జపతస్తు మునేస్తస్య విశ్వామిత్రస్య ధీమతః । ఉపతస్థుర్మహార్హాణి సర్వాణ్యస్త్రాణి రాఘవమ్ ॥౧-౨౭-
విశ్వామిత్రుడు తన మంత్రాలను జపిస్తున్నప్పుడు, అన్ని గొప్ప ఆయుధాలు రాఘవుని వద్దకు వచ్చాయి.
ఊచుశ్చ ముదితా రామం సర్వే ప్రాఞ్జలయస్తదా । ఇమే చ పరమోదార కింకరాస్తవ రాఘవ ॥౧-౨౭-
ఆ సమయంలో ఆయుధాలు ఆనందంతో రామునికి చేతులు ముడుచుకొని ఇలా చెప్పాయి: 'ఓ రాఘవా! మేమంతా నీకు భక్తితో సేవకులమయ్యాం, మహాత్మా!'
యద్యదిచ్ఛసి భద్రం తే తత్సర్వం కరవామ వై । తతో రామః ప్రసన్నాత్మా తైరిత్యుక్తో మహాబలైః ॥౧-౨౭-
'మీకు మేలు కలగాలి. మీరు ఏది కోరినా మేము అది చేస్తాము,' అని ఆ మహాశక్తులు రామునికి చెప్పారు. అప్పుడు రాముడు హర్షంతో ప్రశాంతంగా మారాడు.
తతః ప్రీతమనా రామో విశ్వామిత్రం మహామునిమ్। అభివాద్య మహాతేజా గమనాయోపచక్రమే ॥౧-౨౭-
తర్వాత రాముడు హర్షంతో హృదయంతో, మహాతేజస్సుతో ఉన్నవాడిగా, విశ్వామిత్ర మహర్షిని నమస్కరించి, ప్రయాణానికి సిద్ధమయ్యాడు.
thumb|అష్టావింశః సర్గః శ్రూయతామ్|center శ్రీమద్వాల్మీకియరామాయణే బాలకాణ్డే అష్టావింశః సర్గః ॥౧-
శ్రీమద్వాల్మీకి రామాయణంలోని బాలకాండలో ఇరవై ఎనిమిదవ అధ్యాయాన్ని వినండి.
ప్రతిగృహ్య తతోఽస్త్రాణి ప్రహృష్టవదనః శుచిః । గచ్ఛన్నేవ చ కాకుత్స్థో విశ్వామిత్రమథాబ్రవీత్ ॥౧-౨౮-
ఆయుధాలను స్వీకరించి, పవిత్రుడై, ఆనందంగా ఉన్న ముఖంతో కకుత్స్థుడు ప్రయాణిస్తూ విశ్వామిత్రునితో ఇలా అన్నాడు.
గృహీతాస్త్రోఽస్మి భగవన్ దురాధర్షః సురైరపి । అస్త్రాణాం త్వహమిచ్ఛామి సంహారాన్ మునిపుఙ్గవ ॥౧-౨౮-
'భగవంతుడా! నేను ఆయుధాలను పొందాను. ఇప్పుడు దేవతలు కూడా నన్ను జయించలేరు. అయినా, మునిశ్రేష్ఠా! వాటిని ఎలా ఉపసంహరించాలో నేర్చుకోవాలని నాకు ఆసక్తి ఉంది.'
ఏవం బ్రువతి కాకుత్స్థే విశ్వామిత్రో మహాతపాః । సంహారాన్ వ్యాజహారాథ ధృతిమాన్ సువ్రతః శుచిః ॥౧-౨౮-
కకుత్స్థుడు ఇలా అడిగినప్పుడు, మహాతపస్వి విశ్వామిత్రుడు, ధైర్యవంతుడు, నియమశీలుడు, పవిత్రుడైన వాడు ఆయుధ ఉపసంహార విధానాలను బోధించాడు.
సత్యవన్తం సత్యకీర్తిం ధృష్టం రభసమేవ చ । ప్రతిహారతరం నామ పరాఙ్ముఖమవాఙ్ముఖమ్ ॥౧-౨౮-
అతడు సత్యవంతుడు, సత్యకీర్తి, ధృష్టుడు, రభసుడు, ప్రతిహారతరుడు, అలాగే ఎదుర్కొనడం, దూరంగా ఉండడం వంటి విధానాలను కూడా బోధించాడు.
లక్ష్యాలక్ష్యావిమౌ చైవ దృఢనాభసునాభకౌ । దశాక్షశతవక్త్రౌ చ దశశీర్షశతోదరౌ ॥౧-౨౮-
అతడు లక్ష్య, అలక్ష్య, దృఢనాభ, సునాభక, దశాక్ష, శతవక్త్ర, దశశీర్ష, శతోదర అనే ఆయుధాలను కూడా బోధించాడు.
పద్మనాభమహానాభౌ దున్దునాభసునాభకౌ । జ్యోతిషం శకునం చైవ నైరాస్యవిమలావుభౌ ॥౧-౨౮-
అతడు పద్మనాభ, మహానాభ, దుండునాభ, సునాభక, జ్యోతిష, శకున, నైరాస్య, విమల అనే ఆయుధాలను కూడా బోధించాడు.
యౌగన్ధరవినిద్రౌ చ దైత్యప్రమథనౌ తథా । శుచిబాహుర్మహాబాహుర్నిష్కలిర్విరుచస్తథా । సార్చిర్మాలీ ధృతిమాలీ వృత్తిమాన్ రుచిరస్తథా ॥౧-౨౮-
అతడు యౌగంధర, వినిద్ర, దైత్యులను సంహరించేవారు, శుచిబాహు, మహాబాహు, నిష్కలి, విరుచ, సార్చిర్మాలి, ధృతిమాలి, వృత్తిమాన్, రుచిర అనే ఆయుధాలను కూడా బోధించాడు.
పిత్ర్యః సౌమనసశ్చైవ విధూతమకరావుభౌ । పరవీరం రతిం చైవ ధనధాన్యౌ చ రాఘవ ॥౧-౨౮-
అతడు పితృయ, సౌమనస, ఇద్దరు విధూతమకర, పరవీర, రతి, ధనధాన్య అనే ఆయుధాలను కూడా బోధించాడు, ఓ రాఘవా!
కామరూపం కామరుచిం మోహమావరణం తథా । జృమ్భకం సర్వనాభం చ పన్థనవరుణౌ తథా ॥౧-౨౮-
అతడు కామరూప, కామరుచిం, మోహమావరణం, జృంభక, సర్వనాభ, పంథనవరుణ అనే ఆయుధాలను కూడా బోధించాడు.
కృశాశ్వతనయాన్ రామ భాస్వరాన్ కామరూపిణః । ప్రతీచ్ఛ మమ భద్రం తే పాత్రభూతోఽసి రాఘవ ॥౧-౨౮-
ఓ రామా! నీవు కృశాశ్వుని ప్రకాశవంతమైన, రూపం మార్చుకునే కుమారులను నన్ను నుండి స్వీకరించు. నీవు దీనికి అర్హుడవు. నీకు శుభం కలగాలి.
బాఢమిత్యేవ కాకుత్స్థః ప్రహృష్టేనాన్తరాత్మనా । దివ్యభాస్వరదేహాశ్చ మూర్తిమన్తః సుఖప్రదాః ॥౧-౨౮-
కకుత్స్థుడు 'అవును' అని అంతరంగ హర్షంతో సమ్మతించాడు. అప్పుడు ఆ దివ్యమైన, ప్రకాశవంతమైన, రూపంతో ఉన్న ఆయుధాలు ప్రత్యక్షమై ఆనందాన్ని కలిగించాయి.
కేచిదఙ్గారసదృశాః కేచిద్ ధూమోపమాస్తథా । చన్ద్రార్కసదృశాః కేచిత్ ప్రహ్వాఞ్జలిపుటాస్తథా ॥౧-౨౮-
కొన్ని ఆయుధాలు అగ్నికణాల్లా మెరిసాయి, కొన్ని పొగలా కనిపించాయి, మరికొన్ని చంద్రుడు, సూర్యుడు లా ప్రకాశించాయి, మరికొన్ని చేతులు ముడుచుకొని నమస్కరించాయి.
రామం ప్రాఞ్జలయో భూత్వాబ్రువన్ మధురభాషిణః । ఇమే స్మ నరశార్దూల శాధి కిం కరవామ తే ॥౧-౨౮-
రామా, మేమంతా చేతులు జోడించి, మధురంగా మాట్లాడుతూ, "మేము సిద్ధంగా ఉన్నాము, నరశార్దూలా! మీరు చెప్పండి, మేము మీకేమి చేయాలి?" అని అడిగారు.
గమ్యతామితి తానాహ యథేష్టం రఘునన్దనః । మానసాః కార్యకాలేషు సాహాయ్యం మే కరిష్యథ ॥౧-౨౮-
రఘునందనుడు వారిని, "మీ ఇష్టానుసారం వెళ్లండి. అవసరమైనప్పుడు మీరు మనసుతో నాకు సహాయం చేస్తారు," అని అన్నాడు.
అథ తే రామమామన్త్ర్య కృత్వా చాపి ప్రదక్షిణమ్ । ఏవమస్త్వితి కాకుత్స్థముక్త్వా జగ్ముర్యథాగతమ్ ॥౧-౨౮-
అంతట వారు రాముని వీడ్కోలు చెప్పి, ఆయన చుట్టూ ప్రదక్షిణ చేసి, "అలా జరుగుతుంది" అని కాకుత్థ్స్థుని పలికి, వచ్చిన దారిలోనే వెళ్లిపోయారు.
స చ తాన్ రాఘవో జ్ఞాత్వా విశ్వామిత్రం మహామునిమ్ । గచ్ఛన్నేవాథ మధురం శ్లక్ష్ణం వచనమబ్రవీత్ ॥౧-౨౮-
రాఘవుడు వారిని గుర్తించి, మహాముని విశ్వామిత్రునితో నడుచుకుంటూ, మృదువుగా మధురంగా మాటలాడాడు.
కిమేతన్మేఘసంకాశం పర్వతస్యావిదూరతః । వృక్షఖణ్డమితో భాతి పరం కౌతూహలం హి మే ॥౧-౨౮-
ఆ మేఘాల్లా నలుపు రంగులో మెరిసే ఆ చెట్ల సమూహం పర్వతానికి దగ్గరగా ఉంది. దాని గురించి నాకు చాలా ఆసక్తిగా ఉంది.
దర్శనీయం మృగాకీర్ణం మనోహరమతీవ చ । నానాప్రకారైః శకునైర్వల్గుభాషైరలఙ్కృతమ్ ॥౧-౨౮-
అది చూడటానికి ఎంతో అందంగా ఉంది, మృగాలతో నిండిపోయి, ఎన్నో రకాల పక్షులు మధురమైన స్వరాలతో అలంకరించాయి.
నిఃసృతాఃస్మో మునిశ్రేష్ఠ కాన్తారాద్ రోమహర్షణాత్ । అనయా త్వవగచ్ఛామి దేశస్య సుఖవత్తయా ॥౧-౨౮-
మహర్షీ, మేము ఆ గాఢమైన అడవి నుంచి బయటకు వచ్చాము. దీని ద్వారా ఈ ప్రాంతం ఎంతో సుఖంగా ఉందని నాకు తెలుస్తోంది.
సర్వం మే శంస భగవన్ కస్యాశ్రమపదం త్విదమ్ । సంప్రాప్తా యత్ర తే పాపా బ్రహ్మఘ్నా దుష్టచారిణః ॥౧-౨౮-
భగవంతుడా, ఇది ఎవరి ఆశ్రమం? ఈ స్థలంలోనే ఆ పాపాత్ములు, బ్రహ్మహత్యకారులు మీ వద్దకు వచ్చారా? దయచేసి నాకు అన్నీ వివరించండి.
తవ యజ్ఞస్య విఘ్నాయ దురాత్మానో మహామునే । భగవంస్తస్య కో దేశః సా యత్ర తవ యాజ్ఞికీ ॥౧-౨౮-
మహామునీ, మీ యజ్ఞాన్ని అడ్డుకోవడానికి ఆ దుష్టులు వచ్చారు. భగవంతుడా, మీ యాజ్ఞిక కార్యాలు జరిగే ఆ ప్రదేశం ఏది?
thumb|ఏకోనత్రింశః సర్గః శ్రూయతామ్|center శ్రీమద్వాల్మీకియరామాయణే బాలకాణ్డే ఏకోనత్రింశః సర్గః ॥౧-
శ్రీమద్వాల్మీకి రామాయణంలో బాలకాండలో ఇక్కడ ఇరవై తొమ్మిదవ సర్గను వినండి.
అథ తస్యాప్రమేయస్య వచనం పరిపృచ్ఛతః । విశ్వామిత్రో మహాతేజా వ్యాఖ్యాతుముపచక్రమే ॥౧-౨౯-
అతని అపారమైన స్వరూపం గురించి అడిగినప్పుడు, మహాతేజస్వి విశ్వామిత్రుడు వివరించటం ప్రారంభించాడు.
ఇహ రామ మహాబాహో విష్ణుర్దేవనమస్కృతః । వర్షాణి సుబహూనీహ తథా యుగశతాని చ ॥౧-౨౯-
బలమైన భుజాల రామా, ఇక్కడ దేవతలందరూ పూజించే విష్ణువు ఎన్నో సంవత్సరాలు, అనేక యుగాలు గడిపాడు.
ఏతస్మిన్నన్తరే రామ కశ్యపోగ్నిసమప్రభః । అదిత్యా సహితో రామ దీప్యమాన ఇవౌజసా ॥౧-౨౯-
ఈలోపులో, రామా, అగ్నిలా ప్రకాశించే కశ్యపుడు, ఆదితితో కలిసి, తేజస్సుతో మెరిసిపోతూ కనిపించాడు.