ఏవముక్త్వా ఫలైర్మూలైః పుష్పైశ్చాన్యైశ్చ రాఘవమ్। పూజయిత్వా యథాకామం తతోఽగస్త్యస్తమబ్రవీత్
అలా చెప్పి, రాఘవునికి ఫలాలు, మూలికలు, పువ్వులు, ఇతర కావలసినవి ఇచ్చి సత్కరించి, అగస్త్యుడు తరువాత ఇలా అన్నాడు.
ఇదం దివ్యం మహచ్చాపం హేమవజ్రవిభూషితమ్। వైష్ణవం పురుషవ్యాఘ్ర నిర్మితం విశ్వకర్మణా
"ఈ దివ్యమైన గొప్ప విల్లు, బంగారం, వజ్రాలతో అలంకరించబడి ఉంది. ఇది విష్ణువుకు చెందినది. మానవులలో శ్రేష్ఠుడా, ఈ విల్లు విశ్వకర్మ చేత తయారైంది."
అమోఘః సూర్యసంకాశో బ్రహ్మదత్తః శరోత్తమః। దత్తౌ మమ మహేన్ద్రేణ తూణీ చాక్షయ్యసాయకౌ
"ఈ అచుక్కున మిస్సవని బాణం, సూర్యుని వంటి ప్రకాశంతో ఉంది. ఇది బ్రహ్మదేవుడు ఇచ్చినది. ఈ రెండు అక్షయ బాణాలతో నిండిన తుణీరులు మహేంద్రుడు నాకు ఇచ్చాడు."
సమ్పూర్ణౌ నిశితైర్బాణైర్జ్వలద్భిరివ పావకైః। మహారాజతకోశోఽయమసిర్హేమవిభూషితః
"ఈ తుణీరులు పదునైన, అగ్నిలా జ్వలించే బాణాలతో నిండిపోయి ఉన్నాయి. ఈ గొప్ప ఖడ్గం బంగారు పొట్టితో, బంగారంతో అలంకరించబడి ఉంది."
అనేన ధనుషా రామ హత్వా సంఖ్యే మహాసురాన్। ఆజహార శ్రియం దీప్తాం పురా విష్ణుర్దివౌకసామ్
రామా, ఈ విల్లుతో విష్ణువు ఒకప్పుడు యుద్ధంలో బలమైన రాక్షసులను సంహరించి, దేవతలలో ప్రకాశించే మహిమను పొందాడు.
తద్ధనుస్తౌ చ తూణీ చ శరం ఖడ్గం చ మానద। జయాయ ప్రతిగృహ్ణీష్వ వజ్రం వజ్రధరో యథా
మానదా, ఈ విల్లు, ఈ రెండు బాణపు సంచులు, బాణాలు, ఖడ్గాన్ని విజయానికి స్వీకరించు. ఇంద్రుడు వజ్రాయుధాన్ని ఎలా స్వీకరిస్తాడో అలా.
ఏవముక్త్వా మహాతేజాః సమస్తం తద్వరాయుధమ్। దత్త్వా రామాయ భగవానగస్త్యః పునరబ్రవీత్
అలా చెప్పి, మహాతేజస్సు కలిగిన భాగవాన్ అగస్త్యుడు ఆ దివ్యాయుధాలను రామునికి ఇచ్చి, మళ్లీ ఇలా అన్నాడు.
thumb|త్రయోదశః సర్గః శ్రూయతామ్|center శ్రీమద్వాల్మీకియరామాయణే అరణ్యకాణ్డే త్రయోదశః సర్గః ॥౩-
శ్రీమద్వాల్మీకి రామాయణంలో అరణ్యకాండలో పదమూడు వ అధ్యాయాన్ని వినండి.
రామ ప్రీతోఽస్మి భద్రం తే పరితుష్టోఽస్మి లక్ష్మణ। అభివాదయితుం యన్మాం ప్రాప్తౌ స్థః సహ సీతయా
రామా, నేను నిన్ను చూసి సంతోషించాను. నీకు శుభం కలగాలి. లక్ష్మణా, సీతతో కలిసి నన్ను దర్శించడానికి వచ్చావు, అందుకు నేను సంతృప్తిగా ఉన్నాను.
అధ్వశ్రమేణ వాం ఖేదో బాధతే ప్రచురశ్రమః। వ్యక్తముత్కణ్ఠతే వాపి మైథిలీ జనకాత్మజా
మీరు ఇద్దరూ ప్రయాణం వల్ల అలసిపోయి ఉండవచ్చు, లేదా మీకు ఎక్కువ శ్రమ కలిగిందేమో. మరి జనకుని కుమార్తె సీతా, ఆమె తన ఇంటిని తలుచుకుని బాధపడుతోందేమో కూడా అనిపిస్తోంది.
ఏషా చ సుకుమారీ చ ఖేదైశ్చ న విమానితా। ప్రాజ్యదోషం వనం ప్రాప్తా భర్తృస్నేహప్రచోదితా
ఈమె ఎంతో సున్నితమైనది అయినా, ఇబ్బందులకు తలవంచలేదు. భర్తపై ప్రేమతో, ఎన్నో ప్రమాదాలు ఉన్న ఈ అడవిలోకి అడుగుపెట్టింది.
యథైషా రమతే రామ ఇహ సీతా తథా కురు। దుష్కరం కృతవత్యేషా వనే త్వామభిగచ్ఛతీ
రామా, సీత ఈ అడవిలో ఎలా ఆనందంగా ఉంటుందో, నువ్వు కూడా అలాగే ఉండాలి. నిన్ను అనుసరించి అడవిలోకి రావడం ఆమె చేసిన గొప్ప పని.
ఏషా హి ప్రకృతిః స్త్రీణామాసృష్టే రఘునన్దన। సమస్థమనురజ్యన్తే విషమస్థం త్యజన్తి చ
రఘునందన, ఇది స్త్రీల సహజ స్వభావం. సుఖంగా ఉన్నప్పుడు వారు ఎంతో అనురాగంగా ఉంటారు, కానీ కష్టాల్లో ఉన్నవారిని వదిలిపెడతారు.
శతహ్రదానాం లోలత్వం శస్త్రాణాం తీక్ష్ణతాం తథా। గరుడానిలయోః శైఘ్ర్యమనుగచ్ఛన్తి యోషితః
స్త్రీలు మెరుపు చంచలత, ఆయుధాల తీవ్రత, గరుడుడు మరియు గాలి వేగాన్ని అనుసరిస్తారు.
ఇయం తు భవతో భార్యా దోషైరేతైర్వివర్జితా। శ్లాఘ్యా చ వ్యపదేశ్యా చ యథా దేవీష్వరున్ధతీ
కానీ నీ భార్యకు ఈ లోపాలు లేవు. ఆమె ప్రశంసకు, పేరుకు అర్హురాలు. దేవత అయిన అరుంధతిలా ఆమెను కొనియాడాలి.
అలంకృతోఽయం దేశశ్చ యత్ర సౌమిత్రిణా సహ। వైదేహ్యా చానయా రామ వత్స్యసి త్వమరిందమ
సౌమిత్రితో పాటు, ఈ వైదేహితో కలిసి నువ్వు నివసించబోయే ఈ ప్రదేశం ఎంతో పవిత్రంగా మారింది, రామా.
ఏవముక్తస్తు మునినా రాఘవః సంయతాఞ్జలిః। ఉవాచ ప్రశ్రితం వాక్యమృషిం దీప్తమివానలమ్
మహర్షి ఇలా చెప్పగానే, రాఘవుడు చేతులు జోడించి, అగ్ని వలె ప్రకాశించే ఆ ఋషికి వినయంగా ఇలా అన్నాడు.
ధన్యోఽస్మ్యనుగృహీతోఽస్మి యస్య మే మునిపుంగవః। గుణైః సభ్రాతృభార్యస్య గురుర్నః పరితుష్యతి
మహర్షి మా గుణాలను మెచ్చుకుని, మా గురువుగా సంతృప్తి చెందడంలో నేను ఎంతో భాగ్యవంతుడిని, అదృష్టవంతుడిని.
కిం తు వ్యాదిశ మే దేశం సోదకం బహుకాననమ్। యత్రాశ్రమపదం కృత్వా వసేయం నిరతః సుఖమ్
కానీ, దయచేసి నీరు, ఎక్కువ చెట్లు ఉన్న ప్రదేశాన్ని నాకు చూపించు. అక్కడ ఆశ్రమాన్ని నిర్మించి, సుఖంగా నివసించాలనుకుంటున్నాను.
తతోఽబ్రవీన్మునిశ్రేష్ఠః శ్రుత్వా రామస్య భాషితమ్। ధ్యాత్వా ముహూర్తం ధర్మాత్మా తతోవాచ వచః శుభమ్
రాముని మాటలు విని, ఆ మహర్షి కొంతసేపు ధ్యానం చేసి, తన ధార్మికతతో మంగళకరమైన మాటలు అన్నాడు.
తత్ర గత్వాఽఽశ్రమపదం కృత్వా సౌమిత్రిణా సహ। రమస్వ త్వం పితుర్వాక్యం యథోక్తమనుపాలయన్
ఆ ప్రదేశానికి వెళ్లి, సౌమిత్రితో కలిసి ఆశ్రమాన్ని నిర్మించు. నువ్వు తండ్రి చెప్పిన మాటను నమ్మకంగా పాటిస్తూ ఆనందంగా ఉండు.
విదితో హ్యేష వృత్తాన్తో మమ సర్వస్తవానఘ। తపసశ్చ ప్రభావేణ స్నేహాద్ దశరథస్య చ
నిష్కళంకుడా, నీ కథ మొత్తం నాకు తెలుసు. ఇది నా తపస్సు శక్తితో, దశరథునిపై ఉన్న ప్రేమతో తెలిసింది.
హృదయస్థం చ తే చ్ఛన్దో విజ్ఞాతం తపసా మయా। ఇహ వాసం ప్రతిజ్ఞాయ మయా సహ తపోవనే
నీ మనసులో ఉన్న కోరికను నేను తపస్సుతో తెలుసుకున్నాను. నాతో కలిసి ఈ అరణ్యాశ్రమంలో నివసించాలని నీవు కోరుకున్నావు.
అతశ్చ త్వామహం బ్రూమి గచ్ఛ పఞ్చవటీమితి। స హి రమ్యో వనోద్దేశో మైథిలీ తత్ర రంస్యతే
అందుకే నేను నీకు చెబుతున్నాను—నీవు పంచవటి వైపు వెళ్ళు. ఆ అడవి ప్రాంతం ఎంతో అందంగా ఉంటుంది. అక్కడ మైతిలీ ఆనందంగా ఉంటుంది.
స దేశః శ్లాఘనీయశ్చ నాతిదూరే చ రాఘవ। గోదావర్యాః సమీపే చ మైథిలీ తత్ర రంస్యతే
ఆ ప్రాంతం ప్రశంసించదగ్గది, రాఘవా! ఎక్కువ దూరంలో లేదు. అది గోదావరి నదికి దగ్గరగా ఉంది. అక్కడ మైతిలీ సంతోషంగా ఉంటుంది.
ప్రాజ్యమూలఫలైశ్చైవ నానాద్విజగణైర్యుతః। వివిక్తశ్చ మహాబాహో పుణ్యో రమ్యస్తథైవ చ
అక్కడ విస్తారంగా మూలికలు, పండ్లు ఉంటాయి. ఎన్నో రకాల పక్షులు అక్కడ కనిపిస్తాయి. ఓ మహాబాహువా! ఆ ప్రదేశం ప్రశాంతంగా, పవిత్రంగా, అందంగా ఉంటుంది.
భవానపి సదాచారః శక్తశ్చ పరిరక్షణే। అపి చాత్ర వసన్ రామ తాపసాన్ పాలయిష్యసి
మీరు ఎప్పుడూ ధర్మాన్ని పాటించేవారు, రక్షించగలిగేవారు. ఇక్కడ నివసిస్తూ, రామా! మీరు తపస్వులను కూడా రక్షించగలరు.
ఏతదాలక్ష్యతే వీర మధూకానాం మహావనమ్। ఉత్తరేణాస్య గన్తవ్యం న్యగ్రోధమపి గచ్ఛతా
ఇక్కడ మధూక వృక్షాలతో కూడిన గొప్ప అడవి కనిపిస్తోంది, వీరా! దాని ఉత్తరదిశగా వెళ్ళుతూ, నీవు ఒక పెద్ద మర్రిచెట్టు దగ్గరకు చేరుకుంటావు.
తతః స్థలముపారుహ్య పర్వతస్యావిదూరతః। ఖ్యాతః పఞ్చవటీత్యేవ నిత్యపుష్పితకాననః
అక్కడ కొండకు దగ్గరగా ఉన్న మైదానంపైకి ఎక్కిన తర్వాత, నిత్యం పువ్వులతో విరజిల్లే ప్రసిద్ధమైన పంచవటి అనే అడవి చేరుకుంటావు.
అగస్త్యేనైవముక్తస్తు రామః సౌమిత్రిణా సహ। సత్కృత్యామన్త్రయామాస తమృషిం సత్యవాదినమ్
అగస్త్యుడు ఇలా చెప్పిన తర్వాత, రాముడు సౌమిత్రితో కలిసి ఆ సత్యవంతుడైన ఋషిని గౌరవంగా వీడ్కోలు చెప్పాడు.