తాం లతామివ వేష్టన్తీమాలిఙ్గన్తీం మహాద్రుమాన్। ముఞ్చ ముఞ్చేతి బహుశః ప్రాప తాం రాక్షసాధిపః
ఆమె పెద్ద వృక్షాలను పట్టుకుని, వల్లి లతలా చుట్టుకుని, "వదిలేయండి, వదిలేయండి" అని పదే పదే అరుస్తూ ఉండగా, రాక్షసుల అధిపతి ఆమెను పట్టుకున్నాడు.
క్రోశన్తీం రామ రామేతి రామేణ రహితాం వనే। జీవితాన్తాయ కేశేషు జగ్రాహాన్తకసంనిభః
అరణ్యంలో రామా, రామా అని అరుస్తూ, రాముని లేక ఒంటరిగా ఉన్న సీతను, ప్రాణాంతకుడులాంటి రావణుడు జుట్టు పట్టుకుని లాగాడు.
ప్రధర్షితాయాం వైదేహ్యాం బభూవ సచరాచరమ్। జగత్ సర్వమమర్యాదం తమసాన్ధేన సంవృతమ్
వైదేహి అపహరించబడినప్పుడు, ఈ జగత్తులోని చరాచరమంతా నియమాలు లేని అంధకారంలో మునిగిపోయింది.
న వాతి మారుతస్తత్ర నిష్ప్రభోఽభూద్ దివాకరః। దృష్ట్వా సీతాం పరామృష్టాం దేవో దివ్యేన చక్షుషా
అక్కడ గాలి వీయలేదు, సూర్యుడు కాంతిని కోల్పోయాడు. దేవతలు తమ దివ్యదృష్టితో సీతను అపహరించబడుతున్నదాన్ని చూసారు.
కృతం కార్యమితి శ్రీమాన్ వ్యాజహార పితామహః। ప్రహృష్టా వ్యథితాశ్చాసన్ సర్వే తే పరమర్షయః
అప్పుడు బ్రహ్మదేవుడు, "పని పూర్తయ్యింది" అని ప్రకటించాడు. అందరూ మహర్షులు ఆనందంతో పాటు బాధతో కూడిన భావంలో ఉన్నారు.
దృష్ట్వా సీతాం పరామృష్టాం దణ్డకారణ్యవాసినః। రావణస్య వినాశం చ ప్రాప్తం బుద్ధ్వా యదృచ్ఛయా
సీతను రాక్షసుడు పట్టుకున్నదాన్ని చూసి, రావణుని నాశనం తప్పదని గ్రహించిన దండకారణ్య నివాసులు, అది సమీపించిందని తెలిసింది.
స తు తాం రామ రామేతి రుదతీం లక్ష్మణేతి చ। జగామాదాయ చాకాశం రావణో రాక్షసేశ్వరః
కానీ రాక్షసుల అధిపతి అయిన రావణుడు, "రామా! లక్ష్మణా!" అని ఏడుస్తున్న సీతను తీసుకుని ఆకాశంలోకి ఎగిరిపోయాడు.
తప్తాభరణవర్ణాఙ్గీ పీతకౌశేయవాసినీ। రరాజ రాజపుత్రీ తు విద్యుత్సౌదామనీ యథా
పసుపు పట్టు వస్త్రం ధరించి, తాపంతో మెరిసే బంగారు వర్ణమైన అవయవాలు కలిగిన రాజకుమార్తె, మేఘాల్లో మెరిసే మెరుపులా ప్రకాశించింది.
ఉద్ధూతేన చ వస్త్రేణ తస్యాః పీతేన రావణః। అధికం పరిబభ్రాజ గిరిర్దీప్త ఇవాగ్నినా
ఆమె పసుపు వస్త్రం గాలిలో ఊగిపోతుండగా, రావణుడు మరింత ప్రకాశవంతంగా కనిపించాడు. అది అగ్నిలో మండుతున్న కొండలా ఉండింది.
తస్యాః పరమకల్యాణ్యాస్తామ్రాణి సురభీణి చ। పద్మపత్రాణి వైదేహ్యా అభ్యకీర్యన్త రావణమ్
అత్యంత మంగళకరమైన ఆమె నుండి, సుగంధభరితమైన ఎర్ర పద్మదళాలు రావణునిపై పడుతున్నాయి.
తస్యాః కౌశేయముద్ధూతమాకాశే కనకప్రభమ్। బభౌ చాదిత్యరాగేణ తామ్రమభ్రమివాతపే
ఆమె పసుపు రంగు పట్టు వస్త్రం ఆకాశంలో తేలుతూ, బంగారం వలె మెరిసింది. అది సూర్యుని కాంతిలో ఎర్రటి మేఘం లా ప్రకాశించింది.
తస్యాస్తద్ విమలం వక్త్రమాకాశే రావణాఙ్కగమ్। న రరాజ వినా రామం వినాలమివ పఙ్కజమ్
ఆమె నిర్మలమైన ముఖం రావణుని మడిలో ఆకాశంలో ఉండగా, రాముడి లేకుండా అది మెరవలేదు. అది కండ లేకుండా ఉన్న కమలాన్ని పోలి ఉంది.
బభూవ జలదం నీలం భిత్త్వా చన్ద్ర ఇవోదితః। సులలాటం సుకేశాన్తం పద్మగర్భాభమవ్రణమ్
ఆమె అందమైన నుదురు, సుందరమైన జుట్టు, పద్మపు గర్భం లాంటి మచ్చలేని ముఖం, నీలి మేఘాన్ని చీల్చుకుని వెలువడిన చంద్రుడిలా కనిపించింది.
శుక్లైః సువిమలైర్దన్తైః ప్రభావద్భిరలంకృతమ్। తస్యాః సునయనం వక్త్రమాకాశే రావణాఙ్కగమ్
ఆమె ముఖం, మెరిసే తెల్లని దంతాలు, అందమైన కళ్ళతో అలంకరించబడి, రావణుని మడిలో ఆకాశంలో ప్రకాశించింది.
రుదితం వ్యపమృష్టాస్రం చన్ద్రవత్ ప్రియదర్శనమ్। సునాసం చారుతామ్రోష్ఠమాకాశే హాటకప్రభమ్
ఆమె కన్నీళ్లు తుడిచిన ముఖం, చంద్రునిలా ఆకర్షణీయంగా, సుందరమైన ముక్కు, అందమైన ఎర్రటి పెదవులతో, ఆకాశంలో బంగారు కాంతితో మెరిసింది.
రాక్షసేన్ద్రసమాధూతం తస్యాస్తద్ వదనం శుభమ్। శుశుభే న వినా రామం దివా చన్ద్ర ఇవోదితః
రాక్షసుల రాజు తడిమిన ఆమె అందమైన ముఖం, రాముడు లేకుండా, పగలు వెలిగే చంద్రునిలా మెరవలేదు.
సా హేమవర్ణా నీలాఙ్గం మైథిలీ రాక్షసాధిపమ్। శుశుభే కాఞ్చనీ కాఞ్చీ నీలం గజమివాశ్రితా
పసుపు వర్ణం గల మైతిలి, నీలి దేహం గల రాక్షసాధిపతిని పట్టుకుని, బంగారు కంచు నీలి ఏనుగుపై మెరిసినట్టు మెరిసింది.
సా పద్మపీతా హేమాభా రావణం జనకాత్మజా। విద్యుద్ ఘనమివావిశ్య శుశుభే తప్తభూషణా
పద్మపు పసుపు రంగు, బంగారు కాంతి గల జనకుని కుమార్తె, తప్తమైన ఆభరణాలతో, మేఘంలోకి ప్రవేశించిన మెరుపులా రావణుని చేరింది.
తస్యా భూషణఘోషేణ వైదేహ్యా రాక్షసేశ్వరః। బభూవ విమలో నీలః సఘోష ఇవ తోయదః
వైదేహి ధరించిన ఆభరణాల శబ్దంతో రాక్షసుల అధిపతి, గర్జించే మేఘంలా, నీలంగా, నిర్మలంగా కనిపించాడు.
ఉత్తమాఙ్గచ్యుతా తస్యాః పుష్పవృష్టిః సమన్తతః। సీతాయా హ్రియమాణాయాః పపాత ధరణీతలే
సీతను అపహరిస్తుండగా, ఆమె తల నుండి పూల వర్షం చుట్టూ కురిసి, భూమిపై పడింది.
సా తు రావణవేగేన పుష్పవృష్టిః సమన్తతః। సమాధూతా దశగ్రీవం పునరేవాభ్యవర్తత
రావణుని వేగానికి ఆ పూల వర్షం చుట్టూ చెలరేగి, మళ్లీ దశముఖుడి వద్దకు చేరింది.
అభ్యవర్తత పుష్పాణాం ధారా వైశ్రవణానుజమ్। నక్షత్రమాలా విమలా మేరుం నగమివోన్నతమ్
వైశ్రవణుని సోదరుడి మీద, నక్షత్రాల మాలిక లా, స్వచ్ఛమైన పుష్పధార భూమిపైకి జారింది.
చరణాన్నూపురం భ్రష్టం వైదేహ్యా రత్నభూషితమ్। విద్యున్మణ్డలసంకాశం పపాత ధరణీతలే
వైదేహి పాదం నుండి రత్నాలతో అలంకరించిన నూపురం, మెరుపు వలె మెరిసుతూ భూమిపై పడింది.
తరుప్రవాలరక్తా సా నీలాఙ్గం రాక్షసేశ్వరమ్। ప్రశోభయత వైదేహీ గజం కక్ష్యేవ కాఞ్చనీ
వైదేహి, చెట్ల కొత్త రెమ్మల వలన చేతులు ఎర్రగా మారి, నీలి దేహం గల రాక్షసాధిపతిని, కంచు ఏనుగు మెరిసినట్టు, మరింత అందంగా చేసింది.
తాం మహోల్కామివాకాశే దీప్యమానాం స్వతేజసా। జహారాకాశమావిశ్య సీతాం వైశ్రవణానుజః
వైశ్రవణుని సోదరుడు, ఆకాశంలోకి ఎగిరి, తన స్వంత తేజంతో మెరిసే మహా ఉల్క వలె ఉన్న సీతను అపహరించాడు.
తస్యాస్తాన్యగ్నివర్ణాని భూషణాని మహీతలే। సఘోషాణ్యవశీర్యన్త క్షీణాస్తారా ఇవామ్బరాత్
ఆమె అగ్నివర్ణమైన ఆభరణాలు, గర్జనతో నేలపై పడి, ఆకాశం నుండి జారిన నక్షత్రాల్లా విచ్ఛిన్నమయ్యాయి.
తస్యాః స్తనాన్తరాద్ భ్రష్టో హారస్తారాధిపద్యుతిః। వైదేహ్యా నిపతన్ భాతి గఙ్గేవ గగనచ్యుతా
వైదేహి వక్షోజాల మధ్యనుండి జారిన, చంద్రుడి కాంతి లాంటి హారం, ఆకాశం నుండి జారిన గంగను పోలి భూమిపై మెరిసింది.
ఉత్పాతవాతాభిరతా నానాద్విజగణాయుతాః। మా భైరితి విధూతాగ్రా వ్యాజహ్రురివ పాదపాః
అశుభమైన గాలులు చెట్ల కొమ్మలను ఊపగా, అనేక పక్షులు గూళ్ళతో నిండిన ఆ చెట్లు, "భయపడవద్దు" అని పిలిచినట్టు అనిపించాయి.
నలిన్యో ధ్వస్తకమలాస్త్రస్తమీనజలేచరాః। సఖీమివ గతోత్సాహాం శోచన్తీవ స్మ మైథిలీమ్
తామరపూలు వాడిపోవడం, చేపలు, నీటిలోని జంతువులు భయంతో పరుగెత్తడం చూసి, ఆశ కోల్పోయిన మైతిలిని తమ స్నేహితురాలిగా భావించి, అవి దుఃఖంతో విలపిస్తున్నట్లుగా అనిపించాయి.
సమన్తాదభిసమ్పత్య సింహవ్యాఘ్రమృగద్విజాః। అన్వధావంస్తదా రోషాత్ సీతాచ్ఛాయానుగామినః
అప్పుడు అన్ని వైపుల నుంచి సింహాలు, పులులు, మృగాలు, పక్షులు చేరి, కోపంతో సీతా నీడను వెంబడిస్తూ పరుగెత్తాయి.