మలదాశ్చ కరూషాశ్చ దేవనిర్మాణనిర్మితౌ । పురా వృత్రవధే రామ మలేన సమభిప్లుతమ్ ॥౧-౨౪-
మలదా, కరూష అనే ప్రాంతాలు దేవతల చేత నిర్మించబడ్డవి. రామా, ప్రాచీనకాలంలో వృత్రాసురుని సంహారం తర్వాత ఇంద్రుడు పాపంతో నిండిపోయాడు.
క్షుధా చైవ సహస్రాక్షం బ్రహ్మహత్యా సమావిశత్ । తమిన్ద్రం మలినం దేవా ఋషయశ్చ తపోధనాః ॥౧-౨౪-
ఆ సహస్రాక్షుడైన ఇంద్రునిలో ఆకలి, బ్రహ్మహత్య పాపం కూడా ప్రవేశించాయి. అప్పుడు ఆ మలినుడైన ఇంద్రుని దగ్గరకు దేవతలు, తపస్సుతో ఉన్న ఋషులు వచ్చారు.
కలశైః స్నాపయామాసుర్మలం చాస్య ప్రమోచయన్ । ఇహ భూమ్యాం మలం దత్త్వా దేవాః కారూషమేవ చ ॥౧-౨౪-
వారు కలశాలతో స్నానం చేయించి, అతని మలాన్ని తొలగించారు. ఆ మలాన్ని, కరూషాన్ని కూడా, ఇక్కడ భూమిపై వదిలారు.
శరీరజం మహేన్ద్రస్య తతో హర్షం ప్రపేదిరే । నిర్మలో నిష్కరూషశ్చ శుద్ధ ఇన్ద్రో యథాభవత్ ॥౧-౨౪-
ఇంద్రుని శరీరంలోంచి వచ్చిన ఆ మలాన్ని వదిలాక, అందరూ ఆనందించారు. ఇంద్రుడు మలరహితుడై, పవిత్రుడై మునుపటిలా మారిపోయాడు.
దదౌ దేశస్య సుప్రీతో వరం ప్రాదాతనుత్తమమ్ । ఇమౌ జనపదౌ స్ఫీతౌ ఖ్యాతిం లోకే గమిష్యతః ॥౧-౨౪-
ఇంద్రుడు సంతోషంతో ఆ ప్రాంతానికి గొప్ప వరం ఇచ్చాడు: 'ఈ రెండు ప్రాంతాలు లోకంలో ప్రసిద్ధి పొందుతాయి, సంపన్నంగా ఉంటాయి.'
మలదాశ్చ కరూషాశ్చ మమాఙ్గమలధారిణౌ । సాధు సాధ్వితి తం దేవాః పాకశాసనమబ్రువన్ ॥౧-౨౪-
మలదా, కరూష అనే గ్రామాలు నా శరీర మలాన్ని భరించాయి. దేవతలు పరమేశ్వరునికి 'బాగుంది, బాగుంది' అని వారిని ప్రశంసించాయి.
మలదాశ్చ కరూషాశ్చ ముదితా ధనధాన్యతః । కస్యచిత్త్వథ కాలస్య యక్షిణీ కామరూపిణీ ॥౧-౨౪-
ఆ మలదా, కరూష గ్రామాలు ధనం, ధాన్యంతో ఆనందంగా ఉండేవి. కొంతకాలానికి, ఆకృతిని మార్చుకునే ఒక యక్షిణి వాళ్లను బాధించసాగింది.
బలం నాగసహస్రస్య ధారయన్తీ తదా హ్యభూత్ । తాటకా నామ భద్రం తే భార్యా సున్దస్య ధీమతః ॥౧-౨౪-
ఆమెకు వెయ్యి ఏనుగుల బలం ఉండేది. ఆమె పేరు తాటక. ఆమె బుద్ధిమంతుడైన సుందుడి భార్య.
మారీచో రాక్షసః పుత్రో యస్యాః శక్రపరాక్రమః । వృత్తబాహుర్మహాశీర్షో విపులాస్యతనుర్మహాన్ ॥౧-౨౪-
ఆమె కుమారుడు మారీచుడు. అతడు ఇంద్రుని సమానమైన శక్తివంతుడైన రాక్షసుడు. అతనికి గట్టి చేతులు, పెద్ద తల, విశాలమైన నోరు, బలమైన శరీరం ఉన్నాయి.
రాక్షసో భైరవాకారో నిత్యం త్రాసయతే ప్రజాః । ఇమౌ జనపదౌ నిత్యం వినాశయతి రాఘవ ॥౧-౨౪-
ఆ రాక్షసుడు భయంకరమైన రూపంతో ప్రజలను ఎప్పుడూ భయపెడుతున్నాడు. రాఘవా, ఈ రెండు ప్రాంతాలను నిత్యం నాశనం చేస్తున్నాడు.
మలదాంశ్చ కరూషాంశ్చ తాటకా దుష్టచారిణీ । సేయం పన్థానమావృత్య వసత్యత్యర్ధయోజనే ॥౧-౨౪-
తాటక అనే దుష్ట స్వభావం గలది మలదా, కరూష గ్రామాలను నాశనం చేస్తోంది. ఆమె ఈ దారిని అడ్డగించి, అర యోజన దూరంలో నివసిస్తోంది.
అత ఏవ చ గన్తవ్యం తాటకాయా వనం యతః । స్వబాహుబలమాశ్రిత్య జహీమాం దుష్టచారిణీమ్ ॥౧-౨౪-
అందుకే, నీవు తాటక అడవికి వెళ్లాలి. నీ స్వంత బలాన్ని నమ్ముకుని, ఆ దుష్టురాలిని సంహరించు.
మన్నియోగాదిమం దేశం కురు నిష్కణ్టకం పునః । నహి కశ్చిదిమం దేశం శక్తో హ్యాగన్తుమీదృశమ్ ॥౧-౨౪-
నా ఆజ్ఞతో ఈ ప్రాంతాన్ని మళ్లీ కంటకరహితం చేయు. ఎందుకంటే, ఇప్పుడిలా ఉన్నప్పుడు ఎవ్వరూ ఈ ప్రాంతానికి రాలేరు.
యక్షిణ్యా ఘోరయా రామ ఉత్సాదితమసహ్యయా । ఏతత్తే సర్వమాఖ్యాతం యథైతద్ దారుణం వనమ్ । యక్ష్యా చోత్సాదితం సర్వమద్యాపి న నివర్తతే ॥౧-౨౪-
రామా, ఈ భూమిని భయంకరమైన, భరించలేని యక్షిణి నాశనం చేసింది. ఈ భయానక అడవికి సంబంధించిన సంగతులన్నీ నీకు చెప్పాను. ఆ యక్షిణి వల్ల ఈ అడవి ఇప్పటికీ పాడైపోయింది.
thumb|పఞ్చవింశః సర్గః శ్రూయతామ్|center శ్రీమద్వాల్మీకియరామాయణే బాలకాణ్డే పఞ్చవింశః సర్గః ॥౧-
శ్రీమద్వాల్మీకి రామాయణంలో బాలకాండలో ఇరవై అయిదవ సర్గను వినండి.
అథ తస్యాప్రమేయస్య మునేర్వచనముత్తమమ్। శ్రుత్వా పురుషశార్దూలః ప్రత్యువాచ శుభాం గిరమ్ ॥౧-౨౫-
అపారమైన మహర్షి మాటలు విని, మానవులలో సింహుడైన రాముడు మంగళకరమైన మాటలు పలికాడు.
అల్పవీర్యా యదా యక్షీ శ్రూయతే మునిపుఙ్గవ । కథం నాగసహస్రస్య ధారయత్యబలా బలమ్ ॥౧-౨౫-
మహర్షీ, ఆ యక్షిణి బలహీనురాలని అంటారు. అలాంటిది, ఆమె వెయ్యి ఏనుగుల బలాన్ని ఎలా కలిగి ఉంది?
ఇత్యుక్తం వచనం శ్రుత్వా రాఘవస్యామితౌజసః । హర్షయఞ్శ్లక్ష్ణయా వాచా సలక్ష్మణమరిన్దమమ్ ॥౧-౨౫-
రాఘవుని ఈ మాటలు విని, మహర్షి ఆనందంతో లక్ష్మణుడితో పాటు శత్రువులను సంహరించగలవాడైన రామునితో మృదువుగా మాట్లాడాడు.
విశ్వామిత్రోఽబ్రవీద్ వాక్యం శృణు యేన బలోత్కటా । వరదానకృతం వీర్యం ధారయత్యబలా బలమ్ ॥౧-౨౫-
విశ్వామిత్రుడు ఇలా అన్నాడు: 'ఆమెకు అంత బలం ఎలా వచ్చింది విను. వరప్రసాదంతో ఆమె బలహీనురాలైనా అంత బలాన్ని పొందింది.'
పూర్వమాసీన్మహాయక్షః సుకేతుర్నామ వీర్యవాన్ । అనపత్యః శుభాచారః స చ తేపే మహత్తపః ॥౧-౨౫-
పూర్వం సుకేతు అనే మహాబలశాలి, సద్గుణసంపన్నుడైన యక్షుడు ఉండేవాడు. అతనికి సంతానం లేకపోయి, గొప్ప తపస్సు చేశాడు.
పితామహస్తు సుప్రీతస్తస్య యక్షపతేస్తదా । కన్యారత్నం దదౌ రామ తాటకాం నామ నామతః ॥౧-౨౫-
అప్పుడు యక్షుల అధిపతి అయిన అతని తండ్రి, సంతోషంతో తాటక అనే మణిప్రముఖమైన కుమార్తెను అతనికి ఇచ్చాడు, రామా.
దదౌ నాగసహస్రస్య బలం చాస్యాః పితామహః । న త్వేవ పుత్రం యక్షాయ దదౌ చాసౌ మహాయశాః ॥౧-౨౫-
అతని తండ్రి ఆమెకు వెయ్యి ఏనుగుల బలాన్ని కూడా ఇచ్చాడు. కానీ యక్షుడికి కుమారుడిని మాత్రం ఇవ్వలేదు.
తాం తు బాలాం వివర్ధన్తీం రూపయౌవనశాలినీమ్ । జమ్భపుత్రాయ సున్దాయ దదౌ భార్యాం యశస్వినీమ్ ॥౧-౨౫-
ఆమె చిన్నప్పటి నుంచి అందం, యవ్వనంతో పెరుగుతూ, జంభుని కుమారుడైన ప్రసిద్ధుడైన సుందుడికి భార్యగా ఇచ్చారు.
కస్యచిత్త్వథ కాలస్య యక్షీ పుత్రం వ్యజాయత । మారీచం నామ దుర్ధర్షం యః శాపాద్ రాక్షసోఽభవత్ ॥౧-౨౫-
కొంతకాలం తరువాత ఒక యక్షిణికి మారీచుడు అనే బలమైన కుమారుడు జన్మించాడు. ఒక శాపం వల్ల అతడు రాక్షసుడిగా మారిపోయాడు.
సున్దే తు నిహతే రామ అగస్త్యమృషిసత్తమమ్ । తాటకా సహపుత్రేణ ప్రధర్షయితుమిచ్ఛతి ॥౧-౨౫-
సుందుడు చనిపోయిన తరువాత, ఓ రామా, తాటకా తన కుమారుడితో కలిసి అగస్త్య మహర్షిని దాడి చేయాలని ప్రయత్నించింది.
భక్షార్థం జాతసంరమ్భా గర్జన్తీ సాభ్యధావత । ఆపతన్తీం తు తాం దృష్ట్వా అగస్త్యో భగవానృషిః ॥౧-౨౫-
ఆమె ఆకలితో, కోపంతో గర్జిస్తూ పరుగెత్తింది. ఆమె దూసుకొస్తున్నదాన్ని చూసి, అగస్త్య మహర్షి—
రాక్షసత్వం భజస్వేతి మారీచం వ్యాజహార సః । అగస్త్యః పరమామర్షస్తాటకామపి శప్తవాన్ ॥౧-౨౫-
మారీచుడిని చూచి, 'నీవు రాక్షస రూపం ధరించు' అని అగస్త్యుడు చెప్పాడు. ఆ తరువాత, అతడు తాటకానూ కోపంతో శపించాడు.
పురుషాదీ మహాయక్షీ వికృతా వికృతాననా । ఇదం రూపమ్ విహాయాశు దారుణం రూపమస్తు తే ॥౧-౨౫-
ఓ మహాయక్షిణీ! నరభక్షకురాలా, భయంకరమైన రూపంతో, ఈ రూపాన్ని వెంటనే వదిలిపెట్టి, భయానకమైన రూపాన్ని పొందు.
సైషా శాపకృతామర్షా తాటకా క్రోధమూర్ఛితా । దేశముత్సాదయత్యేనమగస్త్యాచరితం శుభమ్ ॥౧-౨౫-
ఈ విధంగా శాపం వల్ల మారిపోయిన తాటకా, కోపంతో మునిగిపోయి, అగస్త్యుడు పవిత్రం చేసిన ఈ ప్రాంతాన్ని నాశనం చేస్తోంది.
ఏనాం రాఘవ దుర్వృత్తాం యక్షీం పరమదారుణామ్ । గోబ్రాహ్మణహితార్థాయ జహి దుష్టపరాక్రమామ్ ॥౧-౨౫-
ఓ రాఘవా! పశువులూ, బ్రాహ్మణుల సంక్షేమం కోసం, దుష్టమైన తాటక అనే భయంకరమైన యక్షిణిని సంహరించు.