thumb|ఏకత్రింశః సర్గః శ్రూయతామ్|center శ్రీమద్వాల్మీకియరామాయణే బాలకాణ్డే ఏకత్రింశః సర్గః ॥౧-
శ్రీమద్వాల్మీకిరామాయణంలో బాలకాండలో ముప్పై ఒకటి సర్గను వినండి.
అథ తాం రజనీం తత్ర కృతార్థౌ రామలక్షణౌ । ఊషతుర్ముదితౌ వీరౌ ప్రహృష్టేనాన్తరాత్మనా ॥౧-౩౧-
తమ కార్యాన్ని నెరవేర్చిన రాముడు, లక్ష్మణుడు ఆ రాత్రిని అక్కడ ఆనందంగా, హర్షంతో గడిపారు.
ప్రభాతాయాం తు శర్వర్యాం కృతపౌర్వాహ్ణికక్రియౌ । విశ్వామిత్రమృషీంశ్చాన్యాన్సహితావభిజగ్మతుః ॥౧-౩౧-
రాత్రి ముగిసిన తరువాత, ఉదయపు కర్మలు పూర్తి చేసి, ఇద్దరూ కలిసి విశ్వామిత్రుడు మరియు ఇతర మునుల వద్దకు వెళ్లారు.
అభివాద్య మునిశ్రేష్ఠం జ్వలన్తమివ పావకమ్ । ఊచతుర్పరమోదారం వాక్యం మధురభాషిణౌ ॥౧-౩౧-
అగ్నిలా ప్రకాశించే మునిశ్రేష్ఠుడిని నమస్కరించి, మధురంగా మాట్లాడే ఆ ఇద్దరూ, అతనికి మహోన్నతమైన మాటలు చెప్పారు.
ఇమౌ స్మ మునిశార్దూల కిఙ్కరౌ సముపాగతౌ । ఆజ్ఞాపయ మునిశ్రేష్ఠ శాసనం కరవావ కిమ్ ॥౧-౩౧-
మునిశార్దూలా! మేమిద్దరం నీ సేవకులమై వచ్చాము. మునిశ్రేష్ఠా! నీవు ఆజ్ఞాపించు, మేమేమి చేయాలి?
ఏవముక్తే తయోర్వాక్యే సర్వ ఏవ మహర్షయః । విశ్వామిత్రం పురస్కృత్య రామం వచనమబ్రువన్ ॥౧-౩౧-
వారిద్దరూ ఇలా అడిగిన తరువాత, విశ్వామిత్రుడిని ముందుంచుకుని, అన్ని మహర్షులు రామునితో ఇలా చెప్పారు.
మైథిలస్య నరశ్రేష్ఠ జనకస్య భవిష్యతి । యజ్ఞః పరమధర్మిష్ఠస్తత్ర యాస్యామహే వయమ్ ॥౧-౩౧-
నరశ్రేష్ఠా! మిథిలా రాజు జనకుడు అత్యంత ధార్మికమైన యజ్ఞాన్ని నిర్వహించబోతున్నాడు. మనమంతా అక్కడికి వెళ్దాం.
త్వం చైవ నరశార్దూల సహాస్మాభిర్గమిష్యసి । అద్భుతం చ ధనూరత్నం తత్ర త్వం ద్రష్టుమర్హసి ॥౧-౩౧-
నరులలో శ్రేష్ఠుడవైన వాడా! నువ్వు కూడా మాతో కలిసి రావాలి. అక్కడ ఆ అద్భుతమైన విల్లు నువ్వు చూడటానికి అర్హుడవు.
తద్ధి పూర్వం నరశ్రేష్ఠ దత్తం సదసి దైవతైః । అప్రమేయబలం ఘోరం మఖే పరమభాస్వరమ్ ॥౧-౩౧-
నరులలో శ్రేష్ఠుడవా! ఆ విల్లు పూర్వం దేవతలు యజ్ఞసభలో ఇచ్చారు. అది అపారమైన బలమున్న, భయంకరమైనది, యజ్ఞంలో అత్యంత ప్రకాశవంతంగా మెరిసింది.
నాస్య దేవా న గన్ధర్వా నాసురా న చ రాక్షసాః । కర్తుమారోపణం శక్తా న కథఞ్చన మానుషాః ॥౧-౩౧-
దేవతలు, గంధర్వులు, అసురులు, రాక్షసులు, ఎవరైనా మనుష్యులు — ఎవ్వరూ ఆ విల్లును ఎట్టి పరిస్థితుల్లోనూ ఎక్కించలేరు.
ధనుషస్తస్య వీర్యం హి జిజ్ఞాసన్తో మహీక్షితః । న శేకురారోపయితుం రాజపుత్రా మహాబలాః ॥౧-౩౧-
ఆ విల్లు ఎంత బలంగా ఉందో తెలుసుకోవాలని అనుకున్న మహాబలశాలి రాజకుమారులు కూడా దాన్ని ఎక్కించడంలో విఫలమయ్యారు.
తద్ధనుర్నరశార్దూల మైథిలస్య మహాత్మనః । తత్ర ద్రక్ష్యసి కాకుత్స్థ యజ్ఞం చ పరమాద్భుతమ్ ॥౧-౩౧-
నరులలో శ్రేష్ఠుడవా! ఆ విల్లు మిథిలా మహాత్ముడైన రాజుకి చెందింది. అక్కడ, కాకుత్థ్స వంశజుడా, నువ్వు ఆ విల్లు కూడా, ఆ అద్భుతమైన యజ్ఞాన్ని కూడా చూస్తావు.
తద్ధి యజ్ఞఫలం తేన మైథిలేనోత్తమం ధనుః । యాచితం నరశార్దూల సునాభం సర్వదైవతైః ॥౧-౩౧-
నరులలో శ్రేష్ఠుడవా! ఆ ఉత్తమమైన విల్లు మిథిలా రాజు యజ్ఞఫలంగా దేవతలందరి ప్రశంసలు పొందుతూ కోరుకున్నాడు.
ఆయాగభూతం నృపతేస్తస్య వేశ్మని రాఘవ । అర్చితం వివిధైర్గన్ధైర్ధూపైశ్చాగురుగన్ధిభిః ॥౧-౩౧-౧౩ ఏవముక్త్వా మునివరః ప్రస్థానమకరోత్ తదా । సర్షిసఙ్ఘః సకాకుత్స్థ ఆమన్త్ర్య వనదేతాః ॥౧-౩౧-
రాఘవా! ఆ విల్లు రాజు ఇంట్లో పూజార్ధంగా నిల్వ ఉంది. దానిని వివిధ పరిమళ గంధాలు, అగురు ధూపాలతో పూజిస్తున్నారు.
స్వస్తి వోఽస్తు గమిష్యామి సిద్ధః సిద్ధాశ్రమాదహమ్ । ఉత్తరే జాహ్నవీతీరే హిమవన్తం శిలోచ్చయమ్ ॥౧-౩౧-
అలా చెప్పి, ఆ మహర్షి అప్పుడు వనవాసులందరినీ వీడుకొని, ఋషుల సమూహంతో, కాకుత్థ్స వంశజుడితో కలిసి ప్రయాణానికి సిద్ధమయ్యాడు.
ఇత్యుక్త్వా మునిశార్దూలః కౌశికః స తపోధనః । ఉత్తరాం దిశముద్దిశ్య ప్రస్థాతుముపచక్రమే ॥౧-౩౧-
మహర్షులలో శ్రేష్ఠుడైన కౌశికుడు, తపస్సుతో కీర్తిపొందినవాడు, ఉత్తర దిశను ఉద్దేశించి ప్రయాణం ప్రారంభించాడు.
తం వ్రజన్తం మునివరమన్వగాదనుసారిణామ్ । శకటీశతమాత్రం తు ప్రయాణే బ్రహ్మవాదినామ్ ॥౧-౩౧-
ఆ మహర్షి ప్రయాణం మొదలుపెట్టగానే, వేదపఠనంలో నిమగ్నమైన అనుచరులు, వంద బండ్ల దూరం వరకు ఆయన వెంట నడిచారు.
మృగపక్షిగణాశ్చైవ సిద్ధాశ్రమనివాసినః । అనుజగ్ముర్మహాత్మానం విశ్వామిత్రం తపోధనమ్ ॥౧-౩౧-
సిద్ధాశ్రమంలో నివసించే మృగపక్షుల గుంపులు కూడా, మహాత్ముడైన, తపోధనుడైన విశ్వామిత్రుని వెంట నడిచాయి.
నివర్తయామాస తతః స ఋషి సన్ఘః స పక్షిణః । తే గత్వా దూరమ్ అధ్వానమ్ లమ్బమానే దివాకరే ॥౧-౩౧-
ఆ ఋషుల సమూహం, పక్షులతో కలిసి, సూర్యుడు అస్తమించడానికి సమీపించగా, దూరం ప్రయాణించిన తర్వాత తిరిగి వెళ్లిపోయింది.
తేఽస్తం గతే దినకరే స్నాత్వా హుతహుతాశనాః । విశ్వామిత్రం పురస్కృత్య నిషేదురమితౌజసః ॥౧-౩౧-
సూర్యుడు అస్తమించిన తరువాత, వారు స్నానం చేసి, అగ్నికి హోమం చేసి, విశ్వామిత్రుడు ముందుండగా, అపారమైన తేజస్సుతో కూర్చున్నారు.
రామోఽపి సహసౌమిత్రిర్మునీంస్తానభిపూజ్య చ । అగ్రతో నిషసాదాథ విశ్వామిత్రస్య ధీమతః ॥౧-౩౧-
రాముడు కూడా, సౌమిత్రితో కలిసి, ఆ మునులను గౌరవించి, ధీమంతుడైన విశ్వామిత్రుని ఎదుట కూర్చున్నాడు.
అథ రామో మహాతేజా విశ్వామిత్రం తపోధనమ్ । పప్రచ్ఛ మునిశార్దూలం కౌతూహలసమన్వితమ్ ॥౧-౩౧-
అప్పుడు మహాతేజస్సుతో కూడిన రాముడు, తపోధనుడైన, మునులలో శ్రేష్ఠుడైన విశ్వామిత్రుని, ఆసక్తితో అడిగాడు.
భగవన్ కో న్వయం దేశః సమృద్ధవనశోభితః । శ్రోతుమిచ్ఛామి భద్రం తే వక్తుమర్హసి తత్త్వతః ॥౧-౩౧-
భగవన్! ఈ ప్రాంతం ఏది? ఎంత సుందరమైన అడవులతో అలంకరించబడింది! దయచేసి నిజంగా చెప్పండి. వినాలని నాకు చాలా ఆసక్తి ఉంది. మీకు శుభం కలగాలి.
చోదితో రామవాక్యేన కథయామాస సువ్రతః । తస్య దేశస్య నిఖిలమృషిమధ్యే మహాతపాః ॥౧-౩౧-
రాముడు ఇలా అడిగిన తరువాత, సత్ప్రవర్తన కలిగిన ఆ మహర్షి, ఋషుల మధ్యలో ఆ ప్రాంతం గురించి అన్నీ వివరంగా చెప్పడం ప్రారంభించాడు.
thumb|ద్వాత్రింశః సర్గః శ్రూయతామ్|center శ్రీమద్వాల్మీకియరామాయణే బాలకాణ్డే ద్వాత్రింశః సర్గః ॥౧-
శ్రీమద్వాల్మీకి రామాయణంలో బాలకాండలో ముప్పై రెండవ సర్గ ప్రారంభమైంది.
బ్రహ్మయోనిర్మహానాసీత్ కుశో నామ మహాతపాః । అక్లిష్టవ్రతధర్మజ్ఞః సజ్జనప్రతిపూజకః ॥౧-౩౨-
బ్రహ్మదేవుని నుంచి జన్మించిన మహాత్ముడు, కుశ అనే గొప్ప తపస్వి ఉండేవాడు. అతడు తన వ్రతాన్ని ఎప్పుడూ తప్పకుండా పాటించేవాడు, ధర్మాన్ని బాగా తెలిసినవాడు, మంచి వాళ్లందరి నుండి గౌరవం పొందేవాడు.
స మహాత్మా కులీనాయాం యుక్తాయాం సుమహాబలాన్ । వైదర్భ్యాం జనయామాస చతురః సదృశాన్ సుతాన్ ॥౧-౩౨-
ఆ మహాత్ముడు, అపారమైన బలంతో, విదర్భ దేశానికి చెందిన ఒక మంచి వంశానికి, మంచి లక్షణాలున్న భార్యతో కలిసి, నలుగురు తగిన కుమారులను పుట్టించాడు.
కుశామ్బం కుశనాభం చ అసూర్తరజసం వసుమ్ । దీప్తియుక్తాన్ మహోత్సాహాన్ క్షత్రధర్మచికీర్షయా ॥౧-౩౨-
ఆ కుమారుల పేర్లు కుశాంబ, కుశనాభ, అసూర్తరజస్, వసు. వీరంతా తేజస్సుతో, ఉత్సాహంతో, క్షత్రియ ధర్మాన్ని పాటించాలనే సంకల్పంతో ఉండేవారు.
తానువాచ కుశః పుత్రాన్ ధర్మిష్ఠాన్ సత్యవాదినః । క్రియతాం పాలనం పుత్రా ధర్మం ప్రాప్స్యథ పుష్కలమ్ ॥౧-౩౨-
కుశుడు తన ధర్మాన్ని పాటించే, సత్యవంతులైన కుమారులను ఇలా ఉద్దేశించి అన్నాడు: 'నా పిల్లలూ, మీరు రాజ్యాన్ని బాగా పరిపాలించండి. ధర్మాన్ని కాపాడితే, మీరు గొప్ప ఫలితాన్ని పొందుతారు.'
కుశస్య వచనం శ్రుత్వా చత్వారో లోకసత్తమాః । నివేశం చక్రిరే సర్వే పురాణాం నృవరాస్తదా ॥౧-౩౨-
కుశుని మాటలు విని, ఆ నలుగురు గొప్పవారు, రాజులైన వారు, ఒక్కొక్కరు ఒక్కొక్క పట్టణాన్ని స్థాపించారు.