దివ్యాభరణమాల్యాభిర్దివ్యరూపాభిరావృతమ్। క్రీడారతవిధిజ్ఞాభిరప్సరోభిః సహస్రశః
దివ్యాభరణాలు, పుష్పమాలలతో అలంకరించబడిన, ఆకాశసుందరీలు వేల సంఖ్యలో, ఆటలు, యజ్ఞవిధులు తెలిసినవారు అక్కడ చుట్టూ ఉన్నారు.
సేవితం దేవపత్నీభిః శ్రీమతీభిరుపాసితమ్। దేవదానవసఙ్ఘైశ్చ చరితం త్వమృతాశిభిః
దేవతల భార్యలు అక్కడ సేవ చేస్తూ, గౌరవిస్తూ, అమృతాన్ని ఆస్వాదించే దేవతలు, దానవుల సమూహాలతో ఆ ప్రదేశం నిండి ఉంది.
హంసక్రౌఞ్చప్లవాకీర్ణం సారసైః సమ్ప్రసాదితమ్। వైదూర్యప్రస్తరం స్నిగ్ధం సాన్ద్రం సాగరతేజసా
హంసలు, క్రౌంచలు, ఇతర జలపక్షులతో నిండిన ఆ ప్రదేశం, సారస పక్షుల కిలకిలలతో ఉల్లాసంగా ఉంది. అక్కడ వైడూర్య రాళ్ళు మెరిసిపోతూ, సముద్రపు కాంతితో దట్టంగా ఉంది.
పాణ్డురాణి విశాలాని దివ్యమాల్యయుతాని చ। తూర్యగీతాభిజుష్టాని విమానాని సమన్తతః
చుట్టూ విస్తారంగా, తెల్లగా మెరిసే, దివ్యమాలలతో అలంకరించబడిన విమానాలు, సంగీతం, గానం ప్రతిధ్వనిస్తూ కనిపించాయి.
తపసా జితలోకానాం కామగాన్యభిసమ్పతన్। గన్ధర్వాప్సరసశ్చైవ దదర్శ ధనదానుజః
తపస్సుతో లోకాలను జయించిన గంధర్వులు, అప్సరసలు, తమ ఇష్టానుసారం సంచరిస్తూ ఉండగా, ధనదుని తమ్ముడు వారిని చూశాడు.
నిర్యాసరసమూలానాం చన్దనానాం సహస్రశః। వనాని పశ్యన్ సౌమ్యాని ఘ్రాణతృప్తికరాణి చ
వేలాది సుగంధ పరిమళాన్ని వెదజల్లే, మృదువైన, మధురమైన సాంద్రత కలిగిన, సౌందర్యవంతమైన గంధపు చెట్ల అరణ్యాలను ఆయన చూశాడు.
అగురూణాం చ ముఖ్యానాం వనాన్యుపవనాని చ। తక్కోలానాం చ జాత్యానాం ఫలినాం చ సుగన్ధినామ్
అదే విధంగా, అగరు, తక్కోళ, జాతి వంటి సువాసన కలిగిన, పండ్లిచ్చే చెట్లతో కూడిన అరణ్యాలు, ఉపవనాలు కూడా కనిపించాయి.
పుష్పాణి చ తమాలస్య గుల్మాని మరిచస్య చ। ముక్తానాం చ సమూహాని శుష్యమాణాని తీరతః
తమాల చెట్ల పువ్వులు, మరిచ చెట్ల పొదలు, నదీ తీరాన ఎండుతున్న ముత్యాల సమూహాలు అక్కడ కనిపించాయి.
శైలాని ప్రవరాంశ్చైవ ప్రవాలనిచయాంస్తథా। కాఞ్చనాని చ శృఙ్గాణి రాజతాని తథైవ చ
అత్యుత్తమమైన కొండలు, ప్రవాళపు గుట్టలు, బంగారు, వెండి శిఖరాలు కూడా ఆయన చూశాడు.
ప్రస్రవాణి మనోజ్ఞాని ప్రసన్నాన్యద్భుతాని చ। ధనధాన్యోపపన్నాని స్త్రీరత్నైరావృతాని చ
ఆకర్షణీయంగా, నిర్మలంగా, ఆశ్చర్యకరంగా కనిపించే జలధారలు, ధనం, ధాన్యం సమృద్ధిగా ఉండే భూములు, అరుదైన సౌందర్యం కలిగిన స్త్రీలతో నిండిన ప్రదేశాలు ఆయన చూశాడు.
హస్త్యశ్వరథగాఢాని నగరాణి విలోకయన్। తం సమం సర్వతః స్నిగ్ధం మృదుసంస్పర్శమారుతమ్
అక్కడ ఏనుగులు, కుదిరాలు, రథాలతో నిండిన నగరాలను చూస్తూ, చుట్టూ ఎక్కడ చూసినా సమతలంగా, పచ్చగా, మృదువుగా తాకే గాలితో ఆ ప్రాంతం కనిపించింది.
అనూపే సిన్ధురాజస్య దదర్శ త్రిదివోపమమ్। తత్రాపశ్యత్ స మేఘాభం న్యగ్రోధం మునిభిర్వృతమ్
సింధు రాజు ప్రాంతంలోని మడుగుల్లో, స్వర్గానికి సమానమైన ప్రదేశాన్ని చూసి, అక్కడ మేఘంలా నలుపుగా ఉన్న, మునులచే చుట్టుముట్టబడిన ఒక వటవృక్షాన్ని చూశాడు.
సమన్తాద్ యస్య తాః శాఖాః శతయోజనమాయతాః। యస్య హస్తినమాదాయ మహాకాయం చ కచ్ఛపమ్
ఆ వృక్షానికి శాఖలు అన్ని వైపులా వంద యోజనాల పొడవుగా విస్తరించి ఉండగా, దాని నుంచి ఒక ఏనుగు, ఒక పెద్ద కప్పను తీసుకెళ్లారు.
భక్షార్థం గరుడః శాఖామాజగామ మహాబలః। తస్య తాం సహసా శాఖాం భారేణ పతగోత్తమః
ఆహారం కోసం మహాబలుడు గరుడుడు ఆ శాఖపైకి వచ్చి, తన భారంతో ఆ శాఖను ఒక్కసారిగా విరిగిపోయేలా చేశాడు.
సుపర్ణః పర్ణబహులాం బభఞ్జాథ మహాబలః। తత్ర వైఖానసా మాషా వాలఖిల్యా మరీచిపాః
అపారమైన బలమున్న సుపర్ణుడు, ఆకులతొప్పులతో నిండిన ఒక కొమ్మను విరిచాడు. అక్కడ వైఖానసులు, మాషులు, వాలఖిల్యులు, మరీచిపులు కూడి ఉన్నారు.
ఆజా బభూవుర్ధూమ్రాశ్చ సంగతాః పరమర్షయః। తేషాం దయార్థం గరుడస్తాం శాఖాం శతయోజనామ్
అక్కడ కూడిన మహర్షులు, మేకల్లా కనిపిస్తూ, పొడుగ్గా ఉన్నారు. వారిని కాపాడాలనే దయతో, గరుడుడు ఆ వంద యోజనాల పొడవైన కొమ్మను తీసుకున్నాడు.
భగ్నామాదాయ వేగేన తౌ చోభౌ గజకచ్ఛపౌ। ఏకపాదేన ధర్మాత్మా భక్షయిత్వా తదామిషమ్
ఆ విరిగిన కొమ్మను, ఏనుగు, తాబేలు ఇద్దరినీ వెంట తీసుకుని, ధర్మాత్ముడు ఒక కాలు మీద నిలబడి, ఆ మాంసాన్ని తిన్నాడు.
నిషాదవిషయం హత్వా శాఖయా పతగోత్తమః। ప్రహర్షమతులం లేభే మోక్షయిత్వా మహామునీన్
పక్షులలో శ్రేష్ఠుడు ఆ కొమ్మతో నిషాదుల ప్రాంతాన్ని నాశనం చేసి, మహర్షులను విముక్తి చేయడం వల్ల అపూర్వమైన ఆనందాన్ని పొందాడు.
స తు తేన ప్రహర్షేణ ద్విగుణీకృతవిక్రమః। అమృతానయనార్థం వై చకార మతిమాన్ మతిమ్
ఆ ఆనందంతో అతని బలం రెట్టింపు అయింది. అమృతాన్ని తీసుకురావాలని, ఆ జ్ఞానవంతుడు తన మనసులో నిర్ణయించుకున్నాడు.
తం మహర్షిగణైర్జుష్టం సుపర్ణకృతలక్షణమ్। నామ్నా సుభద్రం న్యగ్రోధం దదర్శ ధనదానుజః
మహర్షులు నివసించే, సుపర్ణుడు గుర్తు చేసిన, సుభద్ర అనే పేరుగల ఆ వటవృక్షాన్ని ధనదుడి తమ్ముడు చూశాడు.
తం తు గత్వా పరం పారం సముద్రస్య నదీపతేః। దదర్శాశ్రమమేకాన్తే పుణ్యే రమ్యే వనాన్తరే
నదుల అధిపతియైన సముద్రాన్ని దాటి, దూరపు తీరానికి చేరి, ఒక పవిత్రమైన, అందమైన అడవి ప్రాంతంలో ఉన్న ఆశ్రమాన్ని చూశాడు.
తత్ర కృష్ణాజినధరం జటామణ్డలధారిణమ్। దదర్శ నియతాహారం మారీచం నామ రాక్షసమ్
అక్కడ నల్ల మృగచర్మం ధరించిన, జటలు వేసుకున్న, నియమితాహారం పాటించే మారీచ అనే రాక్షసుడిని చూశాడు.
స రావణః సమాగమ్య విధివత్ తేన రక్షసా। మారీచేనార్చితో రాజా సర్వకామైరమానుషైః
రావణుడు అక్కడికి వచ్చి, మారీచుడి ద్వారా సకల మానవ భోగాలతో సత్కారం పొందాడు.
తం స్వయం పూజయిత్వా చ భోజనేనోదకేన చ। అర్థోపహితయా వాచా మారీచో వాక్యమబ్రవీత్
తానే స్వయంగా అతITHిని ఆహ్వానించి, భోజనం, నీటితో పూజించి, అవసరమైన మాటలు మారీచుడు చెప్పాడు.
కచ్చిత్తే కుశలం రాజన్ లఙ్కాయాం రాక్షసేశ్వర। కేనార్థేన పునస్త్వం వై తూర్ణమేవ ఇహాగతః
"రాక్షసుల అధిపతి, లంకలో నీకు క్షేమంగా ఉందా రాజా? మళ్లీ ఇంత త్వరగా ఇక్కడికి రావడానికి ఏ కారణం?"
ఏవముక్తో మహాతేజా మారీచేన స రావణః। తతః పశ్చాదిదం వాక్యమబ్రవీద్ వాక్యకోవిదః
ఇలా మారీచుడు అడిగినప్పుడు, మహాతేజస్వి, మాటలో నిపుణుడైన రావణుడు తరువాత ఈ మాటలు అన్నాడు.
thumb|షట్త్రింశః సర్గః శ్రూయతామ్|center శ్రీమద్వాల్మీకియరామాయణే అరణ్యకాణ్డే షట్త్రింశః సర్గః ॥౩-
శ్రీమద్వాల్మీకి రామాయణంలో, అరణ్యకాండలో ముప్పై ఆరవ సర్గను వినండి.
మారీచ శ్రూయతాం తాత వచనం మమ భాషతః। ఆర్తోఽస్మి మమ చార్తస్య భవాన్ హి పరమా గతిః
"మారీచా! నా మాటలు విను తాతా. నేను బాధపడుతున్నాను. ఇలాంటి కష్ట సమయంలో నీవే నాకు ఆశ్రయం."
జానీషే త్వం జనస్థానం భ్రాతా యత్ర ఖరో మమ। దూషణశ్చ మహాబాహుః స్వసా శూర్పణఖా చ మే
"జనస్థానం నీకు తెలుసు కదా? అక్కడ నా అన్న ఖరుడు, మహాబలుడు దూషణుడు, నా అక్క శూర్పణఖ కూడా ఉంటారు."
త్రిశిరాశ్చ మహాబాహూ రాక్షసః పిశితాశనః। అన్యే చ బహవః శూరా లబ్ధలక్షా నిశాచరాః
"అక్కడ త్రిశిరుడు అనే మహాబలశాలి, మాంసాహారి రాక్షసుడు ఉన్నాడు. ఇంకా లక్ష్యాన్ని అందుకునే అనేక మంది వీర రాత్రిపూట సంచరించే రాక్షసులు కూడా ఉన్నారు."