ఇత్యుక్త్వా పరుషం వాక్యం రావణః శత్రురావణః। రాక్షసీశ్చ తతః క్రుద్ధ ఇదం వచనమబ్రవీత్
ఇలా గట్టిగా మాటలు చెప్పిన రావణుడు, శత్రువులకు శత్రువైన వాడు, ఆ రాక్షసీస్త్రియలను కోపంతో ఇలా ఆజ్ఞాపించాడు.
శీఘ్రమేవ హి రాక్షస్యో విరూపా ఘోరదర్శనాః। దర్పమస్యాపనేష్యన్తు మాంసశోణితభోజనాః
వెంటనే, మాంసం రక్తం తినే, భయంకరంగా కనిపించే ఆ రాక్షసీస్త్రియలు ఆమె గర్వాన్ని తగ్గిస్తారు.
వచనాదేవ తాస్తస్య సుఘోరా ఘోరదర్శనాః। కృతప్రాఞ్జలయో భూత్వా మైథిలీం పర్యవారయన్
రావణుడి ఆజ్ఞతో, భయంకరంగా కనిపించే ఆ రాక్షసీస్త్రియలు చేతులు జోడించి మైథిలిని చుట్టుముట్టారు.
స తాః ప్రోవాచ రాజాసౌ రావణో ఘోరదర్శనాః। ప్రచల్య చరణోత్కర్షైర్దారయన్నివ మేదినీమ్
అప్పుడు రాక్షసుల రాజైన రావణుడు, భయంకరంగా కనిపిస్తూ, తన కాళ్లతో నేలను బలంగా ముద్దాడుతూ, వారికి ఇలా చెప్పాడు.
అశోకవనికామధ్యే మైథిలీ నీయతామితి। తత్రేయం రక్ష్యతాం గూఢం యుష్మాభిః పరివారితా
మైథిలిని అశోకవనంలో మధ్యలోకి తీసుకెళ్లండి. అక్కడ ఆమెను మీరు గట్టిగా, ఎవరికీ కనిపించకుండా కాపాడండి.
తత్రైనాం తర్జనైర్ఘోరైః పునః సాన్త్వైశ్చ మైథిలీమ్। ఆనయధ్వం వశం సర్వా వన్యాం గజవధూమివ
అక్కడ, భయపెట్టే మాటలతో, మళ్లీ మాయమాటలతో, ఈ మైథిలిని మీకు వశం చేయండి. అడవి ఏనుగు ఆడను ఎలా వశపరచారో అలా.
ఇతి ప్రతిసమాదిష్టా రాక్షస్యో రావణేన తాః। అశోకవనికాం జగ్ముర్మైథిలీం పరిగృహ్య తు
రావణుడు చెప్పినట్లు, ఆ రాక్షసీస్త్రియలు మైథిలిని తీసుకుని అశోకవనానికి వెళ్లారు.
సర్వకామఫలైర్వృక్షైర్నానాపుష్పఫలైర్వృతామ్। సర్వకాలమదైశ్చాపి ద్విజైః సముపసేవితామ్
ఆ వనం అన్ని రకాల ఫలాలు ఇచ్చే చెట్లతో,色色 పువ్వులు ఫలాలతో అలంకరించబడి, ఎల్లప్పుడూ మత్తులో ఉన్న పక్షులు అక్కడ సంచరిస్తూ ఉండేవి.
సా తు శోకపరీతాఙ్గీ మైథిలీ జనకాత్మజా। రాక్షసీవశమాపన్నా వ్యాఘ్రీణాం హరిణీ యథా
ఆ సమయంలో, జనకుని కుమార్తె అయిన మైథిలి, తీవ్రమైన దుఃఖంతో బాధపడుతూ, రాక్షసీస్త్రియల వశంలో పడి, పులుల మధ్య ఉన్న జింకలా అయింది.
శోకేన మహతా గ్రస్తా మైథిలీ జనకాత్మజా। న శర్మ లభతే భీరుః పాశబద్ధా మృగీ యథా
మహా శోకంలో మునిగిపోయిన జనకుని కుమార్తె మైథిలి, భయంతో బంధించబడిన జింకలా, అక్కడ ఏమాత్రం శాంతి పొందలేదు.
న విన్దతే తత్ర తు శర్మ మైథిలీ విరూపనేత్రాభిరతీవ తర్జితా। పతిం స్మరన్తీ దయితం చ దేవరం విచేతనాభూద్ భయశోకపీడితా
అక్కడ మైథిలి, భయంకరమైన కళ్లతో ఉన్నవాళ్ల చేత గట్టిగా బెదిరింపులు ఎదుర్కొని, తన ప్రియమైన భర్తను, దేవరను గుర్తు చేసుకుంటూ, భయంతో, దుఃఖంతో మూర్ఛిపోయింది.
thumb|సప్తపఞ్చాశః సర్గః శ్రూయతామ్|center శ్రీమద్వాల్మీకియరామాయణే అరణ్యకాణ్డే సప్తపఞ్చాశః సర్గః ॥౩-
శ్రీమద్వాల్మీకి రామాయణంలో అరణ్యకాండలో యెప్పటికి యెప్పుడో యెనబై ఐదవ సర్గను వినండి.
రాక్షసం మృగరూపేణ చరన్తం కామరూపిణమ్। నిహత్య రామో మారీచం తూర్ణం పథి న్యవర్తత
కామరూపి, మృగరూపంలో తిరుగుతున్న మారీచుని రాముడు వెంటనే సంహరించి, తిరిగి తన దారిలోకి మళ్లాడు.
తస్య సంత్వరమాణస్య ద్రష్టుకామస్య మైథిలీమ్। క్రూరస్వనోఽథ గోమాయుర్విననాదాస్య పృష్ఠతః
ఆయన త్వరగా మైథిలిని చూడాలని ఉత్సాహంగా పోతుండగా, ఒక క్రూరమైన స్వరం గల నక్క వెనుకనుంచి అరవడం మొదలుపెట్టింది.
స తస్య స్వరమాజ్ఞాయ దారుణం రోమహర్షణమ్। చిన్తయామాస గోమాయోః స్వరేణ పరిశఙ్కితః
ఆ భయంకరమైన, ఒళ్ళు గగుర్పొడిచే అరుపు విని, రాముడు ఆ నక్క అరుపు పట్ల అనుమానం కలిగి ఆలోచించసాగాడు.
అశుభం బత మన్యేఽహం గోమాయుర్వాశ్యతే యథా। స్వస్తి స్యాదపి వైదేహ్యా రాక్షసైర్భక్షణం వినా
అయ్యో! ఈ నక్క అరుపు మంచిది కాదని అనిపిస్తోంది. రాక్షసులు ఏమీ చేయకుండా వైదేహి క్షేమంగా ఉండాలని కోరుకుంటున్నాను.
మారీచేన తు విజ్ఞాయ స్వరమాలక్ష్య మామకమ్। విక్రుష్టం మృగరూపేణ లక్ష్మణః శృణుయాద్ యది
మారీచుడు నా స్వరం గుర్తించి, మృగరూపంలో నా స్వరాన్ని అనుకరించి అరవడం వల్ల, లక్ష్మణుడు ఆ అరుపు వింటే—
స సౌమిత్రిః స్వరం శ్రుత్వా తాం చ హిత్వాథ మైథిలీమ్। తయైవ ప్రహితః క్షిప్రం మత్సకాశమిహైష్యతి
అప్పుడు సౌమిత్రి ఆ స్వరం విని, మైథిలిని అక్కడే వదిలేసి, ఆమె పంపినట్టు త్వరగా నా దగ్గరకు వస్తాడు.
రాక్షసైః సహితైర్నూనం సీతాయా ఈప్సితో వధః। కాఞ్చనశ్చ మృగో భూత్వా వ్యపనీయాశ్రమాత్తు మామ్
నిస్సందేహంగా రాక్షసులకు సీతను హతముచేయాలని ఉంది. అందుకే బంగారు మృగంగా మారి నన్ను ఆశ్రమం నుంచి దూరంగా తీసుకెళ్లారు.
దూరం నీత్వాథ మారీచో రాక్షసోఽభూచ్ఛరాహతః। హా లక్ష్మణ హతోఽస్మీతి యద్వాక్యం వ్యాజహార హ
నన్ను చాలా దూరం తీసుకెళ్లిన మారీచుడు, నా బాణంతో గాయపడి, 'హాయ్ లక్ష్మణా! నేను చనిపోయాను!' అని అరవడం మొదలుపెట్టాడు.
అపి స్వస్తి భవేద్ ద్వాభ్యాం రహితాభ్యాం మయా వనే। జనస్థాననిమిత్తం హి కృతవైరోఽస్మి రాక్షసైః
నేను వదిలేసి వచ్చిన ఆ ఇద్దరు అడవిలో ఒంటరిగా ఉన్నా, వారికి ఏమీ కాకుండా క్షేమంగా ఉండాలని కోరుకుంటున్నాను. జనస్థానంలో జరిగిన సంఘటన వల్ల నేను రాక్షసులకు శత్రువుగా మారాను.
నిమిత్తాని చ ఘోరాణి దృశ్యన్తేఽద్య బహూని చ। ఇత్యేవం చిన్తయన్ రామః శ్రుత్వా గోమాయునిఃస్వనమ్
ఈ రోజు ఎన్నో భయంకరమైన అపశకునాలు కనబడుతున్నాయి. ఇలా ఆలోచిస్తూ రాముడు ఆ నక్క అరుపు వినిపించడాన్ని గమనించాడు.
నివర్తమానస్త్వరితో జగామాశ్రమమాత్మవాన్। ఆత్మనశ్చాపనయనం మృగరూపేణ రక్షసా
తనను మృగరూపంలో రాక్షసుడు ఎలా ఆశ్రమం నుంచి దూరంగా తీసుకెళ్లాడో ఆలోచిస్తూ, రాముడు త్వరగా తిరిగి ఆశ్రమం వైపు పయనమయ్యాడు.
ఆజగామ జనస్థానం రాఘవః పరిశఙ్కితః। తం దీనమానసం దీనమాసేదుర్మృగపక్షిణః
రాఘవుడు అనుమానంతో జనస్థానానికి చేరుకున్నాడు. ఆయన మనసు దిగులుతో నిండినదాన్ని చూసి, అడవి జంతువులు, పక్షులు కూడా ఆయన చుట్టూ చేరి, ఆయన బాధను పంచుకున్నాయి.
సవ్యం కృత్వా మహాత్మానం ఘోరాంశ్చ ససృజుః స్వరాన్। తాని దృష్ట్వా నిమిత్తాని మహాఘోరాణి రాఘవః। న్యవర్తతాథ త్వరితో జవేనాశ్రమమాత్మనః
అడవి జంతువులు, పక్షులు మహాత్ముడైన రాముడిని ఎడమవైపు ఉంచుకుని భయంకరమైన అరుపులు వేశాయి. ఆ మహా భయంకరమైన అపశకునాలు చూసి, రాఘవుడు వేగంగా తన ఆశ్రమం వైపు తిరిగిపోయాడు.
తతో లక్ష్మణమాయాన్తం దదర్శ విగతప్రభమ్। తతోఽవిదూరే రామేణ సమీయాయ స లక్ష్మణః
ఆ తర్వాత రాముడు, కాంతి తగ్గిపోయిన లక్ష్మణుడు వస్తున్నాడని చూశాడు. రామునికి దగ్గరగా లక్ష్మణుడు చేరాడు.
విషణ్ణః సన్ విషణ్ణేన దుఃఖితో దుఃఖభాగినా। స జగర్హేఽథ తం భ్రాతా దృష్ట్వా లక్ష్మణమాగతమ్
తానే బాధతో ఉన్న రాముడు, తనతో పాటు బాధపడుతున్న లక్ష్మణుని చూసి, అతడిని కొంత మందలించాడు.
విహాయ సీతాం విజనే వనే రాక్షససేవితే। గృహీత్వా చ కరం సవ్యం లక్ష్మణం రఘునన్దనః
రాక్షసులు సంచరించే అడవిలో సీతను ఒంటరిగా వదిలేసి, రఘునందనుడు లక్ష్మణుని ఎడమచేతిని పట్టుకున్నాడు.
ఉవాచ మధురోదర్కమిదం పరుషమార్తవత్। అహో లక్ష్మణ గర్హ్యం తే కృతం యత్ త్వం విహాయ తామ్
ఆయన తీపి మాటల్లోనూ, కొంత కఠినంగా, బాధతో ఇలా అన్నాడు: 'లక్ష్మణా! నువ్వు సీతను వదిలిపెట్టి చేసిన పని తప్పు.'
సీతామిహాగతః సౌమ్య కచ్చిత్ స్వస్తి భవేదితి। న మేఽస్తి సంశయో వీర సర్వథా జనకాత్మజా
సీతను వదిలిపెట్టి ఇక్కడికి వచ్చావు కదా, సౌమ్యా! ఆమె క్షేమంగా ఉందా అని ఆశిస్తున్నాను. అయితే వీరా, జనకుని కుమార్తె విషయంలో నాకు ఎలాంటి సందేహం లేదు.