરું છું. યજમાન યજ્ઞ આપે, ઇચ્છિત દાન મળે; બૃહસ્પતિ, વેના—બળવાન—યજ્ઞ કરે છે. અમે દૂરના સંકેતને પકડ્યો છે, પર્વત પરથી અવાજ, અમારી શક્તિથી. જ્ઞાની એ વસતિઓ સ્થાપે છે. હે દેવો, સ્વર્ગમાં, પૃથ્વી પર અને જળમાં રહેનારા—અગિયાર-અગિયાર—આ યજ્ઞ સ્વીકારો. અલય માટે, પ્રિય માટે, તેજસ્વી અગ્નિ માટે, બેસવા માટે સ્થાન તૈયાર કરો; શુદ્ધ મનથી તેને આવરણ આપો, પ્રકાશના રથ જેવો, અંધકાર દૂર કરનાર. દ્વિજ, ત્રિગુણ, શુદ્ધ થાય છે; વર્ષે તે વિકસે છે, ફરી ભોજન બને છે. બીજાની જીભથી વૃષભની સ્તુતિ થાય છે, બીજાના અવાજથી અર્પણ શુદ્ધ થાય છે. કાળી અને સફેદ, બે માતાઓ તેની સેવા કરે છે; બંને પાર જાય છે, બાળકને પોષે છે. તેજસ્વી, વહેતી જીભથી, પિતા જેવું પોષણ વધે છે. મનુ અને મનુના સંતાનો માટે મુક્તિ ઈચ્છતા, કાળા અને સફેદ, ઝડપી, સતત દોડતા, પવનથી ચલિત ઘોડાઓ જોડાય છે. તેજસ્વી તારા પાસેથી, વૃદ્ધિ માટે આગળ વધે છે; કાળા વાદળ, મહાન સ્વરૂપ, તેમણે રચ્યાં છે. જ્યારે ધરા પર સ્પર્શે છે, ત્યારે ગર્જના, શ્વાસ, ધ્વનિ થાય છે. ભૂરા વચ્ચે શોભિત, નમન કરે છે; વૃષભ જેવો, પત્નીઓ પાસે ધ્વનિ કરે છે. શક્તિથી તેજ વધે છે; શિંગડા જેવા તીવ્ર, દૃઢપણે દોડે છે. સુવ્યવસ્થિત અને વિશાળ તે, જાણે કે શયન કરનારાઓને ઓળખે છે; તેઓ ફરી ઉગે છે, દેવલોકમાં ગયા છતાં, માતાપિતાની નવી રચના કરે છે. ચપળ, વહેતા વાળવાળા, ઊભા થઈ, યાત્રા માટે પાછા આવે છે; વૃદ્ધાવસ્થા છોડીને, અવાજ કરે છે, નવી, અશ્રમિત જીવંતતા આપે છે. સજ્જ, માતાની આસપાસ ફરતો, દિન-પ્રતિદિન, શક્તિથી વૃદ્ધિ પામે છે; યુવાની ધરાવતો, હંસ જેવો ચાલે છે, ઈચ્છા સાથે, ગરૂડ માર્ગે જોડાય છે. અગ્નિ, દાનવીરોમાં તેજ આપો; ગૃહપતિ તરીકે, વૃષભ જેવો શ્વાસ લો; વસવાટ કરનારો, સંતાન આપનાર, સુરક્ષિત રહે, યુદ્ધમાં કવચ જેવો. અગ્નિ, આ શુભ અર્પણ તમને વધુ પ્રિય લાગે, તમારી તેજસ્વી, શુદ્ધ કિરણોથી અમને ખજાનો આપો. રથ, નૌકા, ઘરના માટે, માર્ગદર્શક, રક્ષક આપો; અમારા વીર અને દાતા માટે પણ રક્ષણ આપો. અગ્નિ, અમારા સ્તુતિથી, સ્વર્ગ-પૃથ્વી અને નદીઓ સાથે આવો; ગાય અને જવાર માટે, શ્રેષ્ઠ પસંદ કરો. એ તેજ, અદ્ભુત, સ્વરૂપ માટે સ્થપાયું છે; દેવનું તેજ, શક્તિ, જેમાંથી તે જન્મે છે. જ્યારે વિચાર આવે છે અને સિદ્ધિ થાય છે, ત્યારે સત્યની ગાય ધારા વહાવે છે. તેજસ્વી, પિતાઓથી સમૃદ્ધ, હંમેશા શયન કરે છે; બીજું સાત માતાઓમાં nurture થાય છે; દૂધ માટે સ્ત્રીઓ ત્રીજું, દશગણ જ્ઞાન આપે છે. જ્યારે ઊંડાણમાંથી, બળવાન પુત્રો, મહાબળીએ, મહિષના સ્વરૂપમાંથી બહાર આવે છે; જ્યારે મદિરાપાન માટે, આકાશમાં ચાલતાં, માતરિશ્વાન ગુપ્તને જગાવે છે. પિતાના સર્વોચ્ચમાંથી દૂર જાય છે ત્યારે, કળમો, રસ પીવાના, શાખા પર વિકસે છે; બંને વંશજ ઉદ્ભવતા, તેજસ્વી થઈ, શુદ્ધ સ્વરૂપે આકાશમાં થાય છે. પછી તે માતાઓમાં પ્રવેશે છે, શુદ્ધ, અક્ષત, વ્યાપક થાય છે; પૂર્વજોએ ચઢ્યા, યુવાન રહી, નવો સ્વરૂપ ધારણ કરે છે. સ્વર્ગવાસીઓમાં તેઓ પુકારનારને પસંદ કરે છે, ભાગા જેવો અનુકૂળતા શોધે છે; દેવો, પોતાની ઇચ્છા અને શક્તિથી, સ્તુતિ પામીને, મરણાર્થીની પ્રાર્થના સર્વત્ર પહોંચાડે છે. પવનથી ચલિત, યજ્ઞ અગ્નિ ફેલાય છે, ઘોડા જેવી ગર્જના કરે છે; તેનો માર્ગ, મૂળે અંધકારમય, કાળી જીભવાળો, શુદ્ધ જન્મનો, વિસ્તૃત થાય છે. જોડાયેલા રથ જેવો, લાલ અંગો સાથે આકાશે જાય છે; ત્યાંથી, કાળા પુત્રો, વામ ભાગે, વીર્યવાનની ઝડપ ઈચ્છે છે. અગ્નિ સાથે, વરુણ, મીત્ર, આર્યમાન—all generous—પ્રસન્ન થાય છે; જ્યારે તમારી ઈચ્છાથી, સર્વવ્યાપી, તેમને મળો છો, ત્યારે ચક્ર ક્યારેય ધુરાને પછાડી શકતું નથી. અગ્નિ, યુવાન, સ્તુતિ અને દાન આપનારને દૈવી ખજાનો આપો; અમને, સતત નવનવ, યુવાન શક્તિથી, સભામાં ભાગા જેવું મહાન ધન આપો. તમે અમને તેજ, ગૃહસ્થ સંપત્તિ, જ્ઞાન અને દૃઢતા આપો; બંને પેઢીઓને કિરણો જેવો માર્ગદર્શન આપો, દેવોની સ્તુતિ અને સત્ય આપો. અમારા તેજસ્વી, હંમેશા યુવાન હોતાર, આનંદદાયક, ચેતન, તેજસ્વી રથવાળા, અમને સાંભળે; અગ્નિ, નિર્વિકાર, શ્રેષ્ઠ માર્ગદર્શક સાથે અમને ધન અને શુભતા તરફ લઈ જાઓ. આ રીતે, દેવોની મહિમા, તેમની કૃપા, અને યજ્ઞની પવિત્રતા ગૌરવપૂર્વક પ્રસ્થીત થાય છે—અનંત તેજ, અનંત દયા, અને અનંત આશીર્વાદના રૂપે.