એક સમયે, ઋષિઓએ દેવતાઓને પ્રાર્થના કરી, “હે આશ્વિનદેવતાઓ, અમારા ગાયોને કદી દુશ્મનને આપશો નહીં, અને એ ગાયો આપણા ઘરેથી કદી દૂર ન જાય—એમ ગાયોની ઊંધ ભરેલી ઊંઝ આપણા પાસે જ રહે. મીત્રની મિત્રતા અને તમારી કૃપા માટે, હે યુવાન દેવતા, અમને બળથી ભરપૂર સંપત્તિ આપો; અને અમને પોષણથી ભરેલી સમૃદ્ધિ પણ આપો.” આશ્વિનદેવતાઓનું ઘોડાવિહીન રથ, શક્તિથી ભરેલું હતું—એ રથમાં ઋષિઓએ અનેક વાર આનંદ અનુભવ્યો હતો. એ જ સભા છે, જ્યાં આશ્વિનદેવતાઓએ પ્રાર્થના કરી કે, “અમારી કાયાઓ વિસ્તૃત કરો; લોકોમાં એ રથ, જે સોમરસ લાવે છે, સરળતાથી ચાલે.” પછી, ઊંઘની થાકમાં અને વૈભવના આનંદમાં, બંને તેજસ્વી આશ્વિનો અમારી રક્ષા કરે એવી પ્રાર્થના થઈ. પછી ઋષિઓએ પુછ્યું, “હે દ્રુતગામી દેવતા, તમે ભક્તજનની પ્રાર્થના ક્યારે સાંભળશો? અંગિરસોની સ્તુતિઓ ક્યારે સાંભળશો? યજ્ઞ સમયે, તમે ક્યારે દયાળુ બની દાનશીલના ઘર પર વિસ્તૃતપણે પધારશો?” એ મહાન દેવતાએ આકાશને આધાર આપ્યો, આધાર સ્થાપ્યો અને પુરુષોને ધન આપ્યું. મહાબળીએ પોતાનાં કુળનો અનુસરણ કરતાં ગાયોનું ઝુંડ જોયું; તેણે ઘોડા અને ગાયની માતાને માપી. એ દેવતાએ પ્રાચીન ઋતને કદી ત્યાગ્યો નહિ, લાલવર્ણના, પ્રથમ શાસક, દ્રુતગામી, અંગિરસો અને દિવસોનું અનુસરણ કરતાં thunderbolt (વજ્ર) રચ્યું, અને ચાર-પગિયા તથા બે-પગિયા માટે આકાશને આધાર આપ્યો. તેની પ્રસન્નતાથી, હે ધર્મવાન, અમને સ્વર્ગીય ગાયોનો સમૃદ્ધિભર્યો લાભ આપો. જ્યારે શરૂઆતમાં ત્રિ-શિખર વળી ગયું, ત્યારે માનવની દ્વેષતા અમથી દૂર રાખો. એ દુધ, જે બે માતા-પિતા દ્વારા દોહાયું છે, એ તારા માટે છે, હે દયાળુ, દ્રુતગામી અને દાનશીલ દેવતા. શુદ્ધ એ છે, જે સતત દોહાતી ગાયનું દુધ તને અર્પણ કરવામાં આવ્યું છે. ત્યારબાદ દ્રુતગામી દેવતા જન્મ્યા, તેઓ ખુશીથી ઝળહળ્યા—જેમ સૂર્ય ઉષા-કાળે પ્રકાશિત થાય છે. હે ઈન્દ્ર, યોગ્ય યજ્ઞકર્તાઓ સાથે, ઘરમાં સોમરસ ધારો. જ્યારે જંગલમાં દહકતો સૂર્ય, યજ્ઞ સમયે, ગાયની વાડીને ફરે છે, ત્યારે તમે તમારા કાર્યોથી પ્રકાશિત થાઓ છો, દિવસોનું અનુસરણ કરતાં, ગાયો અને બળ માટે. મહાસ્વર્ગમાંથી આઠ, તેજસ્વી, અહીં સ્પર્ધામાં આવ્યા છે. બ્રાઉન ઘોડાઓએ તારી રસપ્રદ દ્રાક્ષ (સોમ) દોહી છે, ગાય અને વાછરડાના વૃદ્ધિ માટે. તમે લોખંડના માર્ગને પાછું ફેરવ્યું, ગાયના માર્ગને, અને કુશળ લોકો સ્વર્ગમાંથી લાવેલી પથ્થરને. ત્યાં, હે બહુવાર આહ્વાનિત, કુત્સા માટે, તું શુષ્ણને અનંત શસ્ત્રોથી દમન કર્યો, અને વિજય કર્યો. પ્રાચીન સમયમાં, જ્યારે સૂર્ય અંધકારને પાર કરી, પથ્થર-ભેદક દેવતા, વાદળ તોડી નાખ્યું; શુષ્ણની છુપાયેલી શક્તિને પણ, હે દેવતા, તું આકાશ ઉપરથી તોડી નાખી. પછી, હે મહાન, તારા પછી મહાશક્તિઓ ચાલ્યાં; સ્વર્ગ અને પૃથ્વીએ તારા કાર્યમાં આનંદ માણ્યો, હે ઈન્દ્ર. તું મહાવજ્રથી નદીનાં માર્ગોમાં પડેલા વૃત્રને માર્યો, દુર્ગને તોડી નાખી. હે ઈન્દ્ર, તું મનુષ્યોનો નેતા છે, સહાયક છે, પવનનો શ્રેષ્ઠ રથચાલક છે. કવિ ઉશનાએ તારા માટે આનંદદાયક, રક્ષક વજ્ર રચ્યો, વૃત્રના વિનાશ માટે. હે સૂર્ય, તું બ્રાઉન ઘોડાઓ સાથે મનુષ્યોને લાવે છે, હે ઈન્દ્ર, તું રથનું ચક્ર ફેરવે છે. તું નવ્વે જહાજ પાર પાડે છે, અર્પણ ન કરેલા અને અજોડાયેલા પર પાછા વળે છે. હે ઈન્દ્ર, અમને આ મુશ્કેલીમાંથી, દુઃખ અને આફતમાંથી રક્ષો, અમને બળ, રથયશ, ઘોડાઓના જાગરણ તરફ લઈ જાઓ; અમને કીર્તિ અને સુંદર પ્રસંસા આપો. તારી કૃપા અમને કદી છોડે નહિ, હે દાનશીલ, શોધનારને પુરસ્કાર મળે. હે મઘવન, અમને ગાયોનું ધન આપો; અમને તારા સાથે મહાન ભોજનમાં ભાગીદાર થવાની તક મળે. પછી, ઋષિઓએ કહ્યું, “રુદ્રને, કૃપાળુને, અર્પણ કરો; હે દ્રુતબુદ્ધિ, યજ્ઞ માટે પાવક પાવ ધરાવ. વીરમય મારુતો, આકાશપુત્રો, ધનુષ્યધારી, સ્વર્ગ અને પૃથ્વીમાં તેમની શક્તિ માટે સ્તુતિ કરો.” જેમ પત્ની, ઉષા અને રાત્રિ, જ્ઞાની, પ્રથમ આહ્વાનને વધારે છે; તેજસ્વી દેવીઓ સુંદર વસ્ત્રોમાં, સૂર્યની સોનેરી કાંતિથી ઝળહળે છે. સંપત્તિ આપનાર પરિચ્છાદક દેવતા અમને પ્રસન્ન થાય; પવન, જળમાં શક્તિશાળી, અમને પ્રસન્ન કરે. હે ઈન્દ્ર અને પર્વતો, તમે બંને અમને રક્ષો; બધા દેવતાઓ અમને માર્ગ આપો. જે મહિમાવંત, શ્વેતવસ્ત્ર ધારણ કરનાર છે, તેઓ આમંત્રણ અને રક્ષા માટે આવે. જળપુત્રોને બોલાવો; વહેતી નદીઓની માતાઓને બોલાવો. ગર્જનારા જળપુત્રોને બોલાવો, તેમનું યશ ગાવો જેમ અર્જુનનું યશ ગવાય છે. પૂષણ, સંપત્તિદાતા, અને અગ્નિ, ધન આપનારને બોલાવો. મિત્ર અને વર્ણને મારી સ્તુતિ સાંભળે, તેઓ તેમના સર્વવ્યાપી નિવાસસ્થાને પણ સાંભળે. દયાળુ, ધ્યાનપૂર્વક સાંભળનારા અમને સાંભળે; ઉર્વર નદી સિંધુ પણ પોતાની જળથી અમને સાંભળે. હું મિત્ર અને વર્ણની ભેટનું ગાન કરું છું—ઝુંડમાં, વાડમાં, શતગાય. પ્રિય રથો, પ્રસિદ્ધ રથો, તેજથી આવ્યા, પોષણ લઈને આવ્યા. હું મહાદાતા દેવતાની દાનશીલતાનું ગાન કરું છું; અમે નાહુષો સાથે મજબૂત થીએ. જે દેવતા ઝુંડમાંથી ઘોડા અને રથ લાવે છે, તે મારા માટે દયાળુ છે. જે પુરુષ મિત્ર અને વર્ણના શત્રુ છે, અને તમારી સ્તુતિ નથી કરતા, તેઓ તમારો અનુકૂળ નથી. તે પોતે પોતાના હૃદયમાં રોગ પેદા કરે છે, જ્યારે તે અધર્મથી કર્મ કરે છે. નાહુષ, સ્તુતિથી મજબૂત, મનુષ્યોના નેતા છે, યશ માટે પ્રસિદ્ધ છે. તેની દાનશીલતા અવરોધોને પાર કરી વહે છે; દરેક સ્પર્ધામાં તે ઉત્સાહી રહે છે. પછી નાહુષ ભગવાનના આહ્વાન પર આવશે, રાજાઓ આનંદથી સાંભળશે. જ્યારે રથચાલક સ્તુતિ માટે દાન લાવે છે, ત્યારે તે મહિમા સાથે આવે છે. આ છે એ ઝુંડ, એ ભગવાનનું રાજ્ય, એમ નાહુષોની સભામાં કહેવામાં આવ્યું. જેમાં મહિમા અને ધન છે; બધા સ્પર્ધામાં બળ લાવે. અમે નાહુષના રાજ્યમાં આનંદ કરીએ છીએ, દસ-દસ લઈને, તેઓ ભોજન માટે જાય છે. કયા ઇચ્છિત ઘોડા છે, કયા ઇચ્છિત કિરણો છે; સ્વામી ઉત્સાહથી મનુષ્યને ચલાવે છે. સોનેરી કાનવાળા, રત્નમય ગળાવાળા અર્ણા—બધા દેવતાઓ અમને માર્ગ આપે. મહાન ગીતો ઝડપથી આવ્યા છે, અને કિરણો બંને માટે પ્રકાશિત થયા છે. ચાર ઝડપી ઘોડા રથના છે, ત્રણ વિજયી રાજાના બળ છે. મિત્ર અને વર્ણનો રથ લાંબો છે, તેનો યોક મજબૂત છે, અને સૂર્ય એનો નેતા છે. પછી દક્ષિણનું વિશાળ રથ જોડાયું, અમર દેવતાઓ એ પર ઊભા રહ્યા. આર્યા અંધકાર છોડીને ઊભી રહી, માનવ નિવાસ માટે જાણવાની ઇચ્છા ધરાવતી. એ સૌપ્રથમ જગતમાં જગાવનારી, વિજયી, મહાન, દાનશીલ, પુરસ્કાર લાવનારી હતી. યુવાન તેજસ્વી સ્ત્રી ફરી ઊગી; ઉષા આવી, પ્રથમ પ્રભાતે. દૈવી ઉષાને પ્રાર્થના: “જે રીતે તું આજે મનુષ્યોમાં ભાગ વહેંચે છે, એ રીતે ભગવાન સવિતાએ, જ્ઞાનવાને, અમને સૂર્ય સમક્ષ નિર્દોષ જાહેર કરો.” એ દરરોજ દરેક ઘર પાસે આવે છે, પોતાનું નામ લઈને; સદા તેજસ્વી, દાન આપવાની ઇચ્છા સાથે આવે છે, દરેક સ્થાને ધન વહેંચે છે. ભાગાની બહેન, વર્ણની સ્નેહી, હે ઉષા, સૌપ્રથમ મીઠા સ્તુતિમાં આનંદ માણ; જે દુઃખનું ભાગ વહેંચે છે, એ પાછળ રહી જાય—અમે જમણા હાથના રથથી તેને જીતીએ. આ રીતે ઋષિઓએ દેવતાઓનું ગાન કર્યું, તેમની કૃપા, રક્ષા અને દાન માટે પ્રાર્થના કરી, અને મનુષ્યજાત માટે પ્રકાશ અને સમૃદ્ધિની આશા રાખી.