అబ్రవీద్ భ్రాతరం రామో లక్ష్మణం దీప్తతేజసమ్। కష్టం వనమిదం దుర్గం న చ స్మో వనగోచరాః
దీప్తిమంతుడైన రాముడు తన తమ్ముడు లక్ష్మణునితో ఇలా అన్నాడు: 'ఈ అడవి చాలా కఠినంగా ఉంది, మనం ఇలాంటి అడవులకు అలవాటు లేము.'
అభిగచ్ఛామహే శీఘ్రం శరభఙ్గం తపోధనమ్। ఆశ్రమం శరభఙ్గస్య రాఘవోఽభిజగామ హ
'మనము త్వరగా శరభంగ మహర్షిని దర్శిద్దాం.' అలా రాఘవుడు శరభంగుని ఆశ్రమానికి వెళ్లాడు.
తస్య దేవప్రభావస్య తపసా భావితాత్మనః। సమీపే శరభఙ్గస్య దదర్శ మహదద్భుతమ్
తపస్సుతో పవిత్రమైన ఆ దివ్యశక్తి కలిగిన శరభంగుని సమీపంలో, రాముడు ఒక గొప్ప, ఆశ్చర్యకరమైన దృశ్యాన్ని చూశాడు.
అసంస్పృశన్తం వసుధాం దదర్శ విబుధేశ్వరమ్। సమ్ప్రభాభరణం దేవం విరజోఽమ్బరధారిణమ్
భూమిని తాకకుండా, ప్రకాశవంతంగా, ఆభరణాలతో అలంకరించబడి, నిర్మలమైన వస్త్రాలు ధరించిన దేవేంద్రుని చూశాడు.
తద్విధైరేవ బహుభిః పూజ్యమానం మహాత్మభిః। హరితైర్వాజిభిర్యుక్తమన్తరిక్షగతం రథమ్
బహుళ మహాత్ములు పూజిస్తున్న, ఆకుపచ్చ గుఱ్ఱాలతో లాగబడే రథంలో ఆకాశంలో సంచరిస్తున్న ఆ దేవుడిని చూశాడు.
దదర్శాదూరతస్తస్య తరుణాదిత్యసంనిభమ్। పాణ్డురాభ్రఘనప్రఖ్యం చన్ద్రమణ్డలసంనిభమ్
దూరం నుండి, ఉదయించే సూర్యుడిలా ప్రకాశిస్తూ, తెల్ల మేఘాల సమూహంలా, చంద్రబింబంలా ఉన్న అతన్ని చూశాడు.
అపశ్యద్ విమలం ఛత్రం చిత్రమాల్యోపశోభితమ్। చామరవ్యజనే చాగ్ర్యే రుక్మదణ్డే మహాధనే
అతడు ముద్దుగా అలంకరించబడిన, అద్భుతమైన పుష్పమాలలతో మెరిసే, మచ్చలేని గొడుగు, అలాగే బంగారు కంచులతో చేసిన రెండు విలువైన చామరాలు చూశాడు.
గృహీతే వరనారీభ్యాం ధూయమానే చ మూర్ధని। గన్ధర్వామరసిద్ధాశ్చ బహవః పరమర్షయః
ఆ గొడుగు, గొప్ప స్త్రీలు పట్టుకుని తలపై ఊపుతూ ఉండగా, అక్కడ అనేక మంది గంధర్వులు, దేవతలు, సిద్ధులు, మహర్షులు కూడా ఉన్నారు.
అన్తరిక్షగతం దేవం గీర్భిరగ్ర్యా భిరైడయన్। సహ సమ్భాషమాణే తు శరభఙ్గేన వాసవే
ఆ దేవుడు ఆకాశంలో ఉండి, అద్భుతమైన మాటలతో స్తుతించబడుతూ, వాసవునితో కలిసి శరభంగుడితో సంభాషిస్తూ ఉన్నాడు.
దృష్ట్వా శతక్రతుం తత్ర రామో లక్ష్మణమబ్రవీత్। రామోఽథ రథముద్దిశ్య భ్రాతుర్దర్శయతాద్భుతమ్
అక్కడ శతక్రతువును చూసిన రాముడు, లక్ష్మణునితో మాట్లాడి, ఆ అద్భుతమైన రథాన్ని తన తమ్ముడికి చూపించాడు.
అర్చిష్మన్తం శ్రియా జుష్టమద్భుతం పశ్య లక్ష్మణ। ప్రతపన్తమివాదిత్యమన్తరిక్షగతం రథమ్
లక్ష్మణా, ఆ ప్రకాశవంతమైన, మహిమాన్వితమైన, అద్భుతమైన రథాన్ని చూడు. అది సూర్యుడిలా మెరిసుతూ, ఆకాశంలో ప్రయాణిస్తోంది.
యే హయాః పురుహూతస్య పురా శక్రస్య నః శ్రుతాః। అన్తరిక్షగతా దివ్యాస్త ఇమే హరయో ధ్రువమ్
పురుహూతుడైన శక్రునికి ఉన్నట్లు మనం వినిన ఆ గుర్రాలు ఇవే. ఇవి ఖచ్చితంగా ఆకాశంలో సంచరిస్తున్న దివ్య గుర్రాలు.
ఇమే చ పురుషవ్యాఘ్ర యే తిష్ఠన్త్యభితో దిశమ్। శతం శతం కుణ్డలినో యువానః ఖడ్గపాణయః
ఇంకా, చుట్టూ నిలబడి ఉన్న ఆ పురుషవ్యాఘ్రులు, వందలు వందలుగా, యువకులు, చెవిలో కుండలాలు ధరించి, చేతిలో ఖడ్గాలు పట్టుకుని ఉన్నారు.
విస్తీర్ణవిపులోరస్కాః పరిఘాయతబాహవః। శోణాంశువసనాః సర్వే వ్యాఘ్రా ఇవ దురాసదాః
వారందరి ఛాతీలు విశాలంగా, విస్తృతంగా ఉన్నాయి. చేతులు ఇనుప దండలవంటి బలంగా ఉన్నాయి. ఎర్రటి వస్త్రాలు ధరించి, పులిలా భయంకరంగా, దగ్గరగా రావడానికి భయపడేలా ఉన్నారు.
ఉరోదేశేషు సర్వేషాం హారా జ్వలనసంనిభాః। రూపం బిభ్రతి సౌమిత్రే పఞ్చవింశతివార్షికమ్
వారందరి ఛాతిపై అగ్ని వంటి మెరుపుతో ఉన్న హారాలు మెరిసిపోతున్నాయి. సౌమిత్రీ, వీరందరూ ఇరవై అయిదేళ్ళ యువకుల్లా కనిపిస్తున్నారు.
ఏతద్ధి కిల దేవానాం వయో భవతి నిత్యదా। యథేమే పురుషవ్యాఘ్రా దృశ్యన్తే ప్రియదర్శనాః
దేవతలకు ఎప్పుడూ ఇంతే వయస్సు ఉంటుంది. వీరు పురుషవ్యాఘ్రుల్లా, చూడటానికి ఎంతో ఆకర్షణీయంగా కనిపిస్తున్నారు.
ఇహైవ సహ వైదేహ్యా ముహూర్తం తిష్ఠ లక్ష్మణ। యావజ్జానామ్యహం వ్యక్తం క ఏష ద్యుతిమాన్ రథే
లక్ష్మణా, వైదేహితో కలిసి ఇక్కడే కొంతసేపు ఉండు. నేను ఆ రథంలో ఉన్న ఆ ప్రకాశవంతుడు ఎవరో స్పష్టంగా తెలుసుకునే వరకు వేచి ఉండు.
తమేవముక్త్వా సౌమిత్రిమిహైవ స్థీయతామితి। అభిచక్రామ కాకుత్స్థః శరభఙ్గాశ్రమం ప్రతి
ఇలా సౌమిత్రిని 'ఇక్కడే ఉండు' అని చెప్పి, కకుత్స్థుడు శరభంగుని ఆశ్రమం వైపు వెళ్లాడు.
తతః సమభిగచ్ఛన్తం ప్రేక్ష్య రామం శచీపతిః। శరభఙ్గమనుజ్ఞాప్య విబుధానిదమబ్రవీత్
అప్పుడు రాముడు దగ్గరకు వస్తున్నాడని చూసిన శచీపతి, శరభంగుని అనుమతి తీసుకుని, దేవతలకు ఇలా అన్నాడు.
ఇహోపయాత్యసౌ రామో యావన్మాం నాభిభాషతే। నిష్ఠాం నయత తావత్ తు తతో మాద్రష్టుమర్హతి
ఈ రాముడు ఇక్కడికి వస్తున్నాడు. అతడు నన్ను పలకరించే వరకు, మీరు నన్ను అక్కడి నుంచి తీసుకెళ్లండి. తర్వాత అతడికి నన్ను చూడటానికి అవకాశం ఉంటుంది.
జితవన్తం కృతార్థం హి తదాహమచిరాదిమమ్। కర్మ హ్యనేన కర్తవ్యం మహదన్యైః సుదుష్కరమ్
నేను విజయం సాధించి, నా కార్యాన్ని పూర్తిచేశాను. త్వరలో నేను వెళ్ళిపోతాను. ఇతడు ఇతరులకు చాలా కష్టమైన గొప్ప కార్యాన్ని చేయాలి.
అథ వజ్రీ తమామన్త్ర్య మానయిత్వా చ తాపసమ్। రథేన హయయుక్తేన యయౌ దివమరిందమః
తర్వాత వజ్రాయుధుడు ఆ తపస్విని పలకరించి, గౌరవించి, గుర్రాలు కలిపిన రథంలో ఆకాశానికి వెళ్లిపోయాడు.
ప్రయాతే తు సహస్రాక్షే రాఘవః సపరిచ్ఛదః। అగ్నిహోత్రముపాసీనం శరభఙ్గముపాగమత్
సహస్రాక్షుడు వెళ్లిపోయిన తర్వాత, రాఘవుడు తన సహచరులతో కలిసి, అగ్నిహోత్రం వద్ద కూర్చున్న శరభంగుని దగ్గరకు వెళ్లాడు.
తస్య పాదౌ చ సంగృహ్య రామః సీతా చ లక్ష్మణః। నిషేదుస్తదనుజ్ఞాతా లబ్ధవాసా నిమన్త్రితాః
రాముడు, సీత, లక్ష్మణుడు ఆ తపస్వి పాదాలు పట్టుకుని, ఆయన అనుమతితో, నివాసం కల్పించబడగా, ఆహ్వానం అందుకుని అక్కడ కూర్చున్నారు.
తతః శక్రోపయానం తు పర్యపృచ్ఛత రాఘవః। శరభఙ్గశ్చ తత్ సర్వం రాఘవాయ న్యవేదయత్
ఆ తర్వాత రాఘవుడు ఇంద్రుడు ఎందుకు వచ్చాడో అడిగాడు. అప్పుడు శరభంగ మహర్షి ఆ సంగతులన్నీ రాఘవునికి వివరంగా చెప్పాడు.
మామేష వరదో రామ బ్రహ్మలోకం నినీషతి। జితముగ్రేణ తపసా దుష్ప్రాపమకృతాత్మభిః
రామా, ఈ ఇంద్రుడు నాకు వరం ఇస్తానని చెప్పి, బ్రహ్మలోకానికి తీసుకెళ్లాలనుకుంటున్నాడు. అది తీవ్రమైన తపస్సుతోనే పొందగలిగేది, ఆత్మనిగ్రహం లేనివారికి దుర్లభమైనది.
అహం జ్ఞాత్వా నరవ్యాఘ్ర వర్తమానమదూరతః। బ్రహ్మలోకం న గచ్ఛామి త్వామదృష్ట్వా ప్రియాతిథిమ్
మానవసింహా, నువ్వు దగ్గర్లో ఉన్నావని తెలిసి, నా ప్రియ అతిథివైన నిన్ను చూసి బ్రహ్మలోకానికి వెళ్లాలని నిర్ణయించుకున్నాను.
త్వయాహం పురుషవ్యాఘ్ర ధార్మికేణ మహాత్మనా। సమాగమ్య గమిష్యామి త్రిదివం చావరం పరమ్
పుణ్యాత్ముడవైన ధార్మికుడా, నిన్ను కలిసిన తర్వాతనే నేను పరమమైన స్వర్గానికి వెళ్తాను.
అక్షయా నరశార్దూల జితా లోకా మయా శుభాః। బ్రాహ్మ్యాశ్చ నాకపృష్ఠ్యాశ్చ ప్రతిగృహ్ణీష్వ మామకాన్
నరశార్దూలా, నేను ఎన్నో శుభమైన, నశించని లోకాలను జయించాను. బ్రాహ్మణుల లోకాలను, దేవతల లోకాలను కూడా నీకు ఇస్తున్నాను, స్వీకరించు.
ఏవముక్తో నరవ్యాఘ్రః సర్వశాస్త్రవిశారదః। ఋషిణా శరభఙ్గేన రాఘవో వాక్యమబ్రవీత్
అలా శరభంగ మహర్షి చెప్పినప్పుడు, అన్ని శాస్త్రాల్లో నిపుణుడైన రాఘవుడు ఇలా సమాధానం చెప్పాడు.