એક સમયે, ઋષિઓએ મહાન ઇન્દ્રનું સ્મરણ કરતાં કહ્યું: “આ સ્પર્ધામાં, દયાળુ અને ઉદાર ઇન્દ્રને પکارીએ, જે મનુષ્યોમાં શ્રેષ્ઠ છે અને અમને શક્તિ અપાવે છે. યુદ્ધમાં પ્રાર્થનાઓ સાંભળે છે, દુશ્મનોને સંહાર કરે છે અને ધન-સંપત્તિ અપાવે છે.” તેમણે પુછ્યું, “હે કૃપાળુ દેવ, ક્યારે અમારી સ્તુતિ તમને મનગમશે? ક્યારે તમે, જે અવરોધોને દૂર કરો છો, અમારા પાસે આવશો? અમારે માટે લાંબા સમયથી પિરસાતો સોમરસ ઉર્જાદાયક બને.” ઇન્દ્રના બે ગાઢ રંગના, સારી રીતે જોડાયેલા અને મુક્ત ઘોડા, યુદ્ધના ઘોડા જેટલા ઝડપી, જોડાયા હતા; એ ઘોડાઓની બંને વાળો ઇન્દ્રના હાથે છે. જ્યારે ઇન્દ્ર પોતાના તેજસ્વી રથને જોડે છે, ત્યારે તે દુષ્ટોને દૂર હાંકે છે, જેમ કે થાકેલો અને ભયભીત માણસ દુઃખમાંથી ભાગે છે. ઇન્દ્ર પોતાના મિત્રોની સાથે યશ પ્રાપ્ત કરે છે; approaching થયેલા ભક્તો દ્વારા પૂજિત હીરો, બંને વહેતી નદીઓના વહેણને ગુંજાવી દે છે. તે જે ઊંચે ઊભો છે, વાળ વહેતાં અને વ્યાપક, વૃદ્ધિ માટે; તે પોતાની સુંદર બે હોઠવાળી, અલંકૃત જડબાથી વિજય મેળવે છે. મહાન શક્તિએ પોતાની શક્તિઓમાં શક્તિ વહેંચી, હીરો એ તેને પોતાના પરાક્રમથી ઘડ્યું; કુશળ કારીગરની જેમ, અથવા માતરીશ્વાન જેવી વિદ્યા સાથે. તે જ, દુશ્મનના વિનાશ માટે વજ્ર બનાવનાર, ઉત્સુક શક્તિ અને ઉત્સુક જડબાથી; તેની જડબા અડગ છે, આકાશ જેટલી અદ્ભુત. હે સ્તુતિપાત્ર ઇન્દ્ર, અમારા પાપો દૂર કરો; અમારે અધર્મ પર વિજય પ્રાપ્ત થાય. જે પ્રાર્થના અર્પિત નથી, જે યજ્ઞ અર્પિત નથી, તે તમને પ્રસન્ન નથી કરે. તમારો ત્રિવિધ આધાર યજ્ઞના જૂઆમાં, તમારા નિવાસસ્થાને, સ્થિર રહે; તમે એકતાથી, તમારી મહિમાની નૌકાને સાથ આપો. તમારી તેજસ્વિતા માટે, ચિતરાંગ દ્રવ્ય તમારો પાન બને; તેજ માટે, તેજસ્વી કટોરી શુદ્ધ રહે, જેના દ્વારા તમે તમારા પાત્રમાં પીઓ છો. હે પ્રભુ, તમે શતવાર સુમિત્રા કે દુર્મિત્રા દ્વારા સ્તુતિ પામ્યા હોવ, અથવા જ્યારે તમે કુત્સના પુત્રને દુશ્મનના સંહાર માટે સહાય કરી, ત્યારે પણ, તમે કુત્સાને પણ દુશ્મન સામે વિજય અપાવ્યો. પછી, દેવતાઓને સંબોધી, ઋષિઓ કહે છે: “તમને બંને હવે આ ઇચ્છા છે; તમે તમારું શરીર અને મન વણકર જેમ તાણો છો; ગાયોની જેમ સુખદિને, તમે એકમેક સાથે સુમેળથી આગળ વધો છો.” તમે ઝાડીઓમાં ઊંટની જેમ આરામ કરો છો, વાળવાળી ઘોડાની જેમ વાળથી નિયંત્રિત થાઓ છો; દુતની જેમ લોકપ્રિય છો, પાણી પીધેલા મહિષની જેમ સ્થિર ન રહો. રથ જોડાયેલા છે, પક્ષીઓના પાંખની જેમ, પ્રાણીઓના રંગોની જેમ, તમે આગળ વધવા આતુર છો; દેવોમાં અગ્નિ જેમ તેજસ્વી, રથચાલકની જેમ અનેક યજ્ઞો કરો છો. પિતા પાસે પુત્ર આવે તેમ, તેજવંત મહાન પુરુષ વિજય માટે આવે તેમ, અમને આવો; સુખ-સમૃદ્ધિ માટે, કિરણ હાથ પર પડે તેમ, બોલાવનારની પ્રાર્થનામાં ઉત્સુક રહો. પોષક માટે શાખા, મિત્ર માટે શીંગ, ધર્મી માટે શતગણિત ફળ, ઝડપી માટે ઇનામ, ગરમ માટે શક્તિ, ઝુંડ માટે દૂમડો, યજમાન માટે અર્પણની જેમ, અમારે આવો. હલ માટે ખેતર, દોડનાર માટે દોડ, શક્તિશાળી માટે સ્પર્ધા, પાત્ર માટે પાણી, પિયુષ પાનાર માટે પાનની જેમ, અમને અવિનાશી તાજગી અને અમર જીવન આપો. પ્રેમી માટે પ્રિય, શક્તિશાળી માટે લક્ષ્ય, કારીગર માટે કાર્ય, ઘોડા માટે રથ, બલવંત પુત્રો માટે ધનના ગૃહમાં, અશ્રમિત રહો. મધ જેવી તપમાં, ખજાનાની જેમ પેટમાં, ભાગ્યશાળી માટે ભાગ, શરીર માટે આવરણ, પંખી માટે ઘોંસલું, ચમકતા માટે ચંદ્ર, મન માટે ધ્યેય, આવો. મહાનતામાં ઊંડાણ, પગમાં સ્થિરતા, મુશ્કેલીઓ પાર કરી, શ્રોતાને કાન જેવી યાદ રાખો; અમને ઉત્તમ ફળ આપો. મધથી ભરેલું પાત્ર, નીચાણમાં ગાય, સીમાડે પરસેવાથી ભીંજાયેલ, ઉપજાઉ ધરાથી પોષિત, તમે એકતામાં પોષણ મેળવો. અમે સ્તુતિમાં સમૃદ્ધિ પામીએ, ઇનામ મેળવીએ; રથસ્વાર દેવો, અમારી સ્તુતિમાં આવો. અમારી કીર્તિ ગાયોમાં મધ જેવી પક્વ બને; અશ્વિનીકુમારોની ઇચ્છિત ફળ પ્રાપ્ત કરીએ. પછી ઋષિઓએ generous દાતાઓની મહાનતા ગાઈ: “આ મહાન દાનની કિર્તિ પ્રસિદ્ધ થઈ છે, જે સર્વ જીવોને અંધકારમાંથી મુક્ત કરે છે. પૂર્વજો દ્વારા આપેલું મહાન પ્રકાશ આવી ગયું છે; દાનનો વિશાળ માર્ગ ખુલ્લો થયો છે. આકાશે ઊંચા ઊભેલા દાતા, ઘોડા દેનારા, સૂર્યની જેમ શક્તિશાળી; સોના દેનારા અમરતા પામે છે, વસ્ત્ર દેનારા, હે સોમ, જીવન લાંબું કરે છે. દાન દેવાનું કાર્ય દિવ્ય છે, દેવોને પાત્ર, યોગ્યને રોકાવું નહીં; ભક્તિપૂર્વક દેનારા અનેકને કલ્યાણ આપે છે. તેઓ પવન, સૂર્ય અને દ્રષ્ટિવાન પુરુષોને અર્પણ કરે છે; સભામાં દેનારા, સાત માતાવાળી ગાયનું દૂધ આપે છે. દાતા પ્રથમ બોલાવાય છે, સભામાં શ્રેષ્ઠ ગણાય છે; હું તેને મનુષ્યોમાં સ્વામી માનું છું, જે પ્રથમ દાન આપે છે. તેને જ ઋષિ, પુજારી, યજ્ઞગાયક, સ્તુતિપાઠક કહે છે; તે તેજસ્વી ત્રિવિધ સ્વરૂપ જાણે છે, જે દાનથી પ્રથમ પ્રસન્ન થાય છે. દાન ઘોડા આપે છે, ગાય આપે છે, ચંદ્ર અને સોનું આપે છે; જેણે પોતાને માટે અન્ન ઈચ્છે છે, વિદ્વાન દાનને પોતાનું કવચ બનાવે છે. ઉદાર કદી નાશ પામતા નથી, ન દુઃખી થાય છે, ન નુકસાન પામે છે; આ આખું જગત, બધું તેજસ્વી, દેનારને મળે છે. ઉદારોએ સુગંધિત ગર્ભ, સુંદર વધુ, આંતરિક પાન, અનાયાસે આવનાર વ્યક્તિઓ મેળવી છે. ઉદાર માટે ઝડપી ઘોડા તૈયાર થાય છે, કન્યાઓ શોભાયમાન બને છે; generous નું ઘર કમળના તળાવ જેવું સુંદર, દિવ્ય ગૃહ જેવું તેજસ્વી છે. ભોજના ઘોડા, સારી રીતે જોડાયેલા, તેને વહન કરે છે; તેનો રથ દાનથી તેજસ્વી ચાલે છે. દેવતાઓ યુદ્ધમાં ભોજનું રક્ષણ કરે છે; સભામાં ભોજ દુશ્મન વિજેતા બને છે. પછી એક અનોખી ઘટના બની. ઇન્દ્રે સરમા નામની દૂતને દૂર દિશામાં મોકલી. પાણિઓએ પુછ્યું: “હે સરમા, તું શું શોધવા ગઈ હતી? રસ્તો છોડી દૂર ભટકી, તારો આશય શું હતો? તું રસા નદીના પાણી કેવી રીતે પાર કરી શકી?” સરમાએ જવાબ આપ્યો: “મને ઇન્દ્રે દૂત તરીકે મોકલ્યું છે; હું પાણિઓએ છુપાવેલું મહાન ખજાનો શોધવા આવી છું. ભયથી મેં પાણી પાર કર્યા.” પાણિઓએ પુછ્યું: “ઇન્દ્ર કેવો છે, કેવી તેની આકૃતિ, જેના માટે તું દૂત બની આવી છે? આવ, આપણે મિત્રતા કરીએ; પછી તે અમારો પશુઓ પર સ્વામી બને.” સરમાએ કહ્યુ: “જે ભયજનક છે, તેને હું ઓળખતી નથી, જેણે મને દૂરથી મોકલ્યો છે. ઊંડા વહેતાં પ્રવાહો પણ તેને છુપાવી શકતા નથી; પાણિઓ, ઇન્દ્રે તમને પરાજિત કર્યા છે.” પાણિઓએ કહ્યું: “આ ગાયો, સરમા, જેને તું શોધી રહી છે, આકાશના છેડે ફરે છે. કયા તેને મુક્ત કરશે? અમારા હથિયારો પણ તીખા છે.” સરમાએ જવાબ આપ્યો: “પાણિઓ, તમારા શબ્દો યોગ્ય નથી; તમારું શરીર નિર્વલ અને અસ્થિર રહે. તમારો માર્ગ અગમ્ય રહે; બૃહસ્પતિ અમને બંનેને સુખ-રક્ષા આપે.” આ રીતે ઋષિઓએ ઇન્દ્ર, દાન અને દેવતાઓની મહિમા ગાઈ, અને સર્વેને ધર્મ, દયા અને પરાક્રમના માર્ગે ચાલવાનો આહ્વાન કર્યો.