మలదాంశ్చ కరూషాంశ్చ తాటకా దుష్టచారిణీ । సేయం పన్థానమావృత్య వసత్యత్యర్ధయోజనే ॥౧-౨౪-
తాటక అనే దుష్ట స్వభావం గలది మలదా, కరూష గ్రామాలను నాశనం చేస్తోంది. ఆమె ఈ దారిని అడ్డగించి, అర యోజన దూరంలో నివసిస్తోంది.
అత ఏవ చ గన్తవ్యం తాటకాయా వనం యతః । స్వబాహుబలమాశ్రిత్య జహీమాం దుష్టచారిణీమ్ ॥౧-౨౪-
అందుకే, నీవు తాటక అడవికి వెళ్లాలి. నీ స్వంత బలాన్ని నమ్ముకుని, ఆ దుష్టురాలిని సంహరించు.
మన్నియోగాదిమం దేశం కురు నిష్కణ్టకం పునః । నహి కశ్చిదిమం దేశం శక్తో హ్యాగన్తుమీదృశమ్ ॥౧-౨౪-
నా ఆజ్ఞతో ఈ ప్రాంతాన్ని మళ్లీ కంటకరహితం చేయు. ఎందుకంటే, ఇప్పుడిలా ఉన్నప్పుడు ఎవ్వరూ ఈ ప్రాంతానికి రాలేరు.
యక్షిణ్యా ఘోరయా రామ ఉత్సాదితమసహ్యయా । ఏతత్తే సర్వమాఖ్యాతం యథైతద్ దారుణం వనమ్ । యక్ష్యా చోత్సాదితం సర్వమద్యాపి న నివర్తతే ॥౧-౨౪-
రామా, ఈ భూమిని భయంకరమైన, భరించలేని యక్షిణి నాశనం చేసింది. ఈ భయానక అడవికి సంబంధించిన సంగతులన్నీ నీకు చెప్పాను. ఆ యక్షిణి వల్ల ఈ అడవి ఇప్పటికీ పాడైపోయింది.
thumb|పఞ్చవింశః సర్గః శ్రూయతామ్|center శ్రీమద్వాల్మీకియరామాయణే బాలకాణ్డే పఞ్చవింశః సర్గః ॥౧-
శ్రీమద్వాల్మీకి రామాయణంలో బాలకాండలో ఇరవై అయిదవ సర్గను వినండి.
అథ తస్యాప్రమేయస్య మునేర్వచనముత్తమమ్। శ్రుత్వా పురుషశార్దూలః ప్రత్యువాచ శుభాం గిరమ్ ॥౧-౨౫-
అపారమైన మహర్షి మాటలు విని, మానవులలో సింహుడైన రాముడు మంగళకరమైన మాటలు పలికాడు.
అల్పవీర్యా యదా యక్షీ శ్రూయతే మునిపుఙ్గవ । కథం నాగసహస్రస్య ధారయత్యబలా బలమ్ ॥౧-౨౫-
మహర్షీ, ఆ యక్షిణి బలహీనురాలని అంటారు. అలాంటిది, ఆమె వెయ్యి ఏనుగుల బలాన్ని ఎలా కలిగి ఉంది?
ఇత్యుక్తం వచనం శ్రుత్వా రాఘవస్యామితౌజసః । హర్షయఞ్శ్లక్ష్ణయా వాచా సలక్ష్మణమరిన్దమమ్ ॥౧-౨౫-
రాఘవుని ఈ మాటలు విని, మహర్షి ఆనందంతో లక్ష్మణుడితో పాటు శత్రువులను సంహరించగలవాడైన రామునితో మృదువుగా మాట్లాడాడు.
విశ్వామిత్రోఽబ్రవీద్ వాక్యం శృణు యేన బలోత్కటా । వరదానకృతం వీర్యం ధారయత్యబలా బలమ్ ॥౧-౨౫-
విశ్వామిత్రుడు ఇలా అన్నాడు: 'ఆమెకు అంత బలం ఎలా వచ్చింది విను. వరప్రసాదంతో ఆమె బలహీనురాలైనా అంత బలాన్ని పొందింది.'
పూర్వమాసీన్మహాయక్షః సుకేతుర్నామ వీర్యవాన్ । అనపత్యః శుభాచారః స చ తేపే మహత్తపః ॥౧-౨౫-
పూర్వం సుకేతు అనే మహాబలశాలి, సద్గుణసంపన్నుడైన యక్షుడు ఉండేవాడు. అతనికి సంతానం లేకపోయి, గొప్ప తపస్సు చేశాడు.
పితామహస్తు సుప్రీతస్తస్య యక్షపతేస్తదా । కన్యారత్నం దదౌ రామ తాటకాం నామ నామతః ॥౧-౨౫-
అప్పుడు యక్షుల అధిపతి అయిన అతని తండ్రి, సంతోషంతో తాటక అనే మణిప్రముఖమైన కుమార్తెను అతనికి ఇచ్చాడు, రామా.
దదౌ నాగసహస్రస్య బలం చాస్యాః పితామహః । న త్వేవ పుత్రం యక్షాయ దదౌ చాసౌ మహాయశాః ॥౧-౨౫-
అతని తండ్రి ఆమెకు వెయ్యి ఏనుగుల బలాన్ని కూడా ఇచ్చాడు. కానీ యక్షుడికి కుమారుడిని మాత్రం ఇవ్వలేదు.
తాం తు బాలాం వివర్ధన్తీం రూపయౌవనశాలినీమ్ । జమ్భపుత్రాయ సున్దాయ దదౌ భార్యాం యశస్వినీమ్ ॥౧-౨౫-
ఆమె చిన్నప్పటి నుంచి అందం, యవ్వనంతో పెరుగుతూ, జంభుని కుమారుడైన ప్రసిద్ధుడైన సుందుడికి భార్యగా ఇచ్చారు.
కస్యచిత్త్వథ కాలస్య యక్షీ పుత్రం వ్యజాయత । మారీచం నామ దుర్ధర్షం యః శాపాద్ రాక్షసోఽభవత్ ॥౧-౨౫-
కొంతకాలం తరువాత ఒక యక్షిణికి మారీచుడు అనే బలమైన కుమారుడు జన్మించాడు. ఒక శాపం వల్ల అతడు రాక్షసుడిగా మారిపోయాడు.
సున్దే తు నిహతే రామ అగస్త్యమృషిసత్తమమ్ । తాటకా సహపుత్రేణ ప్రధర్షయితుమిచ్ఛతి ॥౧-౨౫-
సుందుడు చనిపోయిన తరువాత, ఓ రామా, తాటకా తన కుమారుడితో కలిసి అగస్త్య మహర్షిని దాడి చేయాలని ప్రయత్నించింది.
భక్షార్థం జాతసంరమ్భా గర్జన్తీ సాభ్యధావత । ఆపతన్తీం తు తాం దృష్ట్వా అగస్త్యో భగవానృషిః ॥౧-౨౫-
ఆమె ఆకలితో, కోపంతో గర్జిస్తూ పరుగెత్తింది. ఆమె దూసుకొస్తున్నదాన్ని చూసి, అగస్త్య మహర్షి—
రాక్షసత్వం భజస్వేతి మారీచం వ్యాజహార సః । అగస్త్యః పరమామర్షస్తాటకామపి శప్తవాన్ ॥౧-౨౫-
మారీచుడిని చూచి, 'నీవు రాక్షస రూపం ధరించు' అని అగస్త్యుడు చెప్పాడు. ఆ తరువాత, అతడు తాటకానూ కోపంతో శపించాడు.
పురుషాదీ మహాయక్షీ వికృతా వికృతాననా । ఇదం రూపమ్ విహాయాశు దారుణం రూపమస్తు తే ॥౧-౨౫-
ఓ మహాయక్షిణీ! నరభక్షకురాలా, భయంకరమైన రూపంతో, ఈ రూపాన్ని వెంటనే వదిలిపెట్టి, భయానకమైన రూపాన్ని పొందు.
సైషా శాపకృతామర్షా తాటకా క్రోధమూర్ఛితా । దేశముత్సాదయత్యేనమగస్త్యాచరితం శుభమ్ ॥౧-౨౫-
ఈ విధంగా శాపం వల్ల మారిపోయిన తాటకా, కోపంతో మునిగిపోయి, అగస్త్యుడు పవిత్రం చేసిన ఈ ప్రాంతాన్ని నాశనం చేస్తోంది.
ఏనాం రాఘవ దుర్వృత్తాం యక్షీం పరమదారుణామ్ । గోబ్రాహ్మణహితార్థాయ జహి దుష్టపరాక్రమామ్ ॥౧-౨౫-
ఓ రాఘవా! పశువులూ, బ్రాహ్మణుల సంక్షేమం కోసం, దుష్టమైన తాటక అనే భయంకరమైన యక్షిణిని సంహరించు.
నహ్యేనాం శాపసంసృష్టాం కశ్చిదుత్సహతే పుమాన్ । నిహన్తుం త్రిషు లోకేషు త్వామృతే రఘునన్దన ॥౧-౨౫-
ఈమె శాపబలంతో ఉన్నందున, మూడు లోకాలలో నిన్ను తప్ప మరెవ్వరూ ఆమెను సంహరించలేరు, ఓ రఘునందనా!
నహి తే స్త్రీవధకృతే ఘృణా కార్యా నరోత్తమ । చాతుర్వర్ణ్యహితార్థం కర్తవ్యం రాజసూనునా ॥౧-౨౫-
ఓ ఉత్తమ పురుషుడా! ఈ సందర్భంలో స్త్రీని సంహరించడంలో నీకు ఏమాత్రం సంకోచం అవసరం లేదు. నాలుగు వర్ణాల సంక్షేమం కోసం రాజకుమారుడు చేయవలసిందే.
నృశంసమనృశంసం వా ప్రజారక్షణకారణాత్ । పాతకం వా సదోషం వా కర్తవ్యం రక్షతా సదా ॥౧-౨౫-
ప్రజల రక్షణ కోసం, అది క్రూరమైనదైనా, దయగలదైనా, పాపమైనదైనా, తప్పుతో కూడినదైనా, రక్షకుడు ఎప్పుడూ చేయవలసిందే.
రాజ్యభారనియుక్తానామేష ధర్మః సనాతనః । అధర్మ్యాం జహి కాకుత్స్థ ధర్మో హ్యస్యాం న విద్యతే ॥౧-౨౫-
రాజ్యభారాన్ని భుజించినవారికి ఇదే శాశ్వత ధర్మం. ఓ కాకుత్స్థ వంశజా! ఆమెలో ధర్మం లేనందున, ఆమెను సంహరించు.
శ్రూయతే హి పురా శక్రో విరోచనసుతాం నృప । పృథివీం హన్తుమిచ్ఛన్తీం మన్థరామభ్యసూదయత్ ॥౧-౨౫-
పూర్వకాలంలో, ఓ రాజా! విరోచనుని కుమార్తె మంథరా భూమిని నాశనం చేయాలని యత్నించినప్పుడు, ఇంద్రుడు ఆమెను సంహరించాడు అని విన్నాము.
విష్ణునా చ పురా రామ భృగుపత్నీ పతివ్రతా । అనిన్ద్రం లోకమిచ్ఛన్తీ కావ్యమాతా నిషూదితా ॥౧-౨౫-
మరియు ఓ రామా! పూర్వం విష్ణువు భృగుపత్ని అయిన కావ్యమాతను, ఆమె ఇంద్రుడు లేని లోకాన్ని కోరినందున సంహరించాడు.
ఏతైశ్చాన్యైశ్చ బహుభీ రాజపుత్రైర్మహాత్మభిః । అధర్మసహితా నార్యో హతాః పురుషసత్తమైః । తస్మాదేనాం ఘృణాం త్యక్త్వా జహి మచ్ఛాసనాన్నృప ॥౧-౨౫-
ఇలా మహాత్ములైన అనేకమంది రాజకుమారులు, ధర్మానికి విరుద్ధంగా ఉన్న స్త్రీలను సంహరించారు. అందువల్ల, నా ఆజ్ఞతో, సంకోచం విడిచిపెట్టి ఆమెను సంహరించు, ఓ రాజా!
thumb|షడ్వింశః సర్గః శ్రూయతామ్|center శ్రీమద్వాల్మీకీయరామాయణే బాలకాణ్డే షడ్వింశః సర్గః ॥౧-
శ్రీమద్వాల్మీకి రామాయణంలో బాలకాండలో ఇరవై ఆరవ సర్గను వినండి.
మునేర్వచనమక్లీబం శ్రుత్వా నరవరాత్మజః । రాఘవః ప్రాఞ్జలిర్భూత్వా ప్రత్యువాచ దృఢవ్రతః ॥౧-౨౬-
మహర్షి మాటలు ధైర్యంగా విన్న రాఘవుడు, ఉత్తమ పురుషుని కుమారుడు, చేతులు జోడించి, దృఢ సంకల్పంతో ఇలా సమాధానమిచ్చాడు—
పితుర్వచననిర్దేశాత్ పితుర్వచనగౌరవాత్ । వచనం కౌశికస్యేతి కర్తవ్యమవిశఙ్కయా ॥౧-౨౬-
తండ్రి ఆజ్ఞకు విధేయతతో, తండ్రి మాటకు గౌరవంతో, కౌశికుని మాటను కూడా గౌరవించి, ఈ కార్యాన్ని ఎలాంటి సందేహం లేకుండా చేయాలి.